Регионот Синџијанг во северозападна Кина е под строг дигитален надзор.
Регионот порано беше познат како Туркестан.
Етничката група Ујгури што живее таму се муслимани, зборуваат туркиски јазик и пишуваат на арапски.
Во 18 век нивната земја беше освоена и припоена кон Кинеската империја.
Тие немаат ништо заедничко со Хан-Кинезите, вистинското население на Кина.
Меѓународното право на ОН за правото на слободно самоопределување не се применува на Ујгурите.
Зашто нивната територија е огромно богата со минерални ресурси.
Комунистичкиот режим во Кина не сака да се откаже од тоа.
Наместо тоа, тој го претвори овој регион во огромно отворено затворско пространство, каде што Ујгурите не само што се целосно
лишени од права и вознемирувани, туку и систематски истребувани.
Со помош на логори за превоспитување, уништување на историски и верски објекти и 100.000 принудни стерилизаци и абортуси.
Основачот на Светскиот економски форум, Клаус Шваб, го пофалува кинескиот режим како
пример и достоен за имитирање од целиот свет.
Со тоа, Шваб открива за што сонуваат супербогатите моќници.
Но кога во минатото систем заснован на угнетување некогаш успеал да опстане на долг рок?