Pikeun dinten ieu, 17 Juni 2024, organisasi United for Freedom parantos ngondang tamu ka
konferensi pers di dieu di wewengkon Taunus anu éndah.
Aya loba pisan topik anu bakal dibahas ayeuna.
Di antara hal-hal séjén, Dr Pfeil nyarioskeun ngeunaan Peraturan Kaséhatan Internasional, anu
diadopsi kalayan ngalanggar hukum internasional.
Sakumaha anu geus dipikanyaho, ieu geus diadopsi dua minggu katukang dina Majelis Umum WHO di Jenewa.
Dr Pfeil: Sumuhun, ngeunaan pangadopsian IGV anu ngalanggar hukum internasional.
Janten éta téh kacida seruna di Majelis Kaséhatan Dunia, kumaha cara IGT ieu disatujuan sacara diduga.
Sareng tangtosna, penting pikeun abdi sacara ringkes ngajelaskeun aspék-aspék anu paling kontroversial tina
peraturan kasehatan internasional ieu sareng naon anu tiasa urang lakukeun ngeunaan éta.
Ngan catetan pondok ngeunaan WHO:
Mindeng kadéngé yén éta téh hiji organisasi swasta.
Sacara resmi, WHO téh hiji organisasi pamaréntahan.
Éta téh gabungan nagara klasik pikeun tujuan husus.
Di dieu, maranéhna sacara resmi ngaku yén maranéhna keur ngamajukeun kasehatan, kasehatan masarakat.
Lalampahanana, organisasi sapertos kitu biasana ngadegkeun badan sorangan.
Ieu téh Majelis Kaséhatan Dunia.
Wakil-wakil nagara anggota ditugaskeun ka ditu.
Teras urang gaduh Déwan Eksekutif salaku badan éksekutif, sarta anu kacida pentingna jeung kacida kuatna
nyaéta Diréktur Jéndral, anu mingpin nu disebut Sekretariat.
Rencana aslina nyaéta ngadopsi dua perjanjian internasional.
Kahiji, IGV, anu geus aya dina konstitusi taun 2005, tapi ayeuna geus dirévisi sacara komprehensif.
Sareng teras aya ogé rencana pikeun ngadopsi perjangjian internasional anyar, nu disebut perjangjian pandemi.
Adopsi perjangjian pandemi geus ditunda, sarta aya loba tekanan supaya éta réngsé dina Majelis Kaséhatan Dunia taun payun paling
lambat, upami mungkin – éta anu dipikahayang ku Bapak Tedros.
Jalma-jalma anu bisa jadi aya di tukangeun anjeunna hayang éta disahkeun taun ieu lamun mungkin.
Persis kana garis waktosna. Diklaim yén IGV geus disahkeun.
Lamun urang ngan ukur nganggap éta pikeun ayeuna, mangka éta bakal sacara otomatis berlaku sanggeus dua belas bulan.
Kacuali lamun nagara-nagara éta sacara tegas nyatakeun yén maranéhna henteu ilubiung.
Janten éta hartosna maranéhna nolak ieu berlaku dina sapuluh bulan.
Éta bakal dugi ka 31 Maret.
Pangadopsi Peraturan Kaséhatan Internasional, abdi nempatkeun éta dina tanda petik, lumangsung ku cara anu pisan anéh.
Urang gaduh sarat prosedural wajib tina Artikel 55 IGV.
Saterusna, versi ahir anu engkéna bakal diajukeun ka pamilihan kudu disadiakeun ka nagara-nagara sahenteuna
opat bulan saméméh pamilihan di Majelis Kaséhatan Dunia.
Tujuanana, tangtosna, nyaéta sangkan nagara-nagara écés ngeunaan akibat politik, ékonomi, administrasi, jeung kauangan.
Aranjeunna ogé kedah mariksa naha parobahan IGV ieu cocog, contona, jeung konstitusi
nasionalna atawa jeung hukum internasional.
