Dziś, 17 czerwca 2024 r., organizacja United for Freedom zaprosiła nas na konferencję prasową w pięknym regionie Taunus.
Istnieje wiele tematów do omówienia dzisiaj.
Dr Pfeil mówi między innymi o Międzynarodowych Przepisach Zdrowotnych przyjętych z naruszeniem prawa międzynarodowego.
Jak wiadomo, zostały one przyjęte dobre dwa tygodnie temu na Zgromadzeniu Ogólnym WHO w Genewie.
Dr Pfeil: Tak, do przyjęcia IHR z naruszeniem prawa międzynarodowego.
Tak więc sposób, w jaki te IHR zostały rzekomo przyjęte na Światowym Zgromadzeniu Zdrowia, był dość ekscytujący.
I oczywiście ważne jest, aby pokrótce przedstawić najbardziej kontrowersyjne aspekty tych
międzynarodowych przepisów zdrowotnych i tego, co możemy zrobić.
Bardzo krótko na temat WHO:
Często słyszy się, że jest to organizacja prywatna.
Formalnie WHO jest organizacją rządową.
Innymi słowy, jest to klasyczne stowarzyszenie państw w określonym celu.
Tutaj oficjalnie twierdzą, że chcą promować zdrowie, zdrowie publiczne.
Z reguły takie organizacje mają również własne organy.
Oto Światowe Zgromadzenie Zdrowia.
Przedstawiciele państw członkowskich są tam oddelegowani.
Następnie mamy Radę Wykonawczą jako organ wykonawczy, a potem, co bardzo ważne i bardzo wszechmocne, Dyrektora
Generalnego, który zasiada na czele tak zwanego Sekretariatu.
Pierwotny plan zakładał przyjęcie dwóch traktatów międzynarodowych.
Jedną z nich jest IHR, która istnieje już w konstytucji z 2005 r., ale która została teraz kompleksowo zmieniona.
W rzeczywistości istniały również plany przyjęcia nowego traktatu międzynarodowego, tak zwanego traktatu pandemicznego.
Przyjęcie traktatu pandemicznego zostało przełożone, wywierana jest tutaj duża presja, jeśli to możliwe,
najpóźniej na przyszłorocznym Światowym Zgromadzeniu Zdrowia - tego chce pan Tedros.
Ludzie, którzy mogą za tym stać, mają nadzieję, że zostanie on przyjęty jeszcze w tym roku.
Dokładnie, jeśli chodzi o oś czasu. Twierdzono, że IHR zostały przyjęte.
Jeśli tak założysz, to automatycznie wejdą one w życie po dwunastu miesiącach.
Chyba że dane państwo wyraźnie zadeklaruje tzw. opt-out.
Innymi słowy, sprzeciwiają się wejściu w życie w ciągu dziesięciu miesięcy.
Będzie to trwało do 31 marca.
Przyjęcie Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych, ująłem to w cudzysłów, odbyło się w bardzo dziwny sposób.
Z jednej strony mamy obowiązkowy wymóg proceduralny określony w art. 55 IHR.
Zgodnie z tym, ostateczna wersja, która zostanie następnie poddana pod głosowanie, musi być faktycznie
dostępna dla państw co najmniej cztery miesiące przed głosowaniem w Światowym Zgromadzeniu Zdrowia.
Celem jest oczywiście uświadomienie sobie przez państwa konsekwencji politycznych,
gospodarczych, administracyjnych i finansowych.
Muszą również sprawdzić, czy te poprawki do IHR są zgodne, na przykład z ich
krajowymi konstytucjami lub prawem międzynarodowym.
Zamiast tego byliśmy w Genewie i rano zorganizowaliśmy tam konferencję prasową jako prawnicy.
Na równoległym wydarzeniu nie wiedzieliśmy jeszcze, że to szaleństwo wydarzy się wieczorem, że podobno zostało uchwalone.
Jak to właściwie było?
Nadal istnieje nagranie wideo z tego głosowania - wciąż widoczne na stronie głównej.
Oczywiście nie widać całej hali, z tego co widziałem, ale tak naprawdę tylko plenum z przodu.
Następnie przewodniczący mówi: Czy ta ostateczna wersja jest dostępna dla wszystkich? Nie widzę żadnych zastrzeżeń.
A potem pyta: tak, czy wszyscy się zgadzają? A potem znowu: nie widzę sprzeciwu. Nie widzę sprzeciwu.
Jest to więc bardzo dziwna procedura, zwłaszcza że określa ją zasada proceduralna 72:
Głosowanie musi odbywać się przez podniesienie ręki lub nawet imienne, jeśli jest to wymagane.
To była cisza w lesie. Bardzo, bardzo podejrzana historia.
Następnie twierdzono, że jest to jednomyślność, której nikt oglądający to wideo nie może teraz zweryfikować.
