Ĉi-jare, Schweizerzeit – revuo, kiu antaŭenigas sendependecon, federalismon kaj liberecon – festis sian 45-an datrevenon.
Eksa nacia konsilanto d-ro Ulrich Schlüer, kiu dum 45 jaroj estis eldonisto kaj ĉefredaktoro de la
gazeto Schweizerzeit, ankaŭ partoprenis en la festoj.
Kla.TV gratulas Schweizerzeit kaj ĝian fondinton, d-ro Ulrich Schlüer, pro ĉi tiu eksterordinara datreveno kaj
deziras al lia posteulo, Anian Liebrand, ĉian sukceson en daŭrigado de ĉi tiu grava eldonaĵo por Svislando!
– Finfine, la svisa gazeto Schweizerzeit kaj ĝia fondinto ludis decidan rolon en tio, ke Svislando ne fariĝis membro de EU.
Por certigi, ke tio restu tiel, ni deziras al la Schweizerzeit konstante kreskantan legantaron.
Nun aŭskultu eltiraĵojn el la recenzo kaj perspektivo de d-ro Ulrich Schlüer, kiu estis publikigita en la
jubilea eldono kaj ankaŭ en la retejo de Schweizerzeit:
Antaŭ kvardek kvin jaroj, la 1-an de marto 1979, aperis la unua numero de Schweizerzeit.
Tiutempe Svislando havis plurcent sendependajn naciajn kaj regionajn gazetojn kaj festis
tion kiel sian "protekta arbaro de demokratio".
Ĉi tiu protekta arbaro ekde tiam estis senkompate forhakita – ĝis ĉio, kio restas de la antaŭa diverseco de opinioj,
estas la hodiaŭa senĝoja amasiga miksaĵo de amaskomunikiloj.
Dum plurcent gazetoj malaperis ekde 1979, la Schweizerzeit travivis, kvankam ĝi komence devis
komenci de nulo kaj estis sur tre malstabila grundo.
Voĉo, kiu staris kaj staras senŝanceliĝe por la sendependeco de Svislando kaj por la persona libereco de ĉiu individuo, trovos –
kiel ni tiam estis konvinkitaj kaj hodiaŭ restas konvinkitaj – sufiĉe da amikoj por
certigi, ke ĝia ekzisto estas kaj restos sekura.
Ni estas sincere dankemaj al la tuta legantaro de Schweizerzeit pro tio.
Du decidaj eventoj tiutempe donis al la juna "Schweizerzeit" decidan akcelon:
Unue, ilia rezisto al la "Zurichaj tumultoj" en la 1980-aj jaroj, kies instigantoj celis subfosi la
juran sistemon, kiu garantiis sekurecon kaj prosperon.
Ili malsukcesis – parte danke al la klopodoj de Schweizerzeit.
Komence de la 1990-aj jaroj necesis konstrui kaj helpi organizi la tutan reziston kontraŭ la unua provo de la
politika klaso submeti Svislandon al la centralizita burokratio de la Eŭropa Komunumo (EK, nun EU).
– batalo, kiu postulis ilian tutan forton kaj kiu ankoraŭ hodiaŭ ne atingis definitivan finon:
Kvankam la tre ŝuldiĝinta EU, kiu ĉiam pli akiras totalismajn trajtojn, hodiaŭ eble ŝajnas mizera, ĝi tamen ŝajnas esti loko de
sopiro, almenaŭ por tiu parto de la loka politika klaso, kiu preferas nutriĝi el la ŝtataj kasoj ol senti sin
kapabla atingi sendependan sukceson per siaj propraj klopodoj.
Kvankam ni estas tre dankemaj al niaj legantoj pro ilia lojaleco dum la pasintaj 45 jaroj,
Schweizerzeit nun atingis punkton, kie ŝanĝoj estas necesaj.
La hodiaŭa eldono de Schweizerzeit estas la lasta, pri kiu mi respondecas kiel ĉefredaktoro.
Plene preparita transdono estas tuja.
Ekde la venonta numero, Anian Liebrand – delonge konata al niaj legantoj – transprenos la postenon de ĉefredaktoro.
Mi mem restos en la redakta komitato.
Mi restos en kontakto kun la legantoj de la Schweizerzeit per mia kolumno "Akzent".
Eĉ sub nova administrado, la Schweizerzeit ne mankos al ĝi defioj kaj taskoj por pritrakti.
Mi ĝojas labori kun la nova estraro por finfine malhelpi Svislandon submetiĝi al la potencavida EU-burokratio.
Kaj estas grave konservi la neŭtralecon de Svislando.
Por tio, la krime neglektita Svisa Armeo devas esti restarigita al stato, en kiu ĝi
povas vere garantii la sekurecon de nia patrujo.
Kaj finfine, efikaj rimedoj kontraŭ nekontrolita amas-enmigrado, jam delonge proponitaj de la gazeto Schweizerzeit,
devas esti prenitaj antaŭ ol ĝi detruos nian landon.
Por tio, la maldekstra, verda-liberal-laissez-faire-aliro devas esti vigle limigita.
Ni estas sindediĉitaj al ĉi tiu afero – eĉ sub la nova administrado de Schweizerzeit kaj kun la daŭra subteno de
niaj legantoj, al kiuj mi ŝatus esprimi mian koran dankon!
Ulriĥo Schlüer