Дар ҳоле ки ҳукуматҳо дар саросари ҷаҳон рӯз ба рӯз бештар дар як тиҷорати воқеӣ оид ба чораҳои ҳифзи иқлим ва муҳити зист ширкат
меварзанд, телевизиони Австрия LT1 дар феврали соли 2024 бори дигар ихтирои бениҳоят
бунёдкорона аз Урпер-Австрия-ро муаррифӣ кард:
Муҳандис-магистр, доктор honoris causa Улрих Кубингер, асосгузори ширкати тозакунандаи обҳои
партовӣ VTA, аввалин дар ҷаҳонро муаррифӣ кард.
Прототипи гидроэнергетикии ӯ 100% гидрогени сабз истеҳсол мекунад.
Бо 9 литр оби партовӣ он метавонад мошинро то 200 километр бидуни ягон дуди ихроҷӣ ба кор барад! Ва боз ҳам бештар:
Мо медонем, ки як корхонаи миёнаҳаҷми тозакунандаи обҳои партовӣ метавонад як шаҳраки хурдро
таъмин кунад – яъне мо энергияеро фаровон дорем.
Кубингер як нанотехнологияи беназири ҷаҳонӣ таҳия кардааст, ки имкон медиҳад обро бидуни ягон
сарфи энергия ба гидроген ва оксиген ҷудо кунад.
То ҳол ин танҳо бо истифода аз раванди электролизи хеле сермасрафи барқ имконпазир буд.
Ҳоло, бо истеҳсоли 100% гидрогени бе ифлоскунанда, ба атмосфера танҳо оксигени тоза ҷорӣ мешавад – яъне сифр партоби CO2!
Кубингер, ки ҳар рӯз бо VTA-и худ оби 250 миллион нафарро тоза мекунад, ҳоло корхонаҳои
тозакунандаи обро истгоҳҳои сабзи нерӯи оянда меномад.
Вақте ки шумо ба назар мегиред, ки танҳо корхонаҳои тозакунандаи обҳои партовии Австрия метавонанд ба 1 900 шаҳр
энергияи сабз ва қариб ройгон таъмин кунанд, ин паёми пурқувватест ба башарият, ки бо партоби CO2 мубориза мебарад.
Аммо ин ҳам паёми пурқувват ба ҳамаи онҳое аст, ки иҷозатномаҳои гуноҳофомузро мефурӯшанд ва бо матбуоти тарсу ваҳшатпарокани худ
аз мо, «гуноҳкорони муҳити зист», миллиардҳо фоида мебардоранд.
Ва маҳз дар ҳамин ҷо боз хеле хатарнок мешавад.
Ҳар касе, ки фикр мекунад, ки ин ихтирои бунёдкорона бояд ҳатман рӯшноӣ бубинад, танҳо аз он сабаб ки он ба таври оммавӣ эълон
шудааст, ё ҳеҷ гоҳ нашунидааст, ё аллакай фаромӯш кардааст, ки дар гузашта чанд бор ҳамин интизорӣ амалӣ нашудааст.
Имрӯз мехоҳам ба шумо чанд аввалин ҳодисаҳои ҷаҳониро хотиррасон кунам, ки бо шавқу ҳаяҷон таблиғ
шуда буданд ва сипас бе ягон осор нопадид шуданд.
Ман инро бо даъвати таъҷилӣ мекунам, ки ҷомеаи ҷаҳонӣ бояд ин дафъа боварӣ ҳосил кунад, ки ҳеҷ яке аз фоҷиаҳои
гузашта бо доктор Кубингер ва ихтирооти ӯ такрор нашавад.
Мутаассифона, аз асри XVIII инҷониб ҳар дафъа бо ихтирои инқилобии ин гуна як сенарияи даҳшатбор такрор мешавад.
Ҳамзамон бо ҳамаи ихтироотҳое, ки дар ВАО муаррифӣ шудаанд, мафияи иқлимӣ ба мақомотҳои ҳифзи муҳити зисти
мо ворид шуда, онҳоро рӯз ба рӯз бештар заъиф мекунад.
Аз асри XVIII то кунун ихтироъкорони бепоён, аз ҷумла Тесла, Ҷон Канзиус, Даниэл Дингел ва ғайра, ихтирооти
зиракона ва ҳатто дӯстонаи муҳити зистро ба омма муаррифӣ кардаанд. Ин ҳамеша чунин буд.
Дастгоҳҳо, истгоҳҳои барқӣ, муҳаррикҳо ва ғайраҳои онҳо бо энергияҳои алтернативӣ ба ҷои сӯзишвории
фосилӣ кор мекарданд; аммо ҳеҷ кадоме аз онҳо бо нақшаҳои ҳукумати мо мувофиқат намекард.
Онҳо ҳама аз ҷониби қудратҳои сояафкан, хадамоти махсус, мафияи энергетикӣ ва ҳатто ҳукуматҳо таъқиб мешуданд.
