Այո, այստեղ է «Կոմպակտ» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Այսօր դիմակավորված ոստիկանները նրանց անպարկեշտ կերպով արթնացրին քնից։
Մի տեսակ թվում է, թե հանցավոր կլանները այստեղ արշավանքներ են իրականացնում։
Ինչպե՞ս ես զգում, երբ տեսնում ես նման բան։
Սա մամուլի ազատության նկատմամբ ամենալուրջ հարձակմանն է, առնվազն 1962 թվականի «Շպիգելի» գործից ի վեր։
Այն ժամանակ, սակայն, Der Spiegel-ը արգելված չէր։
Մենք այժմ ունենք Նենսի Ֆեյզերի կողմից COMPACT-Magazin GmbH-ի դեմ արգելափակման հրաման։
Բոլոր ամսագրերը, բոլոր հեռուստաֆորմատները, բոլոր սոցիալական մեդիայի ֆորմատները՝ սա ոչնչացման փորձ է։
Հիմնական օրենքի 5-րդ հոդվածով նախատեսված մամուլի ազատությունն ու արտահայտվելու ազատությունը կասեցվել են ոչ թե
Քարլսռուհեի Դաշնային Սահմանադրական դատարանի, այլ կառավարության կամ տիկին Ֆեեսերի մեկանձնյա որոշմամբ։
Սա իրականացնելու համար կիրառվեց իրավական հնարք։
Նրանք պարզապես ասացին՝ COMPACT-Magazin GmbH-ը հրատարակչական տուն չէ, այլ միություն, բայց մենք միություն չենք։
Մենք հրատարակչական տուն ենք։ Գերմանիայում ընդդիմության ամենահաջողակ մամուլային միջոցը։
Մենք ամսական վաճառում ենք 40 000 օրինակ։
Մեր YouTube ալիքները օրական մեկ միլիոն դիտում են հավաքում։
Եվ դա, իհարկե, վտանգավոր դարձավ ռեժիմի համար, ուստի նրանք այժմ բռնապետական կերպով, գաղտնի գործողությամբ հարված են հասցրել՝
անօրինական կերպով խախտելով օրենքը և Հիմնական օրենքի 5-րդ հոդվածը։
Սա միանգամյա իրադարձություն է, և հիմա իսկապես կարող ենք ասել, որ մենք միշտ զգուշացրել ենք
այս մասին՝ մենք շարժվում ենք դեպի դիկտատուրա։
Բայց այսօր այն դարձել է մանիֆեստ։
Ճիշտ է, որ հրատարակությունը արգելվել է ԳԴՌ-ում, բայց ոչ ԳՖՌ-ում։
ԳԴՌ-ում, այո, «Սպուտնիկը»՝ դա 1988 թվականին էր, Բեռլինի պատի անկումից քիչ առաջ։ Ունե՞ք որևէ մեկնաբանություն դրա վերաբերյալ։
անկման մեջ գտնվող ռեժիմը միշտ վայրագորեն հարձակվում է։
Եվ նրանք կարծում են, որ այն ժամանակ Հորնեկերի և Մյելքի դեպքում էլ այդպես էր, իսկ հիմա նույնն է Բարբոկի և Ֆեեսերի դեպքում։
Նրանք կարծում են, որ եթե արգելքներ սահմանեն, կարող են փրկել իրենց ռեժիմը։
Բայց հակառակն է լինելու։
Մարդիկ դա նկատում են, ավելի ու ավելի բարկանում են, և արդյունքում ընդդիմությունը օրեցօր ուժեղանում
է, և ի վերջո ռեժիմի անկումը անխուսափելի է դառնում։
Մեզ անհրաժեշտ է խաղաղ հեղափոխություն, ինչպես 1989 թվականին Արևելյան Գերմանիայում։
Դուք նշեցիք, որ որոշ մարդիկ հնարք են կիրառել։
Մասնավորապես, փորձեր են արվել այն արգելելու COMPACT ասոցիացիայի օրենքի միջոցով, կամ կա ցանկություն արգելքը անցկացնելու։
Դուք, ամենայն հավանականությամբ, կձեռնարկեք իրավական միջոցառումներ դրա դեմ։ Արդյո՞ք արդեն խորհրդակցել եք ձեր
փաստաբանի հետ՝ իմանալու համար, թե ինչ հավանականություններ կան։
Մենք կհրապարակենք անհապաղ արգելանքի հրաման, քանի որ նրանք հիմա ոստիկանության միջոցով գրավել են բոլոր հրատարակչական տարածքները։
Ամեն ինչ վերցվում է՝ բոլոր համակարգիչները և մեր բոլոր հաշիվները բռնագրավվում են, այսինքն՝ COMPACT-ում մենք
դժվարությամբ վաստակած գումարը այժմ պետության կողմից գողանում են և փոխանցում պետական սեփականության։
Օրինական մամուլի օրգանի նկատմամբ նման արգելք սահմանելու որևէ իրավական հիմք չկա։
Մենք երբեք որևէ բովանդակության համար դատապարտում չենք ունեցել։
Ոչ ատելության հրահրում, ոչ ռասիզմ, ոչ հակասեմիտիզմ, ոչ բռնության հրահրում։
Մենք ամբողջությամբ անմեղ կազմակերպություն ենք, և սակայն հիմա այս միջոցառումը՝ այս արգելքը։ Նրանք այս անգամ չեն փրկվի։
Մենք կդիմենք անհապաղ արգելափակման միջոցի ստացման համար և հույս ունենք, որ հաջորդ մի քանի օրերի ընթացքում կկարողանանք այն ստանալ։
Պարոն Էլզասսեր, շատ շնորհակալ ենք, որ մեզ հետ խոսեցիք։