На сёння, 17 чэрвеня 2024 года, арганізацыя «Аб'яднаныя за свабоду» запрасіла гасцей на
прэс-канферэнцыю сюды, у цудоўны рэгіён Танус.
Сёння ёсць мноства тэм для абмеркавання.
Сярод іншага, доктар Файль гаворыць пра Міжнародныя санітарныя правілы, якія былі прыняты з парушэннем міжнароднага права.
Як добра вядома, яны былі прынятыя два тыдні таму на Генеральнай асамблеі СААЗ у Жэневе.
Доктар Файль: Так, да прыняцця ІГВ, што супярэчыць міжнароднаму праву.
Так што на Сабранні Сусветнай арганізацыі аховы здароўя атрымалася сапраўдны трылер з-за таго, як нібыта былі прыняты гэтыя ІГТ.
І, вядома, важна, каб я коратка акрэсліў найбольш спрэчныя аспекты гэтых міжнародных санітарных
правілаў і тое, што мы можам зрабіць з гэтай нагоды.
Кароткі каментарый наконт СААЗ:
Часта чуеш, што гэта прыватная арганізацыя.
Афіцыйна СААЗ з'яўляецца ўрадавай арганізацыяй.
Гэта значыць, гэта класічны саюз дзяржаў для дасягнення пэўнай мэты.
Тут яны афіцыйна сцвярджаюць, што прасоўваюць здароўе, грамадскае здароўе.
Такія арганізацыі тады звычайна ствараюць свае ўласныя органы.
Вось гэта Сусветная асамблея аховы здароўя.
Там накіроўваюцца прадстаўнікі дзяржаў-членаў.
Затым у нас ёсць Выканаўчы савет як выканаўчы орган і, што вельмі важна і вельмі моцна, Генеральны
дырэктар, які ўзначальвае так званы Сакратарыят.
Першапачатковы план быў прыняць два міжнародныя дагаворы.
Па-першае, IGV, які ўжо існуе ў канстытуцыі 2005 года, але цяпер быў усебакова перагледжаны.
А потым таксама былі планы прыняць новы міжнародны дагавор, так званы пандэмічны дагавор.
Прыняцце пандэмічнага пагаднення адтэрмінавана, і існуе моцны ціск, каб прыняць яго як мага хутчэй, пажадана
на сесіі Сусветнай асамблеі здароўя не пазней за наступны год — гэтага і хоча спадар Тэдрас.
Людзі, якія могуць стаяць за ім, спадзяюцца, што яно будзе прынята ў гэтым годзе.
Менавіта так, што да храналогіі. Сцвярджалася, што IGV быў прыняты.
Калі мы проста дапусцім гэта на дадзены момант, то яны аўтаматычна ўступяць у сілу праз дванаццаць месяцаў.
Калі адпаведныя штаты яўна не заявяць пра свой адмова
Такім чынам, гэта азначае, што яны выступаюць супраць уступлення гэтага ў сілу на працягу дзесяці месяцаў.
Гэта будзе дзейнічаць да 31 сакавіка.
Прыняцце Міжнародных санітарных правілаў, я паставіў гэта ў двукоссі, адбылося вельмі дзіўным чынам.
Мы маем абавязковае працэдурнае патрабаванне Артыкула 55 IGV.
Пасля гэтага канчатковая версія, якая пасля будзе вынесена на галасаванне, павінна быць даступная дзяржавам не менш чым за
чатыры месяцы да галасавання ў Сусветнай асамблеі аховы здароўя.
Мэта, вядома, у тым, каб краіны дакладна ўсведамлялі палітычныя, эканамічныя, адміністрацыйныя і фінансавыя наступствы.
Яны таксама павінны праверыць, ці сумяшчальныя гэтыя папраўкі да IGV, напрыклад, з іх
нацыянальнымі канстытуцыямі або з міжнародным правам.
Замест гэтага мы працавалі без выхаду і, незадоўга да завяршэння, апынуліся ў Жэневе, дзе
раніцай ужо правялі прэс-канферэнцыю ў якасці юрыстаў.
