Habang ang mga pamahalaan sa buong mundo ay lalong nakikibahagi sa isang tunay na kalakalan ng mga hakbang para sa proteksyon ng
klima at kapaligiran, muling ipinakita ng Austrianong istasyon ng telebisyon na LT1 ang isang napaka-makabago at
pambihirang imbensyon mula sa Upper Austria noong Pebrero 2024:
Inhinyero Magister Dr. h. c. Ulrich Kubinger, tagapagtatag ng kumpanyang nagpoproseso ng maruming tubig na VTA, ay
nagpakita ng isang kauna-unahang imbensyon sa buong mundo.
Ang kanyang prototype ng hydropower ay gumagawa ng 100% berdeng hydrogen.
Sa 9 litrong maruming tubig, maaari nitong pagtakbuhin ang isang kotse ng 200 kilometro – nang walang
anumang usok mula sa tambutso! At marami pang iba:
Alam namin na ang isang katamtamang-laking planta ng paggamot ng maruming tubig ay maaaring magsuplay sa isang
maliit na bayan – na nangangahulugang sagana kami sa enerhiya.
Nakabuo si Kubinger ng isang natatanging nanoteknolohiya sa buong mundo na nagpapahintulot na hatiin ang tubig sa
hydrogen at oxygen nang walang anumang pagpasok ng enerhiya.
Hanggang ngayon, posible lamang ito gamit ang isang napakapagkonsumong proseso ng elektrolisis.
Ngayon, sa 100% na produksyon ng hydrogen na walang polusyon, puro lang oxygen ang inilalabas sa
atmospera – ibig sabihin, zero na emisyon ng CO2!
Si Kubinger, na naglilinis ng tubig para sa 250 milyong tao araw-araw gamit ang kanyang VTA, ay ngayon
ipinapahayag na ang mga planta ng paggamot ng tubig ay magiging mga berdeng planta ng kuryente ng hinaharap.
Kapag isinaalang-alang mo na ang mga planta ng paggamot ng dumi sa Austria lamang ay kayang magsuplay ng berdeng at halos libreng
enerhiya sa 1,900 bayan, nagpapadala ito ng makapangyarihang mensahe sa sangkatauhan na nahihirapan sa emisyon ng CO2.
Ngunit ito rin ay isang makapangyarihang mensahe para sa lahat ng nagbebenta ng indulhensiya, na ginagamit ang kanilang pamamahayag
na nagpapalaganap ng takot upang makapiga ng bilyon-bilyong kita mula sa amin na tinatawag na "mga makasalanang pangkalikasan."
At dito mismo muling nagiging napakadelikado.
Sinumang nag-iisip na tiyak na makikita ng makabagong imbensyong ito ang liwanag ng araw dahil lamang ito ay
inihayag sa publiko ay hindi pa nakarinig o nakalimot na kung gaano kadalas nabigo ang gayong inaasahan noon.
Ngayon, nais kong ipaalala sa inyo ang ilang mga unang pangyayari sa buong mundo na masigasig na
ipinakalat ngunit biglang nawala nang walang bakas.
Ginagawa ko ito nang may agarang panawagan na sa pagkakataong ito ay tiyakin ng pandaigdigang komunidad na
hindi mauulit ang lahat ng trahedya ng nakaraan kay Dr. Kubinger at sa kanyang imbensyon.
Sa kasamaang palad, mula pa noong ika-18 siglo, paulit-ulit nang nangyayari ang isang nakakatakot na senaryo sa
tuwing may makabago at makabuluhang imbensyon ng ganitong uri.
Kasabay ng lahat ng imbensyong ipinapakita sa media, isang mafia ng klima ang nakalusot sa ating mga
awtoridad sa kapaligiran at lalo pa silang sinisira.
Mula pa noong ika-18 siglo, hindi mabilang na mga imbentor tulad nina Tesla, John Kanzius, Daniel Dingel, atbp. ang
nagpakita sa publiko ng kanilang mga matatalinong at maging makakalikasan na imbensyon. Ganito na ito noon pa man.
Ang kanilang mga aparato, planta ng kuryente, makina, atbp. ay pinapagana ng alternatibong enerhiya sa
halip na fossil fuels; gayunpaman, wala sa mga ito ang akma sa mga plano ng aming pamahalaan.
Sila ay lahat pinag-uusig ng mga kapangyarihang anino, mga lihim na serbisyo, ang mafia ng enerhiya, at maging ng
mga pamahalaan mismo. Iyan ang pinag-uusapan natin ngayon.
