Як гаворыцца, «Усе дарогі вядуць у Рым», таму можна сказаць, што:
Усе прыкметы сведчаць пра тое, што за НАТА стаіць прыватны амерыканскі аналітычны цэнтр
«Савет па міжнародных адносінах», або скарочана CFR.
Факты беспрэцэдэнтнай канцэнтрацыі ўлады СБС і яе глабальнай сеткі дазваляюць зрабіць толькі адзін выснову:
НАТА трэба разглядаць як адзін з інструментаў для прасоўвання глабальных мэт CFR,
уключаючы стварэнне цэнтральнага сусветнага ўрада.
Меркаванае «забеспячэнне міру» служыць выключна для легітымізацыі іх існавання і іх аперацый — на службе CFR.
Па-першае, НАТА падсілкоўвае ўвесь гэты ваяўнічы дух — ці то праз прапаганду, пагрозы, такія як пашырэнне НАТА
на ўсход, ці то праз сапраўднае пераабсталяванне і г.д.
У Еўропе верагоднасць вайны больш актуальная, чым у любы час з часоў Другой сусветнай вайны.
Па-другое, НАТА, разам з усёй ваяўнічасцю — нават ваеннай істэрыяй — служыць як вітаная адцягваючая
тактыка для прасоўвання сапраўдных мэт стратэгаў ЦФР:
а менавіта закладка асноў сусветнага цэнтральнага ўрада.
4 красавіка 1949 года — 75 гадоў таму — было заснавана НАТА як абарончы альянс супраць былога Савецкага Саюза.
НАТА — гэта «Арганізацыя Паўночнаатлантычнага дагавора», таксама вядомая на нямецкай мове як
«Атлантычны альянс» або «Паўночнаатлантычны дагавор».
У НАТА цяпер уваходзяць 32 еўрапейскія і паўночнаамерыканскія дзяржавы-члены.
Найважнейшы прынцып альянсу — так званы пункт аб узаемнай дапамозе ў Артыкуле 5 Дагавора НАТА:
Бакі дамовіліся, што ўзброены напад на аднаго ці некалькіх з іх у Еўропе або Паўночнай Амерыцы будзе лічыцца нападам на ўсіх іх.
Артыкул 5 Дагавора НАТА сцвярджае, што калі адзін з членаў НАТА падвергнецца нападу, то ўвесь альянс НАТА падвергнецца нападу.
Рада НАТА абвяшчае выпадак сумеснага дзеяння альянсу, які раней прымяняўся толькі адзін раз: пасля
тэрарыстычных нападаў у Злучаных Штатах 11 верасня 2001 года.
У шырокай грамадскасці — як можна прачытаць на сайце Федэральнага ўрада Германіі — НАТА
хваляць як «самы паспяховы альянс бяспекі ў свеце».
Яно гарантавала бяспеку Еўропы на працягу 75 гадоў.
Праз два гады пасля ўварвання Расіі ва Украіну 67% насельніцтва Германіі лічаць, што мір і бяспека ў Еўропе цяпер вельмі
сур'ёзна або сур'ёзна пагражаюцца, паводле тэлефоннага апытання, праведзенага ARD-DeutschlandTrend 4 красавіка 2024 года.
82% людзей лічаць НАТА важным для забеспячэння міру ў Еўропе.
Пытанне пра тое, у якой ступені НАТА забяспечвае мір у Еўропе, выклікае рознагалоссі і
турбуе насельніцтва больш, чым калі-небудзь.
Гэты дакументальны фільм разглядае менавіта гэтае пытанне і зазірае за кулісы НАТА.
1. Ці забяспечвала НАТА мір у мінулым? – Найважнейшыя аперацыі НАТА
Аперацыя «Злучаныя сілы» ў былай Федэратыўнай Рэспубліцы Югаславія з 24 сакавіка па 10 чэрвеня 1999 года
«Аперацыя "Саюзная сіла"» — гэта кодавая назва ваеннай аперацыі НАТА супраць Федэратыўнай Рэспублікі Югаславія.
Разгорнутыя прыкладна 200 знішчальнікаў скінулі 28 018 выбуховых прылад, у тым ліку кластарыстых
бомбаў, і 10–15 тон боепрыпасаў з уран-аксідным пакрыццём.
Не было ні мандата ААН, ні выпадку калектыўнай абароны.
НАТА апраўдвала авіяўдары меркаванай «гуманітарнай катастрофай».
Аднак, паводле некалькіх справаздач, у тым ліку ад АБСЕ , да пачатку вайны не было ні
гуманітарнай катастрофы, ні этнічных чыстак.
