Kwa leo, tarehe 17 Juni 2024, shirika la United for Freedom limewaalika wageni kwenye mkutano na
waandishi wa habari hapa katika eneo zuri la Taunus.
Kuna mada nyingi sana za kujadili leo.
Miongoni mwa mambo mengine, Dk. Pfeil anazungumzia Kanuni za Afya za Kimataifa, ambazo
zilipitishwa kinyume na sheria za kimataifa.
Kama inavyojulikana vyema, hizi zilipitishwa wiki mbili zilizopita katika Mkutano Mkuu wa WHO huko Geneva.
Dk Pfeil: Ndiyo, kuhusu kupitishwa kwa IGV kinyume na sheria za kimataifa.
Basi ilikuwa msisimko mkubwa katika Mkutano wa Afya Duniani, jinsi IGT hizi zilivyodaiwa kupitishwa.
Na, bila shaka, ni muhimu niweke kwa ufupi mambo yenye utata zaidi katika kanuni hizi za kimataifa
za afya na kile tunachoweza kufanya kuhusu hayo.
Kumbuka tu haraka kuhusu WHO:
Mtu mara nyingi husikia kwamba ni shirika binafsi.
Kimsingi, WHO ni shirika la serikali.
Yaani, ni muungano wa kawaida wa mataifa kwa lengo maalum.
Hapa, wanadai rasmi kuwa wanakuza afya, afya ya umma.
Mashirika kama hayo kisha kwa kawaida huanzisha vyombo vyao wenyewe.
Hapa ni Mkutano Mkuu wa Afya Duniani.
Wawakilishi wa Nchi Wanachama wanatumwa huko.
Kisha tuna Baraza la Utendaji kama chombo cha utendaji na, muhimu sana na mwenye nguvu kubwa, Mkurugenzi
Mkuu, ambaye anaongoza kile kinachoitwa Sekretarieti.
Mpango wa awali ulikuwa kupitisha mikataba miwili ya kimataifa.
Kwanza, IGV, ambayo tayari ipo katika katiba ya mwaka 2005, lakini sasa imepitiwa upya kikamilifu.
Na kisha pia kulikuwa na wazo la kupitisha mkataba mpya wa kimataifa, unaoitwa mkataba wa janga.
Uidhinishaji wa mkataba wa janga umeahirishwa, na kuna shinikizo kubwa hapa ili uidhinishwe ifikapo Mkutano wa Afya Duniani wa
mwaka ujao, kama iwezekanavyo – ndivyo Bwana Tedros anavyotaka.
Watu wanaoweza kuwa nyuma yake wanatumai kwamba itapitishwa mwaka huu.
Hiyo ni sahihi kabisa, kulingana na ratiba. Ilidaiwa kwamba IGV ilipitishwa.
Ikiwa tutachukulia tu hivyo kwa sasa, basi zitaanza kutumika kiotomatiki baada ya miezi kumi na miwili.
Isipokuwa majimbo husika yatangaze waziwazi kuwa hayashiriki.
Hivyo basi, wanapinga kuanza kutumika kwake ndani ya miezi kumi.
Hiyo itakuwa hadi tarehe 31 Machi.
Kupitishwa kwa Kanuni za Afya za Kimataifa, niliweka hiyo katika alama za nukuu, kulitokea kwa njia ya ajabu sana.
Tuna hitaji la taratibu la lazima la Kifungu cha 55 cha IGV.
Baada ya hapo, toleo la mwisho, ambalo baadaye litawasilishwa kwa kura, lazima liwekwe wazi kwa nchi wanachama angalau
miezi minne kabla ya kura katika Mkutano wa Afya Duniani.
Lengo, bila shaka, ni nchi ziwe wazi kuhusu matokeo ya kisiasa, kiuchumi, kiutawala na kifedha.
Pia wanapaswa kuangalia kama marekebisho haya ya IGV yanalingana, kwa mfano, na katiba zao za kitaifa au na sheria za kimataifa.
Badala yake, tulishindana na muda na, kabla tu ya kumaliza, tulikuwa Geneva na tukafanya mkutano na
waandishi wa habari huko asubuhi tukiwa mawakili.