Ngayon magbibigay ako ng ilang halimbawa. Nagtrabaho si Stanley Meyer para sa NASA sa Gemini space programme.
Siya ay isang developer. Pinatente niya ang 42 imbensyon para sa kanyang sarili.
Noong 1975, makalipas lamang ang artipisyal na pinalaking krisis sa langis, nakabuo siya ng isang makina na
pinapagana ng tubig, isang tunay na episyenteng makina.
At ipinakita ito sa isang dokumentaryong Amerikano. Ginawa ito ni Meyer sa Ohio.
Ipinakita niya ang kanyang sasakyan na gumagalaw lamang gamit ang tubig.
Ang sistemang ito ay napakatalino ng disenyo kaya kahit ang tubig na lumalabas sa tambutso ay maaaring
magamit muli nang hindi na kailangang muling punuin.
Ipinakita ni Meyer ang kanyang imbensyon sa harap ng isang komisyon ng mataas na antas
na pang-agham at pang-inhinyeriyang kontrol.
Sa huli, kinailangan niyang aminin: "Ito ay isa sa pinakamahalagang imbensyon ng siglo."
Dahil sa lumalaking kasikatan niya, nakahikayat si Meyer ng mga mamumuhunan, ngunit
nakatanggap din siya ng mga ligal na pag-atake.
Pumanaw si Meyer noong 1998 sa gulang na 57, kaagad pagkatapos ng hapunan kasama ang dalawang mamumuhunang Belgian.
Nagpatotoo ang kapatid niyang si Stefan Meyer:
Uminom si Stanley ng isang lagok ng katas ng cranberry, agad niyang inilagay ang kamay sa kanyang lalamunan, tumakbo palabas
ng pinto, bumagsak sa kanyang mga tuhod, at sumuka nang malubha.
Tumakbo ako palabas at tinanong ko kung ano ang nangyayari.
Nakakagulat na sagot ni Stanley: "Nakalason ako!"
Hindi nagtagal pagkatapos noon, pinasok nang walang pahintulot ang bahay ni Meyer at ninakaw ang kanyang
sasakyang pinapagana ng hydrogen. Inihayag ng media na namatay si Meyer dahil sa aneurysm sa utak.
At dahil doon, tuluyan nang namatay ang proyekto ng pag-aalis sa pag-asa sa mga fossil fuel.
Ang Ogle carburettor: Noong dekada 1970, sa kalagitnaan ng pekeng krisis sa langis, binuo ng mekaniko ng kotse na
si Tom Ogle mula sa El Paso, Texas ang Ogle carburettor.
Gayunpaman, nais niyang dalhin mismo sa masa ang kanyang rebolusyon sa kahusayan ng gasolina.
Hindi nagtagal matapos tanggihan ni Ogle, na 24 na taong gulang pa lamang, na ibenta ang kanyang patente sa
halagang 25 milyong dolyar ng Estados Unidos, siya ay namatay nang misteryoso noong 1981.
Bagaman umiiral pa rin ang mga patenteng ito, hindi pinapansin ng buong industriya ng sasakyan ang kanyang imbensyon.
Ang motor na magnetiko, isa pang halimbawa.
Sa lingguhang newsreel, ipinakita ng ZDF ang magnetic motor noong 1962 at ang Audi 100 noong 1989.
Habang ang mga pelikulang ito ay natatabunan ng alikabok sa Pederal na Arkibo, pinayagan din ng hindi
kilalang mga puwersa na malimutan ang mga patente.
At ito ay sa kabila ng katotohanang ang Audi 100 ay masusing nasubok sa ilalim ng pangangasiwa ng TÜV.
Sa isang rutang pagsubok na sumasaklaw sa mahigit 4,600 km sa buong Europa, napatunayan na
kumokonsumo lamang ito ng 1.76 litrong diesel kada 100 km.
1.76 litro sa buong lakas.
Gayunpaman, mas gusto ng ating mga pamahalaan na magpataw ng labis na buwis sa lahat ng panggatong
sa ngalan ng pangangalaga sa kapaligiran at klima.
Sa bawat kaunting init na nalilikha at halos lahat ng naglalabas ng CO₂.
Narating na natin ang reaktor ng thorium.
