از ۱۶ تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۴، اردوگاه صلح امسال نیز مانند سال‌های گذشته در نزدیکی پایگاه نظامی آمریکا در رامشتاین برگزار شد.
در این دوره، «استاپ پایگاه هوایی رامشتاین» یک هفتهٔ گستردهٔ اقدام را با موضوع صلح و در
واکنش به تشدید تلاش‌های جنگی سازماندهی کرد.
آیا جنگی دیگر از خاک آلمان دامن زده خواهد شد و بدین ترتیب بی‌پروا تعهد ما را برای عدم جنگ دوباره نقض خواهیم کرد؟
Kla.tv در مراسم عصرگاهی ۲۱ ژوئن به‌صورت زنده حضور داشت، تصاویر و صداهای جمعیت را جمع‌آوری کرد و به دانیله گانسر
اجازه داد تا در یک مصاحبه اختصاصی کوتاه به این سؤال پاسخ دهد.
چند کیلومتر آن‌طرف‌تر، در خط مستقیم، بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در آلمان، رامشتاین، قرار دارد
که ستاد فرماندهی نیروی هوایی آمریکا در اروپا است.
تمام جنگ‌های پهپادی در سال‌های اخیر، چه در پاکستان، لیبی، افغانستان، سومالی، یمن یا عراق، از اینجا کنترل می‌شدند.
بسیاری از مردم نمی‌دانند که دولت ایالات متحده بیش از ۱۰۰ پایگاه نظامی اضافی در آلمان دارد.
این حضور نظامی راهبردی عظیم ایالات متحده در آلمان، بسیاری از مردم را می‌ترساند.
و تنش در حال افزایش است.
در ابتدای هفته، رسانه‌ی آنلاین آلمانی‌زبان «نیوز» تیتر زد: «ناتو و ویسبادن به مقر حمایت از اوکراین تبدیل می‌شوند.»
این به پایگاه آمریکایی در ویسبادن-اربنهایم اشاره دارد.
کلگماور تی‌وی پیش‌تر یک مستند چشمگیر دربارهٔ این موضوع تولید کرده است.
سال‌هاست که افراد بیشتری در کشور ما نمی‌توانند آسوده خاطر باشند، زیرا می‌دانند که ما، به اصطلاح، روی بشکه‌ی باروت نشسته‌ایم.
امسال، صدها نفر بار دیگر در اینجا در یک اردوگاه صلح به‌عنوان بخشی از هفتهٔ صلح گرد هم آمدند.
پیام شما؟
ما فعالانه برای صلح تلاش می‌کنیم.
ما از دشمنی امتناع می‌کنیم و در پی همبستگی و شبکه‌سازی بین‌المللی هستیم.
سلام، وقتی در خیابان‌های اینجا رانندگی می‌کنیم، همه‌چیز آرام است.
این صلح است.
چرا اردوگاه صلح؟
امروز چرا اینجا هستید؟
می‌توانم به صورت شخصی به آن پاسخ دهم.
من اینجا چیزی در دستم دارم.
این یک ترکش است.
مادرم وقتی شانزده ساله بود، آن را در حالی که هنوز گرم بود برداشت.
مادرم در سال ۱۹۲۴ متولد شد.
من از داستان‌ها می‌دانم که تبلیغات جنگی چگونه عمل می‌کند و چگونه مردم را به هیجان می‌آورد تا به جنگ بروند.
و دقیقاً همین چیزی است که در حال حاضر اینجا می‌بینم.
ما در معرض تبلیغات جنگی قرار داریم و دولت ما می‌خواهد ما را به جنگ بفرستد.
اینجا در آلمان، روی خاک آلمان.
و در کودکی آموختم که دیگر هرگز جنگ نکنم.
پدرم در تأسیس جنبش راهپیمایی عید پاک کمک کرد و به معترضین وجدانی مشاوره می‌داد.
برای من روشن است که پسرم نباید آنجا برود.
او ۲۷ ساله است، و دخترم که ۲۴ ساله است نیز همین‌طور، و هیچ‌یک از فرزندان دیگرمان هم همین‌طور.
اوکراینی‌ها و روس‌ها هم نباید آنجا بروند.
«دیگر جنگ نه» تنها شعار ملموسی است که می‌توان بر اساس آن در این زمینه عمل کرد.
بهتر است هزار ساعت مذاکره کنیم تا یک ساعت تیراندازی.
