დღეს, 2024 წლის 17 ივნისს, ორგანიზაციამ "თავისუფლებისთვის გაერთიანებულებმა" სტუმრები აქ,
ულამაზეს ტაუნუსის რეგიონში, პრესკონფერენციაზე მოიწვია.
დღეს განსახილველი უამრავი თემაა.
სხვა საკითხებთან ერთად, დოქტორი ფაილი საუბრობს ჯანმრთელობის დაცვის საერთაშორისო რეგულაციებზე,
რომლებიც მიღებულ იქნა საერთაშორისო სამართლის დარღვევით.
როგორც ცნობილია, ისინი ორი კვირის წინ, ჟენევაში, ჯანმოს გენერალურ ასამბლეაზე იქნა მიღებული.
დოქტორ ფაილ: დიახ, საერთაშორისო სამართლის დარღვევით IGV-ის მიღების შესახებ.
ჯანდაცვის მსოფლიო ასამბლეაზე ნამდვილი თრილერი იყო იმის გამო, თუ როგორ იქნა სავარაუდოდ მიღებული ეს IGT-ები.
და, რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვანია, რომ მოკლედ განვმარტო ამ საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციების ყველაზე საკამათო
ასპექტები და ის, თუ რა შეგვიძლია გავაკეთოთ მათთან დაკავშირებით.
უბრალოდ მოკლე შენიშვნა ჯანმოს შესახებ:
ხშირად მოისმენთ, რომ ეს კერძო ორგანიზაციაა.
ფორმალურად, ჯანმოს (ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის) სტატუსი სამთავრობო ორგანიზაციის არის.
ანუ, ეს არის სახელმწიფოების კლასიკური გაერთიანება კონკრეტული მიზნით.
აქ ისინი ოფიციალურად აცხადებენ, რომ ხელს უწყობენ ჯანმრთელობას, საზოგადოებრივ ჯანმრთელობას.
ასეთი ორგანიზაციები შემდეგ, როგორც წესი, ქმნიან საკუთარ ორგანოებს.
აი, ეს არის ჯანდაცვის მსოფლიო ასამბლეა.
წევრი სახელმწიფოების წარმომადგენლები იქ მივლენ.
შემდეგ გვაქვს აღმასრულებელი საბჭო, როგორც აღმასრულებელი ორგანო, და, რაც ძალიან მნიშვნელოვანი და ძლიერია, გენერალური
დირექტორი, რომელიც ხელმძღვანელობს ეგრეთ წოდებულ მდივნობას.
თავდაპირველი გეგმა იყო ორი საერთაშორისო ხელშეკრულების მიღება.
პირველ რიგში, IGV, რომელიც უკვე არსებობს 2005 წლის კონსტიტუციაში, მაგრამ ახლა სრულად გადასინჯულია.
შემდეგ ასევე წამოიჭრა ახალი საერთაშორისო შეთანხმების, ეგრეთ წოდებული პანდემიური შეთანხმების, მიღების იდეა.
პანდემიის ხელშეკრულების მიღება გადაიდო, და აქ დიდი ზეწოლაა, რომ ის, თუ შესაძლებელი იქნება, მომავალი წლის ჯანდაცვის მსოფლიო
ასამბლეაზე მაინც მიიღონ – სწორედ ამას სურს ბატონ ტედროსს.
ხალხი, რომელიც, შესაძლოა, მის უკან დგას, იმედოვნებს, რომ ის წელს დამტკიცდება.
ზუსტად, ქრონოლოგიას მივყვეთ. ამტკიცებდნენ, რომ IGV მიღებული იყო.
თუ ამას ჯერჯერობით ვივარაუდებთ, მაშინ ისინი ავტომატურად ძალაში შევა თორმეტ თვეში.
თუ შესაბამისი შტატები პირდაპირ არ განაცხადებენ უარს.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი ამის ათ თვეში ძალაში შესვლას ეწინააღმდეგებიან.
ეს იქნება 31 მარტამდე.
საერთაშორისო ჯანმრთელობის რეგულაციების მიღება, რომელსაც მე ფრჩხილებში ვდებ, ძალიან უცნაურად მოხდა.
ჩვენ გვაქვს IGV-ის 55-ე მუხლის სავალდებულო პროცედურული მოთხოვნა.
