Dr. Pfeil, urang ngadéngé yén nagara-nagara geus dipaksa satuju kana IHR anyar, nyaéta Peraturan Kaséhatan Internasional.
Naon anu bisa anjeun carioskeun ngeunaan ieu? Naha aya bukti atawa buktina?
Nya, abdi teu gaduh bukti konkrit, tapi ibu anu ngalaporkeun ieu sahenteuna parantos ilubiung sacara
online dina konferensi pers para pengacara kami di Jenewa.
Manéhna téh pangacara ngora anu kacida dipercaya, satia, ti Afrika Kidul.
Sareng aya hiji pengacara Walanda anu hadir di Jenewa, sarta manéhna ogé mastikeun ka kuring yén tekanan memang
dilakukeun, nyaéta ancaman sanksi jeung rupa-rupa ukuran séjén.
Naha aya daptar kumaha unggal nagara milih, atawa kumaha ieu diurus?
Leres, éta téh prosés anu kacida anéhna, upama ngeunaan sora.
Saéstuna mah éta ngan saukur nyebutkeun: Naha sadayana ayeuna parantos gaduh vérsi ahir?
Versi ahir IGV, sakumaha anu saenyana geus diadopsi, sabenerna kuduna geus sayogi opat
bulan saméméhna, saluyu jeung Pasal 55 ayat 2.
Teras pupuhu rapat saukur nyarios, nenjo sakedap ka sakurilingna, teras nyarios: Abdi teu ningali aya nu nolak.
Jadi: abdi teu ningali aya bantahan di dieu. Sareng éta waé.
Sarta sanggeusna dilaporkeun yén ngan 37 nagara bagian anu sacara eksplisit geus nyatakeun
persetujuanana, sarta aya daptar tina 37 éta.
Oke, naha pamilihan éta dilaksanakeun ku nunjuk leungeun?
Henteu, dina sagala hal, anjeun tiasa ningali dina rékaman pidéo, abdi parantos nonton deui, anjeun sabenerna teu tiasa ningali
isyarat leungeun naon waé, sanajan aya aturan prosedural pikeun Majelis Kaséhatan Dunia dina sidang pleno.
Aturan 72 nyebutkeun boh ku ngacungkeun leungeun atawa, upami dipénta, ku pamilihan ngaran hiji-hiji.
Henteu aya hiji ogé tina dua hal ieu anu kajadian. Ieu hartosna yén di dieu ogé aya patalékan gedé naha
pamilihan sora éta sabenerna dilaksanakeun saluyu jeung aturan.
Numutkeun pamadegan kami, éta pasti bertentangan jeung hukum internasional.
OK, naon hartina peraturan kasehatan anu geus direvisi ieu, contona lamun pandemi flu manuk diumumkeun?
Leres, flu manuk sigana geus keur disiapkeun, kitu cenah.
Ieu hartina, contona, yén saprak IGV ayeuna nempatkeun penekanan anu kacida kuatna kana produk kasehatan anu disebut relevan,
vaksin contona ayeuna bisa disiapkeun leuwih gancang deui.
Aya ogé prosedur pendaptaran pikeun pamakéan darurat, salian ti éta ti taun 2022.
Jeung anu matak pikaresepeun nyaéta pausahaan farmasi geus bisa ngalamar pikeun sababaraha produk tinangtu.
Aya ogé para ahli anu sacara resmi mandiri anu kedahna meunteun ieu.
Tapi anu matak heran nyaéta WHO nyimpen hak pikeun mutuskeun naha nerbitkeun laporan-laporan ieu atawa henteu.
Ieu hartosna yén, dina tungtungna, abdi tiasa gaduh produk anu jelas henteu disarankeun alatan aya masalah kaamanan anu serius
atawa sabab éta henteu épéktif, atawa duanana, sarta WHO sacara sembarangan mutuskeun pikeun nyarankeun éta ka nagara-nagara,
contona salaku bagian tina program vaksinasi wajib.
Nya, ieu téh skandal anu tacan kungsi aya saméméhna.
Anu mana nu anjeun tingali, atawa parobahan mana dina Peraturan Kaséhatan Internasional nu anjeun anggap paling kontroversial?
Sumuhun, abdi kakara nyebatkeun hiji hal anu kontroversial, nyaéta fokus anyar anu eksplisit kana ubar
jeung vaksin, anu sacara eufemistik disebut 'produk kasehatan anu relevan' dina basa propaganda.