Ин ҳамон чизест, ки мо имрӯз дар бораи он сӯҳбат мекунем.
Ҳоло ман чанд мисол меорам. Стэнли Майер дар NASA дар барномаи кайҳонии Gemini кор мекард.
Ӯ таҳиягар буд. Ӯ барои худ 42 ихтироъро патент кард.
Дар соли 1975, каме пас аз буҳрони сунъии нафт, ӯ муҳаррики обӣ, воқеан самарабахш, ихтироъ кард.
Ва инро дар як филми ҳуҷҷатии ИМА нишон дод. Майер инро дар Оҳайо анҷом дод.
Ӯ мошини худро муаррифӣ кард, ки танҳо бо об ҳаракат мекард.
Ин система он қадар зиракона тарҳрезӣ шуда буд, ки ҳатто оби беруншаванда аз ихроҷ
бидуни ниёз ба пур кардани дубора истифода мешуд.
Мейер ихтирооти худро дар назди комиссияи баланди сатҳи назорати илмӣ-муҳандисӣ намоиш дод.
Дар ниҳоят ӯ маҷбур шуд иқрор кунад: «Ин яке аз муҳимтарин ихтирооти аср аст.»
Бо афзоиши маъруфияти худ, Майер сармоягузоронро ҷалб кард, аммо ҳамчунин ҳамлаҳои ҳуқуқиро низ ба худ ҷалб намуд.
Мейер соли 1998 дар синни 57-солагӣ, фавран пас аз хӯроки шом бо ду сармоягузори бельгиягӣ, даргузашт.
Бародараш Стефан Майер гувоҳӣ дод:
Стэнли як нӯши шарбати клюква нӯшид ва фавран дасташро ба гулӯяш бурд, аз дар берун давид, ба зону афтод ва шадидан қай кард.
Ман ба берун давида баромадам ва пурсидам, ки чӣ рӯй дода истодааст.
Ҷавоби ҳайратангези Стэнли: «Маро заҳролуд кардаанд!»
Каме баъдтар ба хонаи Майер ғоратгарон ворид шуданд ва мошини ҳайдорогении ӯро дуздиданд. ВАО эълон
карданд, ки Майер аз аневризмаи мағз фавтидааст.
Ва бо ин лоиҳаи истиқлолият аз сӯзишвории фосилӣ низ аз байн рафт.
Карбюратори Огл: Ҳамчунин дар солҳои 1970-ум, дар миёнаи буҳрони сохтаи нафт, механики мошин Том Огл
аз Эл-Пасо, Техас, карбюратори Оглро ихтироъ кард.
Аммо ӯ мехост инқилоби самаранокии сӯзишвории худро шахсан ба омма бирасонад.
Каме пас аз он ки Огл, ки ҳамагӣ 24-сола буд, аз фурӯхтани патенташ ба маблағи 25 миллион доллари ИМА
сарпечӣ кард, ӯ дар соли 1981 ба таври муаммоӣ фавтид.
Ҳарчанд ин патентҳо ҳанӯз амал мекунанд, ихтирооти ӯ аз ҷониби тамоми саноати автомобилсозӣ нодида гирифта мешавад.
Мотори магнитӣ, як намунаи дигар.
Дар филми хабарҳои ҳафтаина ZDF мотори магнитӣ-ро дар соли 1962 ва Audi 100-ро дар соли 1989 муаррифӣ кард.
Дар ҳоле ки ин филмҳо дар Архивҳои Федералӣ ғубор мехӯрданд, қувваҳои номаълум низ иҷозат доданд, ки патентҳо фаромӯш шаванд.
Ва ин бо вуҷуди он буд, ки Audi 100 таҳти назорати TÜV комилан санҷида шуда буд.
Дар хатсайри санҷишӣ, ки дар саросари Аврупо беш аз 4 600 км масофаро дар бар мегирифт, исбот шуд, ки он
дар ҳар 100 км ҳамагӣ 1,76 литр дизел сарф мекунад.
1,76 литр дар пурраи қувват.
Аммо ҳукуматҳои мо хеле афзал медонанд, ки ба номи ҳифзи муҳити зист ва иқлим ба ҳамаи
сӯзишворӣ андозҳои аз ҳад зиёд ҷорӣ кунанд.
Барои ҳар як порчаи гармии тавлидшуда ва қариб ҳама чизе, ки CO₂ хориҷ мекунад.
Мо ба реактори торий мерасем.
Дар мавриди масъалаи баҳсбарангези энергияи ҳастаӣ, реактори торий дар давраи 1965–1969 таҳти номи
реактори MSRE беш аз 15 000 соат бо муваффақият санҷида шуд.
Реактори ин навъ аз микроавтобус калонтар нест, аммо энергияи бехатарии он метавонад як нерӯгоҳи бузурги ҳастаиро иваз кунад.
