Wilayah Xinjiang ing sisih lor-kulon China saiki kena pengawasan digital sing ketat.
Wilayah iki biyèn dikenal minangka Turkestan.
Kelompok etnis Uyghur sing manggon ing kana iku Muslim, padha nganggo basa Turki lan nulis nganggo aksara Arab.
Ing abad kaping 18, negarane ditaklukake lan dilebokake ing Kakaisaran Cina.
Padha ora nduwé apa-apa sing padha karo wong Han Tionghoa, populasi sejati ing China.
Undhang-undhang internasional PBB babagan hak menentukan nasibe dhewe ora ditrapake marang wong Uyghur.
Amarga wilayahé sugih banget karo sumber daya mineral.
Rejim komunis ing China ora gelem nyerahake kuwi.
Nanging, wilayah iki wis diowahi dadi pakunjaran mbukak sing amba, ing ngendi wong Uyghur ora mung dipatèni hak-haké
lan diganggu, nanging uga sacara sistematis dimusnahaké.
Kanthi pitulungan kemah pendidikan ulang, karusakan bangunan sajarah lan agama, lan 100.000 sterilisasi lan aborsi paksa.
Pangadeg WEF Klaus Schwab muji rezim Cina minangka tuladha lan pantes ditiru dening saindenging jagad.
Kanthi nindakake kuwi, Schwab mbukak apa sing diimpi-impi para makelar kuwasa super sugih.
Nanging kapan ing jaman kepungkur ana sistem adhedhasar penindasan sing tau bisa lestari ing jangka panjang?