דאָס יאָר האָט שווייצערצייט – אַ מאַגאַזין וואָס פּראָמאָטירט זעלבסטשטענדיקייט, פֿעדעראַליזם
און פֿרײַהייט – געפֿײַערט איר 45סטן יאָרטאָג.
דער פֿריִערדיקער נאַציאָנאַלער ראַטגעבער ד״ר אולריך שלויער, וואָס איז געווען דער אַרויסגעבער און
הויפּט־רעדאַקטאָר פֿון דער צײַטונג "שווייצערצײַט" במשך 45 יאָר, האָט זיך אויך באַטייליקט אין די פֿײַערונגען.
Kla.TV גראַטולירט Schweizerzeit און איר גרינדער ד״ר אולריך שליוער צו דעם אויסערגעוויינלעכן יאָרטאָג און ווינטשט
זײַן נאָכפֿאָלגער אַניאַן ליעבראַנד אַלע הצלחה בײַם פאָרזעצן דעם וויכטיקן פּובליקאַציע פֿאַר שווייץ!
– סוף־כּל־סוף, האָט די שווייצער צײַטונג "שוואַיצערוואַרט" און איר גרינדער געשפּילט אַ באַשטימענדיקע ראָלע, אַז שווייץ איז
נישט געוואָרן קיין מיטגליד פֿון דער אייראָפּעיִשער פֿאַרבאַנד.
כדי צו פֿאַרזיכערן אַז דאָס זאָל בלײַבן אַזוי, ווינטשן מיר דער "שווייצערצײַט" אַ שטענדיק וואַקסנדיקע לייענערשאַפֿט.
איצט הערט אויסצוגן פֿון ד״ר אולריך שלויערס איבערבליק און אויסקוק, וואָס איז אַרויסגעגעבן געוואָרן אין דער
יאָרצײַט־אויסגאַבע און אויך אויף דער וועבזײַט פֿון שווייצערצײַט:
פֿופֿציק און פֿינף יאָר צוריק, דעם 1טן מערץ 1979, איז דער ערשטער נומער פֿון שווייצערצייט אַרויסגעקומען.
אין יענער צײַט האָט שווייץ געהאַט עטלעכע הונדערט זעלבשטענדיקע נאַציאָנאַלע און רעגיאָנאַלע צײַטונגען און האָט
דאָס געפֿײַערט ווי איר "שוץ־וואַלד פֿון דעמאָקראַטיע".
דער באַשיצנדיקער וואַלד איז זינט דעמאָלט אומבאַמערקלעך אויסגעקלאַפּט געוואָרן – ביז אַלע וואָס בלײַבט
פֿון דער פֿריִערדיקער פֿאַרשיידנקייט פֿון מיינונגען איז הײַנט דער טרויעריקער מידיאַ־מישמאַש.
כאָטש זינט 1979 זענען עטלעכע הונדערט צײַטונגען פֿאַרשוווּנדן, האָט די שווייצערצייט איבערגעלעבט, כאָטש זי האָט אָנהייב געמוזט
אָנהייבן פֿון גאָרנישט און איז געווען אויף זייער שוואַכע יסודות.
אַ קול וואָס האָט געשטאַנען און שטייט אומבאַווייגלעך פֿאַר דער זעלבסטשטענדיקייט פֿון שווייץ און פֿאַר דער פּערזענלעכער פֿרײַהייט
פֿון יעדן איינציקן מענטש, וועט געפֿינען – ווי מיר זענען דעמאָלט איבערצײַגט געווען און בלײַבן הײַנט איבערצײַגט – גענוג פֿרײַנד,
כּדי צו פֿאַרזיכערן אַז איר עקזיסטענץ איז און בלײַבט פֿאַרזיכערט.
מיר זענען אויפֿריכטיק דאַנקבאַר צו דער גאַנצער לייענערשאַפֿט פֿון שווייצערצייט פֿאַר דעם.
צוויי באַשטימענדיקע געשעענישן האָבן דער יונגער "שווייצערצייט" אין יענער צײַט אַ באַשטימענדיקן שטופּ געגעבן:
ערשטנס, זייער קעגנשטעל צו די "ציריך־רויערנישן" אין די 1980ער יאָרן, וועלכע די אָנשטעכער האָבן געזוכט אונטערצוברעכן דעם
געזעץ־סיסטעם וואָס האָט געראַנטירט זיכערהייט און וווילטאָג.
