יאָ, העלא, איך בין גונטער, איך וווינט שוין 61 יאָר אין דײַטשלאַנד, און איך מוז עפּעס זאָגן וועגן דעם
נײַעם געזעץ פֿון זעלבסטבאַשטימונג, וואָס דער בונדעסטאַג האָט אָנגענומען דעם 12טן אַפּריל דעם יאָר.
איך וועל קורץ לייענען אַ פּאָר אויסצוגן פֿון דער הקדמה: די מעגלעכקייט צו לעבן
זעלבסטשטענדיק איז פֿונדאַמענטאַל פֿאַר אַלע מענטשן.
די פֿרײַע אַנטוויקלונג פֿון דער פּערזענלעכקייט, רעספּעקט פֿאַר פּריוואַטקייט און ניט־דיסקרימינאַציע זענען
צווישן די רעכט וואָס ווערן גאַראַנטירט דורך דעם יסוד־געזעץ.
צו דעם ציל זאָל דער אַלט־מאָדישער און טיילווײַז אומקאָנסטיטוציאָנעלער געזעץ וועגן טראַנססעקסואַלן פֿון 1980
אָפּגעשטעלט ווערן און דערפֿאַר אויסגעטוישט ווערן דורך אַ איינהייטלעכע רעגולאַציע, וואָס ערלויבט מענטשן דורך
זעלבסט־דעקלאַראַציע בײַם רעגיסטריר־אַמט זייער געשלעכט־אײַנטראָג אָדער זייער ערשטן נאָמען צו טוישן.
און אונטן איז אַזאַ ענדערונג, וואָס באַשטימט אַז מינאָרן פֿון 14 יאָר און העכער זאָלן
קענען אַליין אַרײַנגעבן די נויטיקע דערקלערונג.
און איך וואָלט געוואָלט קומען צום גרונט פֿון דעם געזעץ און אויספֿינען וואָס טאַקע שטייט הינטער אים.
אַז איך וויל לעבן אַ זעלבסטבאַשטימטן לעבן, אַז איך וויל נישט דיסקרימינירן אָדער אַז דאָס זאָל נישט
פּאַסירן, פֿרײַע אַנטוויקלונג פֿון פּערזענלעכקייט און אַזוי ווײַטער, כּבֿוד פֿאַר פּריוואַטקייט.
נו, איך שטיי הונדערט פּראָצענט דערפון.
איך מיין אַז דאָס איז וואָס יעדער נאָרמאַלער מענטש וויל, און דאָס איז וואָס איך אויך וויל.
אָבער פּערזענלעך מיין איך אַז עס איז גאָר משוגע אַז אַ 14-יאָריק קינד קען בײַ דעם עלטער באַשליסן פֿאַר זיך וועגן זײַן געשלעכט.
ווײַל אַ 14-יאָריק קינד האָט נישט די רײַפֿקייט צו פֿאַרשטיין אַזעלכע דראַסטישע און מיט גרויסע קאַנסעקווענצן
ענינים, וואָס ליגט הינטער זיי און וואָס זייערע ווירקונגען זענען, קען ער זיך נישט אַליין באַשליסן.
אָבער איך וואָלט אויך געוואָלט דיר דערציילן וועגן צוויי אינצידענטן, ווען מען רעדט וועגן זעלבסטבאַשטימונג.
אַזוי, אונדזער יונגסטער זון איז איצט 15 יאָר אַלט און גייט אין מיטלשול.
דערנאָך איז געקומען דער פֿאָדערונג, אַז יעדער מוז זײַן געװאַקסינירט קעגן די מעזעלן
אָדער צושטעלן אַ באַװײַז פֿון דער װאַקסינאַציע.
און ווײַל אונדזער זון איז נישט געװאַקסיןירט, זענען מיר געגאַנגען צו דער צוגעװײַזטער געזונטהייט־אָטאָריטעט.
