2024 թվականի հունիսի 16-ից 23-ը Ռամշտեյնի ԱՄՆ ռազմական բազայի մոտ կրկին անցկացվեց խաղաղության ճամբար։
Այս ժամանակահատվածում «Ստոփ Էյրբեյս Ռամշտեյնը» կազմակերպեց խաղաղության թեմայով լայնածավալ
գործողությունների շաբաթ՝ հաշվի առնելով պատերազմի սրվող ջանքերը։
Արդյո՞ք Գերմանական հողից կսկսվի նոր պատերազմ, այդպիսով անխիղճորեն խախտելով մեր պարտավորությունը այլևս երբեք պատերազմ չմղելու։
Kla.tv-ն հունիսի 21-ի երեկոյան միջոցառմանը ուղիղ եթերով այնտեղ էր, հավաքելով հանդիսատեսի տպավորություններն ու
ձայները, և թույլ է տալիս Դանիելե Գանսերին կարճ բացառիկ հարցազրույցում պատասխանել այս հարցին։
Թռչող թռչունի թռիչքով մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է Գերմանիայում ԱՄՆ-ի ամենամեծ ռազմական բազան՝ Ռամշտեյնը,
որը Եվրոպայում ԱՄՆ Ռազմաօդային ուժերի գլխավոր շտաբն է։
Վերջին տարիների բոլոր անօդաչու պատերազմները՝ լինի Պակիստանում, Լիբիայում, Աֆղանստանում,
Սոմալիում, Եմենում կամ Իրաքում, կառավարվել են այստեղից։
Շատ քիչ մարդիկ գիտեն, որ ԱՄՆ վարչակազմը Գերմանիայում շահագործում է ավելի քան 100 լրացուցիչ ռազմական բազաներ։
ԱՄՆ-ի այս հսկայական ռազմավարական ռազմական ներկայությունը Գերմանիայում վախեցնում է շատ մարդկանց։
Եվ լարվածությունը աճում է։
Շաբաթվա սկզբին գերմանալեզու առցանց լրատվամիջոցը News-ը հրապարակեց վերնագիրը՝ «ՆԱՏՕ-ն և Վիզբադենը
կդառնան Ուկրաինային աջակցության գլխավոր գրասենյակ»։
Սա վերաբերում է Վիզբադեն-Էրբենհայմում գտնվող ԱՄՆ ռազմաբազային։
Klagemauer TV-ն արդեն պատրաստել է տպավորիչ փաստագրական ֆիլմ այս թեմայով։
Տարիներ շարունակ մեր երկրում ավելի ու ավելի շատ մարդիկ չեն կարողանում հանգիստ նստել,
գիտակցելով, որ, կարելի է ասել, նստած ենք փոշու տակառի վրա։
Այս տարի հարյուրավոր մարդիկ կրկին հավաքվել են այստեղ խաղաղության ճամբարում՝ խաղաղության շաբաթվա շրջանակում։
Ձեր հաղորդագրությունը՞
Մենք ակտիվորեն աշխատում ենք խաղաղության համար։
Մենք հրաժարվում ենք լինել թշնամիներ և ձգտում ենք միջազգային համերաշխության և ցանցային համագործակցության։
Բարեւ, երբ մենք այստեղ փողոցներով մեքենայով երթևեկում ենք, ամեն ինչ խաղաղ է։
Դա խաղաղություն է։
Ինչու խաղաղության ճամբար?
