Бале, мо дар инҷо муҳаррири масъули маҷаллаи Compact-ро дорем.
Имрӯз онҳоро полисҳои ниқобпӯш бо беадабӣ аз хоб бедор карданд.
Қариб чунин эҳсос меояд, ки қабилаҳои ҷиноятӣ дар ин ҷо рейдҳо мегузаронанд.
Вақте чизе монанди инро мебинед, чӣ ҳис мекунед?
Ин ҷиддитарин ҳамла ба озодии матбуот аст, ҳадди ақал аз замони парвандаи «Шпигел» дар соли 1962.
Аммо дар он замон Der Spiegel манъ нашуда буд.
Ҳоло мо аз Нэнси Фаесер қарори манъкунӣ алайҳи COMPACT-Magazin GmbH дорем.
Ҳама маҷаллаҳо, ҳама форматҳои телевизионӣ, ҳама форматҳои васоити ахбори иҷтимоӣ — ин кӯшиши нобудсозӣ аст.
Моддаи 5-и Қонуни асосӣ – озодии матбуот ва озодии баён – қатъ карда шудаанд, на аз ҷониби Додгоҳи
конститутсионии федералӣ дар Карлсруэ, балки бо як қарори танҳоӣ аз ҷониби ҳукумат ё хонум Фаесер.
Барои ноил шудан ба ин, аз як ҳилаи ҳуқуқӣ истифода шуд.
Онҳо танҳо гуфтанд: COMPACT-Magazin GmbH нашриёт нест, балки як иттиҳодия аст, аммо мо иттиҳодия нестем!
Мо нашриёт ҳастем. Муваффақтарин василаи матбуоти мухолифин дар Олмон.
Мо дар як моҳ 40 000 нусха мефурӯшем.
Каналҳои YouTube-и мо ҳар рӯз ба як миллион нафар мерасанд.
Ва ин, албатта, барои режим хатарнок шуд, аз ин рӯ онҳо ҳоло бо амалиётҳои пинҳонӣ ва дастиonosci
диктаторӣ амал карда, ғайриқонунӣ қонун ва моддаи 5-и Конститутсияи Асосиро нақз карданд.
Ин як чорабинии якдафъаина аст, ва ҳоло мо воқеан метавонем бигӯем, ки ҳамеша дар бораи ин
ҳушдор медодем: мо ба сӯи диктатура меравем.
Аммо имрӯз он ба манифест табдил ёфтааст.
Ин дуруст аст, ки нашрияе дар ҶДР манъ карда шуд, аммо дар ФРГ манъ нашуд.
Дар Ҷумҳурии Демократии Олмон, ҳа, «Спутник», он дар соли 1988, каме пеш аз фурӯпошии
Девори Берлин буд. Оё дар ин бора ягон шарҳ доред?
Режими дар ҳоли поёнравӣ ҳамеша беамон ҳамла мекунад.
Ва онҳо фикр мекунанд, ки он замон бо Ҳорнекер ва Миелке ҳамин тавр буд, ва ҳоло бо Баэбоок ва Фаесер низ ҳамин аст.
Онҳо фикр мекунанд, ки агар манъкуниҳо ҷорӣ кунанд, метавонанд режими худро наҷот диҳанд.
Аммо баръакс хоҳад буд.
Одамон инро мебинанд, боз ҳам бештар ғазабгин мешаванд ва дар натиҷа мухолифон рӯз ба рӯз қавитар
мешаванд ва ниҳоят сарнагуншавии режим ногузир мегардад.
Мо ба як инқилоби осоишта монанди он, ки дар Олмони Шарқӣ соли 1989 рух дод, ниёз дорем.
Шумо зикр кардед, ки баъзе одамон аз як ҳила истифода карданд.
Махсусан, кӯшишҳо сурат гирифтаанд, ки онро тавассути қонуни ассотсиатсияи COMPACT манъ
кунанд, ё хоҳиш доранд, ки ин манъкуниро пеш баранд.
Шумо эҳтимолан алайҳи ин чораҳои ҳуқуқӣ меандешед. Оё шумо аллакай бо вакили худ машварат кардаед, ки имкониятҳо чӣ гунаанд?
Мо як қарори таъҷилии манъкунанда содир мекунем, зеро онҳо ҳоло ҳамаи биноҳои нашриро бо пулис ишғол кардаанд.
Ҳама чиз аз мо гирифта мешавад: ҳамаи компютерҳо ва ҳамаи ҳисобҳои мо мусодира мешаванд, яъне пуле, ки мо дар
COMPACT бо заҳмати зиёд ба даст овардаем, ҳоло аз ҷониби давлат дуздида шуда, ба моликияти давлатӣ гузаронида мешавад.
Барои манъ кардани нашрияи қонунӣ ягон асоси ҳуқуқӣ вуҷуд надорад.
Мо ҳеҷ гоҳ барои ягон мундариҷа як бор ҳам маҳкум нашудаем.
На барангезандаи нафрат, на нажодпарастӣ, на антисемитизм, на даъват ба хушунат.
Мо як ниҳоди комилан бегуноҳ ҳастем, вале ҳоло ин чора – ин манъ. Онҳо аз ин кор халос нахоҳанд шуд.
Мо барои гирифтани қарори таъҷилӣ муроҷиат хоҳем кард ва умедворем, ки дар чанд рӯзи оянда онро ба даст меорем.
Ҷаноби Элзассер, бисёр ташаккур, ки бо мо сӯҳбат кардед!