و رام‌اشتاین، البته، مکان خوبی برای تظاهرات به نفع صلح است، زیرا در اینجا اتفاقات فوق‌العاده وحشتناکی در حال رخ دادن است.
و گاهی این تصور به من دست می‌دهد که ما آلمانی‌ها در صف مقدم هستیم، چه در زمینهٔ جنگ‌افروزی در سراسر جهان
و چه در کمک به دیگران برای جنگ‌افروزی در سراسر جهان.
و لازم نیست این‌طور باشد، مگر نه؟
به همین دلیل من اینجا هستم تا از اردوگاه صلح رامشتاین حمایت کنم و خوشحالم که این همه افراد به این فراخوان پاسخ داده‌اند.
امروز چرا اینجا هستید؟
چرا اردوگاه صلح مهم است؟
سلام
پس شاید اینجا هنوز هم آرام باشد.
اما اول از همه، در همه‌جا نیست.
و دوم اینکه، اگر سیاستمداران به آنچه ظاهراً برنامه‌ریزی کرده‌اند ادامه دهند، به زودی اینجا دیگر آرام نخواهد بود.
و من بسیار مایل هستم با حضورم در اینجا نشان دهم که همه صرفاً نسبت به آنچه به ما گفته می‌شود نابینا نیستند.
عالی. از اینکه اینجا هستید سپاسگزارم.
امروز سخنرانان برجسته روی صحنه خواهند رفت تا دربارهٔ صلح صحبت کنند.
خبرنگار کریستین ریمان، الهی‌دان، روان‌کاو و نویسنده یوگن دروئرمان، و مورخ و پژوهشگر صلح دانیله گانسر.
از اینکه اینجا هستید و با این تعداد زیاد تشریف آوردید، بسیار سپاسگزاریم.
من واقعاً از این بابت خوشحالم.
و می‌توانم به شما اطمینان دهم که از نظر آماری، شما اکثریت را تشکیل می‌دهید.
یک تحقیق جدید بین‌المللی در جریان است.
این نشان می‌دهد که نه تنها در آلمان، نه تنها در فرانسه، نه تنها در بریتانیای کبیر، بلکه در ایالات
متحده نیز اکثریت با جنگ علیه روسیه مخالف هستند.
رامشتاین بزرگ‌ترین پایگاه نظامی ایالات متحده خارج از قلمرو آن است.
از اینجا، حملات پهپادی در سراسر جهان انجام و سازمان‌دهی می‌شوند.
غیرقانونی. به میل خود. ناگهان.
با رضایت جمهوری فدرال که وانمود می‌کند از جزئیات هیچ نمی‌داند.
ما از این موضوع آگاهیم و دیگر نمی‌خواهیم که این‌گونه باقی بماند.
پیام واضح است.
خانم بائربوک، ما باید مذاکره کنیم، نه اینکه سعی کنیم روسیه را نابود کنیم.
ما باید ترس خود را در چشمان دیگران ببینیم.
ما قاتل شده‌ایم.
آقای پیستوریوس، می‌توانید در موزه خودتان درباره‌ی آن بخوانید.
از تجربه بین سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸
آیا واقعاً فکر می‌کنی که این بهتر شده است؟
همان‌طور که همیشه، جنگ جهانی دوم صرفاً تشدید جنگ جهانی اول بود.
و آنچه اکنون داریم بسیار بدتر از کل جنگ جهانی دوم است.
حتی بمب‌های اتمی در هیروشیما و ناگازاکی هم کافی نبودند.
آمریکا به بمب‌های هیدروژنی نیاز دارد.
آمریکا هنوز بمب‌های نوترونی کافی ندارد.
قتل باید همیشه بتواند تشدید شود.
و اکنون شاید بدترینِ همه.
ما به مشارکت مردم نیاز داریم.
از دختران ۱۶ ساله و ۱۸ ساله انتظار می‌رود که آماده باشند تا بیاموزند چگونه به دستور دیگران آدم بکشند.
این اتفاق در حیاط هر پادگان در سراسر جهان رخ می‌دهد.
به همین دلیل است که من برای صلح و علیه جنگ سخن می‌گویم.
نه به دلایل صرفاً سیاسی، اقتصادی یا دلایل دیگر.
اما از نظر اصول
جنگ، بی‌انسانی است؛ سرچشمهٔ تمام ناهنجاری‌ها.
مردی پشت میز کار.