Ինչու՞ ես այսօր այստեղ։
Ես կարող եմ դրան անձնական մակարդակով պատասխանել։
Ես ձեռքումս ինչ-որ բան ունեմ։
Դա շրափնելի կտոր է։
Իմ մայրը, երբ նա 16 տարեկան էր, վերցրեց այն, երբ այն դեռ տաք էր։
Իմ մայրը ծնվել է 1924 թվականին։
Պատմություններից գիտեմ, թե ինչպես է գործում պատերազմական քարոզչությունը և ինչպես են
մարդիկ գրգռվում՝ պատերազմի մեկնելու համար։
Եվ հենց դա եմ ես այստեղ այս պահին տեսնում։
Մեզ ենթարկում են պատերազմական քարոզչության, և մեր կառավարությունը ուզում է մեզ ուղարկել պատերազմ։
Այստեղ Գերմանիայում, գերմանական հողի վրա։
Եվ մանկությանս տարիներին ես սովորեցի՝ այլևս երբեք պատերազմ չլինի։
Իմ հայրը օգնել է հիմնել Զատկի երթի շարժումը և խորհրդատվություն է տվել խղճի ազատությամբ զինծառայությունից հրաժարվողներին։
Ինձ համար պարզ է, որ իմ որդին այնտեղ չպետք է գնա։
Նա 27 տարեկան է, ինչպես նաև իմ 24-ամյա դուստրը և մեր մյուս երեխաներից ոչ մեկը։
Ուկրաինացիներն ու ռուսներն էլ այնտեղ չպետք է գնան։
«Այլևս պատերազմ չլինի»՝ միակ կոնկրետ կարգախոսն է, որի շուրջ կարելի է գործել այս առնչությամբ։
Լավ է 1000 ժամ բանակցություններ վարել, քան մեկ ժամ կրակել։
Եվ Ռամմշտեյնը, իհարկե, խաղաղության համար ցույց անցկացնելու լավ վայր է, քանի որ այստեղ
անհավանական սարսափելի բաներ են տեղի ունենում։
Եվ երբեմն ինձ թվում է, որ մենք՝ գերմանացիներս, առաջատար ենք աշխարհով մեկ պատերազմ մղելու կամ
ուրիշներին աշխարհով մեկ պատերազմ մղելու հարցում։
Եվ դա պարտադիր չէ, չէ՞?
Դրա համար եմ ես այստեղ՝ աջակցելու Rammstein խաղաղության ճամբարին, և ուրախ եմ, որ այդքան շատ մարդիկ արձագանքել են կոչին։
Ինչու՞ ես այսօր այստեղ։
Ինչու՞ է խաղաղ ճամբարը կարևոր։
Բարեւ։
Այսպիսով, գուցե այստեղ հիմա դեռ խաղաղ է։
Բայց առաջին հերթին, ոչ ամենուր։
Եվ երկրորդ՝ եթե քաղաքական գործիչները շարունակեն այն, ինչ, ըստ երևույթին, ծրագրել են, այստեղ
նույնպես խաղաղությունը շուտով այլևս չի պահպանվի։
Ես շատ կցանկանայի իմ այստեղ գտնվելու միջոցով ցույց տալ, որ ոչ բոլորը պարզապես կույր են այն բանի նկատմամբ, ինչ մեզ ասում են։
Հիանալի։ Շնորհակալություն այստեղ լինելու համար։
Այսօր բարձրակարգ բանախոսներ բեմ կբարձրանան խաղաղության մասին խոսելու համար։
Ժուռնալիստ Քրիստիանե Ռայման, աստվածաբան, հոգեբանական վերլուծաբան և գրող Յուգեն Դրեվերմանն և
պատմաբան ու խաղաղության հետազոտող Դանիելե Գանսեր։
Շատ շնորհակալ եմ, որ այստեղ եք և այդքան մեծ թվով եկել եք։
Ես դրա համար իսկապես ուրախ եմ։
Եվ կարող եմ ձեզ վստահեցնել, որ վիճակագրորեն դուք ներկայացնում եք մեծամասնությունը։
Կա նոր հետաքննություն, միջազգային։
Սա ցույց է տալիս, որ ոչ միայն Գերմանիայում, ոչ միայն Ֆրանսիայում, ոչ միայն Միացյալ Թագավորությունում, այլև Միացյալ
Նահանգներում մեծամասնությունը դեմ է Ռուսաստանի դեմ պատերազմին։
Ռամշտեյնը Միացյալ Նահանգների ամենամեծ ռազմական բազան է նրա սեփական տարածքից դուրս։
Այստեղից անօդաչու թռչող սարքերի հարվածներ են իրականացվում և կազմակերպվում ամբողջ աշխարհում։
Անօրինական։ Իր ցանկությամբ։ Հանկարծ։
Դաշնային Հանրապետության համաձայնությամբ, որը պնդում է, թե չի տեղյակ մանրամասներին։