Вале то ҳол ҳатто физикҳои ҳастаӣ ва мутахассисоне, ки дараҷаи докториро дар физикаи ҳастаӣ ё
технологияи реакторҳо соҳиб шудаанд, ҳайрон мемонанд.
Аксари онҳо, мисли ҳамаи мо, танҳо ахиран фаҳмиданд, ки чунин технология ҳатто
имконпазир аст ва, бар иловаи ин, ки он вуҷуд дорад.
Чин ахиран эълон кард, ки дар соли 2030 истеҳсоли оммавии мини-реакторҳои қаблан эълоншударо, ки
барқи тоза ва бе CO2 таъмин мекунанд, оғоз хоҳад кард.
Мо ба «фьюзиони сард» мерасем.
Аммо ҷаҳони илмӣ ҳадди ақал 35 сол боз аз имконияти фьюжни сард огоҳ аст.
Кимиёдонҳо Мартин Флейшманн ва Стэнли Понс дар соли 1989 тамоми ҷомеаи илмиро такон доданд.
Чаро? Зеро мегӯянд, ки онҳо дар ҳарорати хонагӣ реаксияи ҳастаӣ ба вуҷуд овардаанд.
То он замон фьюзиони ҳастаиро танҳо дар зери фишорҳои номумкин баланд дар зеризаминӣ ё дар ҳароратҳои
ҳадди ақал 150 миллион дараҷа тасаввур кардан мумкин буд.
Шумо фарқро мебинед?
Бо раванди нави худ, ки онҳо онро «фьюжни сард» номиданд, ин ду кимиёдон ба ояндае ишора карданд, ки дар он энергия метавонист
бе ягон мушкилот арзон, тоза ва дар миқдори зиёд истеҳсол шавад.
Аммо пас аз он ки онҳо ду нафари аз ҳама бештар дар илми муосир мавриди баҳс қароргирифташудаи тадқиқотчиён шуданд, ин ду
ихтироъкори дурахшон торафт бештар таҳти фишор қарор гирифтанд, то захираҳои молиявии онҳо тамом шуд,
обрӯяшон вайрон гардид ва тамоми қувваашон шикаст.
Танҳо идеяи фьюжни сард боқӣ мондааст. Аммо дар дасти нодуруст.
Дар суханронии имрӯза ман танҳо ба чанд ихтирои гумшудаи чунин ишора мекунам.
Аммо ман инро ба таври умумӣ мегӯям: ба ҷои маблағгузории ҳамаи ин ихтирооти бузурги оммавӣ, як эътилофи кишварҳои
пешсаф дар конфронси Бонки Ҷаҳонӣ ҳоло як лоиҳаи навро тарҳрезӣ мекунад. Ва онҳо мехоҳанд инро ба дӯши мо бор кунанд.
Дар конфронси иқлимии соли 2025 бояд андози ҷаҳонии иқлим қабул карда шавад, ки интизор меравад
барои ҳифзи иқлим миллиардҳо даромад ба даст орад.
Танҳо Ҷануби ҷаҳонӣ аз соли 2025 ба баъд барои чораҳои коҳиши CO₂ ва мутобиқшавӣ дар як сол як триллион доллар ниёз хоҳад дошт.
Барои нигоҳ доштани ҳамеша нави рекордҳои гармӣ, мақомдорони қаллоб маълумотҳоро аз истгоҳҳои ченкунӣ сохтакорӣ мекунанд.
Инҳо қариб танҳо дар шаҳрҳо, дар байни блокҳои бетонӣ ҷойгиранд, ки дар он ҷо ҳароратҳои воқеӣ ба
таври гротескӣ таҳриф шудаанд – ин ҳеҷ чизи нав нест.
Аммо ИМА ҳоло муносибатеро боз ҳам беандоза ва бешармона пеш мегирад. Онҳо ба агентии
обуҳавошиносии деринаи NOAA ишора мекунанд.
Аммо ҳоло маълум шуд, ки 30% ин истгоҳҳо (!) дигар вуҷуд надоранд.
Аммо онҳо ҳамоно маълумоти тахминии худро дар омор дохил карданд.
Ин боз чӣ гуна кор мекунад?
Бисёр содда, бо қадр шудан.
Ин то чӣ андоза фиребкорона аст?
Канада низ қарор кардааст, ки 1 апрели 2024 андози карбонро 23% афзоиш диҳад, ба ҷои он ки ба ҳамаи
ихтироот ва технологияҳои муфиди экологӣ, ки аз дер боз мавҷуданд, тамаркуз ва таблиғ кунад.
Шумо мушкилотро мебинед?
Дар ҳамон рӯз нахуствазир Трюдо ва вакилони Парлумон маоши худро 4,4% афзоиш доданд.
Дар мавриди Олмон, маҷаллаи Cicero дар додгоҳ бо муваффақият даъво карда буд, то ба
ҳуҷҷатҳои дохилии вазорати Ҳабек дастрасӣ пайдо кунад.