פֿון דאָרט איז ווידער געקומען דער רוף: צי מיר מוזן צושטעלן אַ בײַװײַז, אָדער באַצאָלן אַ שטראף פֿון 2,500 אייראָ.
אַזוי האָבן מיר זיך גענומען די צײַט צו אַנאַליזירן אַלע צוטאַטן און קאַמפּאָנענטן פֿון דער מילצן־וואַקצין און האָבן גענומען
אַ נאָענט קוק אויף וואָס טאַקע איז אין דער מילצן־וואַקצין.
און איך זאָג דיר, נאָר לייענען דאָס אַלץ מאַכט דיר קראַנק.
צו דעם קומען נאָך די קאָמפּאָנענטן פֿון דער mRNA-וואַקצין, וואָס אין דער עיקר באַקומען צוטריט צו
דעם קינדס דנ״אַ און ענדערן עס, און אַזוי ווײַטער.
און דאַן זענען דאָ די פּעקל־איינלייגערס מיט זייטלעך און זייטלעך פֿון זייַטיקע ווירקונגען, אַרײַנגערעכנט טויט.
און עס זאָגט אַז אויב איר זענט אַלערגיש צו אַן אינגרעדיענט, זאָלט איר זיך נישט וואַקסינירן.
און דאַן האָבן מיר זיך געזאָגט: גוט, לאָמיר אונדזער קינד פּרוּוון פֿאַר די אינגרידיענטן פֿון דער אָנגעזאָגטער מילצן־וואַקצין.
קיין דאָקטער אין דער ברייטער געגנט האָט נישט צוגעשטימט דאָס צו טאָן. דערפֿאַר איז נישט מעגלעך צו צושטעלן די באַווייַזן.
מיר האָבן דאָס אַלעס צוזאַמענגעפֿאַסט. עס איז געווען זיבן אָדער אַכט זײַטן לאַנג. עס איז
געווען האַלב אַ דאָקטאָראַלער טעזיס, טאַקע גרונטלעך.
און אונדזער זון האָט נאָר צוגעגעבן אַז דער נײַער געזעץ פֿון זעלבסטבאַשטימונג קומט אין קראַפֿט.
בײַ דער עלטער פֿון 14 יאָר, איז מיר ערלויבט צו באַשליסן צי איך וויל זײַן אַ יינגל אָדער אַ מיידל, און אַזוי ווײַטער.
ער האָט צוגעגעבן אַז. און ער וויל נישט ווערן געװאַקסינירט מיט דעם וואַקסין, ווײַל ער האָט מורא
פֿון די סכּנות פֿון טאַקסינען און אַזוי ווייטער.
און דאַן האָט ער עס אַליין אונטערגעשריבן, און מיר ווי עלטערן האָבן עס אונטערגעשריבן.
און מיר האָבן איצט דאָס געשיקט צו דער געזונטהייט־אויטאריטעט.
דאַן, נאָך אַ יחס־ווייז קורצער צײַט, איז עס צוריקגעקומען, אַזוי די זעלבסטבאַשטימונג־זאַך וועט נישט פּאַסירן.
אָדער גיב אַ בײַװײַז אַז דו קענסט עס נישט מיטברענגען, אָדער ער מוז זיך וואַקסינירן. אַנדערש
שטייסטו פֿאַר אַ געלטשטראף פֿון 2,500 עוראָ.
דאָס איז די ערשטע זאַך, עס גייט נישט וועגן וואַקסינאַציע. מײַן איינציקער זאָרג איז: ווען מען לאָזט מיר באַשליסן
פֿאַר זיך, און ווען מען לאָזט מיר נישט באַשליסן פֿאַר זיך?
אַזוי, קיין וואַקסינאַציע.
אויב איך וויל טוישן מײַן געשלעכט און האָבן אַ אַנדערן נאָמען, איז דאָס קיין פּראָבלעם.
נו, דאַן האָבן מיר געהאַט אַ צווייטן אינצידענט. ער איז לעצטנס געגאַנגען צום דענטיסט. ער האָט געהאַט אַ לאָך אין זײַן ציין.