Մենք դրա մասին գիտենք և այլևս չենք ուզում, որ դա այդպես մնա։
Հաղորդագրությունը պարզ է։
Տիկին Բաերբոք, մենք պետք է բանակցենք, այլ ոչ թե փորձենք ոչնչացնել Ռուսաստանը։
Մենք պետք է տեսնենք մեր սեփական վախը ուրիշների աչքերում։
Մենք դարձել ենք մարդասպաններ։
Պարոն Պիստորիուս, դուք կարող եք դրա մասին կարդալ ձեր սեփական թանգարանում։
1914-ից 1918 թվականների փորձից
Դուք իսկապես հավատո՞ւմ եք, որ իրավիճակը բարելավվել է։
Ինչպես միշտ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ընդամենը Առաջինի սրացումն էր։
Եվ այն, ինչ հիմա ունենք, շատ ավելի վատ է, քան ողջ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Հիրոշիմայի և Նագասակիի վրա նետված ատոմային ռումբերը անգամ բավարար չէին։
Ամերիկային անհրաժեշտ են ջրածնային ռումբեր։
Ամերիկան դեռ բավարար քանակով նեյտրոնային ռումբեր չունի։
Սպանությունը պետք է միշտ կարողանա սրվել։
Եվ հիմա, գուցե, ամենավատը ամենից։
Մեզ անհրաժեշտ են մարդիկ, ովքեր պատրաստ են մասնակցել։
16-ամյա աղջիկներից և 18-ամյա աղջիկներից ակնկալվում է, որ պատրաստ լինեն հրամանով մարդ սպանել սովորելու։
Սա տեղի է ունենում աշխարհի յուրաքանչյուր զորանոցի բակում։
Դրա համար ես խաղաղության օգտին և պատերազմի դեմ եմ խոսում։
Ոչ միայն քաղաքական, տնտեսական կամ այլ պատճառներով։
Բայց սկզբունքորեն։
Պատերազմը անմարդկություն է՝ որպես բոլոր անբարոյականության աղբյուր։
Տղամարդը աշխատանքային սեղանի մոտ։
Երբ վերադառնաս, ասա նրան, որ նկարի ձեռքի նռնակներ և հրացանների թնդանոթներ, ոչ թե խոհարարական կաթսաներ և ջրամուղներ։
Աշխատասեղանի մոտ կանգնած մարդ, ասա ոչ։
Մայրը Գերմանիայում։
Մայրը Ուկրաինայում։
Երբ վերադառնաս և նրան ասես, որ դու պետք է երեխաներ ունենաս։
Հիվանդանոցների համար աղջիկներ
Տղաներ խրամատների համար
Մայրը Գերմանիայում։
Մայրը Ուկրաինայում, ասա ոչ։
Մարդ լաբորատորիայում։
Երբ նրանք գալիս են քեզ մոտ և ասում, որ դու պետք է հին կյանքի համար նոր մահ հորինես։
Լաբորատորիայում գտնվող տղամարդը ասում է ոչ։
Եվ քարոզիչը քարոզարանում։
Որից այս օրերին ոչ մի բառ չեմ լսում, անգամ Պապ Ֆրանցիսկոսի հավանությունը։
Քարոզիչը քարոզարանում
Երբ նրանք վերադառնան և ասեն քեզ արդարացնել պատերազմը և օրհնել զենքերը։
Քարոզիչը բեմում, ասա՝ ոչ։
Քանի որ եթե դու չասես «ոչ», ամեն ինչ կվերադառնա և կլինի ավելի վատ, քան երբևէ էր։
Շնորհակալ եմ, որ այստեղ եք։
Վիոլա Ամհերդն ու Իգնացիո Կասիսը այժմ կազմակերպել են հունիսին խաղաղության համաժողով։
Դուք լսել եք Ուկրաինայում պատերազմի մասին, և նրանք ռուսներին չեն հրավիրել։
Այսպիսով, սա ևս մեկ նշան է, եթե երբեմն զարմանում եք՝ արդյոք մենք ապրում ենք շփոթության դարաշրջանում։
Այդ դեպքում պատասխանը շատ պարզ է՝ այո։
Դա նման է, երբ ամուսնական վեճ է լինում, և դու ասում ես՝ այո, ես փորձագետ եմ, կարող եմ օգնել ձեզ, բայց միայն կնոջը կհրավիրեմ։
Եվ հետո մենք դա կկարգավորենք։
Դա անհնար է, բոլորը դա գիտեն։
Եվ հենց դա է այն, ինչ մենք նոր ենք ապրել Շվեյցարիայում։
Իրականում վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ կարելի է ասել՝ ամերիկացիները խախտել են ՄԱԿ-ի ուժի