Tangtosna, urang kedah mertimbangkeun sadayana ieu dina latar tukang gumantungna WHO anu gedé pisan kana lobi farmasi.
Kahiji, aya masalah konflik kapentingan, nyaéta kontrol ti luar.
Teras, sakumaha anu ayeuna urang terang, WHO gaduh seueur panitia ahli.
Panitia-panitia ieu diwajibkeun nyieun pernyataan ngeunaan konflik kapentingan, tapi
pernyataan-pernyataan éta ogé tetep dirahasiakeun.
Sareng urang ogé terang yén sabenerna aya silih-gantian jalma anu terus-terusan antara WHO jeung
organisasi nu patali jeung farmasi ogé organisasi swasta.
Hartina mah éta téh rada bermasalah.
Masalah séjén anu kacida bermasalahna nyaéta ayeuna urang sacara éksplisit geus ngalebetkeun perjuangan ngalawan nu disebut
informasi palsu jeung disinformasi dina IHR, nu hartina aya pihak nu ngaku monopoli informasi, monopoli kabeneran, nu jelas
ngalanggar Pasal 5 Undang-Undang Dasar, nyaéta kabébasan nyatakeun pamadegan, kabébasan informasi,
kabébasan média, jeung nu pangpentingna, kabébasan akademik.
Teras urang gaduh kamungkinan pikeun ngagedekeun kaayaan, sangkan henteu ngan darurat kasehatan anu bisa diumumkeun, nu disebut
palsu, tapi ogé varian anu leuwih parah, nyaéta nu disebut darurat pandemi, dimana urang kudu sieun yén urang ogé bakal kudu
ngarepkeun léngkah-léngkah anu leuwih ketat, watesan anu leuwih ketat jeung meureun langgengna leuwih lila
kana hak-hak dasar, nyaéta palanggaran hak-hak dasar.
Mana tina hal-hal anu kakara anjeun sebutkeun anu anjeun pikir paling penting pikeun dipikanyaho ku masarakat?
Saéstuna éta téh gabungan tina sagalana.
Janten, pamustunganana, produk-produk anu kamungkinan tacan diuji ieu nimbulkeun ancaman parah pikeun kahirupan jeung awak. Leuwih
ti éta, panalungtikan jeung pamekaran, produksi, pembiayaan, jeung distribusi produk-produk ieu ayeuna bakal nampi dana tambahan.
Peraturan ieu gancang dipindahkeun ti perjangjian pandemi anu ditunda samentara ka IGV.
Teras, ku ngamajukeun panalungtikan kana produk-produk ieu, urang gaduh masalah – nya éta urang teu tiasa misahkeunana tina nu
disebut panalungtikan 'game of function', anu mangrupa pakakas pisan bahaya sarta ahirna tiasa nyababkeun naon anu geus urang
alami jeung Covid-19, nya éta yén ieu bisa jadi virus laboratorium anu tuluy, leuwih kurang ku kabeneran – sabab
ukuran kaamanan moal pernah cukup – kaluar ti laboratorium teras memicu pandemi anu sabenerna rék diungkulan ku IGV ieu.
Sareng éta, tangtosna, mangrupikeun hiji deui anu matak kagum pisan.
Bu Pfeil, naon léngkah-léngkah anu anjeun pikir kedah urang lakukeun pikeun ngamangpaatkeun periode sapuluh bulan anu ayeuna
dipiboga ku pamaréntah pikeun – hayu urang sebut – ningkatkeun kasadaran ngeunaan masalah-masalah ieu
sarta ogé ngalakukeun hiji hal pikeun ngungkulanana?
Janten tangtosna, tingkat nu nyieun kaputusan ayeuna kacida pisan pentingna.
Lamun abdi ningali ka Jerman ayeuna, sacara alami urang gaduh harepan anu rada saeutik yén pamaréntah féderal bakal
nyandak léngkah pikeun nyatakeun yén urang moal nampi IHR, Regulasina Kaséhatan Internasional. Éta anu kudu kajadian.
Tapi naon anu bisa urang lakukeun, contona, jeung naon anu hayang urang cobaan salaku pangacara atawa salaku kelompok anu leuwih
gedé, nyaéta ngalebetkeun petisi ka Bundestag. Urang hayang mawa masalah ieu ka Bundestag Jerman jeung ngadesek Bundestag
supaya ngadesek pamaréntah nampik IHR jeung ulah nampa éta.