ამის შემდეგ, საბოლოო ვერსია, რომელიც შემდგომ კენჭისყრას დაექვემდებარება, ჯანმრთელობის მსოფლიო ასამბლეაზე კენჭისყრამდე
სულ მცირე ოთხი თვით ადრე ხელმისაწვდომი უნდა იყოს შტატებისთვის.
მიზანი, რა თქმა უნდა, ისაა, რომ ქვეყნებმა ნათლად გააცნობიერონ პოლიტიკური, ეკონომიკური, ადმინისტრაციული და ფინანსური შედეგები.
მათ ასევე უნდა შეამოწმონ, შეესაბამება თუ არა ეს IGV-ის ცვლილებები, მაგალითად, მათ
ეროვნულ კონსტიტუციებს ან საერთაშორისო სამართალს.
ამის ნაცვლად, ჩვენ ბოლომდე ვიშრომეთ და დასრულებამდე ცოტა ხნით ადრე ჟენევაში ვიყავით, სადაც
დილით, როგორც იურისტებმა, პრესკონფერენცია გამართეთ.
პარალელურ ღონისძიებაზე ჯერ არ ვიცოდით, რომ ეს სიგიჟე საღამოს მოხდებოდა, რომ, სავარაუდოდ, ის უკვე გადაწყვეტილი იყო.
სინამდვილეში როგორ წავიდა?
ამ კენჭისყრის ვიდეოჩანაწერი დღემდე ინახება და მის ნახვას მთავარ გვერდზე შეძლებთ.
რა თქმა უნდა, რამდენადაც მე ვხედავდი, მთლიანი დარბაზის დანახვა არ შეიძლება, არამედ მხოლოდ წინა ნაწილში მყოფი პლენარული სივრცის.
შემდეგ პრეზიდენტი ამბობს: ყველას გაქვთ ეს საბოლოო ვერსია? წინააღმდეგობას ვერ ვხედავ.
და შემდეგ ის კითხულობს, დიახ, ყველა თანახმაა? და შემდეგ კიდევ: წინააღმდეგობას ვერ ვხედავ.
ასე რომ, ძალიან უცნაური პროცედურაა, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ 72-ე წესი ითვალისწინებს, რომ:
კენჭისყრა უნდა ჩატარდეს ხელით აწევის გზით ან, მოთხოვნის შემთხვევაში, თუნდაც სიით.
ტყეში სიჩუმე იყო. ასე რომ, ძალიან, ძალიან საეჭვო ამბავი.
შემდეგ ირწმუნებოდნენ, რომ აზრთა ერთსულოვნება იყო, რასაც ახლა ამ ვიდეოს დამთვალიერებელთაგან ვერავინ დაადასტურებს.
დადებითად იქნა შეფასებული, რომ 37-მა შტატმა პირდაპირ გამოხატა მხარდაჭერა ამ IGT-ების მიღების მიმართ.
არსებობს სია, რომელიც, ბუნებრივია, მოიცავს გერმანიასა და რამდენიმე სხვა ევროპულ ქვეყანას, ასევე სხვებს, მაგალითად, აშშ-ს.
მაგრამ დისკუსიაში ასევე დიდი წინააღმდეგობა იყო.
ასე რომ, ბელარუსი, ირანი, არგენტინა, კოსტა-რიკა და სხვა ქვეყნები – სლოვაკეთი ძალიან
მნიშვნელოვანია, უბრალოდ ახლა ამ მკვლელობის მცდელობას გაიხსენეთ.
აპელაციებიც დაშვებული იყო. სწორედ აქედან მომდინარეობს ეს უცნაური ამბავი.
სულაც მიაღწიეს კვორუმს (გადაწყვეტილების მისაღებად საჭირო წევრების მინიმალურ რაოდენობას)?
99 ქვეყანას ხელი აწევის გზით პირდაპირი თანხმობა მოუწევდა. მეტად საეჭვოა.
შესაბამისად, ნამდვილად მხოლოდ 55-ე მუხლის მე-2 პუნქტის საფუძველზე.
მარიან გრიმენშტაინმა ეს ისე ლამაზად თქვა: ჯანმოს საკუთარი წესები არღვევს.
ხმის მიცემა საერთაშორისო სამართლის საწინააღმდეგოდ და, შესაბამისად, არამართლზომიერია.
და ნებისმიერი სახელმწიფო, რომელიც ამას არ ეწინააღმდეგება, სინამდვილეში არასწორ პოზიციაზე დგას.
მთავარ შინაარსზე.
