Për sot, më 17 qershor 2024, organizata United for Freedom ka ftuar mysafirë në një konferencë
për shtyp këtu në rajonin e bukur të Taunusit.
Ka një bollëk temash për t'u diskutuar sot.
Ndër të tjera, Dr. Pfeil flet për Rregulloret Ndërkombëtare të Shëndetit, të cilat u
miratuan në shkelje të së drejtës ndërkombëtare.
Siç dihet mirë, këto u miratuan dy javë më parë në Asamblenë e Përgjithshme të OBSH-së në Gjenevë.
Dr Pfeil: Po, për miratimin e IGV-së në shkelje të së drejtës ndërkombëtare.
Pra, ishte vërtet një triller në Asamblenë Botërore të Shëndetësisë, mënyra se si
këto IGT-të u miratuan, sipas pretendimeve.
Dhe, natyrisht, është e rëndësishme që unë të përshkruaj shkurtimisht aspektet më kontroverse të këtyre rregulloreve
ndërkombëtare shëndetësore dhe çfarë mund të bëjmë për to.
Vetëm një shënim i shkurtër mbi OBSH-në:
Shpesh dëgjohet se është një organizatë private.
Zyrtarisht, OBSH-ja është një organizatë qeveritare.
Kjo do të thotë se është unioni klasik i shteteve për një qëllim të caktuar.
Këtu, ata zyrtarisht pretendojnë se promovojnë shëndetin, shëndetin publik.
Të tilla organizata më pas zakonisht krijojnë organet e tyre.
Këtu është Asambleja Botërore e Shëndetësisë.
Përfaqësuesit e Shteteve Anëtare dërgohen atje.
Pastaj kemi një Këshill Ekzekutiv si organ ekzekutiv dhe, shumë e rëndësishme dhe shumë e fuqishme, Drejtoreshën e
Përgjithshme, e cila kryeson të ashtuquajturin Sekretariat.
Plani origjinal ishte të miratoheshin dy traktate ndërkombëtare.
Së pari, IGV, e cila tashmë ekziston në kushtetutën e vitit 2005, por tani është rishikuar në mënyrë gjithëpërfshirëse.
Dhe pastaj ishte gjithashtu ideja e miratimit të një traktati të ri ndërkombëtar, i ashtuquajturi traktat pandemik.
Miratimi i traktatit pandemik është shtyrë, dhe ka shumë presion që të përfundojë së paku në Asamblenë Botërore
të Shëndetësisë të vitit të ardhshëm, nëse është e mundur – kjo është ajo që dëshiron zoti Tedros.
Njerëzit që mund të jenë pas tij shpresojnë që të miratohet këtë vit.
Saktësisht, në vijën kohore. U pretendua se IGV-ja ishte miratuar.
Nëse thjesht e supozojmë këtë për tani, atëherë ato do të hyjnë automatikisht në fuqi pas dymbëdhjetë muajsh.
Përveç nëse shtetet përkatëse shprehimisht deklarojnë tërheqjen e tyre.
Kjo do të thotë që ata po kundërshtojnë hyrjen në fuqi brenda dhjetë muajsh.
Kjo do të ishte deri më 31 mars.
Miratimi i Rregulloreve Ndërkombëtare të Shëndetësisë, e vendosa këtë në thonjëza, u bë në një mënyrë shumë të çuditshme.
Ne kemi kërkesën procedurale të detyrueshme të Nenit 55 të IGV.
Pas kësaj, versioni përfundimtar, i cili më pas do të vihet në votim, duhet t'u dorëzohet shteteve të paktën katër
muaj para votimit në Asamblenë Botërore të Shëndetësisë.
Qëllimi, natyrisht, është që vendet të jenë të qarta për pasojat politike, ekonomike, administrative dhe financiare.
Ata gjithashtu duhet të kontrollojnë nëse këto ndryshime të IGV-ve janë të pajtueshme, për shembull, me
kushtetutën e tyre kombëtare ose me të drejtën ndërkombëtare.
Në vend të kësaj, punuam pa pushim dhe, pak para përfundimit, ishim në Gjenevë dhe mbajtëm atje
një konferencë për shtyp në mëngjes si avokatë.
