Դոկտոր Փեյլ, մենք լսում ենք, որ երկրների վրա ճնշում են գործադրել՝ համաձայնվելու նոր
ՄՀԿ-ին՝ Միջազգային առողջապահական կանոնակարգին։
Ի՞նչ կարող եք ասել այս մասին։ Կա՞ որևէ ապացույց կամ հաստատում։
Լավ, ես որևէ կոնկրետ ապացույց չունեմ, բայց այն կինը, ով սա հաղորդել է, առնվազն առցանց
մասնակցել է մեր փաստաբանների մամուլի ասուլիսին Ժնևում։
Նա Հարավային Աֆրիկայից է, երիտասարդ, շատ վստահելի և նվիրված փաստաբան։
Եվ Ջնևայում ներկա էր մի հոլանդացի փաստաբան, և նա նույնպես հաստատեց ինձ, որ ճնշում իսկապես կիրառվել է,
այսինքն՝ սպառնացել են պատժամիջոցներով և տարբեր այլ միջոցներով։
Կա՞ ցուցակ, թե ինչպես է յուրաքանչյուր երկիր քվեարկել, կամ ինչպես է սա կազմակերպվել?
Այո, քվեարկության առումով դա շատ տարօրինակ գործընթաց էր։
Իրականում այն պարզապես ասաց՝ արդյոք հիմա բոլորն ունեն վերջին տարբերակը?
IGV-ի վերջնական տարբերակը, ինչպես ենթադրվում է, որ ընդունվել է, իրականում պետք է հասանելի լիներ չորս
ամիս առաջ՝ 55-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերության համաձայն։
Եվ հետո ժողովի նախագահը պարզապես ասում է, կարճ նայում է շուրջը և ասում. «Ես որևէ առարկություն չեմ տեսնում»:
Այսպիսով՝ ես այստեղ որևէ առարկություն չեմ տեսնում։ Եվ վերջ։
Եվ հետո հաղորդվեց, որ միայն 37 նահանգներ են հստակ արտահայտել իրենց հավանությունը, և կա այդ 37-ի ցուցակը։
Լավ, քվեարկությունը անցկացվել է՞ ձեռք բարձրացնելու միջոցով։
Ոչ, ամեն դեպքում, տեսագրությունում, որը ես կրկին դիտեցի, իրականում որևէ ձեռքի ազդանշան չի երևում, չնայած Առողջապահության
համաշխարհային ժողովի լիագումար նիստի համար գործում է ընթացակարգային կանոն։ 72-րդ կանոնը ասում է, որ
որոշումն ընդունվում է կամ ձեռք բարձրացնելու միջոցով, կամ, պահանջի դեպքում, անվանական քվեարկությամբ։
Այս երկուսն էլ տեղի չունեցան։ Սա նշանակում է, որ այստեղ նույնպես մեծ հարցական կա՝ արդյոք
քվեարկությունը ընդհանրապես անցկացվել է կանոնների համաձայն։
Մեր կարծիքով, դա անշուշտ հակասում էր միջազգային իրավունքին։
Լավ, ի՞նչ են նշանակում այս վերանայված առողջապահական կանոնակարգերը, օրինակ՝ եթե հայտարարվի թռչնագրիպի համաճարակ։
Այո, թվում է, որ թռչնագրիպը, կարելի է ասել, արդեն պատրաստվում է։
Սա, օրինակ, նշանակում է, որ քանի որ IGV-ն այժմ շատ մեծ ուշադրություն է դարձնում կոչվող համապատասխան
առողջապահական արտադրանքներին, պատվաստանյութերը, օրինակ, այժմ կարելի է պատրաստել նույնիսկ ավելի արագ։
Կա նաև արտակարգ օգտագործման ցուցակման ընթացակարգ, որը ներդրվել է 2022 թվականից։
Եվ հետաքրքիրն այն է, որ դեղագործական ընկերությունները արդեն կարող են դիմել որոշ արտադրանքների համար։
Կան նաև պաշտոնապես անկախ փորձագետներ, որոնք պետք է գնահատեն սա։
Բայց անհավանականն այն է, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) իրեն իրավունք է
վերապահում որոշելու՝ հրապարակե՞լ այդ զեկույցները, թե՞ ոչ։
Սա նշանակում է, որ վերջում կարող է ստացվել այնպիսի արտադրանք, որը ակնհայտորեն չի առաջարկվել լուրջ անվտանգության մտահոգությունների
կամ արդյունավետ չլինելու, կամ երկուսի պատճառով, և Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը կամայականորեն
որոշում է այնուամենայնիվ խորհուրդ տալ երկրներին, օրինակ՝ պարտադիր պատվաստման ծրագրի շրջանակներում։
Լավ, սա աննախադեպ սկանդալ է։
Դուք որն եք տեսնում, կամ Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի որ փոփոխությունները համարում եք ամենավիճահարույց?