Аднак пасля пачатку вайны было: 10 000 загінулых салдат і паліцэйскіх; 489-528 загінулых
мірных жыхароў, паводле даных Human Rights Watch;
Загінула ад 1200 да 2500 мірных жыхароў, паводле югаслаўскіх ацэнак;
разбуральных доўгатэрміновых наступстваў, такіх як выкіды і цяжкія захворванні, выкліканых ураннымі боепрыпасамі.
Паводле ацэнак, 125 000 чалавек памерлі ад доўгатэрміновых наступстваў.
Паказчык смяротнасці ў Югаславіі і Сербіі вырас на 2,5 працэнта ў параўнанні з папярэднім годам.
І была разбурана інфраструктура: 110 бальніц, 480 школ, 19 чыгуначных вакзалаў, 60 мастоў і прамысловыя прадпрыемствы.
Аперацыя «Нязменная свабода» (OEF) у Афганістане, на Філіпінах, у Грузіі, Кыргызстане, Афрыканскім Розе, Самалі і
Сахары з 7 кастрычніка 2001 года па 28 снежня 2014 года
У адказ на тэрарыстычныя атакі 11 верасня 2001 года ўрад ЗША абвясціў так званы пачатак вайны з міжнародным тэрарызмам.
Савет НАТА пазней вырашыў разглядаць гэтыя напады як напад на Злучаныя Штаты ў адпаведнасці са Статутам 5,
палажэннем аб узаемнай абароне Паўночнаатлантычнага дагавора.
НАТА пакінула ў Афганістане ўсё, акрамя міру і бяспекі.
За кароткі час талібан захапіў кантроль над вялікімі часткамі ўсёй краіны.
Паводле даных Welthungerhilfe, гуманітарная сітуацыя «катастрафічная».
Многія назіральнікі лічаць міжнародную місію ў Афганістане правальнай.
Паводле ацэнак, НАТА і яе саюзнікі пакінулі пасля сябе 240 000 загінулых.
Толькі да 2012 года — 43 000 цывільных ахвяр.
Загінула больш за 3500 салдат НАТА, у тым ліку 59 з нямецкіх узброеных сіл.
Міжнародная ваенная інтэрвенцыя ў Лівіі з 19 сакавіка па 31 кастрычніка 2011 года
17 сакавіка 2011 года Рэзалюцыяй Савета ААН 1973 краінам-членам ААН было дазволена ўстанавіць «забарону на палёты
над Лівіяй» нібыта для абароны цывільнага насельніцтва і падтрымкі паўстанцаў супраць урадавых войскаў.
31 сакавіка 2011 года НАТА ўзяла на сябе камандаванне ўсёй ваеннай аперацыяй па выкананні рэзалюцыі 1973 Савета Бяспекі ААН.
З 260 знішчальнікамі НАТА здзейсніла агулам 7 587 авіяўдараў.
У выніку загінулі 50 000 мірных жыхароў і 50 000 атрымалі раненні.
Эканамічная інфраструктура была ў значнай ступені разбурана, а аб'екты буйной вадаправоднай сеткі былі разбамбаваны.
Сваёй інтэрвенцыяй у Лівіі НАТА дасягнула ўсяго, што заўгодна, але толькі не мір.
Усе гэтыя войны маюць адно агульнае: зло, прынесенае вайной, было большым за меркаваную несправядлівасць,
якую яна мусіла ліквідаваць, каб забяспечыць мір у краіне.
Гэта парушае прынцып міжнароднага гуманітарнага права.
І гэтыя войны маюць яшчэ адно агульнае: яны былі заснаваныя на хлусні.
У сваёй кнізе «Незаконныя войны: Як краіны НАТА сабатажуюць ААН» швейцарскі гісторык доктар Даніэле Гансер паказаў,
як незаконныя войны вяліся ў мінулым і цяпер — без абгрунтавання альянсу і без відавочнага мандата ААН.
І калі аперацыі НАТА ў мінулым не забяспечылі мір, ці павінны яны зрабіць гэта цяпер?
2. Калі аперацыі НАТА не забяспечылі мір, ці было гэта поўным правалам ці хіткім разлікам?
Хто стаяў за заснаваннем НАТА?
"Усе прыкметы сведчаць пра тое, што за НАТА стаіць прыватны амерыканскі аналітычны цэнтр «Савет па
міжнародных адносінах» (CFR) — скарачэнне ад англійскай назвы."
Амерыканскі юрыст Уільям Банды напісаў даследчым групам Савета па міжнародных адносінах, што яны дапамаглі
стварыць аснову мыслення, якая прывяла да плана Маршала і НАТА.