وقتی برگشتی، به او بگو به جای ظروف آشپزی و قلیان‌ها، نارنجک‌های دستی و بشکه‌های توپ بکشد.
مرد پشت میز کار، بگو نه.
مادر در آلمان.
مادر در اوکراین
وقتی بازمی‌گردی و به او می‌گویی که قرار است بچه‌دار شوی.
دختران برای بیمارستان‌ها.
پسران برای سنگرها
مادر در آلمان.
مادر در اوکراین می‌گوید نه.
مرد در آزمایشگاه.
وقتی پیش تو می‌آیند و می‌گویند باید برای زندگی کهنه مرگی تازه ابداع کنی.
مرد در آزمایشگاه می‌گوید نه.
و وزیر در منبر.
از او این روزها حتی یک کلمه هم نمی‌شنوم، حتی تأیید پاپ فرانسیس را هم نه.
مردی در منبر.
وقتی آنها بازمی‌گردند و از تو می‌خواهند جنگ را توجیه کنی و سلاح‌ها را برکت دهی.
ای مرد روی منبر، نه بگو.
چون اگر نه نگی، همه‌چیز برمی‌گردد و بدتر از همیشه خواهد بود.
از اینکه اینجا هستید سپاسگزارم.
ویولا آمهر و ایگنازیو کاسیس اکنون یک کنفرانس صلح را در ماه ژوئن برگزار کرده‌اند.
شما درباره‌ی جنگ اوکراین شنیده‌اید، و آنها روس‌ها را دعوت نکردند.
پس، این نشانهٔ دیگری است، اگر گاهی اوقات از خود می‌پرسید که آیا ما در عصری از سردرگمی زندگی می‌کنیم.
پس پاسخ کاملاً روشن است: بله
این مثل وقتی است که یک اختلاف زناشویی دارید و می‌گویید: «بله، من کارشناس هستم، می‌توانم
به شما کمک کنم، اما فقط همسر را دعوت می‌کنم.»
و بعدش ما حلش می‌کنیم.
این امکان‌پذیر نیست، همه این را می‌دانند.
و دقیقاً همین چیزی است که ما همین‌الان در سوئیس تجربه کردیم.
و در واقع، تحلیل این است که می‌توان گفت آمریکایی‌ها ممنوعیت سازمان ملل بر استفاده از زور را نقض کردند، زیرا دولت را سرنگون کردند.
تو نباید این کار را بکنی.
این نقض آشکار ممنوعیت خشونت سازمان ملل است.
و روس‌ها ممنوعیت خشونت را نقض کردند چون در سال ۱۹۲۲ حمله کردند. حالا شما سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۲۲ را با هم در نظر
بگیرید و بگویید خب، پس آلمان می‌توانست به‌سادگی بی‌طرف بماند.
می‌توانید بی‌طرف بمانید و بگویید: «دو گروه متفاوت اینجا هستند، ما میانجی‌گری خواهیم کرد.»
و یکی از مزایا این بود که ما از آمریکایی‌ها جدا می‌شدیم.
اما این بدان معناست که آلمان باید ناتو را ترک کند.
مایلم با گفتن این جمله به پایان برسم.
وقتی بفهمی که هر بار با آمریکایی‌ها وارد جنگ شدن حرکت عاقلانه‌ای نیست، آنگاه همه چیز سر جای خودش قرار می‌گیرد.
پس آن‌قدرها هم پیچیده نیست.
این‌قدر پیچیده نیست.
در عوض، صرفاً گفته می‌شود: خب، آمریکایی‌ها قبلاً ویتنام را بمباران کرده‌اند.
آنها دولت ایران را سرنگون کردند.
آنها دولت گواتمالا را سرنگون کردند.
آنها دولت را در شیلی سرنگون کردند.
آن‌ها البته لیبی را بمباران کردند.
آنها در انتخابات ایتالیا دستکاری کردند.
در سال ۱۹۴۸، تو هنوز به دنیا نیامده بودی.
اما بعدش هم همین‌طور ادامه یافت.
این یک سلسله جنگ‌های بسیار طولانی است که آمریکایی‌ها جنگیده‌اند.
و از نظر استراتژیک، نگرانی اصلی من در آلمان این است که آگاهی را افزایش دهم که در ایالات متحده افراد فوق‌العاده‌ای وجود دارند.
آنها همچنین بخشی از خانوادهٔ بشر هستند.