Այո, ես պարզապես նշեցի մի վիճահարույց կետ, որը վերաբերում է դեղամիջոցների և պատվաստանյութերի նկատմամբ այս նոր,
բացահայտ կենտրոնացմանը, որը քարոզչական լեզվով էվֆեմիստիկ կերպով կոչվում է «համապատասխան առողջապահական արտադրանքներ»։
Իհարկե, մենք պետք է այս ամենը դիտարկենք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության դեղագործական լոբբիի նկատմամբ
ունեցած հսկայական կախվածության ֆոնին։ Առաջին հերթին առկա է շահերի բախման խնդիրը, այսինքն՝ արտաքին վերահսկողությունը։
Հետո, ինչպես հիմա գիտենք, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունն ունի փորձագիտական ամբողջ շարք կոմիտեների։
Այս հանձնաժողովները պարտավոր են ներկայացնել շահերի բախման վերաբերյալ հայտարարություններ, սակայն
այդ հայտարարությունները նույնպես մնում են գաղտնի։
Եվ մենք նաև գիտենք, որ իրականում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) և դեղագործական ու
մասնավոր կազմակերպությունների միջև անընդհատ անձնակազմի փոխանակում է տեղի ունենում։
Այսինքն՝ դա բավականին խնդրահարույց է։
Մեկ այլ չափազանց խնդրահարույց հարցն այն է, որ մենք այժմ հստակ ամրագրել ենք կոչված «կեղծ» տեղեկատվության և ապատեղեկատվության դեմ
պայքարը IHR-ում, ինչը նշանակում է, որ ինչ-որ մեկը պահանջում է տեղեկատվության մոնոպոլիա, ճշմարտության մոնոպոլիա, ինչը
ակնհայտորեն խախտում է Հիմնական օրենքի 5-րդ հոդվածը՝ արտահայտվելու ազատությունը, տեղեկատվության ազատությունը, լրատվամիջոցների
ազատությունը և, առաջին հերթին, ակադեմիական ազատությունը։
Այնուհետև մենք ունենք էսկալացիայի հնարավորություն, որի արդյունքում ոչ միայն կարող է հայտարարվել առողջապահական արտակարգ
դրություն, այսպես կոչված կեղծ, այլև ավելի խիստ տարբերակ՝ այսպես կոչված պանդեմիական արտակարգ դրություն, երբ վախենալու է, որ
ստիպված կլինենք հաշվի նստել ավելի խիստ և, հնարավոր է, ավելի երկարատև սահմանափակումների հետ հիմնական
իրավունքների վրա, այսինքն՝ հիմնական իրավունքների խախտումների։
Ձեր նշած բաներից ո՞րն եք կարծում առավել կարևոր հանրության ուշադրությանը ներկայացնելու համար։
Իրականում դա ամեն ինչի համադրություն է։
Վերջիվերջո, այս հնարավոր չփորձարկված արտադրանքները կյանքին և անդամներին լուրջ վտանգ են ներկայացնում։ Ավելին, այս
արտադրանքների հետազոտությունն ու զարգացումը, արտադրությունը, ֆինանսավորումն ու բաշխումը այժմ լրացուցիչ ֆինանսավորում կստանան։
Այս կանոնակարգերը արագորեն փոխանցվեցին ժամանակավորապես հետաձգված համաճարակային համաձայնագրից IGV-ին։
Եվ հետո, այս արտադրանքների վերաբերյալ հետազոտությունների խթանման արդյունքում, մենք խնդիր ունենք – այն է, որ մենք չենք կարող այն