կիրառման արգելքը, քանի որ տապալել են կառավարությունը։
Դու չպետք է դա անես։
Սա ՄԱԿ-ի բռնության արգելքի ակնհայտ խախտում է։
Ռուսները խախտեցին բռնության արգելքը, քանի որ 1942 թվականին ներխուժեցին։ Հիմա վերցրեք 1942-ը և 1942-ը միասին և ասեք՝
լավ, այդ դեպքում Գերմանիան կարող էր պարզապես մնալ չեզոք։
Դուք կարող եք մնալ չեզոք և ասել՝ այստեղ երկու տարբեր խմբեր կան, մենք կմիջնորդենք։
Եվ մեկ առավելությունն այն կլիներ, որ մենք ամերիկացիներից կբաժանվեինք։
Բայց դա կնշանակեր, որ Գերմանիան պետք է դուրս գա ՆԱՏՕ-ից։
Ես կցանկանայի եզրափակել այսպես ասելով։
Երբ հասկանում ես, որ ամերիկացիների հետ ամեն անգամ պատերազմ հայտարարելը իմաստուն քայլ չէ, ապա ամեն ինչ իր տեղը է ընկնում։
Այդ դեպքում դա այնքան բարդ չէ։
Դա այնքան բարդ չէ։
Փոխարենը պարզապես ասում են՝ ամերիկացիները արդեն бомբել են Վիետնամը։
Նրանք տապալեցին Իրանի կառավարությունը։
Նրանք տապալեցին Գվատեմալայի կառավարությունը։
Նրանք տապալեցին Չիլիի կառավարությունը։
Նրանք, իհարկե, ռմբակոծեցին Լիբիան։
Նրանք կեղծեցին Իտալիայի ընտրությունները։
1948 թվականին դու դեռ անգամ չէիր ծնվել։
Բայց հետո այն պարզապես շարունակվեց։
Դա ամերիկացիների մղած պատերազմների շատ երկար շարք է։
Եվ ռազմավարական առումով, Գերմանիայում իմ հիմնական մտահոգությունն է բարձրացնել
իրազեկվածությունը, որ Միացյալ Նահանգներում կան հրաշալի մարդիկ։
Նրանք նույնպես մարդկային ընտանիքի մի մասն են։
Ինչպես ռուսները, ուկրաինացիները, պաղեստինցիները և իսրայելացիները։
Բայց դուք նաև պետք է իմանաք, որ ԱՄՆ-ում մի շատ փոքր խումբ չափազանց բռնի է։ Չափազանց։
Եվ չպետք է նրանց կուրորեն հետևել։
Պարոն Գանսեր, երկար ժամանակ Գերմանիայում և քաղաքականության մեջ գերիշխող կարգախոսն այն էր, որ
պատերազմը երբեք այլևս չպետք է սկսվի Գերմանիայից։
Գերմանացի քաղաքական գործիչների վերջին հայտարարությունների լույսի ներքո, ինչպես եք դուք դիտարկում այս առաքելությունը?
Այո, ես մտահոգված եմ։
Ես կարծում եմ, որ առակը դեռ ճիշտ է։
Պատերազմը այլևս երբեք չպետք է սկսվի Գերմանիայից։
Եվ եթե դուք հիմա ասեք՝ այո կամ ոչ, մենք զենք կմատակարարենք Ուկրաինային, և Ուկրաինան կարող է նաև օգտագործել այդ
զենքերը Ռուսաստանը ռմբակոծելու համար, ապա դա ընդունելի է։
Ես գտնում եմ, որ նման հայտարարությունները սխալ են։
Ես դա շատ ավելի արժեքավոր կամ տեղին կհամարեի, եթե Գերմանիան ասեր՝ «ոչ, մենք ուզում ենք աշխատել խաղաղության համար»։
Մենք ուզում ենք աշխատել, որ ուկրաինացիներն ու ռուսները նստեն բանակցությունների սեղանի շուրջ և դադարեցնեն միմյանց սպանել։
Դա նշանակում է, որ իրականում դա պետք է լինի Գերմանիայի դերը։
Պատերազմներ չառաջացնելու, և առավել ևս ոչ պատերազմներ, այո, սա այն «Տավրոս» արտահոսքն է, որի մասին լսել ենք, որ
Բրիտանական բանակի և Օդուժի սպաները ասել են, որ մենք կարող ենք նաև Ռուսաստանը ռմբակոծել։
Դա ամբողջովին սխալ մոտեցում է։
Դա ինձ անհանգստացնում է։
Ես նաև համոզված եմ, որ Գերմանիայի բնակչության մեծամասնությունը անշուշտ դա չի ուզում։
Դու ի՞նչ ասացիր։
Ի՞նչ են իրականում ասում գերմանացի քաղաքական գործիչները այստեղ՝ Ռամմշտայնում?