مثل روس‌ها و اوکراینی‌ها و فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها.
اما شما همچنین باید بدانید که یک گروه بسیار کوچک در ایالات متحده به‌شدت خشن است. به‌شدت.
و نباید کورکورانه از آنها پیروی کرد.
آقای گانسر، برای مدت طولانی، اصل حاکم در آلمان و سیاست این بود که جنگ هرگز دوباره نباید از آلمان آغاز شود.
با توجه به اظهارات اخیر سیاستمداران آلمانی، شما این اصل را چگونه می‌بینید؟
بله، من نگرانم.
فکر می‌کنم این اصل هنوز درست است.
جنگ هرگز دیگر نباید از آلمان آغاز شود.
و اگر شما اکنون بگویید بله یا نه، ما به اوکراین سلاح خواهیم داد و اوکراین مجاز است با این
سلاح‌ها روسیه را بمباران کند، پس مشکلی نیست.
من چنین اظهارات را نادرست می‌دانم.
به‌نظر من بسیار ارزشمندتر و مناسب‌تر خواهد بود اگر آلمان بگوید: «نه، ما می‌خواهیم برای صلح تلاش کنیم.»
ما می‌خواهیم تلاش کنیم تا اوکراینی‌ها و روس‌ها را پای میز مذاکره بنشانیم و مانع از کشتار یکدیگر شویم.
این یعنی که در واقع این نقش باید بر عهده آلمان باشد.
برای تحریک جنگ‌ها نیست، و بالاتر از همه جنگ نباشد؛ بله، این همان نشت توروس است که شنیدیم، که افسران نیروهای مسلح بریتانیا، نیروی
هوایی سلطنتی، گفتند که ما هم می‌توانیم روسیه را بمباران کنیم.
این کاملاً رویکرد اشتباهی است.
این مرا نگران می‌کند.
و من همچنین معتقدم که اکثریت جمعیت آلمان قطعاً آن را نمی‌خواهند.
چی گفتی؟
سیاستمداران آلمانی واقعاً اینجا در رامشتاین چه می‌گویند؟
درباره ناتو چه می‌گویید؟
آیا اصلاً هیچ فضای مانور دارید؟
خب، بستگی دارد که از چه زاویه‌ای به آن نگاه کنید.
رسماً آلمان یک کشور مستقل است.
و اگر کشوری مستقل باشد، سیاستمداران آلمانی می‌توانند از ناتو خارج شوند و بگویند که دیگر نمی‌خواهیم بخشی از این اتحاد نظامی باشیم.
سیاستمداران آلمانی، مانند صدراعظم اولاف شولتز، می‌توانستند سپس برای روشن شدن حمله تروریستی به خطوط لوله
نورد استریم در ۲۶ ژوئیه و ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ فشار بیاورند.
اما اگر با دقت نگاه کنید، باید ببینید، و البته دیدن آن دردناک است، که اولاف شولتز برای
تحقیق در مورد این حمله تروریستی تلاشی نمی‌کند.
و در واقع، مایلم این موضوع بررسی شود، زیرا این یک حمله تروریستی بزرگ بود که همچنین خسارات قابل‌توجهی به اقتصاد آلمان وارد کرد.
و اینجا دیگر این احساس وجود دارد که حاکمیت آلمان محدود می‌شود.
و به همین دلیل موضع من این است که همهٔ سربازان آمریکایی باید در واقع از آلمان خارج شوند.
در حال حاضر ۳۸٬۰۰۰ نفر هستند.
و اینکه پایگاه هوایی رامشتاین باید تعطیل می‌شد.
ما چند متر با پایگاه هوایی فاصله داریم.
اگرچه اکنون این موضع من است، می‌دانم که فردا اتفاق نخواهد افتاد.
اما من معتقدم وقتی افراد بیشتری جرأت می‌کنند این موضع را علناً بیان کنند، ارزشمند است.
به عبارت دیگر، در این مقطع نباید از سیاست انتظار زیادی داشته باشیم.
ما باید خودمان اقدام کنیم.
ما باید خودمان را، به نوعی، بیدار کنیم و خواست و اراده‌مان را منتقل کنیم، به نوعی.
بله، من فکر می‌کنم که مردم خودشان باید تصمیم بگیرند که چه می‌خواهند.
پس بخشی از جمعیت آلمان معتقدند که آمریکایی‌ها دوستان خوب ما هستند و نیت خیر نسبت به ما دارند.