առանձնացնել այնպես կոչված ֆունկցիայի ուսումնասիրության (game of function) հետազոտություններից, որոնք չափազանց վտանգավոր գործիք են
և որոնք, ի վերջո, կարող են հանգեցնել նրան, ինչը մենք արդեն ապրել ենք Covid-19-ի դեպքում, այն է՝ որ դրանք կարող են լինել լաբորատոր
վիրուսներ, որոնք հետո, ավելի կամ պակաս պատահական կերպով – քանի որ անվտանգության միջոցառումները երբեք չեն կարող
բավարար լինել – լաբորատորիան լքել և ապա հրահրել հենց այն համաճարակը, որի դեմ պետք է պայքարեն այս IGV-ները։
Եվ դա, իհարկե, ևս մեկ ամբողջովին ապշեցուցիչ է։
Տիկին Փեյլ, ըստ Ձեզ, ի՞նչ քայլեր պետք է ձեռնարկենք, որպեսզի օգտագործենք կառավարությունների տրամադրության տակ գտնվող 10-ամսյա
ժամկետը՝ ասենք, այս խնդիրների վերաբերյալ իրազեկվածություն բարձրացնելու և դրանց շուրջ ինչ-որ բան անելու համար։
Այսպիսով, իհարկե, որոշում կայացնողների մակարդակը այժմ շատ, շատ կարևոր է։
Երբ հիմա նայում եմ Գերմանիային, բնականաբար ունենք համեմատաբար քիչ հույս, որ ֆեդերալ կառավարությունը կձեռնարկի այն քայլը,
որով կհայտարարի՝ մենք չենք ընդունի IHR-ը, Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը։ Սա է այն, ինչ պետք է տեղի ունենա։
Բայց ինչ կարող ենք անել, օրինակ, և ինչ ցանկանում ենք փորձել որպես փաստաբաններ կամ որպես ավելի լայն խումբ, դա է Բունդեսթագին
ներկայացնել ստորագրահավաք։ Մենք ուզում ենք այս հարցը բարձրացնել Գերմանիայի Բունդեսթագում և կոչ անել Բունդեսթագին
պահանջել կառավարությանը դեմ արտահայտվել IHR-ին և չընդունել այն։
Այսպիսով, դա կլինի ամենաառաջին բանը։
Հետագա դիմումները կարևոր են; քաղաքական գործիչները բնականաբար արձագանքում են ընտրողներին, ինչը նշանակում է, որ
երբ մարդիկ դուրս են գալիս փողոցներ, դա հստակ ազդանշան է։
Օրինակ՝ ցանկացած անհատ կարող է հանդիպում կազմակերպել իր ընտրատարածքը ներկայացնող քաղաքական գործչի հետ։
Կան նաև լավ տեղեկատվական նյութեր և այլն։ Եվ ամենից առաջ ապահովել կրթություն։
Այսպիսով, անցյալ շաբաթ ես զրուցում էի մի կնոջ հետ, ով շատ նվիրված և շատ սուր դիտորդական ունակություններով է, պատկանում է CDU-ին և
ասում է, որ Բունդեսթագում կան շատ-շատ գործընկերներ, որոնք պարզապես դեռ չեն գիտակցում՝ որքան էլ
անհավանական թվա, թե ինչ է այստեղ խաղադրույքի տակ։
Եվ դա կլինի մեր ներուժը, որի վրա մենք հույս ենք դրել։
Դա կլիներ իմ հաջորդ հարցը:
Երբ մենք գնում ենք և փորձում ենք նրանց հետ խոսել և, ասենք, նրանց արթնացնելու համար թափ տալ, ի՞նչ
փաստարկներ ունենք այս քաղաքական գործիչների դեմ։
Առաջին հերթին, եթե այս IGV-ները ուժի մեջ մտնեն, մեր ամբողջ արժեքային համակարգը, որը ամրագրված է