און דאַן האָט אונדזער זון געזאָגט, אַז ער וואָלט געוואָלט אַ ביסל בעסערע, העכערע קוואַליטעט פֿילונג אין זײַן ציין.
דערנאָך האָט דער צאָנדאָקטער געזאָגט: "אָקעי, קיין פּראָבלעם, אָבער ער טאָר דאָס נישט אַליין באַשליסן."
ווייל מיר, ווי עלטערן, מוזן קומען און דאָרט אונטערשרײַבן, און דאָס קאָסט אויך געלט.
דערנאָך האָבן מיר באַקומען אַ צוגעלייגטן רעכענונג פֿאַר 100 עוראָס, ווײַל ער האָט געוואָלט אַ אַנדערע פֿילונג.
אַזוי, וועגן דעם צאָן־פֿילונג, קען ער נישט אַליין באַשליסן אַז ער האָט אַ גוטן צאָן־פֿילונג.
אָבער צי ער וויל זײַן אַ מיידל אָדער עפּעס אַנדערש, דאָס ליגט בײַ אים צו באַשליסן.
און איך פֿרעג זיך נאָר, ווער באַשליסט וואָס דו קענסט באַשליסן פֿאַר זיך און וואָס דו קענסט נישט באַשליסן פֿאַר זיך.
און טאַקע, עס איז גאַנץ פּשוט. איך האָב שוין יאָרן לאַנג באַאָבאַכטעט דעם סיסטעם.
ווידער אַמאָל, דו דאַרפֿסט נאָר נאָכגיין דעם געלט־שפּור. עס זענען דאָ עטלעכע אויסגעצייכנטע
אַנאַליזן. למשל: ווער פּראָפֿיטירט פֿון דער טראַנס־הייפּ?
עס זאָגט אַז דער מאַרק בליעט און אַז פֿאַר דער פֿאַרמאַצעווטישער אינדוסטריע זענען מיליאָנען פּראָפֿיטן און אַזוי ווײַטער.
און איבעראַל זענען קאָלוזיעס צווישן אינדוסטריע, פאָרשונג, פּאָליטיק און אַזוי ווייטער.
אַזוי איז עס ווידער גאַנץ פּשוט. די פֿאַרמאַסיוטישע אינדוסטריע פּראַפֿיטירט פֿון
סעקס־ריאַסיגנאַציע־כירורגיע. און, כמובן, די פֿאַרמאַסיוטישע אינדוסטריע פּראַפֿיטירט שטאַרק פֿון וואַקסינאַציעס.
דערפֿאַר מוז איך זיך לאָזן וואַקסינירן, און בײַ 14 יאָר קען איך שוין פֿאַר זיך באַשליסן צי איך וויל האָבן אַ אַנדערן געשלעכט.
וואָס פֿאַר אַ משוגעת.
און איך האָב געמיינט, נו, אַלע די זייַט־ווירקונגען פֿון דער אָפּעראַציע און אַזוי ווייטער, און די פסיכאָלאָגישע
און פֿיזישע פּראָבלעמען, דאָס איז איצט אַלע אַוועק.
איך וועל איצט נישט אַרײַנגיין אין דעם. עס זענען עטלעכע אויסגעצייכנטע דעטאַלירונגען און אַזוי ווייטער.
איר הערט גאָרנישט וועגן דעם פֿון פּאָליטיקער אָדער די מעדיע. אַלץ ווערט אונטערדרוקט.
אויף חשבון פֿון אונדזערע קינדער און זיך אַליין.
און דערפֿאַר האָב איך איצט דאָס געזעץ איבערגעשריבן.
נישט ווי עס זעט אויס, נאָר ווי עס טאַקע איז.
און פֿאַר מיר איז דאָס געזעץ נישט וועגן זעלבסטבאַשטימונג, נאָר וועגן וואָס איך רוף דעם "כאַאָס־עקספּאַנסיע־אַקט".