Pozytywnie poinformowano, że 37 krajów wyraźnie opowiedziało się za przyjęciem IHR.
Istnieje lista, która oczywiście obejmuje Niemcy i kilka krajów europejskich, a także inne, takie jak USA.
Ale podczas dyskusji pojawił się również duży sprzeciw.
Tak więc Białoruś, Iran, Argentyna, Kostaryka i inne kraje - Słowacja jest bardzo ważna, wystarczy pomyśleć o tym ataku teraz.
Dopuszczono również sprzeciw. Stąd ta dziwna historia.
Czy w ogóle osiągnięto kworum?
99 stanów musiałoby wyrazić wyraźną zgodę przez podniesienie ręki. Bardzo wątpliwe.
Dlatego zdecydowanie z powodu samego art. 55 ust. 2.
Marianne Grimmenstein powiedziała to bardzo dobrze: WHO łamie swoje własne zasady.
Głosowanie sprzeczne z prawem międzynarodowym, a zatem nieważne.
A każde państwo, które temu nie zaprzecza, w rzeczywistości stawia się absolutnie w błędzie.
Główna zawartość.
Oprócz stanu zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym - skróconego do Fake, jakże niesłusznie - istnieje
teraz nowa forma eskalacji, stan zagrożenia pandemicznego.
Dziwne jest również to, że na przykład ma dotyczyć wysokiego ryzyka, tj. tylko ryzyka przekroczenia zdolności systemów opieki
zdrowotnej lub spowodowania zakłóceń społecznych i gospodarczych, z powodu rzekomo bardzo
niebezpiecznej transgranicznej choroby zakaźnej.
Z prawnego punktu widzenia należy również zadać pytanie, czy takie kryteria są odpowiednie dla takiej pandemii,
która ma uzasadniać masowe ingerencje w prawa podstawowe.
Ponieważ nie jest to spowodowane samą chorobą, ale jest to kwestia warunków ramowych stanu.
<Jest to więc w rzeczywistości zły powód do ingerowania w prawa podstawowe, które dyrektor generalny Tedros może następnie
zalecić na podstawie tego stanu zagrożenia pandemicznego.
I należy się obawiać, że jeszcze bardziej rygorystyczne interwencje będą
uzasadnione sytuacją kryzysową związaną z pandemią.
Następnym bardzo problematycznym, tak zwanym istotnym produktem zdrowotnym i bardzo ważną nową zasadą WHO
jest tak zwana równość, sprawiedliwość dystrybucyjna.
Odnosi się to do faktu, że biedniejsze kraje, kraje rozwijające się w cudzysłowie, korzystają teraz również z tych wszystkich
dobrodziejstw tak zwanych szczepionek, oczywiście technologii modRNA i leków od tych - i mówię to bardzo
ironicznie - firm farmaceutycznych, które pośrednio lub bezpośrednio współsponsorują WHO.
I tutaj, najpóźniej w tym momencie, pojawia się pytanie: Kto tak naprawdę kontroluje WHO?
Czy to naprawdę nadal stany, czy może sponsorzy?
Powszechnie wiadomo, że prawie 85 procent finansowania WHO zależy od dobrowolnych darowizn, w tym wielu
prywatnych darowizn pochodzących bezpośrednio lub pośrednio od przemysłu farmaceutycznego.
Sama Fundacja Billa Gatesa prawdopodobnie bezpośrednio lub pośrednio przyczynia się do 20 procent całkowitego budżetu WHO.
Obecnie jednak walka z tak zwaną dezinformacją i dezinformacją jest wyraźnie zakotwiczona w IHR.
W tym kontekście zawarto około 40 umów partnerskich z dużymi firmami technologicznymi z sektora cyfrowego, Google,
Facebookiem i tym podobnymi, oczywiście z Microsoftem w tle, których treść również nie została ujawniona.
Na tym tle naturalnie musimy obawiać się pogorszenia problemu cenzury, zwłaszcza w wolnych mediach, ale przede
wszystkim w dużej części poważnej społeczności naukowej, która już w przeszłości została wykluczona z dyskursu.
A bez wolnego dyskursu zdecydowanie nie możemy zbliżyć się do prawdy, która jest tu pilnie potrzebna.
Wszystko to w kontekście ciągłego braku niezależnego, prawnie wiążącego organu nadzorczego, który mógłby
na przykład ukarać pana Tedrosa, gdyby ogłosił fałszywy lub pandemiczny stan wyjątkowy.
Teoretycznie musi on wcześniej rozważyć ryzyko i korzyści związane z każdym zalecanym przez siebie środkiem.
Stany z liberalną konstytucją również muszą to zrobić.
Ale ponieważ nikt go nie kontroluje, ponieważ nie ma kontroli i równowagi, może po prostu arbitralnie zarządzić
fałszywy i pandemiczny stan wyjątkowy, a także te zalecenia.