Në ngjarjen paralele, ne ende nuk e dinim që kjo marrëzi do të ndodhte në mbrëmje, që thuhej se ishte miratuar.
Si shkoi në të vërtetë?
Ende ekziston një regjistrim video i këtij votimi, i cili mund të shihet ende në faqen kryesore.
Sigurisht, sa mund ta shihja, nuk mund të shihje tërë dhomën, por në të vërtetë vetëm zonën plenare në pjesën e përparme.
Pastaj Presidenti thotë: A e ka secili këtë version përfundimtar? Nuk shoh asnjë kundërshtim.
Dhe pastaj ai pyet, po, a pajtohen të gjithë? Dhe përsëri: Nuk shoh asnjë kundërshtim. Nuk shoh asnjë kontradiktë.
Pra, një procedurë shumë e çuditshme, veçanërisht pasi Rregulli 72 parashikon se:
Votimi duhet të bëhet me ngritje dore ose, me kërkesë, edhe me thirrje emrash.
Në pyll mbretëronte heshtja. Pra, një histori shumë, shumë e dyshimtë.
Pastaj u pretendua se kishte unanimitet, të cilin askush që e shikon këtë video tani nuk mund ta verifikojë.
U raportua pozitivisht se 37 shtete kishin shprehur haptazi mbështetjen e tyre për adoptimin e këtyre IGV-ve.
Ekziston një listë, e cila natyrisht përfshin Gjermaninë dhe disa vende të tjera evropiane, si dhe
vende të tjera, për shembull Shtetet e Bashkuara.
Por në diskutim pati gjithashtu shumë kundërshtime.
Pra, Bjellorusia, Irani, Argjentina, Kosta Rika dhe vende të tjera – Sllovakia është shumë e rëndësishme,
mjafton të mendosh për këtë tentativë për vrasje tani.
Lejohej gjithashtu të bëheshin ankime. Prandaj kjo histori e çuditshme.
A u arrit fare kuorumi (numri minimal i anëtarëve të nevojshëm për të marrë vendime)?
99 vende do të kishin pasur nevojë të pajtoheshin shprehimisht me ngritje dore. Shumë e diskutueshme.
Prandaj, patjetër vetëm mbi bazën e nenit 55(2).
Marianne Grimmenstein e shprehu kaq bukur: OBSH po shkel rregullat e veta.
Votë në kundërshtim me ligjin ndërkombëtar dhe për këtë arsye e pavlefshme.
Dhe çdo shtet që nuk kundërshton këtë, në të vërtetë po vendoset në gabim.
Tek përmbajtja thelbësore.
Përveç emergjencës shëndetësore me shqetësim ndërkombëtar – e shkurtuar në anglisht si "fake", që do të thotë i rremë – tani
ekziston një formë e re, më serioze e saj, emergjenca pandemike.
Është gjithashtu e çuditshme që, për shembull, supozohet të jetë për një rrezik të lartë, domethënë vetëm rreziku i tejkalimit të
kapaciteteve të sistemeve shëndetësore ose i shkaktimit të çrregullimeve sociale dhe ekonomike për shkak të një sëmundjeje
infektive ndërkufitare që supozohet të jetë shumë e rrezikshme.
Nga një perspektivë ligjore, duhet të pyesim: A janë këto kritere të përshtatshme për një emergjencë pandemike, e cila në fund
të fundit justifikon shkelje masive të të drejtave themelore?
Sepse kjo nuk është për shkak të sëmundjes vetë, por është një çështje e kushteve kornizë të qeverisë.
Pra, kjo në të vërtetë është një arsye e dobët për shkeljet e mëvonshme të të drejtave themelore, të cilat
Drejtori i Përgjithshëm Tedros mund t'i rekomandojë më pas në bazë të këtij emergjence pandemike.
Dhe ka frikë se edhe ndërhyrje edhe më të rënda do të justifikohen në emër të emergjencës pandemike.
Pastaj shumë problematike, të ashtuquajturat produkte shëndetësore relevante dhe një parim i ri shumë i rëndësishëm
në OBSH është e ashtuquajtura barazi, drejtësi shpërndarëse.