Бандзі быў аналітыкам Цэнтральнага разведвальнага ўпраўлення (ЦРУ).
Калі ў верасні 1939 года ў Еўропе пачалася Другая сусветная вайна, Дзяржаўны дэпартамент ЗША
прапанаваў праграму незалежнага аналізу і вывучэння.
Гэта было даручана даследчым групам CFR.
Праект, які стаў вядомы як «Даследаванні вайны і міру», меў на мэце накіраваць знешнюю палітыку ЗША ў наступныя
гады вайны і ў складаны новы свет, які з'явіцца пасля яе.
Ален Уэлш Дулес і Хэнсан У. Болдвін узначальвалі групу па ўзбраеннях Інстытута даследаванняў вайны і
міру, дзе былі распрацаваны асноўныя ідэі і планы НАТА.
Ален Уэлш Дулес быў членам праўлення Савета па міжнародных адносінах (CFR) з 1927 па 1969 год і яго прэзідэнтам з
1946 па 1950 год; ён быў дырэктарам ЦРУ з 1953 па 1961 год.
Як дырэктар ЦРУ, Дулес ухваліў схаваныя спробы забойства Фідэля Кастра , Патрыса Лумумбы і Рафаэля Трухілья , сярод іншых.
Лумумбу забілі расстрэлам.
Раней ён адыграў значную ролю ў мірным вывядзенні Конга з-пад бельгійскага каланіяльнага панавання.
Дульс быў адказны за дзяржаўныя перавароты ў Іране і Гватэмале.
Пад яго кіраўніцтвам ЦРУ адначасова сакрэтна падтрымлівала дзве варожыя фракцыі ў Паўднёвай і Цэнтральнай Амерыцы.
Далэс нават пастаўляў зброю кубінскім рэвалюцыянерам.
Прытрымліваючыся прынцыпу «падзяляй і ўладар».
Гэты прынцып адносіцца да ваеннай, палітычнай або рытарычнай стратэгіі, мэтай якой з'яўляецца падзяленне лагера праціўніка.
Дык ці дзіўна, што НАТА не забяспечвае мір, улічваючы, што ягоныя асноўныя прынцыпы былі распрацаваныя з
дапамогай чалавека, Алену Дулесу, на руках якога кроў?
3. Мэты НАТА = мэты CFR
Каб зразумець асноўныя мэты і задачы НАТА, трэба зразумець мэты ЦФР.
На працягу дзесяцігоддзяў ЦФР займаў амаль усе ключавыя пасады ва ўрадзе ЗША і забяспечваў кожнай адміністрацыі,
незалежна ад таго, дэмакратычная яна ці рэспубліканская, некалькі соцень высокапастаўленых чыноўнікаў і дарадцаў.
Сярод членаў прыватнага Савета па міжнародных адносінах — сярод іншых:
некалькі прэзідэнтаў і віцэ-прэзідэнтаў ЗША ад абедзвюх партый;
амаль усе міністры замежных спраў, абароны і фінансаў ЗША;
большасць начальнікаў штабоў і камандзіраў узброеных сіл ЗША і НАТА;
некаторыя з самых уплывовых членаў Кангрэса (асабліва тыя, хто вызначае замежную і абаронную палітыку);
Амаль усе дарадцы па нацыянальнай бяспецы, дырэктары ЦРУ, паслы ў ААН, старшыні Федэральнай рэзервовай сістэмы, прэзідэнты
Сусветнага банка і дырэктары Нацыянальнай эканамічнай рады
Двухтыднёвы друкаваны часопіс The New American падсумаваў гэта наступным чынам у сваім нумары за ліпень 2021 года.
Гэта быў спецыяльны выпуск, прысвечаны 100-годдзю ЦФР, пад назвай: «ЦФР: усё яшчэ сіла за тронам».
"Гісторыя ЦФР — гэта хроніка стагадовай вайны супраць нацыянальнага суверэнітэту і няспынных намаганняў па
стварэнні ўсемагутнай сусветнай улады, якую глабалісты ЦФР часта называлі сваім 'Новым сусветным парадкам'. (...)
Сапраўды, ЦФР аказвае беспрэцэдэнтны ўплыў у палітычных, фінансавых, эканамічных, медыя і акадэмічных колах.
(...) Ён — публічнае аблічча, цэнтральная нервовая сістэма таго, што крытыкі называюць «глыбокай дзяржавай» — невыбранага
«пастаяннага ўрада», які ўзяў пад кантроль нашу краіну.
