D-ro Pfeil, ni aŭdas, ke landoj estis premataj por konsenti pri la novaj IHR, la Internaciaj Sanreguloj.
Kion vi povas diri pri tio? Ĉu ekzistas iu ajn indico aŭ pruvo?
Nu, mi ne havas iujn konkretajn pruvojn, sed la sinjorino, kiu raportis tion, almenaŭ partoprenis rete en
la gazetara konferenco de niaj advokatoj en Ĝenevo.
Ŝi estas tre kredinda juna advokatino, engaĝita el Sud-Afriko.
Kaj nederlanda advokatino ĉeestis en Ĝenevo, kaj ŝi ankaŭ konfirmis al mi, ke efektive estis uzata
premo, t.e. minacis sankcioj kaj diversaj aliaj rimedoj.
Ĉu ekzistas listo pri tio, kiel ĉiu lando voĉdonis, aŭ kiel tio estis traktita?
Jes, ĝi estis tre stranga procezo, koncerne la voĉdonadon.
Ĝi fakte nur diris: Ĉu ĉiuj nun havas la finan version?
La fina versio de la IGV, kiel supozeble adoptita, fakte devus esti disponebla kvar
monatojn anticipe, laŭ Artikolo 55, paragrafo 2.
Kaj tiam la prezidanto de la kunveno simple diras, mallonge ĉirkaŭrigardas kaj diras: Mi ne vidas obĵetojn.
Do: Mi ne vidas ĉi tie iujn obĵetojn. Kaj tio estas ĉio.
Kaj poste oni raportis, ke nur 37 ŝtatoj eksplicite esprimis sian aprobon, kaj ekzistas listo de ĉi tiuj 37.
Bone, ĉu la voĉdono estis farita per manlevo?
Ne, en ajna kazo, vi povas vidi en la video-registraĵo, kiun mi denove spektis; vi fakte ne povas vidi iujn ajn manajn signalojn,
kvankam ekzistas procedura regulo por la Plenara Sesio de la Monda San-Asembleo. Regulo 72 diras, ke oni
voĉdonas aŭ per manlevo aŭ, laŭ peto, per nomvoka voĉdono.
Neniu el ĉi tiuj du aferoj okazis. Tio signifas, ke ankaŭ ĉi tie estas granda demandosigno pri
tio, ĉu la voĉdonado entute okazis laŭ la reguloj.
Laŭ nia opinio, ĝi estis sendube kontraŭa al internacia juro.
Bone, kion signifas ĉi tiuj reviziitaj sanaj regularoj, ekzemple, se pandemio de birda gripo estas deklarita?
Jes, birda gripo ŝajnas jam esti en preparo, tiel diri.
Tio signifas, ekzemple, ke ĉar la IGV nun metas tre fortan emfazon sur tiel nomatajn rilatajn
sanproduktojn, oni nun povas prepari vakcinojn multe pli rapide.
Ekde 2022, ekzistas ankaŭ proceduro por listigo por urĝa uzo.
Kaj la interesa afero estas, ke farmaciaj kompanioj jam povas peti por certaj produktoj.
Estas ankaŭ oficiale sendependaj fakuloj, kiuj devus taksi tion.
Sed la nekredebla afero estas, ke la Monda Organizaĵo pri Sano rezervas al si la rajton
decidi, ĉu publikigi ĉi tiujn raportojn aŭ ne.
Tio signifas, ke finfine mi eble havos produkton, kiu klare ne estis rekomendita pro seriozaj sekurecaj zorgoj aŭ ĉar ĝi ne estas
efika, aŭ ambaŭ, kaj la WHO arogante decidas tamen rekomendi ĝin al landoj, ekzemple kiel parto de deviga vakcinada programo.
Nu, ĉi tio estas senprecedenca skandalo.
Kiujn vi vidas, aŭ kiujn ŝanĝojn al la Internaciaj Sanreguloj vi konsideras plej kontestataj?
Jes, mi ĵus menciis kontestatan punkton, nome ĉi tiun novan, eksplicitan fokuson pri medikamentoj kaj vakcinoj,
eŭfemisme nomatajn 'relevaj sanproduktoj' en propaganda lingvo.