Чӣ ошкор шуд? Фиребҳои азим.
Ҳоло мо бо далелҳои равшан мебинем, ки ду вазорат, таҳти раҳбарии Ҳизби сабз, ба таври систематикӣ мардумро фиреб додаанд.
Ин дурӯғ аст. Чаро? Барои пешгирӣ кардани идомаёбии кори нерӯгоҳҳои ҳастаӣ.
Дар баъзе ҳолатҳо арзёбиҳои коршиносони худи вазорат бо нияти пешакӣ баръакс карда шуданд.
Чаро? Барои он ки ба таври қасданӣ мардумро бо маълумоти нодуруст гумроҳ кунанд.
Инро хабарҳои бардурӯғ меноманд. Инро дезинформация меноманд.
Ин амал бояд пинҳон карда мешуд.
Бо вуҷуди ин, як сол пас аз қатъи марҳилаи истифодаи нерӯи ҳастаӣ, Ҳабек ҳанӯз ҳам Олмон ва боқимондаи ҷаҳонро
бо ҳама гуна маълумоти бардурӯғ, махсусан дар бораи нархҳои барқ ва мувозинати CO2, фаро гирифтааст:
Ҳарчанд Ҳабек ваъда дод, ки амнияти таъминот ҳамеша кафолат дода мешавад, ӯ қасдан зикр накард, ки ин
танҳо бо хароҷоти ҳамеша афзоянда имконпазир аст.
Ҳабек, дар ҳоле ки худро чунин нишон медод, ки партовҳои CO2 то 20% коҳиш ёфтаанд, қасдан зикр накард, ки танҳо
истеҳсоли саноатӣ коҳиш ёфта, партовҳои CO2 кам шуда ва истеъмоли барқ қариб 10% поён рафтааст.
Аммо инчунин аз он сабаб, ки Олмон барқи сӯхтани ангиштиро аз хориҷ ворид мекард, то талаботро бо хароҷоти
самаранок қонеъ кунад ва ин дар изи карбонӣ инъикос нашавад.
Аммо профессор доктор Петер Сеппелфрике аз Донишгоҳи илмҳои татбиқии Оснабрюк ҳоло миқдори иловагии
барқеро ҳисоб кардааст, ки бояд аз ангишт истеҳсол мешуд.
Ин ба тақрибан 26 миллион тонна партовҳои иловагӣ баробар аст.
Шукр кунед, ки сиёсатмадорони олитарини мо бо мо чӣ қадар ростқавл, меҳрубон ва хайрхоҳанд!
Ғайр аз фоҷеаҳои бепоёни шабеҳ дар соҳаи технологияҳои энергетикӣ, саркӯби ихтирооти
босифат дар ҳамаи соҳаҳои дигар низ сурат мегирад.
Дар ҳамин ҳол, ихтирооти дигари муддати тӯлонӣ пинҳонкардашуда дар саросари ҷаҳон махфӣ нигоҳ дошта мешаванд ва
нодир нест, ки ихтироъкорони онҳо аз байн бурда шаванд.
Биёед ба чанд фоҷеаи дигар назар андозем:
Дар охири асри XIX Виктор Гребников плитаи истодаи парвозкунандаи зидди гравитацияро, ки
каме калонтар аз табуретка буд, ихтироъ кард.
Бо он ӯ метавонист ба баландии беш аз 300 метр парвоз кунад ва бо суръатҳои шадид.
Мардум ӯро тасодуфан кашф карданд ва ҳамин тавр ӯ сархатти хабарҳо шуд.
Ва он гӯё дар дохили як ҳавобаллон будан буд, бе ягон таъсири маъмулӣ, мисли аэродинамика, муқовимати ҳаво, таъсири
ҷозиба ё ҳар чизи дигар. Ва ҳама ин бе ягон муҳаррик буд.
Пас аз он ки ӯ ин далелҳоро пешниҳод кард, тарс ӯро фаро гирифт.
Чаро? Аввалан, зеро идораи патент аз аввали кор барояш мушкил эҷод кард ва ногаҳон аз тарафи одамони гуногун ҳамла шуд.
Пас аз он ки ӯ дар як китоб бо садҳо иллюстрасияҳои дақиқ ва тавсифҳои муфассал диски парвозии зидди
гравитаи худро муаррифӣ кард, мақомот дахолат карданд.
Мақомот ногаҳон нашркунандаи ӯро маҷбур карданд, ки дар китоб тағйироти воқеан ҷиддӣ ворид кунад.
Воситаҳои ахбори омма бо ӯ мисли таҳдиди бегона муносибат карданд.
Гребникович дар ҳолати комилан таслимшуда даргузашт.
Тактикаҳои пинҳонии ҳукуматҳоро шинохта гиред! Аз ҳамин сабаб мо имрӯз инро муҳокима мекунем.
Томас Т. Браун низ дар аввали асри XX дастгоҳи зидди гравитацияро таҳия кард.