Sabalikna, kami digawé tanpa eureun, sarta pas saméméh réngsé, kami aya di Jenewa jeung ngayakeun
konperénsi pers di dinya isuk-isuk salaku pangacara.
Dina acara paralel, urang can apal yén kabéngahan ieu bakal kajadian peuting, yén éta ceuk béja geus disahkeun.
Kumaha sabenerna jalanna?
Masih aya rékaman pidéo tina pamilihan ieu, anu masih bisa katingali dina halaman utama.
Tangtu waé, saloba nu kuring tingali, anjeun teu tiasa ningali sakabéh kamar, tapi sabenerna ngan daérah plenari di hareup.
Teras Présidén nyarios: Naha sadayana parantos gaduh vérsi ahir ieu? Abdi teu ningali aya nu ngabantah.
Teras manéhna nanya, "Naha sadayana satuju?" Teras deui: "Abdi teu ningali aya nu nolak."
Janten, hiji prosedur anu pisan anéh, utamana sabab Aturan 72 netepkeun yén:
Pemilihan kudu ku ngacungkeun leungeun atawa, lamun dipénta, malah ku ngarol panggilan.
Aya sepi di leuweung. Janten, hiji carita anu kacida pisan diragukeun.
Teras diaku yén aya kasapukan, anu teu aya nu nonton video ieu ayeuna nu bisa mastikeunana.
Dilaporkeun sacara positif yén 37 nagara bagian sacara tegas geus nyatakeun dukungan pikeun ngadopsi IGT ieu.
Aya daptar anu sacara alami ngawengku Jerman jeung sababaraha nagara Éropa séjén, ogé
nagara séjén saperti Amérika Serikat, contona.
Tapi aya ogé loba pisan panentangan dina diskusi.
Jadi Belarus, Iran, Argentina, Costa Rica jeung nagara-nagara séjén – Slovakia téh kacida
pentingna, cukup pikirkeun usaha pembunuhan ieu ayeuna.
Bandéng ogé diidinan. Ku kituna, ieu carita anu anéh.
Naha kuorum (jumlah minimum anggota anu diperlukeun pikeun nyieun kaputusan) geus kahontal?
99 nagara kudu sacara éksplisit satuju ku cara ngacungkeun leungeun. Éta pisan diragukeun.
Ku kituna, pasti dumasar kana Pasal 55 ayat (2) wungkul.
Marianne Grimmenstein nyariosna kacida éndahna: WHO keur ngalanggar aturan sorangan.
Milih sabalikna tina hukum internasional jeung ku kituna teu sah.
Sareng sagala nagara anu henteu nolak ieu sabenerna nempatkeun dirina dina kalepatan.
Ka eusi anu penting.
Salian ti darurat kasehatan internasional anu jadi perhatian – singketna "fake" – ayeuna aya wangun anyar
anu leuwih serius tina ieu, nyaéta darurat pandemi.
Ogé anéh yén, contona, éta dianggap ngeunaan résiko anu luhur, nyaéta ngan ukur résiko ngaleuwihan kapasitas sistem
kasehatan atawa nyababkeun gangguan sosial jeung ékonomi alatan panyakit inféksi lintas wates anu dianggap pisan bahaya.
Ti sudut pandang hukum, urang kudu naros: Naha kriteria sapertos kitu pantes pikeun kaayaan darurat pandemi, anu
tungtungna ngabenerkeun palanggaran masif kana hak-hak dasar?
Kusabab éta sanés kusabab panyakitna sorangan, tapi langkung kaayaan kerangka pamaréntah.
Jadi éta sabenerna alesan anu goréng pikeun palanggaran salajengna kana hak-hak dasar, anu engkéna bisa disarankeun ku
Diréktur Jéndral Tedros dumasar kana kaayaan darurat pandemi ieu.
Sareng aya kahariwang yén intervensi anu leuwih parah deui bakal dibenerkeun dumasar kana kaayaan darurat pandemi.
Teras pisan bermasalah, nu disebut produk kasehatan relevan jeung hiji prinsip anyar anu kacida pentingna di WHO
nyaéta nu disebut kaadilan, nyaéta kaadilan distributif.