საერთაშორისო შეშფოთების ჯანმრთელობის საგანგებო მდგომარეობას – რომელიც სათანადოდ "ყალბად" მოიხსენიება – ახლა დაემატა მისი
ახალი, უფრო სერიოზული ფორმა – პანდემიური საგანგებო მდგომარეობა.
ასევე უცნაურია, რომ, მაგალითად, ვარაუდობენ, თითქოს საქმე ეხება მაღალ რისკს, ანუ მხოლოდ ჯანდაცვის სისტემების შესაძლებლობების
გადაჭარბების ან სავარაუდოდ ძალიან საშიში ტრანსსასაზღვრო ინფექციური დაავადების გამო
გამოწვეული სოციალური და ეკონომიკური დისფუნქციის რისკს.
იურიდიული თვალსაზრისით, ამ შემთხვევაში უნდა დავსვათ კითხვა: არის თუ არა ასეთი კრიტერიუმები შესაფერისი პანდემიური
საგანგებო მდგომარეობისთვის, რომელიც, საბოლოო ჯამში, ფუნდამენტური უფლებების მასიურ შეზღუდვას ამართლებს?
რადგან ეს თავად დაავადების ბრალი არ არის, არამედ მთავრობის სამართლებრივი ჩარჩოს საკითხია.
ასე რომ, ეს სინამდვილეში ცუდი მიზეზია ფუნდამენტური უფლებების შემდგომი დარღვევებისთვის, რასაც გენერალურ
დირექტორს, ტედროსს, შემდეგ შეეძლება რეკომენდაცია გაუწიოს ამ პანდემიური საგანგებო მდგომარეობის საფუძველზე.
და საშიშროება არსებობს, რომ პანდემიის საგანგებო მდგომარეობით კიდევ უფრო მკაცრ ჩარევებს გაამართლებენ.
შემდეგ ძალიან პრობლემურია, ეგრეთ წოდებული რელევანტური ჯანდაცვის პროდუქტები და ჯანმოსთვის ძალიან მნიშვნელოვანი ახალი პრინციპია
ეგრეთ წოდებული თანასწორობა, განაწილებითი სამართლიანობა.
ეს ეხება იმ ფაქტს, რომ ღარიბი ქვეყნები, "განვითარებადი ქვეყნები" ორმაგ ფრჩხილებში, ახლა ასევე სარგებლობენ ეგრეთ წოდებული
ვაქცინების ყველა ამ კურთხევით, ბუნებრივია, mRNA ტექნოლოგიითა და იმ ფარმაცევტული კომპანიების წამლებით, რომლებიც — და ამას განზრახ
ვამბობ დიდი ირონიით — ირიბად თუ პირდაპირ თანაფინანსებენ ჯანმოს.
და ამ ეტაპზე, სულ მცირე, იბადება კითხვა: ვინ აკონტროლებს სინამდვილეში ჯანმოს?
ნამდვილად ჯერ კიდევ შტატებია, თუ სპონსორები?
ყოველთა ცნობილია, რომ ჯანმოს დაფინანსების თითქმის 85 პროცენტი მოდის ნებაყოფლობით შემოწირულობებზე, მათ შორის,
ფარმაცევტული ინდუსტრიისგან მიღებულ მრავალრიცხოვან კერძო შემოწირულობაზე, პირდაპირ თუ ირიბად.
მხოლოდ ბილ გეიტსის ფონდი, სავარაუდოდ, პირდაპირ ან ირიბად ჯანმოს მთლიანი ბიუჯეტის 20 პროცენტს აწვდის.
თუმცა, ეგვიპტის კონსტიტუციაში ახლა პირდაპირ არის გაწერილი ბრძოლა ეგრეთ წოდებული დეზინფორმაციისა და მცდარი ინფორმაციის წინააღმდეგ.
ამ კონტექსტში, ციფრული ინდუსტრიის მსხვილ ტექნოლოგიურ კომპანიებთან, როგორებიცაა Google, Facebook და სხვ., დაახლოებით
40 საპარტნიორო შეთანხმება გაფორმდა, რომელთა შინაარსიც ასევე არ ხმაურდება. მათ შორის, ბუნებრივია, Microsoft-იც ფიგურირებს.
ამ ფონზე, ჩვენ, ბუნებრივია, უნდა გვეშინოდეს ცენზურის შემდგომი გამკაცრების, განსაკუთრებით თავისუფალ მედიაში, მაგრამ,
უპირველეს ყოვლისა, სანდო სამეცნიერო საზოგადოების დიდ ნაწილში, რომელიც წარსულში უკვე იყო დისკურსიდან გარიცხული.