Tungkol sa mainit na pinagtatalunang isyu ng enerhiyang nuklear, matagumpay na nasubok ang isang reaktor ng thorium nang
mahigit 15,000 oras noong 1965–1969 sa pangalang MSRE reactor.
Ang isang reaktor ng ganitong uri ay hindi mas malaki kaysa sa isang minibus, ngunit ang ligtas nitong enerhiya ay maaaring
palitan ang isang napakalaking planta ng kuryenteng nuklear.
At gayon pa man, hanggang ngayon, kahit ang mga pinaka-mahusay na sinanay na pisiko sa nukleyar at mga
espesyalista na nagtamo ng doktorado sa pisika ng nukleyar o teknolohiya ng reaktor ay namamangha.
Karamihan sa kanila, tulad nating lahat, ay kamakailan lamang nakakaalam na posible pala ang ganitong
teknolohiya at, higit pa rito, na ito ay umiiral.
Kamakailan ay inanunsyo ng Tsina na sisimulan nito ang maramihang produksyon ng mga dati nang inanunsyong mini-reaktor na
magbibigay ng malinis na kuryenteng walang CO2 pagsapit ng 2030.
Narating na natin ang "cold fusion".
Gayunpaman, ang mundo ng agham ay may alam na tungkol sa posibilidad ng malamig na fusyon nang hindi bababa sa 35 taon.
Yinagulo nina Martin Fleischmann at Stanley Pons ang buong komunidad ng agham noong 1989.
Bakit? Dahil sinasabing nagdulot sila ng reaksyong nuklear sa temperatura ng silid.
Hanggang noon, ang nuklear na pagsasanib ay maaari lamang maisip sa ilalim ng hindi maabot na mataas na presyon sa ilalim
ng lupa o sa temperatura na hindi bababa sa 150 milyong grado.
Nakikita mo ba ang pagkakaiba?
Sa kanilang bagong proseso na tinawag nilang cold fusion, itinuro ng dalawang kemiko ang isang hinaharap kung saan ang
enerhiya ay maaaring makalikha nang mura, malinis, at sa malalaking dami nang walang anumang problema.
Gayunpaman, matapos silang maging dalawa sa pinakapinag-uusapang mga mananaliksik sa makabagong agham, ay nagsimulang sila'y lubos
na guluhin hanggang sa maubos ang kanilang pinansiyal na yaman, masira ang kanilang
reputasyon, at mabuwag ang lahat ng kanilang lakas.
Ang tanging natira na lang ay ang ideya ng cold fusion. Ngunit nasa maling mga kamay.
Sa talumpati ko ngayon, tinatalakay ko lamang ang napakaliit na bilang ng mga nasabing nawalang imbensyon.
Pero sasabihin ko ito sa pangkalahatan: sa halip na pondohan ang lahat ng mga super imbensyong ito na nakadokumento sa publiko,
isang koalisyon ng mga nangungunang bansa sa kumperensya ng World Bank ang kasalukuyang nagpaplano ng isang
bagong proyekto. At gusto nilang ipabigat ito sa atin.
Sa kumperensya sa klima ng 2025, magpapasya tungkol sa pandaigdigang buwis sa klima na inaasahang makalikha
ng bilyon-bilyong pondo para sa proteksyon ng klima.
Ang Global South lamang ay mangangailangan ng isang trilyong dolyar bawat taon simula 2025 pataas para
sa pagbabawas ng CO₂ at mga hakbang sa adaptasyon.
Upang mapanatili ang palaging bagong rekord ng init, ginagawang pekeng ng mga mandaraya na
opisyal ang datos mula sa mga istasyon ng pagsukat.
Matatagpuan ang mga ito halos eksklusibo sa mga lungsod, sa pagitan ng mga kongkretong bloke, kung saan may groteskang
pagbaluktot ng tunay na temperatura – hindi na ito bago.
Gayunpaman, ang Estados Unidos ay ngayon ay gumagamit ng mas walang-hiya na pamamaraan. Tinutukoy nila ang
matagal nang itinatag na ahensiya ng panahon na NOAA.
Gayunpaman, lumabas na ngayon na 30% (!) ng mga istasyong ito ay wala na.
Gayunpaman, isinama pa rin nila sa estadistika ang kanilang diumano'y datos.
Paano nga ba iyon gumagana?
Sa madaling sabi, sa pamamagitan ng pagpapahalaga.
Gaano ka mapanlinlang iyon?