Kompreneble, ni devas konsideri ĉion ĉi en la kunteksto de la masiva dependeco de la Monda Organizaĵo pri Sano
de la farmacia lobiismo. Unue, estas la problemo de konfliktoj de intereso, t.e. ekstera kontrolo.
Tiam, kiel ni nun scias, la WHO havas tutan aron da fakkomitatoj.
Tiuj komitatoj devas fari deklarojn pri konfliktoj de interesoj, sed tiuj deklaroj ankaŭ restas konfidencaj.
Kaj ni ankaŭ scias, ke fakte ekzistas konstanta karuselo de homoj inter la Monda Organizaĵo pri
Sano, farmaciaj organizoj kaj privataj organizoj.
Tio estas, ĝi estas sufiĉe problema.
Alia tre problema afero estas, ke ni nun eksplicite enkondukis en la IHR la batalon kontraŭ la tiel nomataj falsaj informoj kaj
misinformoj, kio signifas, ke iu pretendas monopolon pri informoj, monopolon pri vero, kio klare malobservas Artikolon 5
de la Baza Leĝo, nome la liberecon de esprimo, la liberecon de informo, la liberecon de la
amaskomunikiloj kaj, super ĉio, la akademian liberecon.
Tiam ni havas la eblecon de eskalado, per kiu ne nur eblas deklari sanan urĝan situacion, tiel nomatan falsan, sed ankaŭ pli
fortan varianton, nome la tiel nomatan pandemian urĝan situacion, kie oni devas timi, ke ni tiam ankaŭ devos kalkuli kun eĉ pli
striktaj rimedoj, eĉ pli striktaj kaj eble pli longdaŭraj limigoj de fundamentaj rajtoj, t.e. malobservoj de fundamentaj rajtoj.
Kiun el la aferoj, kiujn vi ĵus menciis, vi opinias plej grava por atentigi la publikon?
Fakte ĝi estas kombino de ĉio.
Do, finfine, ĉi tiuj eble ne testitaj produktoj prezentas akutan minacon al vivo kaj korpopartoj. Krome, esplorado
kaj disvolvado, produktado, financado kaj distribuado de ĉi tiuj produktoj nun ricevos plian financadon.
Ĉi tiuj regularoj estis rapide transdonitaj el la provizore prokrastita pandemia interkonsento al la IGV.
Kaj tiam, per la antaŭenigo de esplorado pri ĉi tiuj produktoj, ni havas problemon – nome ke ni ne povas apartigi ĝin de la tiel
nomata esplorado pri funkciaj ludoj, kiu estas tre danĝera ilo kaj kiu finfine povas konduki al tio, kion ni jam spertis kun
Kovim-19, nome ke ĉi tiuj eble estas laboratoriaj virusoj, kiuj poste, pli-malpli hazarde – ĉar sekurecaj antaŭzorgoj neniam
povas esti sufiĉaj – eliri el la laboratorio kaj tiam estigi ĝuste tiun pandemion, kiun ĉi tiuj IGV-oj devus kontraŭbatali.
Kaj tio, kompreneble, estas alia absoluta mirindaĵo.
S-ino Pfeil, kiajn paŝojn vi opinias, ke ni devus fari por utiligi la dek-monatan periodon, kiun
registaroj nun havas por – ni diru – plialtigi la konscion pri ĉi tiuj temoj kaj ankaŭ fari ion pri ili?
Do, kompreneble, la nivelo de la decidanto nun estas tre, tre grava.
Kiam mi nun rigardas Germanion, ni kompreneble havas relative malmulte da espero, ke la federacia registaro nun
faros la paŝon diri, ke ni ne akceptos la IHR, la Internaciajn Sanregulojn. Tio estas tio, kio devas okazi.
Sed kion ni povas fari, ekzemple, kaj kion ni volas provi kiel advokatoj aŭ kiel pli granda grupo, estas prezenti peticion al la
Bundestag. Ni volas alporti la aferon al la germana Bundestag kaj alvoki ĝin instigi la
registaron malakcepti la IHR kaj ne akcepti ĝin.