На паралельным мерапрыемстве мы яшчэ не ведалі, што гэтае вар'яцтва адбудзецца ўвечары,
што, як сцвярджалася, яно ўжо было прынята.
Як насамрэч усё прайшло?
Існуе відэазапіс гэтага галасавання, які можна ўсё яшчэ паглядзець на галоўнай старонцы.
Вядома, наколькі я мог бачыць, немагчыма разгледзець усю залу, а толькі сапраўды пленарную частку спераду.
Тады Прэзідэнт кажа: Усе маюць гэтую канчатковую версію? Я не бачу пярэчанняў.
І тады ён пытаецца: «Так, усе згодныя?» Потым зноў: «Я не бачу пярэчанняў. Я не бачу супярэчнасцей».
Такім чынам, вельмі дзіўная працэдура, асабліва таму, што Правіла 72 прадугледжвае, што:
Галасаванне павінна праводзіцца паднятымі рукамі або, па запыце, нават па спісе.
У лесе панавала цішыня. Так, вельмі, вельмі сумнеўная гісторыя.
Потым сцвярджалася, што было аднадушша, што не можа праверыць ніхто, хто цяпер глядзіць гэтае відэа.
Паведамлялася станоўча, што 37 штатаў выказаліся на карысць прыняцця гэтых IGV.
Ёсць спіс, які, натуральна, уключае Германію і некалькі іншых еўрапейскіх краін, а таксама такія, як, напрыклад, ЗША.
Але ў дыскусіі таксама было шмат супраціву.
Такім чынам, Беларусь, Іран, Аргенціна, Кастарыка і іншыя краіны – Славакія вельмі важная,
проста падумайце пра гэтую спробу забойства цяпер.
Таксама дазваляліся апеляцыі. Адсюль і гэтая дзіўная гісторыя.
Ці быў наогул дасягнуты кворум (мінімальная колькасць членаў, неабходная для прыняцця рашэнняў)?
99 краінам давялося б яўна пагадзіцца галасаваннем. Вельмі сумнеўна.
Такім чынам, безумоўна, толькі на падставе артыкула 55(2).
Марыяна Грымэнштайн так прыгожа выказалася: СААЗ парушае ўласныя правілы.
Галасаванне супярэчыць міжнароднаму праву і таму з'яўляецца несапраўдным.
І любая дзяржава, якая не запярэчыць гэтаму, насамрэч ставіць сябе ў няпраўду.
Да асноўнага зместу.
У дадатак да надзвычайнай сітуацыі ў галіне аховы здароўя, якая выклікае міжнародную заклапочанасць — што трапна скарачаецца на
англійскай мове як «fake», што азначае «фальшывы» — цяпер з'явілася новая, больш сур'ёзная форма
гэтага, — надзвычайная сітуацыя, выкліканая пандэміяй.
Таксама дзіўна, што, напрыклад, мяркуецца, быццам гаворка ідзе толькі пра высокую рызыку — рызыку перагрузкі сістэм аховы
здароўя або выклікання сацыяльных і эканамічных збояў з-за меркавана вельмі небяспечнай трансгранічнай інфекцыйнай хваробы.
З прававой пункту гледжання, тады трэба спытаць: ці прыдатныя такія крытэрыі для пандэмічнага надзвычайнага
становішча, якое ў канчатковым выніку апраўдвае масавыя парушэнні фундаментальных правоў?
Бо гэта абумоўлена не самім захворваннем, а ўмовамі, якія стварае ўрад.
Такім чынам, гэта насамрэч слабая прычына для далейшых парушэнняў асноўных правоў, якія Генеральны дырэктар
Тэдрас потым можа рэкамендаваць на падставе гэтай пандэмічнай надзвычайнай сітуацыі.
І ёсць падставы баяцца, што на падставе надзвычайнай сітуацыі, выкліканай пандэміяй,
будуць апраўданы яшчэ больш жорсткія ўмяшанні.
Тады вельмі праблематычныя так званыя адпаведныя медыцынскія прадукты, і вельмі важны новы прынцып у СААЗ — так
званы прынцып справядлівасці, размеркавальнай справядлівасці.
