ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთში მდებარე სინძიანის რეგიონი მკაცრი ციფრული თვალთვალის ქვეშაა.
რეგიონი ადრე ტურკესტანის სახელით იყო ცნობილი.
იქ მცხოვრები უიგურული ეთნიკური ჯგუფი მუსლიმები არიან, საუბრობენ თურქულ ენაზე და წერენ არაბული ანბანით.
XVIII საუკუნეში მათი ქვეყანა დაიპყრეს და ჩინეთის იმპერიაში შეაერთეს.
მათ არაფერი აქვთ საერთო ჰან ჩინელებთან, ჩინეთის რეალურ მოსახლეობასთან.
გაეროს საერთაშორისო სამართალი თავისუფალი თვითგამორკვევის შესახებ უიგურებს არ ეხება.
რადგან მათი ტერიტორია უზომოდ მდიდარია მინერალური რესურსებით.
ჩინეთში კომუნისტური რეჟიმი ამაზე უარს ამბობს.
ამის ნაცვლად, მან ეს რეგიონი უზარმაზარ ღია ციხეთა ქცევა, სადაც უიგურები არა მხოლოდ სრულად არიან
უფლებააყრილები და ზეწოლის ქვეშ, არამედ სისტემატურად იწყენებიან.
გადასასწავლ ბანაკების, ისტორიული და რელიგიური შენობების განადგურების, 100,000-ობით
იძულებითი სტერილიზაციისა და აბორტის მეშვეობით.
სამეწარმეო საქმიანობის მსოფლიო ფორუმის დამფუძნებელი კლაუს შვაბი ჩინურ რეჟიმს სანიმუშოდ აქებს და
მიიჩნევს, რომ მთელმა მსოფლიომ მისით უნდა მიბაძოს.
ამით შვაბი ამხელს, რაზეც ოცნებობენ ზედმეტად მდიდარი გავლენიანი პირები.
მაგრამ წარსულში ოდესმე თუ გადარჩენილა გრძელვადიან პერსპექტივაში ჩაგვრის վրա დაფუძნებული სისტემა?