და თავისუფალი დისკურსის გარეშე, ჩვენ ნამდვილად ვერ მივუახლოვდებით იმ ჭეშმარიტებას, რომელიც აქ სასწრაფოდ არის საჭირო.
ეს ყველაფერი იმ ფონზე, როდესაც კვლავ არ არსებობს დამოუკიდებელი, იურიდიულად სავალდებულო საზედამხედველო ორგანო, რომელიც,
მაგალითად, თითზე დაუკაკუნებდა ბატონ ტედროსს, როდესაც ის ყალბ პანდემიას ან პანდემიურ საგანგებო მდგომარეობას აცხადებს.
თეორიულად, მან წინასწარ უნდა შეაფასოს თითოეული კონკრეტული ზომის რისკები და სარგებელი, რომელსაც ის რეკომენდაციას უწევს.
ეს ასევე ეხება ლიბერალური კონსტიტუციების მქონე ქვეყნებს.
თუმცა, რადგან მას არავინ აკონტროლებს და არ არსებობს შეკავებისა და დაწონების მექანიზმები, მას შეუძლია უბრალოდ
დააწესოს ყალბი პანდემიური საგანგებო მდგომარეობა და ეს რეკომენდაციები თვითნებურად დანერგოს.
რვაფეხასავით, ჯანმოს მთავრობათა ადმინისტრაციებთან ურთიერთობის დამყარება განუწყვეტლივ ესწრაფვის.
ახლა უნდა შეიქმნას ჯანმოს საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგლამენტის (IHR) ეროვნული ორგანო და გაძლიერდეს ეგრეთ წოდებული ძირითადი
შესაძლებლობები სხვადასხვა ადმინისტრაციულ დონეზე, მათ შორის, რა თქმა უნდა, ეგრეთ წოდებულ ინფოდემიასთან ბრძოლა — ანუ,
სავარაუდო დეზინფორმაციასთან ბრძოლის სფეროში, სადაც ჯანმოსა და წევრი სახელმწიფოებისთვის სიმართლის შესაბამისი მონოპოლია რჩება.
არსებობს დამოუკიდებელი საზედამხედველო ორგანოს ნაკლებობა.
რეკომენდაციებმა შეიძლება გამოიწვიოს ფუნდამენტური უფლებების მასშტაბური დარღვევები, რომელთა რისკებისა და სარგებლის
შეფასების გარეშე, შესაძლოა, მსოფლიოს მასშტაბით ფუნდამენტური უფლებების ყველაზე სერიოზულ დარღვევამდე მივიდეს.
ვაქცინებისა და მედიკამენტების კვლევის ხელშეწყობა გარდაუვლად ტექნიკურად უკავშირდება იმას, რაც
ფუნქციის გაძლიერების კვლევების სახელითაა ცნობილი.
ეს, თავის მხრივ, დაკავშირებულია ბიოლოგიური იარაღის კვლევასთან და მნიშვნელოვან უსაფრთხოების რისკებს შეიცავს.
ეს ნიშნავს, რომ არსებობს კიდევ უფრო დიდი რისკი, რომ ჯანმოს ეს რეგულაციები საბოლოოდ გამოიწვევენ სწორედ იმ
საფრთხეებს, რომელთა თავიდან აცილებაც, ჯანმოს მტკიცებით, სურს.
სინამდვილეში, მაგალითად, ისეთი ქვეყანა, როგორიცაა გერმანია, საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად,
ვალდებული იქნება ჯანმოს დონეზე, როდესაც IHR ძალაში შევა.
თუმცა, გერმანიას თეორიულად შეუძლია თქვას: "შეჩერდით, მე არ განვახორციელებ იმას, რასაც ბატონი ტედროსი რეკომენდაციას უწევს,
მაგალითად, ჩემს ქვეყანაში, რადგან ეს კონსტიტუციას არღვევს".
ეს თეორიულად შესაძლებელია და მათ ნამდვილად ასე უნდა მოიქცნენ.
პრაქტიკაში ჩვენ ვნახეთ, რომ ქვეყნები პასუხისმგებლობას ჯანმოს აკისრებენ.
გერმანია, ყოველ შემთხვევაში, ჯანმოს ერთ-ერთი მთავარი სახელმწიფო სპონსორია.