Pinili rin ng Canada na itaas ng 23% ang buwis nito sa carbon noong 1 Abril 2024, sa halip na ituon ang pansin at itaguyod
ang lahat ng mga imbensyong magiliw sa kapaligiran at mga kapaki-pakinabang na teknolohiyang matagal nang magagamit.
Nakikita mo ba ang problema?
Sa parehong araw, nakatanggap sina Punong Ministro Trudeau at ang mga miyembro ng Parlamento ng 4.4% na pagtaas sa sahod.
Tungkol sa Alemanya, matagumpay na nagsampa ng kaso ang Cicero magazine sa korte upang makakuha ng mga
panloob na dokumento mula sa ministeryo ni Habeck.
Ano ang lumabas? Mga napakalaking panlilinlang.
Ngayon ay nakikita na natin nang malinaw kung paano sistematikong nilinlang ng dalawang
ministeryo na pinamumunuan ng Green ang publiko.
Iyon ay kasinungalingan. Bakit? Upang pigilan ang patuloy na operasyon ng mga planta ng kuryenteng nukleyar.
Sa ilang mga kaso, sadyang pinalitan ang mga pagtatasa ng sariling mga eksperto ng ministeryo.
Bakit? Upang sadyang magkalat ng maling impormasyon sa publiko.
Tinatawag itong pekeng balita. Tinatawag itong disimpormasyon.
Ang aksyong ito ay dapat takpan.
Gayunpaman, isang taon matapos ang pag-aalis ng nukleyar, patuloy pa rin si Habeck na binabaha ang Alemanya at ang
buong mundo ng iba't ibang maling impormasyon, lalo na tungkol sa presyo ng kuryente at balanse ng CO2:
Bagaman ipinangako ni Habeck na palagiang garantisado ang seguridad sa suplay, sinadya niyang hindi banggitin na
magiging posible lamang ito sa patuloy na pagtaas ng gastos.
Habang nagkunwari si Habeck na bumaba ng 20% ang emisyon ng CO2, sinadya niyang hindi banggitin na industriyal na
produksyon lamang ang bumagsak, na nagdulot ng pagbaba ng emisyon ng CO2 at ng konsumo ng kuryente ng halos 10%.
Ngunit dahil din iniangkat ng Alemanya ang kuryenteng galing sa karbon mula sa ibang bansa upang matugunan ang pangangailangan
nang matipid nang hindi ito lumalabas sa bakas ng karbon.
Gayunpaman, kinwenta na ni Prof. Dr. Peter Seppelfricke mula sa Osnabrück University of Applied Sciences ang
karagdagang dami ng kuryenteng kailangang gawin mula sa karbon.
Ito ay katumbas ng humigit-kumulang 26 milyong tonelada ng karagdagang emisyon.
Kilalanin kung gaano katapat, mabait, at mapagkawanggawa sa atin ang ating mga nangungunang politiko!
Bukod sa napakaraming katulad na trahedya sa larangan ng teknolohiyang pang-enerhiya, nagaganap din ang pagpigil sa mga
mataas na kalidad na imbensyon sa lahat ng iba pang sektor.
Samantala, ang iba pang matagal nang pinigilang imbensyon ay pinananatiling lihim sa buong mundo, at
hindi bihira na ang kanilang mga imbentor ay pinapatay.
Tingnan natin ang ilang karagdagang trahedya:
Paglalapit ng katapusan ng ika-19 na siglo, binuo ni Victor Grebennikov ang isang lumilipad na anti-gravity na
nakatayong plaka, bahagyang mas malaki kaysa sa bangkito.
Na maaari niyang gamitin upang lumipad nang higit sa 300 metro ang taas at sa matinding bilis.
Natuklasan siya ng publiko nang hindi sinasadya, at ganoon siya napasama sa mga balita.
At para akong nasa loob ng bula, na walang karaniwang pisikal na epekto gaya ng aerodinamika, hangin sa harap, impluwensiya
ng grabidad, o iba pa. At lahat ng ito nang walang makina.
Matapos niyang iharap ang ebidensiyang ito, kinabahan siya.
Bakit? Una, dahil pinahirapan siya ng tanggapan ng patente mula pa sa simula at bigla siyang inatake ng iba't ibang uri ng tao.
Matapos niyang ipakita ang kanyang lumilipad na diskong anti-gravity sa isang aklat na may
daan-daang tumpak na ilustrasyon at detalyadong paglalarawan, nakialam ang mga awtoridad.