<WHO nadal atakuje administracje państwowe jak ośmiornica.
Teraz ma istnieć krajowy organ IHR, a tak zwane podstawowe zdolności na różnych poziomach administracyjnych mają zostać
wzmocnione, w tym oczywiście walka z tak zwaną infodemią - tj. w obszarze zwalczania rzekomej dezinformacji, gdzie WHO i państwa
członkowskie zastrzegają sobie odpowiedni monopol na prawdę.
<Nie ma niezależnego organu nadzorczego.
Zalecenia te mogą wiązać się z masowymi naruszeniami praw podstawowych, które, jeśli nie zostaną
przeanalizowane pod kątem ryzyka i korzyści, doprowadzą do masowych naruszeń praw podstawowych na całym świecie.
Finansowanie badań nad szczepionkami i lekami jest nieuchronnie technicznie powiązane z
tak zwanymi badaniami typu gain-of-function.
To z kolei wiąże się z badaniami nad bronią biologiczną, a związane z tym zagrożenia dla bezpieczeństwa są rażące.
Innymi słowy, istnieje jeszcze większe ryzyko, że te regulacje WHO ostatecznie stworzą
zagrożenia, którym WHO rzekomo chce zapobiec.
<W rzeczywistości kraj taki jak Niemcy, na przykład, ma obowiązek na mocy prawa
międzynarodowego na poziomie WHO, gdy IHR wejdzie w życie.
Niemcy mogą jednak teoretycznie powiedzieć: Stop, nie wdrożę tego, co na przykład zaleca pan Tedros na
szczeblu krajowym, ponieważ naruszyłoby to ustawę zasadniczą.
Teoretycznie jest to możliwe i powinni to zrobić.
W praktyce zaobserwowaliśmy, że państwa przerzucają odpowiedzialność na WHO.
Niemcy i tak są jednym z głównych sponsorów WHO.
Niemcy chętnie dokonają egzekucji.
Przynajmniej w przeszłości Niemcy nie zwracały już uwagi na wymogi Ustawy Zasadniczej.
Innymi słowy, w tym kontekście stoimy w obliczu niebezpieczeństwa ustanowienia kontrolowanego przez zagranicę i totalitarnego
globalnego reżimu zdrowotnego oraz, oczywiście, ostatecznie niebezpieczeństwa
długotrwałego i masowego łamania praw człowieka.
<Godność ludzka jest nienaruszalna.
Państwo, które ingeruje w integralność fizyczną, w elementarne swobody obywatelskie, musi zawsze uzasadnić tę ingerencję.
Zawsze musi rozważyć ryzyko i korzyści.
Nie słyszeliśmy takiego uzasadnienia w Niemczech i wielu krajach na całym świecie od 2020 roku.
Nie słyszeliśmy żadnych dowodów.
Państwo ma tu obowiązek do wypełnienia, ale go nie wypełniło!
Sam brak takiego uzasadnienia oznacza, że już popełnia ona naruszenia praw człowieka na masową skalę. Co można z tym zrobić?
Oczywiście musimy jak najmocniej wstrząsnąć opinią publiczną, dlatego reprezentowane są tu również ważne media. Demonstracje,
ulotki i tak dalej. Ale najważniejszą rzeczą jest teraz wstrząśnięcie tymi, którzy zajmują
odpowiedzialne stanowiska, tymi, którzy wciąż mają dobrą wolę.
Bardzo ważne jest podejmowanie działań prawnych, postępowania doraźne, skargi konstytucyjne, niezwykle ważne.
Na przykład każda osoba może porozmawiać ze swoim posłem w swoim okręgu wyborczym.
A ci ludzie próbują zwrócić uwagę na tę kwestię.
Istnieje wiele sposobów na zaangażowanie się tutaj.
Nawet zwykła rozmowa z przyjaciółmi, znajomymi, sąsiadami, gdzie mała szczelina w drzwiach jest otwarta.
Musimy i naprawdę musimy dać z siebie wszystko. Nie ma środka, który nie byłby ważny.
Powiedziałbym jednak, że tak naprawdę należy skupić się na perswazji, edukacji,
edukacji, edukacji wśród decydentów politycznych.
Osobiście nie widzę większych szans z rządem federalnym.
Dlatego właśnie wykorzystujemy tę petycję, aby przekonać Bundestag do wezwania rządu federalnego do wycofania się.
I oczywiście, gdyby wszystko było w porządku, skarga konstytucyjna przeciwko tym całkowicie bezprawnie przyjętym IGV musiałaby
faktycznie odnieść sukces, gdybyśmy nadal mieli normalne warunki.
Mamy nadzieję i liczymy na powrót do normalnych warunków.
I wszyscy postaramy się wnieść swój wkład. Dziękuję bardzo.