დიახ, ჩვენთან "Compact"-ის მთავარი რედაქტორია.
ისინი დღეს ნიღბიანმა პოლიციელებმა უხეშად გააღვიძეს.
თითქმის ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, თითქოს აქ კრიმინალური კლანები რეიდებს ატარებენ.
როგორ გრძნობთ თავს, როდესაც ასეთ რამეს ხედავთ?
ეს არის პრესის თავისუფლებაზე ყველაზე სერიოზული თავდასხმა, სულ მცირე, 1962 წლის შპიგელის საქმის შემდეგ.
იმ დროს, თუმცა, "დერ შპიგელი" აკრძალული არ იყო.
ჩვენ ახლა გვაქვს ნენსი ფეიზერის მიერ COMPACT-Magazin GmbH-ის წინააღმდეგ გამოცემული აკრძალვის ბრძანება.
ყველა ჟურნალი, ყველა სატელევიზიო ფორმატი, ყველა სოციალური მედიის ფორმატი — ეს განადგურების მცდელობაა.
საბაზისო კანონის მე-5 მუხლით გათვალისწინებული პრესისა და გამოხატვის თავისუფლება შეჩერდა არა კარლსრუეს
ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს, არამედ მთავრობის ან ქალბატონი ფაესერის ერთპიროვნული გადაწყვეტილებით.
ამის მისაღწევად იურიდიული ხრიკი გამოიყენეს.
მათ უბრალოდ თქვეს: COMPACT-Magazin GmbH არ არის გამომცემლობა, არამედ ასოციაცია, მაგრამ ჩვენ არ ვართ ასოციაცია!
ჩვენ საგამომცემლო სახლი ვართ. გერმანიის ოპოზიციის ყველაზე წარმატებული პრესმედია.
ჩვენ თვეში 40,000 ეგზემპლარს ვყიდით.
ჩვენი YouTube არხების ყოველდღიური წვდომა ერთი მილიონია.
და ეს, რა თქმა უნდა, სახიფათო გახდა რეჟიმისთვის, რის გამოც მათ ახლა დიქტატორულად იმოქმედეს ფარული ოპერაციის ფარგლებში,
უკანონოდ დაარღვიეს კანონი და ძირითადი კანონის მე-5 მუხლი.
ეს ერთჯერადი მოვლენაა და ახლა ნამდვილად შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ამის შესახებ ყოველთვის ვაფრთხილებდით: ჩვენ დიქტატურისკენ მივდივართ.
მაგრამ დღეს ის მანფესტად იქცა.
მართალია, რომ გამოცემა აკრძალული იყო გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, მაგრამ არა ფედერაციულ გერმანიაში.
გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, დიახ, "სპუტნიკი", ეს 1988 წელს, ბერლინის კედლის დაცემამდე
ცოტა ხნით ადრე იყო. გაქვთ რაიმე კომენტარი ამაზე?
დაცემის პროცესში მყოფი რეჟიმი ყოველთვის ველურად უსწორებს თავს.
და მათ მიაჩნიათ, რომ მაშინ ასე იყო ჰორნეკერთან და მიელკესთან, ახლა კი იგივეა ბაერბოკთან და ფაესერთან.
ისინი ფიქრობენ, რომ აკრძალვების დაწესებით თავიანთ რეჟიმს გადაარჩენენ.
მაგრამ პირიქით მოხდება.
ხალხი ამას ამჩნევს, კიდევ უფრო აღშფოთდება და, შედეგად, ოპოზიცია სულ უფრო ძლიერდება, და საბოლოოდ, რეჟიმის დაცემა გარდაუვალი ხდება.
ჩვენ გვჭირდება მშვიდობიანი რევოლუცია, როგორიც 1989 წელს აღმოსავლეთ გერმანიაში იყო.
თქვენ აღნიშნეთ, რომ ზოგიერთი ადამიანი ხრიკს იყენებდა.
კერძოდ, იყო მცდელობა მისი აკრძალვის COMPACT-ის ასოცირების კანონის მეშვეობით, ან არსებობს სურვილი, რომ აკრძალვა მაინც გაატარონ.
თქვენ, ალბათ, ამის წინააღმდეგ სამართლებრივ ზომებს მიიღებთ. უკვე გაიარეთ კონსულტაცია თქვენს ადვოკატთან, რა არის შანსები?
ჩვენ გამოვცემთ გადაუდებელ სასამართლო აკრძალვას, რადგან მათ ახლა პოლიციის დახმარებით ყველა საგამომცემლო ფართი დაიკავეს.
ყველაფერს გვიტაცებენ, ჩამოგვართმევენ ყველა კომპიუტერს და დაგვიყადაღებენ ყველა ანგარიშს, რაც იმას ნიშნავს, რომ ფულს,
რომლის გამომუშავებაშიც ჩვენ, COMPACT-ში, ასე ბევრი ვიშრომეთ, ახლა სახელმწიფო გვიპარავს და სახელმწიფო საკუთრებაში გადააქვს.
არ არსებობს იურიდიული საფუძველი კანონიერი საინფორმაციო საშუალების ასეთი აკრძალვისთვის.
ჩვენ არასდროს გვქონია არცერთი გამამტყუნებელი განაჩენი რაიმე კონტენტის გამო.
არ არის სიძულვილის წაქეზება, არ არის რასიზმი, არ არის ანტისემიტიზმი, არ არის ძალადობისკენ მოწოდება.
ჩვენ სრულიად უდანაშაულო ორგანო ვართ, და მაინც ახლა ეს ზომა – ეს აკრძალვა. ამას ვერ გადაიტანენ.
ჩვენ მოვითხოვთ სასწრაფო სასამართლო აკრძალვას და ვიმედოვნებთ, რომ მას მომდევნო რამდენიმე დღის განმავლობაში მივიღებთ.
ბატონო ელზასერ, დიდი მადლობა, რომ დაგველაპარაკეთ!