Biglang pinilit ng mga awtoridad ang kanyang tagapaglathala na gumawa ng napakaseryosong mga pagbabago sa aklat.
Tinatrato siya ng media na parang isang dayuhang banta.
Si Grebennikov ay namatay bilang isang taong lubos na sumuko.
Kilalanin ang mga mapanlinlang na taktika ng mga pamahalaan! Kaya pinag-uusapan natin ito ngayon.
Nakapag-develop din si Thomas T. Brown ng isang aparato laban sa grabidad noong unang bahagi ng ika-20 siglo.
Matapos ang mga dekada ng debate at nagdulot ng parehong pagkahumaling at
pag-aalinlangan, siya rin ay pinalayas sa pag-iisa.
Iniulat ng mga saksi kung paano sinakop ng CIA ang mga natuklasan sa kanyang pananaliksik
at binura ang lahat ng inilabas sa publiko.
Katulad ng ginawa nila sa maraming iba pang imbentor.
Hindi ko na kailangang ulitin dito ang trahedyang kuwento ni Nikola Tesla; masyado na itong kilala.
Sa anumang kaso, namatay si Tesla sa matinding kahirapan, pinagtawanan ng itinatag na komunidad ng agham, at
hindi kailanman nagawang tuparin ang kanyang mga pangarap.
Ang kanyang mga papeles at lahat ng kanyang mga ideya ay kinumpiska ng pamahalaang Estados Unidos, at
walang makabuluhang impormasyon ang inilabas sa publiko.
Nakikita mo ba kung paano nilalaro ang laro? Kilalanin ang nakatagong tunay na intensyon
ng mga pamahalaan. Ano ang nangyayari rito!
Magpatuloy tayo sa Rife machine:
Binuo ni Royal Raimund Rife ang kanyang Rife machine sa simula ng ika-20 siglo.
Isang imbensyon na epektibong makakapag-diagnose ng lahat ng uri ng virus, bakterya, at mga selula ng
kanser at makapagpapagaling sa kanilang mga epekto.
Ang mga ulat ng kanyang laboratoryo at mga salaysay ng mga saksi ay nagpapatunay na pinagaling niya ang mga
hayop at pagkatapos ay ang mga tao mula sa kanser nang hindi sinisira ang mga tisyu ng tao.
Iginiit ni Rife ang 100% na antas ng tagumpay sa paggamot ng kanser.
Hindi mabilang na mga pasyenteng may kanser na gumaling ang nagpapatotoo sa iisang bagay.
Gayunpaman, siya ay matinding pinagtalunan at pinersekusyon ng komunidad medikal at ng industriya ng parmasyutiko.
Nakakaironiko, mula sa Big Pharma, na palaging nagdulot ng mas maraming kamatayan kaysa sa naagapan nito.
Ang American Medical Association, o AMA para sa madaling sabi, ay nagsampa rin ng kaso laban kay Rife
dahil sa pagsasagawa ng medisina nang walang lisensya.
Matapos ang mahabang mga labanan sa hukuman, siniyasat ang mga laboratoryo ni Rife at
winasak ang kanyang mga dokumento sa pananaliksik.
Nagpatotoo ang kanyang mga tagasuporta na nagkaroon ng isang pinagplanuhang pagsisikap ng establisyemento
medikal upang siraan at supilin ang kanyang gawain.
Nakikita mo, dahil sa mga interes sa pananalapi at dahil nakita nilang nanganganib ang
kanilang katayuan, nangyari ang lahat ng ito.
Ang buhay ni Rife pagkatapos ng demanda ay trahedya. Namuhay siya nang nakahiwalay at lumala ang kanyang kalusugan.
Pumanaw siya noong 1971 na walang pera, halos nakalimutan at malupit na pinahamak ang kanyang reputasyon.
Kilalanin ang itim na hindi nakikitang kamay na umaabot sa atin sa pamamagitan ng tinatawag nating mga awtoridad sa kalusugan!
Narating na natin ang orgone generator.
Inimbento ni Wilhelm Reich ang orgone generator.
Ang aparatong ito ay isa sa mga pinaka-kahali-halina at kontrobersyal na imbensyon sa larangan ng alternatibong medisina.
Nasaksihan ni Reich ang maraming iba't ibang paggaling para sa lahat ng uri ng karamdaman, kabilang ang kanser.
Lahat ng pasyenteng gumamit ng henerador na ito ay nagpatotoo na pinagaling sila ng henerador ni Reich.