זיי האָבן דורכגעפֿאַלן – דאַנק טיילווייז די באַמיִונגען פֿון שווייצערצייט.
אין אָנהייב פֿון די 1990ער יאָרן איז געווען נייטיק אויפֿצובויען און צו העלפֿן אָרגאַניזירן דעם גאַנצן ווידערשטאַנד קעגן דעם ערשטן
פּרוּוו פֿון דער פּאָליטישער קלאַס צו אונטערװערפֿן שווייץ דער צענטראַליזירטער ביוראָקראַטיע
פֿון דער אייראָפּעיִשער קהילה (EC, הײַנט EU).
– אַ קאַמף וואָס האָט געפֿאָדערט זייער גאַנצע שטאַרקייט און וואָס האָט ביז הײַנט נאָך נישט געהאַט קיין באַשטימטן סוף:
ווי אומגליקליך ווי די שטאַרק פארשולדעטע אייראפעישע פאראייניקונג, וואָס נעמט אַלץ מער טוטאַליטאַרישע אייגנשאַפֿטן אָן, קען זי הײַנט
אויסזען, שיינט זי נאָך אַלץ צו זײַן אַ אָרט פֿון באַגער, לפחות פֿאַר יענעם טייל פֿון דער היגע פּאָליטישער קלאַס, וואָס בעסער
עסט זיך פֿון די שטאַטלעכע קאַסעס ווי זיך צו גלייבן, אַז זי קען דורך איר אייגענע שטרעבונגען דערגרייכן אַ זעלבסטשטענדיקן הצלחה.
ווי דאַנקבאַר מיר זײַנען צו אונדזערע לייענער פֿאַר זייער לויאַליטעט במשך די לעצטע 45 יאָר, האָט שווייצערצייט
איצט דערגרייכט אַ פּונקט, וווּ ענדערונגען זענען נייטיק.
די הײַנטיקע אויסגאַבע פֿון שווייצערצייט איז די לעצטע, פֿאַר וועלכער איך בין פֿאַראַנטוואָרטלעך ווי הויפּט־רעדאַקטאָר.
אַ גרונטלעך צוגעגרייטע איבערגעבונג שטייט באַלד פֿאָר.
אָנהייבנדיק מיטן קומענדיקן נומער, וועט אַניאַן ליעבראַנד – לאַנג באַקאַנט אונדזערע לייענער
– איבערנעמען די שטעלע פֿון הויפּט־רעדאַקטאָר.
איך וועל אַליין בלײַבן אויף דער רעדאַקציע־קאָלעגיע.
איך וועל בלײַבן אין קאָנטאַקט מיט די לייענער פֿון דער שווייצערצײַט דורך מײַן קאָלומנע "אַקצענט".
אפילו אונטער דער נײַער פֿאַרוואַלטונג וועט דער שווייצערצײַט נישט פֿעלן קיין אַרויספֿאָדערונגען און אויפֿגאַבעס צו לייזן.
איך בין צופרידן צו אַרבעטן מיט דער נײַער פאַרוואַלטונג־טימ, כדי סוף־כּל־סוף צו פאַרהיטן, אַז שווייץ זיך נישט
אונטערגעבן דער מאַכט־גילטיקער אייראפעישער ביראָקראַטיע.
און עס איז וויכטיק צו באַשיצן די נייטראַליטעט פֿון שווייץ.
צו דעם ציל מוז די קרימינעל פאַרנאַכלעסיקטע שווייצער אַרמיי צוריקגעשטעלט ווערן אין אַ צושטאַנד, וווּ זי קען
טאַקע גאַראַנטירן די זיכערהייט פֿון אונדזער היימלאַנד.
און לעסאָף מוזן מען נעמען עפעקטיווע מיטלען קעגן אומקאָנטראָלירטע מאַסן־אימיגראַציע, וואָס די צײַטונג "שװײצערצײַט" האָט
שוין לאַנג פֿאָרגעלייגט, איידער זי פֿאַרניכטעט אונדזער לאַנד.
צו דעם ציל מוז מען שטאַרק באַגרענעצן דעם לינקן, גרינ-ליבעראַלן לאַסעז-פֿער צוגאַנג.
מיר זענען מחויב צו דעם ענין – אפילו אונטער דער נײַער פֿירונג פֿון שווייצערצייט און מיט דער ווײַטערדיקער שטיצע פֿון אונדזערע
לייענער, צו וועמען איך וויל אויסדריקן מײַן האַרציקן דאַנק!
אולריך שלויער