איך וועל דיר לייענען ווי איך מיין אַז מען זאָל עס זאָגן.
פון דער עלטער פון 14 יאָר, דערלויבט מען דיר צו באַשליסן פֿאַר זיך, וווּ דו שעדיקסט זיך,
מאַכסט זיך קראַנק און פֿאַרגרעסערסט דעם כאַאָס.
און, כמובן, וווּ די פֿאַרמאַצעווטישע אינדוסטריע מאַכט גרויס געלט.
איר קענט באַשליסן אויף אייער געשלעכט־איבערמאַכונג פֿאַר בערך £8,500.
דער געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־פֿאָנד וועט דאָס פֿאַר אײַך באַצאָלן.
אייער געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג דעקט אויך די פיזישע און פסיכאָלאָגישע נאָכפֿאָלג־קאָסטן. אַזוי,
לעסאָף, איז עס דער שטייערצאָלער וואָס באַצאָלט.
וואַקסינאַציעס, למשל, וווּ מען שפּריצט אײַך מיט אמתן געפֿערלעכן געפֿיל, זענען נישט עפּעס וואָס איר
קענט באַשליסן פֿאַר זיך אַליין. איר מוזט דאָס טאָן.
אויב נישט, וועלן אייערע עלטערן מוזן באַצאָלן 2,500 עוראָ.
אָן וואַקסינאַציעס וואָלט די פֿאַרמאַצעווטישע אינדוסטריע פֿאַרדינט צו ווייניק.
אפילו אויב דו ווילסט סמאַרט־ציין, קענסטו נישט באַשליסן פֿאַר זיך אַליין. דאָ אויך
באַצאָלט די געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־פֿירמע נישט.
דאַן וועלן דײַנע עלטערן מוזן אונטערשרײַבן פֿאַר דיר און באַצאָלן.
לעסאָף, אונדז איז אויך נישט קיין זאַך מיט מענטשן, אַזוי לאַנג ווי אונדזער קאַסע איז פול.
אָבער מיר האָבן ענדלעך דעם געזעץ פֿאַר אײַך דורכגעפּושט.
גריסן פֿון ביג פֿאַרמאַ, אין צוזאַמענאַרבעט מיט פּאָליטיקער און די מעדיע.
דאָס וואָלט געווען די רעאַליטעט פֿאַר מיר.
און איך האָב זיך שוין יאָרן געפרעגט, ווער מאַכט די געזעצן אין דײַטשלאַנד?
זיי קענען נאָר געבוירן ווערן פֿון עפּעס אַ מין בייזער, פינצטערער הינטערגאַרטן.
איך קען עס זיך נישט פֿאָרשטעלן אויף קיין אַנדערן אופֿן.
אָבער וואָס איך געפֿין נאָך ערגער איז אַז דאָס ווערט פֿאַרדעקט דורך פּאָליטיקער, די מעדיע און
אפילו די געריכטן, און אין עטלעכע פאַלן אפילו געשטיצט.
און דאַן פֿרעגסטו זיך פֿאַר וואָס דאָ אין דײַטשלאַנד גאָרנישט מער אַרבעט?
וואָס אין דער ערד גייט דאָ פֿאָר?
אבער טאַקע, עס איז לאָגיש, נאָר מסתּמא קיינער טראָגט זיך נישט צו זאָגן דאָס, ווײַל אַלץ דרייט זיך אַרום
געלט און יעדער איז אויף אַ מין אופֿן דערין פֿאַרמישט.
יאָ, איך מיין נאָר אַז עס וואָלט גוט זײַן אויב מיר קענען די זאַכן אומקערן און צוריקקומען אויף דער ריכטיקער שפּור.
דאָס איז געווען מײַן באַמערקונג און מײַן ערלעכע מיינונג וועגן דעם נײַעם געזעץ פֿון זעלבסטבאַשטימונג אין דײַטשלאַנד.
מיט דעם אין זינען, איך ווינטש אײַך אַלעס גוטס. ביי.