Выпуск заканчваецца словамі, цытата: «Пеклаўская хватка "глыбокай дзяржавы" за нашую нацыю — і за ўвесь свет — не будзе зламаная,
пакуль больш амерыканцаў (і больш людзей ва ўсім свеце) не абудзяцца, не выкрыюць усё большы кантроль СБС і не выступяць
супраць яе д'ябальскай праграмы "Новага сусветнага парадку"».
17 лютага 1950 года банкір з Уол-стрыт Джэймс П. Варбург, дарадца Франкліна Д. Рузвельта, сказаў камітэту Сената ЗША:
«У нас будзе сусветны ўрад, хочам мы таго ці не (...) шляхам згоды або заваявання».
Ён таксама быў членам Савета па міжнародных адносінах, як і яго бацька, Пол Варбург, які
вядомы як «бацька» Федэральнай рэзервовай сістэмы.
У наступных раздзелах тлумачыцца, у якой ступені НАТА адыгрывае ключавую ролю ў
рэалізацыі парадку дня цэнтральнага сусветнага ўрада.
4. Як можна падаць аперацыі НАТА як «забеспячэнне міру»? – «Прапагандысцкая матрыца» ЦФР
Паспяховая рэалізацыя геапалітычных стратэгій, асабліва абгрунтаванне выкарыстання ваенных сродкаў
нібыта для забеспячэння міру, была б неўяўляльнай без эфектыўнага ўплыву на грамадскую думку.
У 22-старонкавым даследаванні Swiss Policy Research (SPR) ад верасня 2017 года прадстаўлена «прапагандысцкая матрыца» CFR:
Як ЗША кантралююць паток геастратэгічнай інфармацыі.
Даследаванне тлумачыць, «як Дзярждэп ЗША стварыў у асноўным закрыты трансатлантычны інфармацыйны цыкл, у якім
амаль усе адпаведныя крыніцы і пункты адсылкі кантралююцца членамі Савета і яго партнёрскіх арганізацый».
Навінавыя агенцтвы
Навінавыя агенцтвы адыгрываюць асаблівую ролю ў інфармацыйнай матрыцы.
Насамрэч, для міжнародных падзей амаль увесь тэкст і выявы, якія выкарыстоўваюцца СМІ CFR,
паходзяць усяго з трох сусветных навінавых агенцтваў:
амерыканскае агенцтва Асашыэйтэд Прэс (АП), брытанска-канадскае агенцтва Томсан Ройтэрс і
французскае агенцтва Ажэнс Франс-Прэс (АФП).
Неўрадавыя арганізацыі (НДА) і PR-агенцтвы
Нават без няўрадавых арганізацый было б амаль немагчыма ўгаварыць грамадскасць на ваенныя аперацыі.
Гэта стварае людзям ілюзію большай незалежнасці і даверу.
Аднак насамрэч дырэктары «Амнесты Інтэрнэшнл» (АІ), «Х'юман Райтс Уотч» (ХРВ) і многіх іншых, на першы погляд, гуманітарных
арганізацый на працягу дзесяцігоддзяў былі ўцягнуты ў CFR.
Шматлікія іншыя фінансуюцца і кіруюцца мільярдэрамі з КРС, такімі як Джордж Сорас.
Швейцарскія даследаванні палітыкі (SPR) пішуць, што да такіх НДА звяртаюцца заўсёды, калі трэба
легітымізаваць ваеннае ўмяшанне на гуманітарных падставах.
5. Аперацыі НАТА можна ўспрымаць як «мірнаўтрымлівальныя», таму што не толькі «прапагандысцкая
матрица», але і сама НАТА цвёрда знаходзіцца ў руках CFR.
Швейцарскі інстытут даследаванняў палітыкі піша: "CFR на працягу дзесяцігоддзяў падтрымлівае ўласную праграму падрыхтоўкі
афіцэраў, у выніку чаго, паводле ацэнак, каля 75% усіх вышэйшых ваенных чыноўнікаў ЗША прайшлі навучанне ў CFR – у тым
ліку амаль усе начальнікі штабоў, камандуючыя НАТА і камандуючыя ў рэгіёне з часоў Другой сусветнай вайны.
Такім чынам, Савет стварыў ідэалагічна падрыхтаваную імперскую сілу, падобную да якой у іншым выпадку
сустракаецца амаль выключна ў таталітарных рэжымах.
Кар'еры генеральных сакратароў НАТА і Вярхоўных саюзных камандуючых у Еўропе (SACEUR) таксама паказваюць на
групу Білдэрберг і Савет па міжнародных адносінах (CFR).
Як найвышэйшапастаўленая службовая асоба НАТА, Генеральны сакратар прадстаўляе арганізацыю ў грамадстве.