Katika tukio lililokuwa linaendelea sambamba, hatukujua bado kwamba wazimu huu ungejitokeza
jioni, kwamba kwa madai ulikuwa tayari umepitishwa.
Ilikwenda vipi hasa?
Bado kuna rekodi ya video ya upigaji kura huu, ambayo bado inaweza kuonekana kwenye ukurasa wa nyumbani.
Bila shaka, kadri nilivyoweza kuona, huwezi kuona chumba chote, bali tu eneo kuu lililoko mbele.
Kisha Rais anasema: Je, kila mtu ana toleo hili la mwisho? Sioni pingamizi yoyote.
Na kisha anauliza, ndiyo, kila mtu anakubali? Na tena: Sioni pingamizi. Sioni mgongano.
Kwa hivyo, ni utaratibu wa ajabu sana, hasa kwa kuwa Kanuni ya 72 inasema kwamba:
Kupiga kura lazima kufanywe kwa kuonyesha mikono au, kwa ombi, hata kwa kuitwa kwa majina.
Kulikuwa na ukimya msituni. Hivyo, ni hadithi yenye mashaka sana sana.
Kisha ikadaiwa kuwa kulikuwa na makubaliano ya pamoja, jambo ambalo hakuna anayeangalia video hii sasa anaweza kuthibitisha.
Iliripotiwa kwa njia chanya kwamba majimbo 37 yalieleza waziwazi kuwa yanapendelea kupitisha IGV hizi.
Kuna orodha, ambayo kwa kawaida inajumuisha Ujerumani na nchi kadhaa nyingine za Ulaya,
pamoja na nyingine kama vile Marekani, kwa mfano.
Lakini pia kulikuwa na upinzani mkubwa katika mjadala.
Kwa hivyo Belarus, Iran, Argentina, Costa Rica na nchi nyingine – Slovakia ni muhimu
sana, fikiria tu jaribio hili la mauaji sasa.
Rufaa pia ziliruhusiwa. Hivyo basi, hadithi hii ya kipekee.
Je, kikao halali (idadi ya chini kabisa ya wanachama inayohitajika kufanya maamuzi) kilifikika?
Nchi 99 zingehitaji kukubaliana wazi kwa kuonyesha mikono. Ina mashaka makubwa.
Kwa hiyo, bila shaka, kwa msingi wa Kifungu cha 55(2) pekee.
Marianne Grimmenstein alisema vizuri sana: WHO inakiuka sheria zake mwenyewe.
Kupiga kura kinyume na sheria za kimataifa na hivyo si halali.
Na serikali yoyote isiyopinga hili kwa kweli inajiweka katika makosa.
Kwenye maudhui muhimu.
Mbali na dharura ya kiafya ya wasiwasi wa kimataifa – iliyofupishwa kwa usahihi kwa Kiingereza kama "fake", yaani uongo
– sasa kuna aina mpya, mbaya zaidi ya hii, dharura ya janga.
Ni ajabu pia kwamba, kwa mfano, inadhaniwa kuwa inahusu hatari kubwa, yaani hatari tu ya kuzidi uwezo wa mifumo ya
afya au kusababisha mtafaruku wa kijamii na kiuchumi kutokana na ugonjwa hatari sana unaoambukiza unaovuka mipaka.
Kwa mtazamo wa kisheria, basi ni lazima kuuliza: Je, vigezo kama hivyo vinafaa kwa dharura ya janga, ambayo
hatimaye inahalalisha ukiukaji mkubwa wa haki za msingi?
Kwa sababu hiyo si kutokana na ugonjwa wenyewe, bali ni suala la masharti ya mfumo wa serikali.
Kwa hivyo hiyo kwa kweli ni sababu duni kwa ajili ya ukiukaji wa baadaye wa haki za msingi, ambazo Mkurugenzi Mkuu Tedros
anaweza kisha kupendekeza kwa msingi wa dharura hii ya janga.
Na inatisha kwamba hatua kali zaidi zitahalisishwa kwa kisingizio cha dharura ya janga.
