Сёлета «Schweizerzeit» — часопіс, які прасоўвае незалежнасць, федэралізм і свабоду, — адзначыў сваё 45-годдзе.
Былы член Нацыянальнай рады доктар Ульрых Шлюэр, які на працягу 45 гадоў быў выдаўцом і галоўным рэдактарам
газеты «Schweizerzeit», таксама далучыўся да святкаванняў.
Kla.TV віншуе «Швайцэрцайт» і яе заснавальніка, доктара Ульрыха Шлюэра, з гэтай выдатнай гадавінай і жадае яго
пераемніку Аніяну Лібранду ўсяго найлепшага ў працягу гэтай важнай для Швейцарыі публікацыі!
– У рэшце рэшт, швейцарская газета «Schweizerzeit» і яе заснавальнік адыгралі вырашальную
ролю ў тым, што Швейцарыя не стала членам ЕС.
Каб гэта заставалася так і надалей, мы жадаем «Schweizerzeit» пастаянна растучай аўдыторыі чытачоў.
А цяпер праслухайце ўрыўкі з агляду і поглядаў доктара Ульрыха Шлюэра, апублікаваныя ў
юбілейным выпуску і на сайце «Schweizerzeit»:
Сорак пяць гадоў таму, 1 сакавіка 1979 года, выйшаў самы першы нумар «Schweizerzeit».
У той час Швейцарыя мела некалькі соцень незалежных нацыянальных і рэгіянальных газет і
ўсхваляла гэта як свой «абарончы лес дэмакратыі».
Гэты ахоўны лес з таго часу быў бязлітасна высечаны – і ад былой разнастайнасці
меркаванняў сёння засталася толькі сумная медыя-мішань.
Хоць з 1979 года зніклі некалькі соцень газет, «Schweizerzeit» выстаяла, хоць спачатку ёй давялося пачынаць
з нуля і яна знаходзілася на вельмі хісткіх пазіцыях.
Голас, які нязменна выступаў і выступае за незалежнасць Швейцарыі і за асабістую свабоду кожнага чалавека, знойдзе — як мы былі
перакананыя тады і застаёмся перакананымі сёння — дастаткова сяброў, каб гарантаваць, што
яго існаванне будзе і застанецца бяспечным.
Мы шчыра ўдзячныя ўсёй чытацкай аўдыторыі Schweizerzeit за гэта.
Два вырашальныя падзеі далі маладому «Швайцэрцайту» вырашальны штуршок у той час:
Па-першае, іх супраціў «Цюрыхскім бунтам» у 1980-х гадах, інстыгатары якіх імкнуліся падарваць
прававую сістэму, што гарантавала бяспеку і росквіт.
Яны прайгралі – часткова дзякуючы намаганням «Швайцэрцайт».
На пачатку 1990-х гадоў было неабходна ствараць і дапамагаць арганізоўваць усё супраціўленне першай спробе
палітычнага класа падпарадкаваць Швейцарыю цэнтралізаванай бюракратыі Еўрапейскай супольнасці (ЕС, цяпер ЕС).
– бітва, якая запатрабавала ўсіх іх сіл і якая і сёння не атрымала канчатковага завяршэння:
Якой бы жалоснай ні здавалася сёння моцна задоўжаная ЕС, якая ўсё больш набывае таталітарныя рысы, яна ўсё яшчэ, здаецца, застаецца
месцам, да якога прагнуць, прынамсі, тыя прадстаўнікі мясцовай палітычнай эліты, якія аддаюць перавагу карміцца з
дзяржаўнай казны, чым адчуваюць сябе здольнымі дасягнуць незалежнага поспеху ўласнымі намаганнямі.
Як бы мы ні былі ўдзячныя нашым чытачам за іх лаяльнасць на працягу апошніх 45 гадоў,
«Schweizerzeit» цяпер дасягнуў моманту, калі неабходныя змены.
Сённяшні нумар «Schweizerzeit» — апошні, за які я адказваю як галоўны рэдактар.
Перадача, якая старанна падрыхтавана, не за гарамі.
Пачынаючы з наступнага нумара, галоўным рэдактарам стане Аніян Лібранд, які даўно вядомы нашым чытачам.
Я сам застануся ў рэдакцыйнай калегіі.
Я буду падтрымліваць сувязь з чытачамі «Швайцэрцайт» праз сваю калонку «Акцэнт».
Нават пры новым кіраўніцтве ў «Швайцэрцайт» не будзе недахопу ў выкліках і задачах.
Я вельмі рады працаваць з новай камандай кіраўніцтва, каб нарэшце не даць Швейцарыі паддацца прагнай да ўлады бюракратыі ЕС.
І важна захаваць нейтралітэт Швейцарыі.
З гэтай мэтай крываднабаяны Швейцарскі корпус павінен быць адноўлены да стану, у якім ён
зможа сапраўды гарантаваць бяспеку нашай радзімы.
І, нарэшце, павінны быць прыняты эфектыўныя меры супраць некантраляванай масавай іміграцыі, якія газета «Schweizerzeit»
прапануе ўжо даўно, перш чым яна знішчыць нашу краіну.
З гэтай мэтай лева-зялёна-ліберальны лайсэ-фэр падыход неабходна рашуча абмежаваць.
Мы верныя гэтай справе — і пры новым кіраўніцтве Schweizerzeit, і заўсёды з падтрымкай нашых
чытачоў, якім я хацеў бы выказаць сваю шчырую падзяку!
Ульрых Шлюэр