Ён заўсёды з Еўропы.
Камандуючы сіламі НАТА ў Еўропе (SACEUR) заўсёды з'яўляецца амерыканскім генералам або адміралам
і мае агульнае ваеннае аператыўнае камандаванне.
Значная колькасць генеральных сакратароў і камандуючых сіламі НАТА ў Еўропе былі ўдзельнікамі канферэнцый «Більдэрберг».
Спіс імёнаў можна знайсці ў тытрах.
6. НАТА як інструмент – не для забеспячэння міру, а хутчэй для прасоўвання глабальных
мэт CFR, уключаючы цэнтральны сусветны ўрад.
Факты беспрэцэдэнтнай канцэнтрацыі ўлады СБС і яе глабальнай сеткі дазваляюць зрабіць толькі адзін выснову:
НАТА трэба разглядаць як адзін з інструментаў для прасоўвання глабальных мэт CFR,
уключаючы стварэнне цэнтральнага сусветнага ўрада.
Меркаванае «забеспячэнне міру» служыць выключна для легітымізацыі іх існавання і іх аперацый — на службе ў CFR.
Адна з геапалітычных мэт стратэгаў Савета па міжнародных адносінах (CFR) — безумоўна, забяспечыць, а калі не то
і пашырыць, ваенную перавагу Арміі ЗША і НАТА ў свеце.
Паводле звестак на чэрвень 2023 года, Збройныя сілы ЗША маюць каля 750 ваенных баз у
больш чым 80 краінах за межамі Злучаных Штатаў.
«Стратэгія напружанасці» як геапалітычны інструмент, які выкарыстоўваюць архітэктары сусветнага ўрада для
далейшага пашырэння сваёй палітычнай і ваеннай глабальнай улады
Аднак любы геастратэг, які імкнецца далей пашырыць сваю палітычную і ваенную глабальную ўладу, не спадзяецца ў
першую чаргу на звычайныя — так званыя — «гарачыя» войны, а хутчэй на падтрыманне насельніцтва ў стане «страху і тэрору».
Гэта таксама называюць «стратэгіяй напружанасці».
Наступнае вызначэнне можна знайсці ў Крымпедыі :
"Стратэгія напружанасці як палітычная канцэпцыя азначае меры, якія прасоўваюцца або рэалізуюцца дзяржаўнымі
органамі для ўскладання страху або нявызначанасці сярод уласнага насельніцтва або дзяржавы. (...)
Акрамя таго, стратэгія напружанасці можа служыць апраўданнем рэпрэсіўных дзеянняў і ўмяшанняў з боку дзяржавы,
узмацняючы жаданне насельніцтва да дзяржаўнага ўмяшання.
Па словах гісторыка Даніэля Гансэра, «тэрор (...) больш падыходзіць, чым любая іншая
ваенная стратэгія, для маніпулявання насельніцтвам».
Паводле Гансэра, метады стварэння і маніпулявання страхам выкарыстоўваюцца, каб зрабіць (унутранае)
насельніцтва «спрыймальным або варожым да пэўных палітычных ці эканамічных мер».
Аднак метады, якія выкарыстоўваюцца для ўсхвалявання страху і тэрору ў насельніцтве, адносяцца не толькі да
ўзброеных дзеянняў, але і да любой ваеннай рыторыкі.
Напрыклад, так званая «Халодная вайна» паміж ЗША і Савецкім Саюзам з 1945 па 1991 год прывяла да
сапраўднай гонкі ўзбраенняў, уключаючы ядравую зброю.
Хоць і ўдавалася пазбегнуць прамой адкрытай вайны з выкарыстаннем зброі, узаемная пагроза ядзернай вайны пад
тэрмінам «спынанне» ўпершыню ў гісторыі выклікала магчымасць самазнішчэння чалавецтва («перабій»).
Канфлікт некалькі разоў набываў надзвычай пагрозлівы характар, таму магчымасць «гарачай» вайны паміж
супердзяржавамі заўсёды была ў свядомасці людзей.
Гэта трымала насельніцтва ў пастаянным стане «напружанасці» і «нявызначанасці».
Гэта сыграла на руку ўрадам і зброевай прамысловасці, дазволіўшы ім пазбавіць людзей грамадзянскіх правоў і
свабод або ў іншы спосаб атрымаць выгаду з сітуацыі.
Тая ж заканамернасць таксама назіраецца ў сучаснай рыторыцы вакол украіна-расійскага канфлікту.
Пасля распаду Савецкага Саюза ў 1991 годзе, надышла чарга НАТА.