Do tio estus la plej unua afero.
Pliaj peticioj gravas; politikistoj nature respondas al balotantoj, kio signifas, ke kiam homoj
eliras sur la stratojn, tio sendas klaran signalon.
Ekzemple, ĉiu individuo ankaŭ povas aranĝi renkontiĝon kun la politikisto, kiu reprezentas ilian balotan distrikton.
Estas ankaŭ bona informmaterialo, ktp. Kaj, super ĉio, provizi edukadon.
Do, pasintsemajne mi parolis kun sinjorino, kiu estas tre sindediĉa kaj tre perceptema, kiu apartenas al la CDU kaj kiu
diras, ke estas multaj, multaj kolegoj en la Bundestag, kiuj ankoraŭ simple ne scias – kvankam tio eble
ŝajnas nekredebla – kiuj ne scias, kio estas en ludo ĉi tie.
Kaj tio estus nia potencialo, je kiu ni fidas.
Tio estus mia sekva demando:
Kiujn argumentojn ni havas kontraŭ ĉi tiuj politikistoj, kiam ni iras kaj provas paroli kun
ili kaj – ni diru – skui ilin por veki ilin?
Unue kaj ĉefe, se ĉi tiuj IGV-oj ekvalidiĝos, nia tuta valorsistemo, kiu estas
enskribita en la Baza Leĝo, finfine estos en risko.
Unue kaj ĉefe, fundamentaj rajtoj.
Fakte tiel estas – kaj tio ankaŭ gravas scii – ke la Federacia Registaro estus respondeca pri apelacio kontraŭ la IGV.
Tamen la IGV ekvalidiĝos en Germanio nur post kiam konsenta leĝo kaj efektiviga leĝo estos pasigitaj.
Jen kie la germana Bundestag kaj la germana Bundesrat eniras la ludon.
Tio signifas, ke ni havas la ŝancon denove diri al ili: Karaj kolegoj, se vi aprobos ĉi tion, vi
malobservos la fundamentajn principojn de la Baza Leĝo.
Kaj tio estus okazo por ĉi tie reakiri terenon.
Do certe indas paroli pri tio kun lokaj politikistoj, precipe kun niaj reprezentantoj en la Bundestag?
Tute. Do ni devas provi ĉion, kaj poste kompreneble ni bezonas la subtenon de la ĝenerala publiko,
kaj tiam ni ankaŭ povas skribi al la politikistoj.
Multaj diras, ke ili jam provis, sed ne estis respondo.
Tamen, eĉ se ne estas tuja reago, mi kredas, ke ĉi tiuj homoj eventuale rimarkos, ke ĉi tie okazas io.
Unu lasta demando: Kiujn organizojn vi konas, kiuj nun ankaŭ moviĝas en ĉi tiu direkto, dirante, ke ni devas fari ion
pri tio? Kaj kun kiuj ni povus interkonektiĝi rilate al tio?
Jes, nu, ekzemple en Svislando estas kelkaj vere bonegaj civitanaj iniciatoj kontraŭ la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kompreneble, ekzistas ankaŭ bonega specialista iniciato nomata Tutmonda Sekureco de Sano.
Ĝi estas transnacia en germanlingvaj landoj – tio estas bonega.
Antaŭ kelka tempo mi aliĝis al agallianco en Germanio nomata Monda Sanallianco.
Tiam, kompreneble, ni nun faris la unuan paŝon, aŭ plian paŝon, al internacia retkonektado inter advokatoj
en Ĝenevo kaj konstatis, ke ni nature havas la samajn problemojn en preskaŭ ĉiuj landoj.
Kaj tio signifas, ke internacia solidareco nun vere komencas formiĝi. La ideo estas, ke ni ankaŭ – en
kunordigita penado en la individuaj ŝtatoj – faru ĉion eblan por malhelpi, ke ĉi tiu IGO ekvalidiĝu.
Kaj tio, kompreneble, ankaŭ havus specialan efikon.
Jes. S-ino Pfeil, dankon tre pro la intervjuo.
Ni deziras al vi ĉian sukceson kaj ĉion plej bonan!
Multan dankon. Ne menciu ĝin.