တရုတ်နိုင်ငံ မြောက်အနောက်ပိုင်းရှိ ရှင်ကျန်ဒေသကို တင်းကျပ်စွာ ဒစ်ဂျစ်တယ် စောင့်ကြည့်မှု ခံထားရသည်။
ဤဒေသကို ယခင်က တူရကီစတန်ဟု လူသိများခဲ့သည်။
အဲဒီမှာ နေထိုင်တဲ့ ဝီဂါ လူမျိုးစုက မူဆလင်ဘာသာကို ယုံကြည်ပြီး တူရကီဘာသာစကားကို ပြောဆိုကာ အာရဗီစာဖြင့် ရေးသားကြသည်။
၁၈ရာစုတွင် သူတို့၏နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ကာ တရုတ်အင်ပါယာထဲသို့ ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။
သူတို့မှာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ တကယ့်လူဦးရေဖြစ်တဲ့ ဟန်တရုတ်တွေနဲ့ ဘာမှ မတူညီကြပါဘူး။
ကုလသမဂ္ဂ၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်ဆိုင်ရာ ဥပဒေသည် ယူဂျူရ်များအတွက် မသက်ဆိုင်ပါ။
သူတို့၏ နယ်မြေတွင် သတ္တုဓာတ်အရင်းအမြစ်များ အလွန်ကြွယ်ဝသည်။
တရုတ်နိုင်ငံရှိ ကွန်မြူနစ်အစိုးရသည် ထိုအရာကို လက်လွှတ်ရန် မလိုချင်ပါ။
ထိုအစား၊ ဤဒေသကို ကျယ်ပြန့်သော ပြင်ပထောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး၊ ယူဂျူရ်များကို
မဲပေးခွင့်မှ အပြည့်အဝ ပယ်ဖျက်ခံထားရခြင်း၊ နှိပ်စက်ခံထားရခြင်းသာမက၊ စနစ်တကျ သတ်ဖြတ်ခံထားရသည်။
ပြန်လည်ပညာသင်ကြားရေးစခန်းများ၊ သမိုင်းနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အတင်းအကျပ် မွေးကင်းစခြင်းနှင့်
ကိုယ်ဝန်ဖျက်ခြင်း ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်တို့၏ အကူအညီဖြင့်။
WEF တည်ထောင်သူ Klaus Schwab သည် တရုတ်အစိုးရကို ဥပမာကောင်းတစ်ခုအဖြစ် ချီးကျူးကာ
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှ လိုက်နာသင့်ကြောင်း ပြောကြားသည်။
ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် Schwab သည် အလွန်ချမ်းသာသော အာဏာရှင်ကြီးများ၏ အိပ်မက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။
သို့သော် ယခင်က ဖိနှိပ်မှုအပေါ် အခြေခံထားသော စနစ်တစ်ခုက ရေရှည်တည်တံ့နိုင်ခဲ့ဖူးပါသလား။