Ի՞նչ կասեք ՆԱՏՕ-ի մասին?
Դուք ընդհանրապես ունե՞ք որևէ մանևրելու հնարավորություն։
Լավ, դա կախված է նրանից, թե ինչպես ես դրան նայում։
Պաշտոնապես Գերմանիան ինքնիշխան երկիր է։
Եվ եթե դա ինքնիշխան երկիր է, ապա գերմանացի քաղաքական գործիչները կարող են դուրս գալ ՆԱՏՕ-ից և հայտարարել,
որ այլևս չեն ցանկանում լինել այս ռազմական դաշինքի մաս։
Գերմանացի քաղաքական գործիչները, ինչպիսիք են կանցլեր Օլաֆ Շոլցը, կարող էին այնուհետև ճնշում գործադրել՝ պարզաբանելու 2022
թվականի հուլիսի 26-ին և սեպտեմբերի 27-ին «Նորդ Սթրիմ» խողովակաշարերի վրա տեղի ունեցած ահաբեկչական հարձակումը։
Բայց եթե ուշադիր նայեք, պետք է տեսնեք, և, իհարկե, ցավալի է տեսնել, որ Օլաֆ Շոլցը չի պահանջում
հետաքննություն անցկացնել այս ահաբեկչական հարձակման վերաբերյալ։
Իրականում ես կցանկանայի, որ սա հետաքննվեր, քանի որ դա մեծ ահաբեկչական հարձակման էր, որը
նաև զգալի վնաս հասցրեց Գերմանիայի տնտեսությանը։
Եվ այստեղ արդեն զգացվում է, որ Գերմանիայի ինքնիշխանությունը սահմանափակվում է։
Եվ հենց դրա համար իմ դիրքորոշումն այն է, որ բոլոր ամերիկացի զինվորները պետք է իրականում դուրս գան Գերմանիայից։
Այս պահին դրանց թիվը 38 000 է։
Եվ որ Ռամշտեյնի օդուժային բազան ստիպված կլիներ փակվել։
Մենք օդուժային բազայից մի քանի մետր հեռավորության վրա ենք։
Չնայած հիմա դա իմ դիրքորոշումն է, գիտեմ, որ վաղը դա չի լինի։
Բայց ես կարծում եմ, որ արժեքավոր է, երբ ավելի ու ավելի շատ մարդիկ համարձակվում են հրապարակայնորեն արտահայտել այս դիրքորոշումը։
Մյուս խոսքով, այս պահին քաղաքականությունից չպետք է շատ ակնկալենք։
Մենք պետք է ինքներս ձեռնարկենք գործողություններ։
Պետք է, կարելի է ասել, ինքներս արթնանանք և փոխանցենք մեր ցանկությունն ու մեր կամքը, կարելի է ասել։
Այո, ես կարծում եմ, որ բնակչությունը ինքը պետք է որոշի, թե ինչ է ուզում։
Գերմանիայում բնակչության մի հատված կարծում է, որ ամերիկացիները մեր լավ ընկերներն են և մեզ լավ են ցանկանում։
Բայց հետո ես իսկապես կանդրադառնայի «Նորդ Սթրիմ» խողովակաշարերի ահաբեկչական հարձակմանը։
Եթե դուք այնուհետև եզրակացնեք, որ, լավ, ամերիկացիների շահերը մասամբ տարբերվում են մեր շահերից, ապա պետք
է հաշվի առնեք, թե ինչպես կարող ենք պնդել մեր շահերը։
Քանի որ իրականում Գերմանիայի համար օգտակար կլիներ Ռուսաստանից էժան բնական գազ ներմուծելը և ունենալ բարգավաճ տնտեսություն։
Բայց հիմա մենք ունենք մի իրավիճակ, երբ Գերմանիան իրականում վտանգի տակ է հանկարծակիորեն ավելի
ու ավելի ներքաշվելու Ուկրաինայի հետ պատերազմում։
քանի որ ուկրաինացի զինվորները Գերմանիայում ամերիկյան ռազմական բազաներում էին պատրաստվել։
Եվ պատմությանը նայելով պարզ է, որ ամերիկացիները Գերմանիային քաշեցին պատերազմի մեջ, երբ 1999 թվականին հարձակվեցին Սերբիայի
վրա, 2001 թվականին՝ Աֆղանստանի վրա, և 2015 թվականին՝ Սիրիայի վրա։
Ես պարզապես կասեի, որ սրանք փոքր երկրներ են՝ Սերբիա, Աֆղանստան և Սիրիա։
Ռուսաստանը լրիվ այլ իրավիճակ է։
Եվ հենց այդ պահն է, երբ մենք պետք է արթնանանք և ասենք՝ երբեք կրկին պատերազմ չլինի, անգամ Ռուսաստանի հետ պատերազմ չենք ուզում։
Դուք միշտ խոսում եք մարդկային ընտանիքի մասին, որը հիանալի պատկեր է։
Ի՞նչ լուծում եք տեսնում?