გერმანია ნებაყოფლობით დაემორჩილება.
ყოველ შემთხვევაში, წარსულში გერმანიას ძირითადი კანონის დებულებების დაცვა არც გაუჭირვებია.
ეს ნიშნავს, რომ ამ ფონზე ჩვენ ვდგავართ გარედან კონტროლირებადი და ტოტალიტარული გლობალური ჯანდაცვის რეჟიმის დამყარების
საფრთხის წინაშე და, რა თქმა უნდა, საბოლოო ჯამში, ადამიანის უფლებების ხანგრძლივი და მასობრივი დარღვევის საფრთხის წინაშე.
ადამიანის ღირსება ხელშეუხებელია.
სახელმწიფომ, რომელიც ფიზიკურ ხელშეუხებლობასა და ფუნდამენტურ სამოქალაქო თავისუფლებებში
ერევა, ყოველთვის უნდა გაამართლოს ასეთი ჩარევა.
მან ყოველთვის უნდა აწონ-დაწონოს რისკები და სარგებელი.
ჩვენ ეს არგუმენტი არ გაგვიგია გერმანიაში ან მსოფლიოს მრავალ სხვა ქვეყანაში 2020 წელს.
ჩვენ არ მოგვისმენია არანაირი მტკიცებულება.
სახელმწიფოს აქ ვალდებულება ეკისრებოდა და ის მას ვერ შეასრულა!
მხოლოდ ამ დასაბუთების წარუდგენლობითაც კი, ის უკვე სჩადის ადამიანის უფლებების მასშტაბურ
დარღვევებს. რა შეიძლება გაკეთდეს ამასთან დაკავშირებით?
რა თქმა უნდა, ჩვენ მაქსიმალურად წინ უნდა წავიდეთ, სწორედ ამიტომ აქ მნიშვნელოვანი მედიასაშუალებებიც არიან წარმოდგენილი
საზოგადოების მობილიზებისთვის. დემონსტრაციები, ფურცლები და ა.შ. მაგრამ უპირველეს ყოვლისა, ახლა საქმე ეხება
პასუხისმგებლიან პოზიციებზე მყოფთა მობილიზებას, მათ, ვისაც ჯერ კიდევ კეთილი ნება აქვს.
ძალიან მნიშვნელოვანია სამართლებრივი ზომების მიღება, სასწრაფო წარმოება, საკონსტიტუციო საჩივრები, უკიდურესად მნიშვნელოვანია.
მაგალითად, ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია საუბარი გამართოს თავის პარლამენტის წევრთან მის საარჩევნო ოლქში.
და ეს ადამიანები ცდილობენ, ყურადღება ამ საკითხზე მიიპყრონ.
აქ ჩართულობისთვის ბევრი შესაძლებლობაა.
მეგობრებთან, ნაცნობებთან, მეზობლებთან უბრალო საუბარიც კი, როცა კარი ოდნავ ღიაა.
ჩვენ ნამდვილად უნდა და ნამდვილად შეგვიძლია, ყველაფერი გავაკეთოთ. არ არსებობს ზომა, რომელიც არ იყოს მნიშვნელოვანი.
მაგრამ მე ვიტყოდი, რომ ფოკუსი სინამდვილეში პოლიტიკურ გადაწყვეტილების მიმღებთა დაარწმუნებაზე,
განათლებაზე, განათლებაზე, განათლებაზე უნდა იყოს მიმართული.
პირადად მე, ფედერალურ მთავრობასთან ამის განხორციელების შანსს მცირედს ვხედავ.
სწორედ ამიტომ ვცდილობთ, ამ პეტიციით დავარწმუნოთ ბუნდესტაგი, მოუწოდოს ფედერალურ მთავრობას, უარი თქვას
მასში მონაწილეობაზე და ამას მასშტაბურად გააკეთოს.
და, რა თქმა უნდა, ყველაფერი რომ გამჭვირვალე ყოფილიყო, ამ სრულიად უკანონოდ მიღებულ IGV-ებთან დაკავშირებით
კონსტიტუციური საჩივარი, ფაქტობრივად, წარმატებული უნდა ყოფილიყო, თუკი ნორმალური პირობები გვექნებოდა.
და ჩვენ ვიმედოვნებთ და გვწამს, რომ ჩვეულ რიტმს დავუბრუნდებით.
და ჩვენ ყველანი შევეცდებით, ჩვენი წვლილი შევიტანოთ. გმადლობთ ძალიან.