Правільна зразумелі! З так званым пашырэннем НАТА на ўсход з 1999 года геапалітычныя стратэгі дасягнулі поспеху ў
захаванні патэнцыялу для канфлікту з Расіяй і ў падтрыманні ўласнай насельніцтва ў напружанні.
Прыняцце Украінай НАТА было б абсалютным пікам палітыкі канфрантацыі і напружанасці з Расіяй.
Прыняцце Украінай НАТА запусціла б палажэнне аб узаемнай абароне, і ўсе краіны НАТА апынуліся б у стане вайны з Расіяй.
Можна меркаваць, што гэта прывяло б да распаўсюджвання вайны па ўсёй Еўропе, калі не па ўсім свеце.
У інтэрв'ю радыё Deutschlandfunk у сакавіку 2024 года генеральны сакратар НАТА Енс Столтэнберг зноў пацвердзіў, што не
можа дакладна сказаць, калі Украіна будзе прынята ў альянс:
Але мы старанна працуем, каб зрабіць гэта як мага хутчэй.
Такая стратэгія, пры якой вайна вядзецца за кошт еўрапейскага насельніцтва, цалкам праўдападобная для стратэгаў ЦФР.
Стратэг ЦРУ Ален Далэс, урэшце, усталяваў прэцэдэнт, калі ў якасці дырэктара ЦРУ з 1953 па 1961 год
адначасова пастаўляў зброю варожым бакам у канфлікце.
Артыкул, апублікаваны 22 красавіка 2024 года ў часопісе Foreign Affairs, які выходзіць штоквартальна ад імя Савета па міжнародных
адносінах (CFR), паказвае, што гэта не проста нацягнутая тэорыя.
Назва артыкула гаворыць сама за сябе: «Еўропа, а не НАТА, павінна накіраваць войскі ва Украіну».
Нямецкі расследавальніцкі журналіст Томас Рэпер пракаментаваў артыкул, сказаўшы, сярод іншага: «Кожны, хто ўважліва чытае,
зразумее, што сцвярджэнне Пуціна, што ЗША будуць змагацца ва Украіне да апошняга ўкраінца, на жаль, абсалютна праўдзівае».
Больш за тое, у артыкуле паказана, што аўтары таксама хацелі б змагацца да апошняга еўрапейца...
Тыпавая стратэгія, як паказана ў адукацыйным фільме «Як працуюць сучасныя войны?»
«Агрэсар» пераконвае абраныя ім краіны ўзяць зброю супраць свайго найвялікшага
суперніка, выкарыстоўваючы іх уласную зброю і арміі.
Толькі калі ўсе краіны вычарпаюць свой апошні боезапас, страцяць сваіх найлепшых людзей і будуць спустошаныя, сапраўдны
мізантап, сапраўдны агрэсар і ваяўнік умяшаецца, каб разграміць іх усіх разам (...) (або) каб яго ўшанавалі як збаўцу.
Можна таксама ўспомніць добра вядомую заяву брытанца лорда Хастынгса Ізмая ў яго якасці першага генеральнага сакратара НАТА:
НАТА была заснавана, каб «трымаць Савецкі Саюз па-за межамі, амерыканцаў унутры і немцаў унізе».
Ці сапраўды гэтае сцвярджэнне можна зразумець толькі ў кантэксце заснавання НАТА, як гэта робяць
таблоідныя СМІ, ці яно застаецца актуальным і сёння?
7. Выснова: НАТА нельга разглядаць як гаранта «падтрымання міру» — асабліва не ў Еўропе — а хутчэй як гаранта для
архітэктараў новага сусветнага парадку, і гэта ў двух аспектах.
Па-першае, НАТА як ваяўнічы саюз
Па-першае, НАТА падсілкоўвае ўвесь гэты ваяўнічы дух — ці то праз прапаганду, пагрозы, такія як пашырэнне НАТА
на ўсход, ці то праз сапраўднае пераабсталяванне і г.д.
У Еўропе верагоднасць вайны больш актуальная, чым калі-небудзь з часоў Другой сусветнай вайны.
Ваяўнічая рыторыка дасягнула новага піку 31 мая 2024 года.
Міністры замежных спраў НАТА сустрэліся ў Празе.
На парадку дня былі падрыхтоўка да саміту ў Вашынгтоне ў ліпені 2024 года і падтрымка Украіны з боку НАТА.
Загаловак у таблоідных СМІ гучаў так:
Злучаныя Штаты і Германія дазваляюць выкарыстоўваць сваю зброю супраць пазіцый у Расіі, але толькі каля Харкава.
