Region Xinjiang w północno-zachodnich Chinach znajduje się pod ścisłym nadzorem cyfrowym.
Region ten był kiedyś nazywany Turkiestanem.
Mieszkająca tam grupa etniczna Ujgurów jest muzułmanami, mówi językiem tureckim i pisze po arabsku.
W XVIII wieku ich kraj został obezwładniony i włączony do chińskiego imperium.
Nie mają oni nic wspólnego z Chińczykami Han, rzeczywistą populacją Chin.
Międzynarodowe prawo ONZ dotyczące wolnego samorządu nie ma zastosowania do Ujgurów.
Ponieważ ich terytorium jest niezwykle bogate w zasoby naturalne.
Komunistyczny reżim Chin nie chce z niego zrezygnować.
Zamiast tego przekształcił ten region w ogromne więzienie pod gołym niebem, w którym Ujgurzy są nie tylko
całkowicie pozbawieni praw obywatelskich i nękani, ale także systematycznie dziesiątkowani.
Z pomocą obozów reedukacyjnych, niszczenia historycznych i religijnych budynków, a także
100 000 przymusowych sterylizacji i aborcji.
Założyciel WEF Klaus Schwab chwali chiński reżim jako wzorowy i godny naśladowania przez cały świat.
W ten sposób Schwab ujawnia, o czym marzą superbogaci pociągacze za sznurki.
Ale kiedy w przeszłości system oparty na ucisku był w stanie przetrwać na dłuższą metę?