Gayunpaman, hindi nagtagal ay sumiklab ang kontrobersiya mula sa komunidad ng agham at, siyempre, mula sa Big Pharma.
Sinimulan ng American Food and Drug Administration (FDA) ang isang imbestigasyon sa mga gawa ni Reich, partikular sa kanyang mga
pahayag tungkol sa mga benepisyong medikal ng orgone generator.
Noong 1954, nakakuha ang FDA ng pansamantalang utos na nagbabawal kay Reich, na inuutusan siyang itigil ang
pamamahagi ng kanyang mga sinulat at mga orgone generator.
Nang tumanggi si Reich sa kautusang ito, siya ay inaresto at ikinulong.
Ang maraming legal na pag-atake ay lalong nakababahala dahil nagtrabaho si Reich nang libre.
Hindi siya naniningil ng anumang bayad para sa pagpapagaling ng kanyang mga pasyente.
Sinunog nang todo ang kanyang laboratoryo. Namatay siya sa bilangguan noong 1957, isang taong wasak.
Lahat ng mga halimbawa na nabanggit hanggang ngayon ay unang lantarang pinuri ng sapilitang media, tulad ng Hydropower ni Dr.
Kubinger, na kasalukuyang nagpapahintulot sa isang kotse na magmaneho ng 200 kilometro nang hindi nakakasama sa kapaligiran
gamit ang 9 litrong maruming tubig. Ganito na ito noon pa man!
Magbibigay ako ng karagdagang mga halimbawa kung saan ito ay nangyari.
Noong tatlumpu't anim na taon na ang nakalipas, ipinagdiriwang ng parehong mga istasyon ng telebisyon sa Switzerland at Alemanya
ang isang patente mula sa Ciba-Geigy, na ngayon ay Novartis.
Gamit ang isang napakamurang elektrikal na proseso, nagawa ng higanteng parmasyutiko na ito
ang napakalalaking mga prototipo ng mais at isda.
Bawat tangkay ng mais na ito ay may pitong malalaking palos, at ang mais na ito ay ganap ding hindi naaapektuhan ng mga peste.
Ang mga trout at salmon ay halos isang katlo ang laki kaysa sa mga isda ngayon.
Ngunit mas pinipili ng higanteng parmasyutiko na kumita mula sa mga produktong pataba nitong lubhang nakalalason, at mas gusto ng
mga higante ng binhi na makamit ang kanilang napakalaking kita mula sa kanilang mga binhing hybrid na binago nang genetiko.
Ang mga ito ay mga buto na namumunga lamang nang isang beses, pagkatapos ay namamatay na. Hindi sila maaaring paramiin.
Kaya't kailangang bumili muli ng mga binhi mula sa kanila ang bawat magsasaka taon-taon.
Kahit ang mga dokumentaryong ipinalabas noong 1992, na ikinatuwa ng parehong mga tagapagpresenta at ng lahat ng
manonood na nagsasalita ng Aleman, ay nawala sa mga arkibo ng SRF at SWR at hindi na magagamit ngayon.
Ipinapakita nito muli kung gaano kaselfish at walang-awang pagtrato ng mga higanteng parmasyutiko sa buong
populasyon. Ngunit ganoon din ang ginagawa ng mga pamahalaan.
At kaya maaari naming gugulin ang buong araw sa pagbanggit ng iba pang kamangha-manghang imbensyon, na ang pag-iral, gayunpaman,
kasama ang kanilang mga imbentor, ay lubos na dinudumihan:
Ngayon, narito ang ilang maikling halimbawa:
Matagal nang posible na magtanim ng mga taniman ng mais na may taas na higit sa 5 metro at mga
tanim ng kamatis na may 500 bunga bawat palumpong.
Hindi ito magiging problema. Madali nang malulutas nang ilang beses sa isang taon ang problema ng gutom sa mundo.
Matagal nang posible na magpadala ng kuryente sa hangin sa anumang distansya.
Matagal nang tumatakbo ang makina ng Chrysler sa isang saradong siklo gamit ang carbon dioxide.
Matagal nang umiiral ang mga makinang maaaring paganahin ng anumang uri ng planta.
Ngunit hindi interesado rito ang American Environmental Protection Agency (EPA) o anumang
pamahalaan, kahit halos lahat ay nakakaalam nito.
Mas gusto nilang ipatupad ang kanilang amyenda sa binhi. Ano iyon?