3 чэрвеня ўкраінскі ўрад ужо заклікаў пашырыць «сферу прымянення» заходняй зброі на тэрыторыю Расіі.
Гэта павінна быць толькі пытаннем часу.
Права на абарону вынікае з міжнароднага права, заяўляе НАТА.
Генеральны сакратар Альянсу Енс Столтэнберг заклікаў саюзнікаў працягваць пастаўляць Украіне зброю і боепрыпасы.
Адказ Расіі быў імгненным:
Расія разглядае дзеянні НАТА як сур'ёзнае абвастрэнне і пагражае маштабным адказам.
Па-другое, НАТА як дыверсійная тактыка
Па-другое, НАТА, разам з усёй ваяўнічасцю — нават ваеннай істэрыяй — служыць як вітаная адцягваючая
тактыка для прасоўвання сапраўдных мэт стратэгаў ЦФР:
а менавіта закладка асноў сусветнага цэнтральнага ўрада.
Ваенная перавага — гэта толькі адзін з некалькіх фактараў.
Сярод найважнейшых краёвых камянёў для ўсталявання новага сусветнага парадку — кантроль і ўлада над здароўем і фінансамі.
За кулісамі ва ўсім свеце, у тым ліку ў Расіі і Кітаі, зараз вядуцца падрыхтоўчыя работы да
ўвядзення лічбавых валют цэнтральных банкаў.
Па словах нямецкага фінансавага эксперта Эрнста Вольфа, кожны грамадзянін і кожная кампанія
павінны мець толькі адзін рахунак у цэнтральным банку.
Гэта дазволіла б дзяржаве цэнтралізавана вызначаць грашовую масу, кіраваць і кантраляваць грашовыя патокі, а
таксама ўсталёўваць працэнтныя стаўкі па меры неабходнасці.
Гэта ўсяго два прыклады таго, як улада і кантроль павінны быць цэнтралізаваны на ўсім свеце і перададзены «сусветнаму ўраду».
НАТА служыць перш за ўсё для забеспячэння ваеннай перавагі і, па-другое, для адцягнення ўвагі ад розных намаганняў па
дасягненні сусветнага панавання, якія зараз у самым разгары.
Kla.TV выкрыла гэтыя намаганні ў шматлікіх праграмах.
Вы можаце знайсці частку гэтай інфармацыі ў сінім інфармацыйным блоку.
Паважаныя гледачы, магчыма, цяпер вы адчуваеце сябе перагружанымі ўсімі гэтымі фактамі і не бачыце выйсця.
Kla.TV часта атрымлівае водгукі ад гледачоў, у якіх гаворыцца, што мы толькі
падкрэсліваем праблемы і не прапануем ніякіх рашэнняў.
Аднак на дадзены момант мы не можам папрасіць прабачэння за тое, што нашы падыходы да рашэнняў не ўкаранёныя ў бачным свеце.
Перад абліччам усіх гэтых маштабных пагроз мы дзесяцігоддзямі чэрпаем сілу і надзею з вышэйшай
вымярэння, пра што Іва Сасек неаднаразова сведчыць.
Усім, хто не хоча губляць надзею, мы хацелі б звярнуць вашу ўвагу на наш шырокі выбар асветніцкіх канферэнцый на
сайтах www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen і www.sasek.tv.
Нарэшце, паглядзіце тры кароткія ўрыўкі з прамовы заснавальніка Kla.TV Іва Сасека на Міжнароднай сустрэчы сяброў 4 мая 2024 года.
Сасек гаворыць пра зброю адцягнення ўвагі перад сапраўднай схаванай сусветнай вайной і пра карысны выхад з яе.
Дарагія сябры, мы павінны тэрмінова навучыцца разумець, што часы змяніліся.
Вайны, якія вядуцца ў цяперашні час у аналагавым свеце, г.зн. фізічныя войны з танкамі, верталётамі, крылатымі
ракетамі і падобным, сёння маюць цалкам іншую функцыю.
Вы ведаеце, якія?
Гэтыя звычайныя войны, якія зараз вядуцца, у першую чаргу служаць зброяй адцягнення ад
сапраўднай схаванай сусветнай вайны, разумееце?
Самі войны, падумайце ўважліва, што я кажу, самі войны, якія вядуцца зараз, — гэта дыверсійная тактыка,
каб схаваць значна большую вайну, якая адбываецца.
Калі яны дасягнуць поспеху ва ўсясветнай вакцынацыі гэтай геннай тэрапіяй, ці можаце вы зразумець, як гэта працуе?
Цяперашняя гібрыдная вайна, з іншага боку, насамрэч ахоплівае кожнага чалавека на гэтай планеце.