Гэта датычыцца таго факту, што бедныя краіны, «развіццёвыя краіны» ў двукоссі, цяпер таксама атрымліваюць выгаду ад усіх
гэтых дабраславенняў так званых вакцын, вядома ж, ад тэхналогіі мРНК і лекаў ад тых — я наўмысна кажу гэта
з вялікай іроніяй — фармацэўтычных кампаній, якія ўскосна або прама суфінансуюць СААЗ.
І ў гэты момант, ужо як мінімум, узнікае пытанне: Хто насамрэч кантралюе СААЗ?
Гэта сапраўды ўсё яшчэ штаты, ці гэта спонсары?
Вядома, што Сусветная арганізацыя аховы здароўя (СААЗ) амаль на 85 працэнтаў свайго фінансавання залежыць ад добраахвотных
ахвяраванняў, у тым ліку ад вялікай колькасці прыватных ахвяраванняў з боку
фармацэўтычнай прамысловасці, як напрамую, так і ўскосна.
Толькі Фонд Біла Гейтса, верагодна, напрамую ці ўскосна забяспечвае 20 працэнтаў агульнага бюджэту СААЗ.
Аднак барацьба з так званай дэзінфармацыяй цяпер яўна замацавана ў IGV.
У гэтым кантэксце было заключана каля 40 партнёрскіх пагадненняў з буйнымі тэхналагічнымі кампаніямі лічбавай індустрыі, такімі
як Google, Facebook і Co., пры гэтым Microsoft, натуральна, заставалася ў цені, і іх змест таксама не раскрываецца.
На гэтым фоне мы, натуральна, павінны баяцца далейшага ўзмацнення цэнзуры, асабліва ў свабодных СМІ, але перш за
ўсё ў значнай частцы прэстыжнай навуковай супольнасці, якую ў мінулым ужо выключылі з дыскурсу.
А без свабоднага дыскурсу мы дакладна не зможам наблізіцца да праўды, якая тут вельмі патрэбна.
Усё гэта на фоне пастаяннай адсутнасці незалежнага, юрыдычна абавязковага нагляднага органа, які б, напрыклад, паклаў
пальцам па пальцах спадару Тэдросу, калі ён абвяшчае падробленую пандэмію або надзвычайнае становішча з-за пандэміі.
Тэарэтычна ён павінен загадзя ацаніць рызыкі і перавагі кожнага з меркаваных ім крокаў.
Гэта таксама датычыцца краін з ліберальнымі канстытуцыямі.
Аднак, паколькі ніхто за ім не сочыць і няма стрымак і проціваг, ён можа проста ўвесці імітаваны надзвычайны
стан з-за пандэміі і адвольна навязаць гэтыя рэкамендацыі.
Як васьміног, СААЗ працягвае працягваць рукі да ўрадавых адміністрацый.
Цяпер павінна быць створана нацыянальная ўлада ў сферы IHR, а так званыя асноўныя магчымасці на розных адміністрацыйных узроўнях
павінны быць умацаваны, у тым ліку, вядома, барацьба з так званымі інфэдэмікамі — гэта значыць у галіне
барацьбы з меркаванай дэзінфармацыяй, дзе СААЗ і дзяржавы-члены затым захоўваюць адпаведную манаполію на праўду.
Адсутнічае незалежны наглядна-кантрольны орган.
Рэкамендацыі могуць прывесці да масавых парушэнняў асноўных правоў, якія, калі іх не ацаніць з пункту
гледжання рызык і выгод, могуць прывесці да самых сур'ёзных парушэнняў асноўных правоў ва ўсім свеце.
Прасоўванне даследаванняў вакцын і лекаў непазбежна тэхнічна звязана з тым, што вядома як даследаванні па нарошчванні функцый.
Гэта, у сваю чаргу, звязана з даследаваннямі біялагічнай зброі і звязана з значнымі рызыкамі для бяспекі.