Kasama rito, bukod sa iba pang mga bagay, ang liberalisasyon ng bagong inhinyeriyang henetiko, ang pagsusulong ng mga
patente sa binhi, at karagdagang mga paghihigpit sa malayang pamamahagi at pagpapaunlad ng mga tradisyonal na binhi.
Hindi mo na maaaring ibenta ang anumang bagay na maaaring kopyahin.
Ito ay nagbabara o kahit na nagbabawal sa lahat ng alternatibo sa mga industriyal na buto.
Mas gusto ng ating mga pamahalaan na manatili sa kanilang mga bagong patnubay sa proteksyon ng klima:
Simula 2027, mas gusto nilang lumikha ng sarili nilang pamilihan ng karbon para sa lahat ng panggatong sa EU.
Sa simbolikong pagsasalita, simula 2027, nais nilang magtayo ng isang malaking bariles ng EU na naglalaman ng
lahat ng mga panggatong at mga nasusunog na materyales.
Sinumang nagnanais magbenta ng mga fossil fuel na ito ay kailangang mag-bid para sa mga karapatan sa
pamamagitan ng isang pinagsamang plataporma ng kalakalan ng EU.
Inaasahan na ang karagdagang mga aksyon ng EU ay magpapalala rin sa kawalan ng kapangyarihan ng mga estadong-nasyon.
Kaya't kinakailangan na mas marami pang tao ang makakilala rito at magsanib-puwersa upang labanan ang diktadurang ito ng EU.
Ang pagsasahimpapawid ng programang ito ay isang karagdagang hakbang sa landas na ito.
Ipaalam sa mga tao na mayroon ding espesyal na kamera na kayang malinaw at malinaw na ipakita sa isang screen, nang walang
nakasasamang radyasyon, ang lahat ng panloob na organo ng katawan ng tao, pati na ang mga panloob na proseso, nang live.
May mga espesyal na likido na magagamit. Kung balutan mo ang itlog ng isa rito, maaari mo itong hawakan nang direkta sa
ibabaw ng apoy na 2000° Celsius sa loob ng tatlong minuto, pagkatapos ay basagin mo ito at malapot pa rin ang loob.
Sa halagang £100, maaari mong gawing hindi masusunog ang buong bahay mo.
Ngunit tumatanggi ang mga kumpanya ng seguro laban sa sunog na gawin ito, kahit na 80% ng lahat ng sunog sa bahay ay
nagsisimula sa kusina at maaari sana nilang maiwasan ito.
Pero 80% na mas kaunting tao ang kukuha ng seguro laban sa sunog – iyan ang punto. Lagi namang namamayani ang pera!
Mayroon ding mga pinturang pan-insulate na kasingnipis ng karaniwang pintura, na ginagawang hindi na kailangan
ang anumang karagdagang insulasyon sa mga pader at kisame.
Paano nga? Dahil pinananatiling nakatago sa atin ang maraming likas na batas ng alternatibong insulasyon.
May konstruksyon na mesh na hindi pumutok sa pagsabog na maaaring ikabit sa anumang tangke ng eroplano o kung ano pa man.
Kahit pa tamaan ito ng pag-ulan ng bala, hindi sasabog ang kerosina, gas, o anumang iba
pa na laman nito. Lahat ng ito ay umiiral.
Maaari kang magpahatid ng hindi masisirang plastik na bahay sa isang trailer sa halagang mas mababa sa €20,000.
Ang bawat disyerto sa mundo ay maaaring mabigyan ng sariwang tubig nang halos walang gastos.
Lahat ng kinakailangang teknolohiya ay umiiral na.
Ngunit mas gusto ng ating mga pamahalaan na gumamit ng lihim na sandatang pangklima laban sa atin, na patuloy
tayong tinatakpan ng nakalalasong hangin, tuloy-tuloy na ulan, at lamig, gaya ng ating palaging nararanasan.
Maaaring matagal nang pinapagana ng tubig ang mga jet na eroplano.
Noong 1996 pa lamang, nagkaroon ng pagkakataon ang mga miyembro ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Estados Unidos na
dumalo sa isang live na demonstrasyon ng isang permanenteng magnet na motor, isang napakaepektibong uri ng motor.
Ngunit tinugon nila ang pribilehiyong ito nang may galit at sinampahan ng kaso ang mga imbentor dahil itinuring
nila itong banta sa kanilang sarili at sa Estados Unidos. Ganito gumagana ang mga bagay sa likod ng eksena.