Як менавіта і прадказаў дзядзька Біл (Гейтс): «Толькі калі кожны чалавек на зямлі будзе вакцынаваны, мы
будзем у бяспецы...» Ведаеце, дзядзька Біл, Біл Гейтс.
Такім чынам, схаваны нападнік разлічвае на гэта.
Ён напісаў гэта 120 гадоў таму; у мяне ёсць гэта напісанае.
Схаваны агрэсар разлічвае, што мы пазнаем яго толькі тады, калі ўжо будзе занадта позна, бо тады з дапамогай лічбавых
тэхналогій поўнай безналоннай відэаназіральнасці любую апазіцыю можна будзе знішчыць адным націскам кнопкі.
Цяпер, у нашыя дні, у гэты дзень разблакіроўкі — як я яго сёння называю — Бог, быццам бы, цягне сваю самую
жорсткую, самую вострую стрэлу, сваю самую магутную зброю.
Гэта якое зброю? Гаворка ідзе пра фізічную зброю?
Не, не, не. Не зараз.
Бачыце, тысячы гадоў навучылі нас, што фізічная зброя непазбежна вядзе да ўсё горшых войнаў і яшчэ больш смяротнай зброі.
Мы даведаліся пра гэта.
І вось, сапраўднае і адзінае сапраўды збаўляльнае зброю Божае — гэта зброю духа.
Зброя слова. Наймацнейшая пад небам.
Праўда, выказаная, напрыклад, але не як раней, як слабое ці нават юрыдычна смяротнае чалавечае слова – але
праўда, выказаная ў адпаведнасці з эфектамі ўлады і магутнымі аўтэнтыфікацыямі онтычнай улады.
Ці бачыце вы розніцу?
Гэта азначае, што ў гэтай абвешчанай канчатковай бітве мы зможам выкарыстоўваць толькі адно зброю.
Поўны тэкст прамовы «Дзень адкрыцця», якая трансліравалася ў прамым эфіры ў 53
краінах, можна знайсці на сайце www.kla.tv/29017.
Раскачайце чырвоную дарожку, запусціце гімн на поўную.
Сцяг ганарова высока лятае ў небе – «Мір! Мір!» часта кажуць.
Больш за 50 загінулых адначасова, тысячы параненых плачуць па сваіх пакутах.
Чорны дым уздымаецца ў неба, людзі на ўвесь голас клічуць мір.
Як залатое сонца на небасхіле, мы жадаем міру як нашай канчатковай мэты.
Мір — не далёкая мэта; мір — гэта шлях.
Мір, сродак перамяшчэння.
Мір, мір, мір пачынаецца ўва мне.
Мір, мір, мір, гэта Бог ува мне.
Тое, што пануе ў глыбіні майго сэрца, існуе далёка за межамі логікі і розуму, выяўляецца ўнутры нас як грамадскі мір.
На пяці кантынентах ідуць войны, людзі гінуць кожны дзень.
Мала ім, яны пачынаюць нешта новае – Паўночную Карэю, Расію ці Іран.
У цябе сціскаецца горла, твой пульс пачашчаецца.
Колькі яшчэ пакут, перш чым прыйдзе мір?
Кулак сціскаецца моцна, як камень.
Гэй, калі ў табе ёсць мір, то будзе мір.
Як залатое сонца на небасхіле, мы жадаем міру як нашай канчатковай мэты.
Мір — не далёкая мэта; мір — гэта шлях.
Мір, сродак перамяшчэння.
Мір, мір, мір пачынаецца ўва мне.
Мір, мір, мір, гэта Бог ува мне.
Тое, што пануе ў глыбіні майго сэрца, існуе далёка за межамі логікі і розуму, выяўляецца ўнутры нас як грамадскі мір.
Мір, мір, мір пачынаецца таксама ўва ўнутры цябе.
Мір, мір, мір, гэта Бог у вас.
Гэты мір стварае адзінства з усімі, нават калі гэта шалёна, гэй, такая сіла існуе.
Мір, мір, мір пачынаецца ўва мне.
Мір, мір, мір, гэта Бог ува мне.
Тое, што пануе ў глыбіні майго сэрца, існуе далёка за межамі логікі і розуму, выяўляецца ўнутры нас як грамадскі мір.
Мір, мір, мір пачынаецца ўва мне.
Мір, мір, мір, гэта Бог ува мне.
Тое, што пануе ў глыбіні майго сэрца, існуе далёка за межамі логікі і розуму, выяўляецца ўнутры нас як грамадскі мір.
Мір, мір пачынаецца ўва мне.
Мір, мір, гэта Бог ува мне.