Հիմնական օրենքում, վերջիվերջո վտանգի տակ կհայտնվի։
Առաջին հերթին՝ հիմնարար իրավունքներ։
Իրոք, այդպես է՝ և սա նույնպես կարևոր է իմանալ, որ ֆեդերալ կառավարությունը պատասխանատու կլինի IGV-ի դեմ բողոքարկման համար։
Այնուամենայնիվ, IGV-ն Գերմանիայում ուժի մեջ կմտնի միայն այն բանից հետո, երբ ընդունվեն համաձայնության օրենքը և կիրառման օրենքը։
Այստեղ են գործի մեջ մտնում Գերմանիայի Բունդեսթագը և Գերմանիայի Բունդեսրատը։
Սա նշանակում է, որ մենք կրկին հնարավորություն ունենք նրանց ասելու. «Սիրելի գործընկերներ, եթե դուք սա
ընդունեք, կխախտեք Հիմնական օրենքի հիմնարար սկզբունքները»:
Եվ դա կլիներ հնարավորություն այստեղ դիրքեր շահելու համար։
Ուստի անշուշտ արժե այս մասին խոսել տեղական քաղաքական գործիչների հետ, հատկապես Բունդեսթագում մեր ներկայացուցիչների հետ՞
Ամբողջովին։ Ուրեմն մենք պետք է ամեն ինչ փորձենք, և, իհարկե, մեզ անհրաժեշտ է, որ լայն հանրությունը մեզ միանա,
և հետո մենք կարող ենք նաև գրել քաղաքական գործիչներին։
Շատերն ասում են, որ արդեն փորձել են, սակայն որևէ արձագանք չի եղել։
Այնուամենայնիվ, ես կարծում եմ, որ նույնիսկ եթե որևէ արձագանք չլինի, այս մարդիկ ինչ-որ կերպ
կհասկանան, որ այստեղ ինչ-որ բան է կատարվում։
Մեկ վերջին հարց՝ ո՞ր կազմակերպություններին գիտեք, որոնք այժմ նույնպես այս ուղղությամբ են շարժվում և ասում են,
որ մենք պետք է ինչ-որ բան անենք այս հարցով։ Եվ ում հետ կարող ենք այս առնչությամբ կապ հաստատել։
Այո, օրինակ, Շվեյցարիայում կան նաև մի քանի իսկապես հիանալի քաղաքացիական նախաձեռնություններ՝
ընդդեմ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության։
Իհարկե, գոյություն ունի նաև «Գլոբալ առողջապահական անվտանգություն» անվանումով մեծ մասնագիտական նախաձեռնություն։
Գերմանախոս երկրներում դա միջազգային է – դա հիանալի է։
Մի քանի ժամանակ առաջ ես միացա Գերմանիայում գործող «Աշխարհի Առողջապահական Դաշինք» կոալիցիային։
Այնուհետև, իհարկե, մենք հիմա կատարել ենք առաջին կամ հերթական քայլը Ժնևի փաստաբանների միջազգային ցանցավորման
ուղղությամբ և պարզել ենք, որ գրեթե բոլոր երկրներում մենք բնականաբար նույն խնդիրներն ունենք։
Եվ դա նշանակում է, որ միջազգային համերաշխությունը իսկապես սկսում է ձևավորվել հենց հիմա։ Գաղափարը այն է, որ մենք նույնպես՝
անհատական պետություններում համատեղ ջանքերով, կարող ենք ձեռնարկել բոլոր հնարավոր միջոցները՝ կանխելու համար
այս միջկառավարական կազմակերպության ուժի մեջ մտնելը։
Եվ դա, իհարկե, նույնպես կունենար հատուկ ազդեցություն։
Այո։ Տիկին Փֆեյլ, շատ շնորհակալ եմ հարցազրույցի համար։
Մենք ձեզ մաղթում ենք ամենայն հաջողություն և ամենայն բարիք։
Շատ շնորհակալ եմ։ Չկա ինչ։