Пас аз даҳсолаҳо баҳс ва бедор кардани ҳам ҳаяҷон ва ҳам шубҳа, ӯ низ ба танҳоӣ ихроҷ шуд.
Шаҳидон нақл мекунанд, ки ЦРУ натиҷаҳои таҳқиқоти ӯро ба даст гирифт ва ҳама чизеро, ки барои омма дастрас буд, ҳазф кард.
Мисли он чизе, ки онҳо бо бисёре аз ихтироъкорони дигар кардаанд.
Ман дар ин ҷо лозим намебинам, ки ҳикояи фоҷеабори Никола Тесларо такрор кунам; он аллакай хуб маълум аст.
Дар ҳар сурат, Тесла дар фақри комил мурд, аз ҷониби ҷомеаи илмии расмӣ масхара карда шуд
ва ҳеҷ гоҳ натавонист орзуҳояшро амалӣ созад.
Ҳуҷҷатҳояш ва ҳамаи ғояҳояш аз ҷониби ҳукумати ИМА мусодира шуданд ва ҳеҷ чизи муҳим ба омма дастрас нашуд.
Мебинед, ки бозӣ чӣ гуна бозӣ мешавад? Ниятҳои пинҳонии ҳақиқии ҳукуматҳоро шинохтан. Дар ин ҷо чӣ мегузарад!
Биёед ба мошини Райф гузарем:
Ройал Раймунд Райф дар аввали асри XX мошини Райфро таҳия кард.
Ихтирое, ки метавонад ҳама гуна вирусҳо, бактерияҳо ва ҳуҷайраҳои саратонро самаранок ташхис карда, таъсироти онҳоро шифо диҳад.
Ҳисоботҳои лабораторияи ӯ ва гувоҳии шоҳидон шаҳодат медиҳанд, ки ӯ бемориҳои саратонро аввал дар ҳайвонот ва сипас дар
одамон бидуни осеб расонидан ба бофтаҳои инсонӣ шифо додааст.
Райф дар табобати саратон 100% сатҳи муваффақиятро таъкид кард.
Бепоён шумораи беморони саратоне, ки шифо ёфтаанд, ҳаминро тасдиқ мекунанд.
Бо вуҷуди ин, ӯ аз ҷониби ҷомеаи тиббӣ ва саноати дорусозӣ шадидан баҳс карда шуд ва таъқиб гардид.
Ироникӣ аст, ки ҳамин «Биг Фарма» ҳамеша бештар маргу мирандаро ба бор овардааст, нисбат ба он ки шифо додааст.
Ассотсиатсияи тиббии Амрико, ё кӯтоҳшудаи он AMA, низ Риферо барои амал кардани тибби бе иҷозатнома ба додгоҳ кашид.
Пас аз муборизаҳои тӯлонии ҳуқуқӣ лабораторияҳои Райф тафтиш шуданд ва ҳуҷҷатҳои тадқиқотии ӯ нобуд карда шуданд.
Ҳимоягарони ӯ шаҳодат доданд, ки аз ҷониби ниҳодҳои тиббӣ як кӯшиши ҳамоҳангшуда барои бадном
кардан ва маҳдуд кардани кори ӯ анҷом дода шуда буд.
Мебинед, ҳамаи ин рӯй дод, зеро онҳо бо ҳавасмандии манфиатҳои молиявӣ ва аз он сабаб, ки мақоми худро таҳдидшуда диданд.
Ҳаёти Райф пас аз даъво фоҷеабор буд. Ӯ дар танҳоӣ зиндагӣ мекард ва саломатиаш бадтар шуд.
Ӯ дар соли 1971 бепул, асосан фаромӯшшуда ва ба таври шадид бадномшуда даргузашт.
Дасти сиёҳи ноаёнро, ки тавассути он чи мо «мақомоти тандурустӣ» меномем ба сӯи мо дароз мешавад, шинохтан!
Мо ба генератори оргон мерасем
Вильгельм Райх генератори оргонро ихтироъ карда буд.
Ин дастгоҳ яке аз ҷолибтарин ва баҳсбарангезтарин ихтироот дар соҳаи тибби алтернативӣ буд.
Рейх шоҳиди шифоёбии гуногуни бемориҳои мухталиф, аз ҷумла саратон, шуд.
Ҳамаи бемороне, ки аз ин генератор истифода карда буданд, шаҳодат доданд, ки генератори Райх онҳоро шифо додааст.
Аммо баҳс аз ҷониби ҷомеаи илмӣ ва, албатта, ширкатҳои бузурги дорусозӣ дер наомад.
Маъмурияти ғизо ва доруҳои Иёлоти Муттаҳида (FDA) таҳқиқотеро оид ба кори Райх оғоз кард, махсусан
даъвоҳои ӯ дар бораи манфиатҳои тиббии генератори оргон.