Ieu ngarujuk kana kanyataan yén nagara-nagara miskin, nagara-nagara nu keur mekar dina tanda petik kandel, ayeuna ogé
meunang mangpaat tina sakabéh berkah nu disebut vaksin ieu, tangtu ogé téknologi mRNA jeung ubar-ubaran ti
pausahaan farmasi éta – kuring nyarios ieu kalayan ironi pisan – nu sacara teu langsung atawa langsung ngabiayaan WHO.
Jeung dina titik ieu, sahenteuna, urang panasaran: Saha sabenerna nu ngadalikeun WHO?
Naha éta bener-bener masih nagara bagian, atawa éta sponsor?
Geus dipikanyaho yén WHO gumantung kana sumbangan sukarela pikeun ampir 85 persén tina pendanaanna, kaasup
loba sumbangan pribadi ti industri farmasi, boh sacara langsung boh sacara henteu langsung.
Yayasan Bill Gates wungkul sigana nyumbang sacara langsung atawa henteu langsung 20 persén tina total anggaran WHO.
Nanging, perjuangan ngalawan nu disebut misinformasi jeung disinformasi ayeuna sacara eksplisit diamanatkeun dina IGV.
Dina kontéks ieu, sakitar 40 pasatujuan kemitraan geus ditetepkeun jeung pausahaan téknologi badag ti industri digital,
saperti Google, Facebook jeung sajabana, kalayan Microsoft sacara alami aya di balikna, eusina ogé henteu diungkabkeun.
Dina latar ieu, urang sacara alami kudu sieun kana beuki parahna masalah sensor, utamana di média bébas, tapi utamana di
sabagian gedé komunitas ilmiah anu dipikahormat, anu geus dikaluarkeun tina diskursus dina mangsa kapungkur.
Tanpa diskusi bébas, urang pasti moal bisa ngadeukeutan kana kabeneran anu kacida diperlukeun di dieu.
Sadaya ieu lumangsung dina latar tukang kurangna pangawasan mandiri anu sacara hukum ngiket, anu contona
tiasa ngetok jempol Mr Tedros nalika anjeunna ngumumkeun pandemi palsu atawa darurat pandemi.
Dina téori, manéhna kudu ngimbangan résiko jeung mangpaat tina unggal léngkah anu disarankeunana saméméhna.
Ieu ogé lumaku pikeun nagara-nagara anu miboga konstitusi liberal.
Sanajan kitu, sabab euweuh nu ngawas anjeunna jeung euweuh cek jeung imbangan, anjeunna bisa waé nerapkeun darurat pandemi
palsu jeung rekomendasi-rekomendasi ieu sacara sewenang-wenang.
Kawas gurita, WHO terus ngahontal administrasi pamaréntah.
Ayeuna bakal aya otoritas IHR nasional, sarta nu disebut kapasitas inti di rupa-rupa tingkat administrasi kudu diperkuat,
kaasup tangtosna perang ngalawan nu disebut infodemi – nyaéta dina widang merangan klaim misinformasi, dimana WHO
jeung Nagara Anggota ngajaga monopoli kabeneran anu saluyu.
Aya kakurangan otoritas pangawas mandiri.
Rekomendasi éta tiasa ngalibatkeun palanggaran masif kana hak-hak dasar anu, upami henteu dinilai tina segi résiko
jeung mangpaatna, tiasa nyababkeun palanggaran hak-hak dasar anu paling parah di sakuliah dunya.
Promosi panalungtikan kana vaksin jeung ubar teu bisa leupas sacara téknis tina nu disebut panalungtikan gain-of-function.
Ieu, salajengna, patalina jeung panalungtikan senjata biologis sarta pakait jeung résiko kaamanan anu signifikan.
Ieu hartosna yén aya résiko anu leuwih gedé yén peraturan WHO ieu tungtungna bakal nyiptakeun
bahaya anu sabenerna WHO ngaku hayang nyegahna.