Mga minamahal na kaibigan, ang pandaigdigang komunidad ay pinamamahalaan ng mga kapangyarihang pampulitika
sa likod ng eksena na palaging nagpapanggap na nais nila at ginagawa ang pinakamabuti para sa atin.
Sa katotohanan, gayunpaman, paulit-ulit nilang ginagawa ang kabaligtaran, gaya ng muling ipinapakita ng dokumentaryong ito.
Dahil ang labis na panlilinlang na ito ay nagmumula sa mga nasa pinakamataas na posisyon ng pananagutan,
napakahirap para sa karamihan ng mga tao na tanggapin ang katotohanang ito. Iyan ang ating problema.
Kaya muling inihambing ko ang ilang kasalukuyang patnubay at kahilingang pampulitika
sa aktwal na mga kilos ng ating mga pinuno.
Gayunpaman, tinatago nila sa atin ang mga karumal-dumal na ito sa pamamagitan ng anumang kinakailangang paraan.
Gayunpaman, lalo silang lumilitaw, na isang positibong pag-unlad.
Kaya manatili kang nakatutok, at mawawala sa hangin ang iyong mga pagdududa habang inilalantad ang mga kontradiksyon.
Tanggapin na ang mga namumuno sa atin ay paulit-ulit na gumagawa ng kabaligtaran ng kanilang sinasabi.
Tuklasin mula sa mga paghahambing na nabanggit kung ano ang ipinapakita nila sa atin sa isang banda, at kung
ano ang sabay nilang itinatago sa atin sa kabilang banda! Nawa'y mabuksan ang lahat ng mga mata!
At tinatapos ko sa pagsasabing tayo ay agarang nangangailangan ng ikalimang kapangyarihan
sa ating tinatawag na mga demokratikong estado.
Ang kasalukuyang paghihiwalay ng kapangyarihan ay nagkaroon ng malaking panlilinlang, gaya ng nakikita natin saanman.
Sa katotohanan, hindi na hiwalay ang lehislatura at ehekutibo, kaya't ang kapangyarihan
ng estado ay ipinamamahagi nang unilateral.
Dapat tiyakin ng estado na nasusunod ang mga batas na nakasaad sa konstitusyon – kung hindi, kung
kinakailangan, dapat manghimasok ang "awtoridad ng estado."
Muli, sa isang demokrasya, kailangang kontrolin din ang estado mismo, dahil obligado rin itong sumunod sa mga patakaran.
Ang paghihiwalay ng mga kapangyarihan ay nilayong tiyakin na hindi magkaroon ng walang limitasyong kapangyarihan ang estado
at hindi ito magagamit nang mali ng mga nasa kapangyarihan.
Gayunpaman, tulad ng ating nakita, ang apat na kapangyarihan, na dapat ay nagpapanigilan sa isa't
isa, ay ngayon ay bumubuo ng isang lihim na network.
Kaya hindi na natin maiiwasan ang paglikha ng ikalimang sangay ng pamahalaan na may awtoridad na regulahin ang mga
sangay ng lehislatibo (paggawa ng batas), ehekutibo (mga ehekutibong katawan), hudisyal (hukuman) at mass media.
Ang ikalimang kapangyarihan ay dapat halal mula sa mga taong ganap na walang kinikilingan.
Dapat silang maging matatalino at tapat na mga indibidwal na hindi nabubulag ng anumang salungatan ng interes.
Bilang isang nagkakaisang bayan, tunay nating mapagtatagumpayan at mahuhuli ang mga kriminal.
Mangyaring ipadala ang anumang karagdagang kaugnay na impormasyon sa Kla.TV:
Sino nga ba ang pumipigil sa ano?
Para sa anong halatang mga dahilan – halatang mga motibo?
Ano ang mga tunay na dahilan o motibo?
Tulad ng liwanag na nagpapalayas ng kadiliman, ang iyong pagpapalaganap ng pagsasahimpapawid na ito ay nakatutulong upang
mapagtagumpayan at mahuli ang mga puwersang masama na kinondena.
Laging tandaan na ang lahat ng mga nananamantala sa kapangyarihan ay kumakatawan lamang sa
napakaliit na minorya ng populasyon ng mundo.
Ako si Ivo Sasek, na nakatayo sa harap ng Diyos sa loob ng 48 taon.