Дар соли 1954 FDA алайҳи Райх қарори муваққатии манъкунанда гирифт ва ӯро вазифадор намуд, ки
паҳнкунии навиштаҳояш ва генераторҳои оргонро қатъ кунад.
Вақте ки Райх аз иҷрои ин фармон саркашӣ кард, ӯ боздошт ва ба зиндон андохта шуд.
Ҳуҷумҳои зиёди ҳуқуқӣ махсусан нигаронкунанда буданд, зеро Райх бепул кор мекард.
Ӯ барои табобати беморонаш ҳеҷ пуле нагирифт.
Лабораторияи ӯ пурра сӯхта ба хокистар табдил ёфт. Ӯ соли 1957 дар зиндон даргузашт, марди шикаста.
Ҳамаи мисолҳои зикршуда то ҳол аввал аз ҷониби ВАО-и ҳатмӣ ошкоро ситоиш мешуданд, масалан ГЭС-и доктор Кубингер, ки ҳоло ба як
мошин имкон медиҳад, дар муҳити зист дӯстона 200 километрро бо истифода аз 9 литр оби партовӣ тай кунад. Ҳамеша ҳамин тавр буд!
Ман мисолҳои бештар хоҳам овард, ки дар куҷо ин рӯй додааст.
Шобист сол пеш ҳам телевизионҳои Швейтсария ва ҳам Олмон патенти ширкати «Сиба-Гаиги», ки
ҳоло «Новартис» ном дорад, ҷашн мегирифтанд.
Бо истифода аз як раванди барқии хеле арзон, ин гиганти дорусозӣ прототипҳои бузурги ҷуворимакка ва моҳӣ истеҳсол кард.
Ҳар яке аз ин пояҳои ҷуворимакка на танҳо ҳафт дона ҷуворимаккаи калон дошт, балки ин ҷуворимакка пурра ба ҳашарот тобовар буд.
Форелию лосос тақрибан як севум калонтар аз моҳии имрӯза буданд.
Аммо ин гиганти дорусозӣ бартарӣ медиҳад, ки аз маҳсулоти сертоксикии нуриҳои худ фоида ба даст орад, ва
гигантҳои тухмпошӣ хеле афзал медонанд, ки фоидаҳои калони худро аз тухмҳои гибридии генетикӣ тағйирёфта ба даст оранд.
Инҳо тухмҳое ҳастанд, ки танҳо як бор мева медиҳанд ва сипас мемиранд. Онҳоро такрор кардан мумкин нест.
Ва бинобар ин ҳар як деҳқон ҳар сол бояд аз онҳо тухмҳоро дубора бихарад.
Ҳатто филмҳои ҳуҷҷатие, ки дар соли 1992 пахш шуда буданд ва ҳам пешниҳодкунандагон ва ҳам тамоми тамошобинони
немисзабонро ҳаяҷонзада карда буданд, дар бойгонии SRF ва SWR нопадид шуданд ва имрӯз дигар дастрас нестанд.
Ин боз якбора нишон медиҳад, ки ширкатҳои бузурги дорусозӣ чӣ гуна бо манфиати шахсӣ ва бераҳмона аҳолии тамоми кишварҳоро
муносибат мекунанд. Аммо ҳукуматҳо низ ҳамин тавр амал мекунанд.
Ва мо метавонистем тамоми рӯзро сарф кунем, то ихтирооти дигари бениҳоятро номбар кунем, ки мавҷудияти онҳо,
ҳамроҳ бо ихтироъкоронашон, беамон ба лой кашида мешавад:
Ҳоло танҳо чанд мисол ба таври мухтасар:
Аз дер боз имконпазир аст, ки майдонҳои ҷуворимаккаеро бо баландии зиёда аз 5 метр ва буттаҳои помидореро бо 500 мева шинонанд.
Ин мушкил нахоҳад буд. Мушкили гуруснагии ҷаҳонро метавон дар як сол чандин маротиба ба осонӣ ҳал кард.
Аз дер боз имконпазир аст, ки барқро тавассути ҳаво ба масофаи ҳар чи дур интиқол диҳем.
Муҳаррики Крайслер муддати тӯлонӣ дар як давраи баста бо диоксиди карбон кор кардааст.
Моторҳое, ки метавонанд аз ҳар гуна нерӯгоҳ қувват гиранд, муддати тӯлонӣ вуҷуд доранд.
Аммо на Агентии ҳифзи муҳити зисти Иёлоти Муттаҳида (EPA) ва на ягон ҳукумат ба ин манфиатдор
нестанд, гарчанде ки қариб ҳама дар бораи он медонанд.
Онҳо афзал медонанд, ки ислоҳоти тухмии худро татбиқ кунанд. Ин чист?
Ин, дар баробари дигар чизҳо, либерализатсияи муҳандисии нави генетикӣ, таблиғи патентҳои тухм ва маҳдудиятҳои иловагӣ
дар паҳнкунӣ ва рушди озоди тухмҳои анъанавиро дар бар мегирад.