Ինչ կարող ենք անել որպես մարդիկ?
Այսպիսով, «մարդկային ընտանիք» ասելով նկատի ունեմ, որ ուկրաինացիներն ու ռուսները, ամերիկացիներն ու գերմանացիները,
սերբերը և աֆղանները բոլորը պատկանում են մարդկային ընտանիքին։
Քանի որ պատերազմական քարոզչությունը միշտ մեկ խմբին ներկայացնում է որպես չար և ապա պնդում, որ եթե
սպանենք վատ մարդկանց, մեր վիճակը ավելի լավ կլինի։
Այդպես են միշտ պատմել։
Եվ դա, իրականում, պատմության ընթացքում միշտ էլ այդպես է եղել։
Ուրեմն ես պարզապես հասկացա, որ դա շատ հին հնարք էր։
Իսկ այն, ինչ ես իրականում ուզում եմ ցույց տալ «մարդկային ընտանիք» տերմինով, այն է, որ դուք ընդհանրապես չպետք է ոչ ոքի սպանեք
և պետք է մերժեք ամբողջ այդ քարոզչությունը, թե Աֆղանստանում միայն ահաբեկիչներ են ապրում և ռուսները ծնվելու պահից չար են։
Դա ընդամենը պատերազմական քարոզչություն է, որպեսզի դուք անտեսեք այն և հետո ասեք՝ ոչ, Աֆղանստանում ապրում են հրաշալի մարդիկ։
Ռուսաստանում ապրում են հրաշալի մարդիկ, Ուկրաինայում ապրում են հրաշալի մարդիկ, Գերմանիայում ապրում են հրաշալի մարդիկ։
Որպեսզի չթույլ տաս, որ քեզ բաժանեն։
Քանի որ պատերազմական քարոզչությունը կարող է մեծ վնաս հասցնել մարդկանց սրտերին ու մտքերին, երբ նրանք հանկարծ
սկսում են մտածել, որ այս կամ այն ազգը հիմնարար չար է։
Դա միշտ ստել էր։
Այո, և վերջապես նրանք նույնպես կորցնում են մյուս մարդու հանդեպ իրենց վախը։
Պարոն Գանսեր, շատ շնորհակալ եմ այս կարճ հարցազրույցի համար։
Դու ասացիր սեր, ճշմարտություն և քաջություն։
Եվ ես քո կյանքի համար մաղթում եմ, որ այս երեք հենարանները շատ հեռու մեկը մյուսից տեղադրես։
Լավ, շնորհակալություն։
Բարի օր։
Շուտով, մի բաց թողեք
ՆԱՏՕ-ի փաստագրական ֆիլմը
Խաղաղություն Եվրոպայում – արդյո՞ք ՆԱՏՕ-ն անհրաժեշտ է։
Հիմնավորված հետազոտությունը բացահայտում է ՆԱՏՕ-ի պատերազմավարական և շեղողական taktikաները։
Հեռարձակման ամսաթիվը՝ շաբաթ, 2024 թ. հուլիսի 6-ը, ժամը 19:45-ին՝ kla-tv-ով։