اما بعد واقعاً به حمله تروریستی به خطوط لوله نورد استریم رسیدگی می‌کردم.
اگر به این نتیجه برسید که خوب، آمریکایی‌ها منافع‌شان تا حدی با منافع ما متفاوت است، باید در نظر
بگیرید که چگونه می‌توانیم منافع خود را تحکیم کنیم.
زیرا در واقع برای آلمان مفید خواهد بود که گاز طبیعی ارزان را از روسیه وارد کند و اقتصادی شکوفا داشته باشد.
اما اکنون ما با وضعیتی مواجه هستیم که آلمان در واقع در خطر این است که ناگهان بیش از پیش درگیر جنگ اوکراین شود.
زیرا سربازان اوکراینی در پایگاه‌های نظامی آمریکا در آلمان آموزش دیده بودند.
و با نگاهی به تاریخ، روشن است که آمریکایی‌ها با حمله به صربستان در سال ۱۹۹۹، به افغانستان در سال
۲۰۰۱ و به سوریه در سال ۲۰۱۵، آلمان را به جنگ کشاندند.
و من صرفاً می‌گفتم که این‌ها کشورهای کوچک‌تری هستند: صربستان، افغانستان و سوریه.
روسیه وضعیتی کاملاً متفاوت است.
و آن لحظه‌ای خواهد بود که باید بیدار شویم و بگوییم: هرگز جنگ دیگر، حتی جنگ با روسیه را نمی‌خواهیم.
شما همیشه از خانوادهٔ بشری صحبت می‌کنید که تصویری زیباست.
چه راه‌حلی می‌بینید؟
ما به‌عنوان انسان‌ها چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟
پس، وقتی از «خانوادهٔ بشری» سخن می‌گویم، منظورم این است که اوکراینی‌ها و روس‌ها، آمریکایی‌ها و
آلمانی‌ها، صرب‌ها و افغان‌ها همه به خانوادهٔ بشری تعلق دارند.
زیرا تبلیغات جنگی همیشه یک گروه را شرور جلوه می‌دهد و سپس استدلال می‌کند که اگر آدم‌های بد را بکشیم، وضعیت‌مان بهتر خواهد شد.
همیشه این‌طور گفته شده است.
و در واقع این همیشه در طول تاریخ همین‌طور بوده است.
پس من به سادگی متوجه شدم که این یک ترفند خیلی قدیمی بود.
و آنچه من در واقع می‌خواهم با اصطلاح «خانوادهٔ بشری» نشان دهم این است که شما اصلاً نباید هیچ‌کس را بکشید و تمام این
تبلیغات دربارهٔ اینکه فقط تروریست‌ها در افغانستان زندگی می‌کنند و روس‌ها از بدو تولد شرور هستند،
اینها همه فقط تبلیغات جنگی است، تا شما آن را نادیده بگیرید و بعد بگویید نه، در افغانستان آدم‌های فوق‌العاده‌ای زندگی می‌کنند.
در روسیه افراد شگفت‌انگیزی زندگی می‌کنند، در اوکراین افراد شگفت‌انگیزی زندگی می‌کنند،
در آلمان افراد شگفت‌انگیزی زندگی می‌کنند.
تا اجازه ندهی خودت را تقسیم کنند.
زیرا تبلیغات جنگی می‌تواند آسیب زیادی به قلب و ذهن مردم وارد کند، وقتی ناگهان شروع
می‌کنند به این فکر که این یا آن ملت ذاتاً شرور است.
آن همیشه دروغ بود.
بله، و در نهایت ترس خود را از آن شخص دیگر نیز از دست می‌دهد.
آقای گانسر، از شما برای این مصاحبه کوتاه بسیار سپاسگزارم.
تو گفتی عشق، حقیقت و شجاعت.
و آرزو می‌کنم در زندگی‌ات این سه میخ را از هم دور قرار دهی.
خب، ممنون.
روز خوبی داشته باشید.
به‌زودی در برنامه، آن را از دست ندهید
مستند ناتو
صلح در اروپا – آیا ناتو ضروری است؟
تحقیقات مستدل، جنگ‌افروزی و تاکتیک‌های انحرافی ناتو را آشکار می‌سازد.
تاریخ پخش: شنبه، ۶ ژوئیه ۲۰۲۴، ساعت ۷:۴۵ بعد از ظهر در kla-tv.