Шумо дигар наметавонед ҳеҷ чизеро, ки метавонад такрор карда шавад, фурӯшед.
Ин ҳамаи алтернативаҳоро ба тухмиҳои саноатӣ манъ мекунад ё ҳатто иҷозат намедиҳад.
Ҳукуматҳои мост бартарӣ медиҳанд, ки ба роҳнамоиҳои нави ҳифзи иқлим пойбанд бимонанд:
Аз соли 2027 ба баъд онҳо бартарӣ медиҳанд, ки барои ҳамаи сӯзишворӣ дар Иттиҳоди Аврупо бозори карбони худро эҷод кунанд.
Ба таври маҷозӣ гӯем, аз соли 2027 ба баъд онҳо мехоҳанд танҳо як бочкаи калони Иттиҳоди Аврупоро ташкил кунанд, ки
дар он ҳамаи сӯзишворӣ ва маводҳои сӯхташаванда ҷой гиранд.
Ҳар касе, ки мехоҳад ин сӯзишвории фосилӣ-ро фурӯшад, пас бояд тавассути платформаи муштараки савдои
Иттиҳоди Аврупо барои гирифтани ҳуқуқҳо пешниҳоди нарх кунад.
Интизор меравад, ки чораҳои минбаъдаи Иттиҳоди Аврупо низ ба маҳрум шудани қудратҳои давлатҳои миллӣ мусоидат хоҳанд кард.
Аз ин рӯ зарур аст, ки ҳарчи бештар одамон инро дарк карда, муттаҳид шаванд, то бо ин
диктатураи Иттиҳоди Аврупо мубориза баранд.
Пахши ин барнома қадами дигар дар ин роҳ аст.
Ба мардум хабар диҳед, ки камераи махсусе низ вуҷуд дорад, ки метавонад ҳамаи узвҳои дохилии бадани инсон,
аз ҷумла равандҳои дохилиро, бе зарари радиатсия дар экран возеҳ ва равшан нишон диҳад.
Моеъҳои махсус мавҷуданд. Агар тухтро бо яке аз ин моеъҳо пӯшед, метавонед онро мустақиман дар болои оташи 2000
дараҷа барои 3 дақиқа нигоҳ доред, сипас онро шикаста кушоед ва он ҳанӯз ҳам моеъ хоҳад буд.
Барои 100 фунт шумо метавонед тамоми хонаи худро оташпоядор созед.
Аммо ширкатҳои суғуртаи оташ ин корро намекунанд, гарчанде ки 80% ҳамаи сӯхторҳои хонагӣ аз ошхона сар
мезананд ва онҳо метавонистанд инро пешгирӣ кунанд.
Аммо дар он сурат 80% камтар одамон суғуртаи оташнишониро мегирифтанд – ҳамин аст нуқта. Пул ҳамеша ҳукмфармо аст!
Ҳамчунин рангҳои изолятсионӣ ҳастанд, ки мисли рангҳои оддӣ тунуканд ва дигар ягон
изолятсияи деворҳо ва шифтро ғайризарур мегардонанд.
Чӣ тавр? Зеро мо дар бораи бисёр қонунҳои табиии изолятсияи алтернативӣ ба таври оддӣ дар торикӣ нигоҳ дошта мешавем.
Сохтори торӣ бо муҳофизати зидди таркиш вуҷуд дорад, ки онро метавон дар ҳар гуна зарфи
сӯзишвории ҳавопаймо ё ҳар чизе дигар насб кард.
Ҳатто агар ба он бо борони тирҳо зарба расад ҳам, керосин, газ ё ҳар чизе, ки дар он буд,
таркиш намекунад. Ҳамаи ин чизҳо вуҷуд доранд.
Шумо метавонед хонаҳои пластикии ношикастаро бо нархи камтар аз 20 000 евро дар трейлер дастрас кунед.
Ҳар як биёбон дар ҷаҳон метавонад қариб бепул бо оби тоза таъмин шавад. Ҳамаи технологияҳои зарурӣ аллакай вуҷуд доранд.
Аммо ҳукуматҳои мо афзал медонанд, ки бар зидди мо силоҳҳои махфии обуҳаворо истифода баранд, ки моро рӯз ба
рӯз бо ҳавои заҳролуд, борони доимӣ ва сармо фаро мегиранд, чунки мо ҳамеша инро эҳсос мекунем.
Авиамобилҳои реактивӣ метавонистанд муддати тӯлонӣ бо об қувват гиранд.
Ҳанӯз дар соли 1996 аъзои Маҷлиси Намояндагони Иёлоти Муттаҳида имконият доштанд, ки дар намоиши зиндаи мотори
магнити доимӣ, як навъи хеле самараноки мотор, ширкат варзанд.
Аммо онҳо ба ин имтиёз бо хашм посух доданд ва аз ихтироъкорон ба додгоҳ шикоят бурданд, зеро онро таҳдид ба худ ва Иёлоти Муттаҳида
донистанд. Ҳамин тавр корҳо дар пас саҳна сурат мегиранд.