Nyatana, hiji nagara saperti Jerman, contona, bakal boga kawajiban nurutkeun hukum
internasional di tingkat WHO nalika IHR mimiti berlaku.
Sanajan kitu, Jerman sacara téoritis bisa nyarios: Eureun, abdi moal nerapkeun naon anu disarankeun ku Bapak Tedros,
contona di jero nagara abdi, sabab éta ngalanggar konstitusi.
Éta sacara téoritis tiasa dibayangkeun, sareng maranéhna sabenerna kedah ngalakukeunana.
Dina prakna, urang geus ningali yén nagara-nagara ngalihkeun tanggung jawab ka WHO.
Jerman téh salah sahiji sponsor nagara utama WHO, sanajan kitu.
Jerman bakal daék nurut.
Sahenteuna dina mangsa kapungkur, Jerman henteu paduli pikeun nurut kana katangtuan Undang-Undang Dasar.
Ieu hartosna yén, dina latar tukang ieu, urang nyanghareupan bahaya diadegkeunana rezim kasehatan global anu dikontrol ti
luar jeung totaliter, sarta tangtosna, pamustunganana bahaya palanggaran hak asasi manusa anu jangka panjang jeung masif.
Martabat manusa teu bisa dilanggar.
Hiji nagara anu ngaganggu integritas fisik jeung kabébasan sipil dasar kudu salawasna ngabenerkeun gangguan éta.
Manéhna kudu salawasna nimbang résiko jeung mangpaatna.
Urang henteu acan ngadéngé alesan ieu di Jérman atawa di loba nagara séjén di sakuliah dunya dina taun 2020.
Urang tacan ngadéngé bukti naon waé.
Nagara boga kawajiban di dieu, jeung geus gagal ngalaksanakeunana!
Ku henteu nyayogikeun alesan ieu wungkul, manéhna geus ngalakukeun palanggaran hak asasi manusa anu
kacida gedéna. Naon anu bisa dilakukeun ngeunaan ieu?
Tangtosna, urang kedah maju saloba-lobana, ku kituna média-média penting ogé diwakilan di dieu pikeun ngageremkeun pendapat umum.
Demonstrasi, selebaran jeung sajabana. Tapi anu pangheulana jeung pangpentingna ayeuna mah nyaéta ngageremkeun
jalma-jalma anu nyekel tanggung jawab, anu masih boga niat hadé.
Éta pisan penting pikeun ngalakukeun tindakan hukum, prosés darurat, gugatan konstitusional, kacida pentingna.
Contona, unggal jalma bisa ngobrol jeung Anggota Parleménna di konstituénna.
Sareng jalma-jalma ieu keur nyobian narik perhatian kana masalah éta.
Aya seueur kasempetan pikeun aub di dieu.
Sanajan ngan ngobrol jeung babaturan, kenalan, tatangga, bari panto rada kabuka.
Urang bener-bener kudu jeung bener-bener bisa ngaluarkeun sagala usaha di dieu. Teu aya ukuran nu teu penting.
Tapi abdi nyarios yén fokusna sabenerna kedah kana ngayakinkeun, pendidikan, pendidikan,
pendidikan di kalangan para pangambil kaputusan politik.
Sacara pribadi, abdi ningali saeutik pisan kamungkinan ieu kajadian ku pamaréntah féderal.
Ku kituna, ngaliwatan petisi ieu, urang keur nyobian ngayakinkeun Bundestag pikeun ménta ka pamaréntah
féderal supaya mundur, sarta ngalakukeunana kalayan tegas.
Sareng tangtosna, upami sagalana transparan, gugatan konstitusional ngalawan IGV anu diadopsi sacara sagemblengna teu
sah éta sabenerna kudu hasil lamun kaayaan normal masih aya.
Sareng kami ngarepkeun sareng percanten yén urang bakal uih kana kaayaan normal.
Sareng urang sadayana bakal nyobian ngalakukeun bagian urang. Hatur nuhun pisan.