Гэта азначае, што існуе яшчэ большая рызыка таго, што гэтыя правілы СААЗ у канчатковым выніку створаць менавіта
тыя небяспекі, якія, як сцвярджае СААЗ, хоча прадухіліць.
Насамрэч, такая краіна, як, напрыклад, Германія, будзе мець абавязацельствы ў адпаведнасці з міжнародным правам на ўзроўні
СААЗ, калі Міжнародныя санітарныя правілы ўступяць у сілу.
Аднак Германія тэарэтычна можа сказаць: «Стоп, я не буду ўводзіць у дзеянне тое, што рэкамендуе спадар Тэдрос, напрыклад,
на тэрыторыі маёй краіны, бо гэта парушае канстытуцыю».
Гэта тэарэтычна магчыма, і яны сапраўды павінны так зрабіць.
На практыцы мы бачым, што краіны перакладаюць адказнасць на СААЗ.
У любым выпадку, Германія з'яўляецца адным з галоўных дзяржаўных спонсараў СААЗ.
Германія ахвотна пагадзіцца.
Прынамсі ў мінулым, Германія не турбавалася выконваць палажэнні Асноўнага закона.
Гэта азначае, што на гэтым фоне мы сутыкаемся з небяспекай стварэння знешнекіраванага і таталітарнага глабальнага
рэжыму аховы здароўя і, вядома ж, у канчатковым выніку з небяспекай працяглых і масавых парушэнняў правоў чалавека.
Людская годнасць непарушная.
Дзяржава, якая ўмешваецца ў фізічную непарушнасць і асноўныя грамадзянскія свабоды,
заўсёды павінна абгрунтоўваць такое ўмяшанне.
Ён заўсёды павінен ацэньваць рызыкі і перавагі.
Мы не чулі гэтых аргументаў у Германіі ці ў многіх іншых краінах свету ў 2020 годзе.
Мы не чулі ніякіх доказаў.
У дзяржавы тут ёсць абавязак, і яна не справілася з яго выкананнем!
Ужо адной толькі адсутнасцю такога абгрунтавання ён ужо здзяйсняе масавыя парушэнні правоў
чалавека. Што можна зрабіць у сувязі з гэтым?
Вядома, мы павінны ісці як мага далей, таму тут таксама прадстаўлены важныя СМІ, каб мабілізаваць грамадскасць.
Дэманстрацыі, улёткі і гэтак далей. Але перш за ўсё цяпер справа ў тым, каб мабілізаваць тых, хто займае
адказныя пасады, тых, хто ўсё яшчэ гатовы дзейнічаць.
Вельмі важна прыняць прававыя меры, тэрміновыя працэдуры, канстытуцыйныя скаргі, надзвычай важна.
Напрыклад, кожны чалавек можа паразмаўляць са сваім дэпутатам у сваёй выбарчай акрузе.
І гэтыя людзі спрабуюць прыцягнуць увагу да гэтай праблемы.
Тут ёсць шмат магчымасцей далучыцца.
Нават проста размаўляючы з сябрамі, знаёмымі, суседзямі, з ледзь прыадчыненымі дзвярыма.
Мы сапраўды павінны і сапраўды можам прыкласці ўсе намаганні. Няма ніводнага паказчыка, які б не быў важным.
Але я б сказаў, што ў цэнтры ўвагі павінна быць перакананне, асветніцкая праца, асветніцкая
праца, асветніцкая праца сярод палітычных рашэнцаў.
Асабіста я бачу мала шанцаў, што гэта адбудзецца пры федэральным урадзе.
Вось чаму мы, праз гэту петыцыю, спрабуем пераканаць Бундэстаг заклікаць федэральны ўрад масава выйсці.
І, вядома, калі б усё было па-за законам, канстытуцыйная скарга супраць гэтых абсалютна незаконна прынятых IGV фактычна павінна
была б стаць паспяховай, калі б у нас яшчэ былі нармальныя ўмовы.
І мы спадзяёмся і верым, што ўсё вернецца ў норму.
І мы ўсе пастараемся зрабіць свой унёсак. Вялікі дзякуй.