Дӯстони азиз, ҷомеаи ҷаҳонӣ дар пас саҳна аз ҷониби қудратҳои сиёсӣ идора мешавад, ки ҳамеша худро чунин нишон медиҳанд, ки
гӯё онҳо мехоҳанд ва барои мо беҳтарин корҳоро анҷом медиҳанд.
Аммо дар асл онҳо такрор ба такрор баръаксро мекунанд, чунки ин филми ҳуҷҷатӣ боз як бор инро нишон медиҳад.
Азбаски ин фиреби аз ҳад зиёд аз онҳое сарчашма мегирад, ки дар баландтарин мақомҳои масъулият қарор доранд, аксари мардум қабул
кардани ин ҳақиқатро хеле душвор мешуморанд. Ин мушкили мост.
Аз ҳамин сабаб ман боз як бор баъзе роҳнамоиҳо ва талаботи сиёсии кунуниро бо амалҳои воқеии роҳбарони мо муқоиса кардам.
Аммо онҳо ин фоҷиаҳоро бо ҳар роҳу восита аз мо пинҳон мекунанд.
Бо вуҷуди ин, онҳо рӯз ба рӯз бештар ошкор мешаванд, ки ин як пешрафти мусбат аст.
Пас бо мо бошед ва ҳангоми ошкор шудани зиддиятҳо шубҳаҳои шумо ба ҳавои тунук нопадид хоҳанд шуд.
Шумо бояд дарк кунед, ки онҳое, ки бар мо ҳукмронӣ мекунанд, пайваста баръакси он чизеро мекунанд, ки ба мо мегӯянд.
Аз муқоисаҳои зикршуда дарк кунед, ки онҳо аз як тараф ба мо чӣ нишон медиҳанд ва ҳамзамон аз тарафи дигар чӣ чизро аз
мо пинҳон мекунанд! Худо кунад, ки ҳамаи чашмҳо боз шаванд!
Ва ман хулоса мекунам, ки дар давлатҳои ба ном демократии мо ба таври фаврӣ ба қудрати панҷум ниёз дорем.
Ҷудоии ҳозираи қудратҳо ба як фиреби бузург табдил ёфтааст, ки мо онро дар ҳама ҷо мебинем.
Зеро дар асл қонунгузор ва иҷроия дигар ҷудо нестанд, бинобар ин қудрати давлат яктарафа тақсим мешавад.
Давлат бояд таъмин кунад, ки қонунҳои дар конститутсия муқарраршуда риоя шаванд – дар акси ҳол, агар
лозим бошад, «ҳокимияти давлатӣ» бояд дахолат кунад.
Боз дар демократия худи давлат низ бояд назорат карда шавад, зеро он низ вазифадор аст, ки қоидаҳоро риоя кунад.
Ҷудоии ҳокимиятҳо бо мақсади таъмин намудани он пешбинӣ шуда буд, ки давлат қудрати бемаҳдуд надошта бошад ва онҳое, ки
дар ҳокимият ҳастанд, натавонанд аз он сӯиистифода кунанд.
Аммо, чунон ки мо дидем, чор қудрат, ки бояд якдигарро назорат кунанд, ҳоло шабакаи махфӣ ташкил кардаанд.
Аз ин рӯ, мо дигар наметавонем аз таъсиси шохаи панҷуми ҳукумат, ки ваколат дорад шохаҳои қонунгузорӣ, иҷроия,
судӣ ва васоити ахбори оммаро танзим кунад, худдорӣ намоем.
Ин қудрати панҷум бояд аз миёни шахсони комилан бетараф интихоб карда шавад.
Онҳо бояд шахсони доно ва содиқ бошанд, ки аз ҳеҷ гуна зиддиятҳои манфиатҳо кӯр нашудаанд.
Ҳамчун як мардуми муттаҳид, мо воқеан метавонем онҳоро, ҷинояткоронро, мағлуб карда ва дастгир кунем.
Лутфан ҳар гуна маълумоти иловагии марбут ба инро ба Kla.TV фиристед:
Кӣ дақиқ чӣ чизеро пешгирӣ мекунад?
Ба кадом сабабҳои зоҳирӣ – мотивҳои зоҳирӣ?
Сабабҳо ва мотивҳои воқеӣ чӣ буданд?
Ҳамин тавр, ки нур торикиро бартараф мекунад, паҳн кардани ин пахш ба шумо кӯмак мекунад, то қувваҳои
бадеро, ки маҳкум шудаанд, мағлуб ва дастгир намоед.
Ҳамеша дар хотир доред, ки ҳамаи ин сӯистифодабарандагони қудрат танҳо як ақалияти ночизи аҳолии ҷаҳонанд.
Ман Иво Сасек ҳастам, ки 48 сол боз дар назди Худо истодаам.