Janten éta anu pangheulana.
Petisi salajengna téh penting; politisi sacara alami ngaréspon ka pamilih, nu hartina lamun
jalma-jalma turun ka jalan, éta ngirimkeun sinyal anu jelas.
Contona, saha waé tiasa ngatur pasamoan sareng politikus anu ngawakilan konstituénna.
Aya ogé bahan informasi anu hadé, jsb. Sareng, anu paling penting, nyayogikeun atikan.
Janten, minggu kamari abdi keur ngobrol sareng hiji wanoja anu kacida satia jeung peka, anu kagungan ka CDU jeung nyarios yén
aya loba pisan kolega di Bundestag anu saukur tacan apal – sanajan sigana hese dipercaya –
anu tacan apal naon anu dipertarukeun di dieu.
Sareng éta bakal janten poténsi urang, anu urang andalkeun.
Éta bakal janten patarosan salajengna abdi:
Naon argumén anu urang gaduh ngalawan para politikus ieu nalika urang datang jeung nyobian nyarita ka maranéhna jeung
– hayu urang sebut – ngageterkeun maranéhna supaya hudang?
Kahiji jeung pangpentingna, lamun IGV ieu dilaksanakeun, sakabéh sistem nilai urang anu diamanatkeun
dina Undang-Undang Dasar bakal ahirna aya dina kaancam.
Anu kahiji jeung pangpentingna, hak-hak dasar.
Memang kitu – sarta ieu ogé penting pikeun dipikanyaho – yén pamaréntah féderal bakal
tanggung jawab pikeun ngajukeun banding ngalawan IGV.
Nanging, IGV ngan bakal berlaku di Jérman sanggeus aya undang-undang persetujuan jeung
undang-undang palaksanaan anu geus disahkeun.
Di dieu Bundestag Jerman jeung Bundesrat Jerman asup kana maén.
Ieu hartosna yén urang gaduh kasempetan pikeun nyarios deui ka aranjeunna: Para kolega anu dipikahormat,
upami anjeun ngaluluskeun ieu, anjeun bakal ngalanggar prinsip-prinsip dasar Undang-Undang Dasar.
Sareng éta bakal janten kasempetan pikeun meunangkeun deui posisi di dieu.
Janten pasti pantes ngobrol jeung politikus lokal ngeunaan ieu, utamana wakil urang di Bundestag?
Sakabéhna. Janten urang kedah nyobian sagalana, teras tangtosna urang peryogi dukungan ti masarakat
umum, teras urang ogé tiasa nyerat ka para politikus.
Loba anu nyebutkeun yén maranéhna geus nyobian, tapi teu aya balesan.
Sanajan teu aya réaksi langsung, kuring yakin yén jalma-jalma ieu engkéna bakal sadar yén aya nu keur kajadian di dieu.
Hiji patarosan panungtung: Organisasi mana waé anu anjeun terang anu ayeuna ogé nuju ka arah ieu, nyebut yén urang
kudu ngalakukeun hiji hal ngeunaan ieu? Sareng saha waé anu bisa urang jalin jaringan dina hal ieu?
Muhun, contona, aya ogé sababaraha inisiatif warga anu saé pisan ngalawan WHO di Swiss.
Tangtosna, aya ogé inisiatif spesialis anu hébat nu dingaranan Global Health Security.
Éta transnasional di nagara-nagara nu nyarita basa Jerman – éta saé pisan.
Sababaraha waktos ka tukang, abdi ngagabung kana aliansi aksi di Jérman anu dingaranan World Health Alliance.
Teras, tangtosna, ayeuna urang parantos nyandak léngkah munggaran, atanapi léngkah salajengna, pikeun ngawangun jaringan
internasional antara para pengacara di Jenewa sareng parantos mastikeun yén urang sacara alami
gaduh masalah anu sami di ampir sadaya nagara.
Jeung éta hartina yén solidaritas internasional ayeuna bener-bener mimiti kabentuk. Gagasanana nyaéta urang
ogé – dina usaha babarengan di unggal nagara – ngalakukeun sagala upaya pikeun nyegah IGO ieu supaya teu berlaku.
Sareng éta tangtosna ogé bakal gaduh pangaruh husus.
Sumuhun. Bu Pfeil, hatur nuhun pisan pikeun wawancarana.
Kami ngarepkeun anjeun suksés salawasna sareng sagala anu pangsaéna!
Hatur nuhun pisan. Teu nanaon.