Kjo i referohet faktit se vendet më të varfra, vendet në zhvillim (në thonjëza të trasha), tani gjithashtu përfitojnë nga të gjitha
këto bekime të ashtuquajturave vaksina, natyrisht teknologjia mRNA dhe ilaçet nga ato – e them këtë me qëllim me
ironi të madhe – kompani farmaceutike që në mënyrë të drejtpërdrejtë ose të tërthortë bashkë-sponsorizojnë OBSH-në.
Dhe në këtë pikë, së paku, njeriu pyet veten: Kush e kontrollon në të vërtetë OBSH-në?
A janë vërtet ende shtetet, apo janë sponsorët?
Është e njohur mirë që OBSH-ja varet nga donacionet vullnetare për gati 85 për qind të financimit të saj, duke
përfshirë një numër të madh donacionesh private nga industria farmaceutike, drejtpërdrejt ose tërthorazi.
Vetëm Fondacioni Bill Gates ndoshta kontribuon drejtpërdrejt ose tërthorazi në 20 për qind të buxhetit total të OBSH-së.
Megjithatë, lufta kundër ashtuquajturës keqinformim dhe dezinformim tani është shprehimisht e përfshirë në IGV.
Në këtë kontekst, u nënshkruan rreth 40 marrëveshje partneriteti me kompani të mëdha teknologjike nga industria digjitale,
Google, Facebook e Co., me Microsoft-in natyrisht në sfond, përmbajtja e të cilave gjithashtu nuk bëhet publike.
Në këtë sfond, natyrisht që duhet të frikësohemi nga një ashpërsim i mëtejshëm i censurës, veçanërisht në mediat e lira,
por mbi të gjitha në një pjesë të madhe të komunitetit shkencor të respektuar, i cili tashmë
është përjashtuar nga diskursi në të kaluarën.
Dhe pa një diskurs të lirë, padyshim që nuk mund të afrohemi drejt së vërtetës që na nevojitet me ngut këtu.
E gjithë kjo në sfondin e mungesës së vazhdueshme të një autoriteti mbikëqyrës të pavarur, ligjërisht të detyrueshëm,
që, për shembull, t'i jepte një shuplakë zotit Tedros kur ai shpall një pandemi të rreme ose një emergjencë pandemike.
Në teori, ai duhet të vlerësojë paraprakisht rreziqet dhe përfitimet e çdo mase që rekomandon.
Kjo gjithashtu vlen për vendet me kushtetuta liberale.
Megjithatë, meqë askush nuk e monitoron dhe nuk ka asnjë kontroll dhe balancë, ai mund të imponojë thjesht emergjencën
e rreme pandemike dhe këto rekomandime në mënyrë arbitrare.
Si një oktapod, OBSH vazhdon të shtrijë kontaktet me administratat qeveritare.
Tani do të krijohet një autoritet kombëtar i IHR-së, dhe ashtuquajturat kapacitete thelbësore në nivelet e ndryshme
administrative do të forcohen, duke përfshirë, natyrisht, luftën kundër ashtuquajturave infodemikë – domethënë në fushën e
luftimit të pretendimeve për dezinformim, ku OBSH-ja dhe Shtetet Anëtare rezervojnë monopolin përkatës mbi të vërtetën.
Ka mungesë të një autoriteti të pavarur mbikëqyrës.
Rekomandimet mund të përfshijnë shkelje masive të të drejtave themelore, të cilat, nëse nuk vlerësohen në aspektin
e rrezikut dhe përfitimit, mund të çojnë në shkeljet më serioze të të drejtave themelore në mbarë botën.
Promovimi i kërkimeve për vaksina dhe ilaçe është pashmangshmërisht i lidhur me kërkimet e fitimit të funksionit.
Kjo, nga ana tjetër, lidhet me kërkimin e armëve biologjike dhe shoqërohet me rreziqe të konsiderueshme për sigurinë.