Kisha ni tatizo kubwa sana, bidhaa za afya zinazodaiwa kuwa muhimu na kanuni mpya muhimu sana
katika WHO ni ile inayoitwa usawa, haki ya mgawanyo.
Hii inarejelea ukweli kwamba nchi maskini, nchi zinazoendelea katika alama nene za nukuu, sasa pia zinafaidika na baraka hizi
zote za chanjo zinazoitwa hivyo, bila shaka teknolojia ya mRNA na dawa kutoka kwa makampuni hayo ya dawa – nasema hili kwa
makusudi kwa dhihaka kubwa – ambayo yanachangia kifedha WHO, iwe moja kwa moja au kwa njia isiyo ya moja kwa moja.
Na kwa wakati huu, angalau, mtu anajiuliza: Nani hasa anadhibiti WHO?
Je, kweli bado ni majimbo, au ni wadhamini?
Inajulikana vyema kwamba WHO inategemea michango ya hiari kwa karibu asilimia 85 ya ufadhili wake, ikiwa ni pamoja
na idadi kubwa ya michango binafsi kutoka sekta ya dawa, moja kwa moja au kwa njia isiyo ya moja kwa moja.
Taasisi ya Bill Gates pekee huenda inachangia moja kwa moja au kwa njia isiyo ya moja kwa moja asilimia 20 ya bajeti yote ya WHO.
Hata hivyo, mapambano dhidi ya kile kinachoitwa habari potofu na habari za uongo sasa yamewekwa wazi katika IGV.
Katika muktadha huu, takriban mikataba 40 ya ushirikiano ilifungwa na makampuni makubwa ya teknolojia kutoka sekta ya
kidijitali, Google, Facebook na wenzake, huku Microsoft ikiwa nyuma bila shaka, ambayo maudhui yake pia hayajawekwa wazi.
Kwa muktadha huu, ni kawaida kwetu kuogopa kuongezeka kwa tatizo la udhibiti wa habari, hasa katika vyombo huru vya habari, lakini
zaidi ya yote katika sehemu kubwa ya jamii ya wanasayansi wenye sifa, ambayo tayari imefukuzwa kutoka kwenye mjadala hapo awali.
Na bila mjadala huru, hakika hatuwezi kufikia ukweli unaohitajika kwa dharura hapa.
Haya yote yakitokea katika muktadha wa kuendelea kukosekana kwa mamlaka huru ya usimamizi yenye nguvu
kisheria ambayo, kwa mfano, ingemkemea Bwana Tedros alipotangaza janga bandia au dharura ya janga.
Kwa nadharia, lazima apime mapema hatari na faida za kila hatua anayopendekeza.
Hii pia inatumika kwa nchi zenye katiba huru.
Hata hivyo, kwa kuwa hakuna anayemfuatilia na hakuna mfumo wa uwiano na udhibiti, anaweza tu kutangaza dharura
bandia ya janga na kupitisha mapendekezo haya kiholela.
Kama pweza, WHO inaendelea kufikia utawala wa serikali.
Sasa kutakuwa na mamlaka ya kitaifa ya IHR, na uwezo unaoitwa msingi katika ngazi mbalimbali za kiutawala utaimarishwa, ikiwa
ni pamoja na, bila shaka, mapambano dhidi ya kile kinachoitwa infodemiki – yaani, katika eneo la kupambana na
taarifa potofu zinazodaiwa, ambapo WHO na Nchi Wanachama hujihifadhi umonopoli unaolingana wa ukweli.
Kuna ukosefu wa mamlaka huru ya usimamizi.
Mapendekezo hayo yanaweza kusababisha ukiukaji mkubwa wa haki za msingi ambao, ikiwa hautatathminiwa kwa
kuzingatia hatari na faida, unaweza kusababisha ukiukaji mbaya zaidi wa haki za msingi duniani kote.
Uendelezaji wa utafiti wa chanjo na dawa bila kuepukika unahusiana kiufundi na kile
kinachojulikana kama utafiti wa kuongeza utendaji.
Hii, kwa upande wake, inahusishwa na utafiti wa silaha za kibayolojia na inaambatana na hatari kubwa za kiusalama.
Hii ina maana kwamba kuna hatari kubwa zaidi kwamba kanuni hizi za WHO hatimaye zitasababisha
hatari hizo hasa ambazo WHO inadai inataka kuzizuia.
Kwa kweli, nchi kama Ujerumani, kwa mfano, itakuwa na wajibu chini ya sheria za kimataifa
katika ngazi ya WHO wakati IHR itakapokuwa na nguvu.
Hata hivyo, kwa nadharia Ujerumani inaweza kusema: Simama, sitatekeleza kile Bwana Tedros anachopendekeza, kwa
mfano, katika ngazi ya kitaifa kwa sababu inakiuka Sheria Mkuu.
Hilo linawezekana kinadharia, na wanapaswa kweli kufanya hivyo.
Kivitendo, tumeona kwamba nchi zinaweka jukumu kwa WHO.
Ujerumani ni mmoja wa wadhamini wakuu wa serikali wa WHO hata hivyo.
Ujerumani itatii kwa hiari.
Angalau katika enzi zilizopita, Ujerumani haijajali kutii masharti ya Sheria Mkuu.
Hii ina maana kwamba, katika muktadha huu, tunakabiliwa na hatari ya kuanzishwa kwa utawala wa afya wa kimataifa unaodhibitiwa
kutoka nje na wenye udikteta kamili, na bila shaka, hatimaye hatari ya ukiukaji mkubwa na wa muda mrefu wa haki za binadamu.
Heshima ya binadamu haiwezi kuvunjwa.
Serikali inayovuruga uadilifu wa kimwili na uhuru wa msingi lazima daima ithibitishe uingiliaji huo.
Anapaswa kila wakati kupima hatari na faida.
Hatujasikia hoja hii nchini Ujerumani au katika nchi nyingine nyingi duniani kote mwaka wa 2020.
Hatujasikia ushahidi wowote.
Serikali ina wajibu hapa, na imeshindwa kuutekeleza!
Kwa kushindwa kutoa hoja hii pekee, tayari anafanya ukiukaji mkubwa wa haki za binadamu. Nini kinaweza kufanywa kuhusu hili?
Bila shaka, lazima tufike mbali iwezekanavyo, ndiyo maana vyombo muhimu vya habari pia vimewakilishwa hapa ili kuchochea umma.
Maandamano, vipeperushi na kadhalika. Lakini kwanza kabisa, sasa ni suala la kuchochea wale walio katika
nafasi za uwajibikaji, wale ambao bado wana nia njema.
Ni muhimu sana kuchukua hatua za kisheria, taratibu za dharura, malalamiko ya kikatiba, ni muhimu sana.
Kwa mfano, kila mtu anaweza kuzungumza na Mbunge wake katika jimbo lake la uchaguzi.
Na watu hawa wanajaribu kuvutia umakini kwenye suala hilo.
Kuna fursa nyingi za kujihusisha hapa.
Hata ukiongea tu na marafiki, watu unaowafahamu, majirani, huku mlango ukiwa umefunguliwa kidogo.
Kweli lazima na kweli tunaweza kutumia kila njia hapa. Hakuna kipimo ambacho si muhimu.
Lakini ningesema kwamba lengo linapaswa kuwa hasa katika ushawishi, elimu, elimu,
elimu miongoni mwa watunga maamuzi wa kisiasa.
Binafsi, naona uwezekano mdogo sana wa hili kutokea kwa serikali ya shirikisho.
Ndiyo maana tunajaribu, kupitia ombi hili, kuishawishi Bundestag kuuita serikali ya
shirikisho ijiondoe, na kufanya hivyo kwa nguvu.
Na, bila shaka, kama kila kitu kingekuwa wazi, malalamiko ya kikatiba dhidi ya IGV hizi zilizopitishwa
kinyume kabisa na sheria yangekuwa lazima yafanikiwe ikiwa bado tungekuwa na hali za kawaida.
Na tunatumaini na kuamini kwamba tutarudi katika hali ya kawaida.
Na sote tutajaribu kufanya sehemu yetu ili kufanikisha hili. Asante sana.