Kjo do të thotë se ekziston një rrezik edhe më i madh që këto rregullore të OBSH-së në fund do të krijojnë pikërisht
ato rreziqe që OBSH pretendon se dëshiron t'i parandalojë.
Në fakt, një vend si Gjermania, për shembull, do të ketë një detyrim sipas së drejtës ndërkombëtare në nivelin e OBSH-së
kur Rregullorja Ndërkombëtare e Shëndetit të hyjë në fuqi.
Megjithatë, Gjermania mund të thotë teorikisht: Ndalo, nuk do të zbatoj atë që rekomandon zoti Tedros, për
shembull në nivel kombëtar, sepse shkel Ligjin Themelor.
Kjo është teorikisht e mundshme, dhe ata me të vërtetë duhet ta bëjnë këtë.
Në praktikë, kemi parë që vendet po ia kalojnë përgjegjësinë OBSH-së.
Gjermania gjithsesi është një nga sponsorët kryesorë shtetërorë të OBSH-së.
Gjermania do t'i përmbahet me dëshirë.
Të paktën në të kaluarën, Gjermania nuk është munduar të përmbushë dispozitat e Ligjit Themelor.
Kjo do të thotë se, në këtë sfond, përballemi me rrezikun e vendosjes së një regjimi global shëndetësor totalitar të
kontrolluar nga jashtë dhe, natyrisht, në fund të fundit, me rrezikun e shkeljeve
afatgjata dhe masive të të drejtave të njeriut.
Dinjiteti njerëzor është i paprekshëm.
Një shtet që ndërhyn në integritetin fizik dhe në liritë themelore duhet gjithmonë të justifikojë një ndërhyrje të tillë.
Ai duhet gjithmonë të vlerësojë rreziqet dhe përfitimet.
Ne nuk e kemi dëgjuar këtë arsyetim në Gjermani apo në shumë vende të tjera në botë në vitin 2020.
Ne nuk kemi dëgjuar asnjë provë.
Shteti ka një detyrë këtu, dhe ka dështuar ta përmbushë atë!
Duke mos ofruar vetëm këtë justifikim, ai tashmë po kryen shkelje masive të të drejtave të njeriut. Çfarë mund të bëhet për këtë?
Sigurisht, duhet të shkojmë sa më larg të jetë e mundur, prandaj edhe mediume të rëndësishme janë të përfaqësuara këtu për të
nxitur opinionin publik. Demonstrata, fletushka e kështu me radhë. Por mbi të gjitha, tani bëhet fjalë për nxitjen e atyre
në pozicione përgjegjësie, atyre që ende kanë vullnet të mirë.
Është shumë e rëndësishme të ndërmerren veprime ligjore, procedura urgjente, ankesa kushtetuese, jashtëzakonisht e rëndësishme.
Për shembull, çdo person mund të bisedojë me deputetin e tij në zonën e tij zgjedhore.
Dhe këta njerëz po përpiqen të tërheqin vëmendjen te çështja.
Ka shumë mundësi për t'u përfshirë këtu.
Edhe vetëm duke biseduar me miq, të njohur, fqinj, me derën pak të hapur.
Ne me të vërtetë duhet dhe me të vërtetë mund të bëjmë çmos këtu. Nuk ka asnjë masë që të mos jetë e rëndësishme.
Por do të thoja se fokusi duhet të jetë në bindje, edukim, edukim, edukim mes vendimmarrësve politikë.
Personalisht, shoh pak mundësi që kjo të ndodhë me qeverinë federale.
Prandaj, përmes kësaj peticioni, po përpiqemi të bindim Bundestagun që t'i bëjë thirrje qeverisë
federale të tërhiqet, dhe ta bëjë këtë me vendosmëri.
Dhe, natyrisht, nëse gjithçka do të ishte në rregull, një ankesë kushtetuese kundër këtyre IGV-ve të miratuara
krejtësisht në mënyrë të paligjshme do të duhej të ishte e suksesshme nëse do të kishim ende kushte normale.
Dhe shpresojmë dhe besojmë se do të kthehemi në kushte normale.
Dhe të gjithë ne do të përpiqemi të bëjmë pjesën tonë për ta arritur këtë. Faleminderit shumë.