יאָ, מיר האָבן דאָ דעם הויפּט־רעדאַקטאָר פֿון קאָמפּאַקט מאַגאַזין.
זיי זענען הײַנט גראָב אויפגעוועקט געוואָרן פֿון זייער שלאָף דורך מאַסקירטע פּאָליציי־אָפֿיצירן.
מען קריגט כּמעט דעם געפיל אַז קרימינעלע קלאַנען פֿירן דאָ אויס רײַדן.
ווי פילסטו זיך ווען דו זעסט עפּעס אַזוינס?
דאָס איז דער ערנסטסטער אַטאַק אויף פּרעס־פֿרײַהייט, לפּחות זינט דער שפּיגל־אַפֿערע אין 1962.
אין יענער צײַט, אָבער, איז דער שפּיגל נישט פֿאַרבאָטן געווען.
מיר האָבן איצט אַ פֿאַרבאָט־באַפֿעל פֿון נאַנסי פֿעזער קעגן קאָמפּאַקט־מאַגאַזין ג.מ.ב.ה.
אַלע מאַגאַזינען, אַלע טעלעוויזיע־פֿאָרמאַטן, אַלע געזעלשאַפֿטלעכע מידיאַ־פֿאָרמאַטן — דאָס איז אַ פּרוּוו צו פֿאַרניכטן.
אַרטיקל 5 פֿון דער גרונט־געזעץ – פֿרײַהייט פֿון דער פּרעסע און פֿרײַהייט פֿון אויסדרוק זענען אויפֿגעהויבן געוואָרן, נישט דורך
דעם פֿעדעראַלן קאָנסטיטוציאָנעלן געריכט אין קאַרלסרוה, נאָר דורך אַ איינצעלן באַשלוס פֿון דער רעגירונג אָדער פֿון פֿרוי פֿעזער.
אַ לעגאַלער טריק איז גענוצט געוואָרן צו דערגרייכן דאָס.
זיי האָבן פשוט געזאָגט: COMPACT-Magazin GmbH איז נישט אַ פֿאַרלאַג, נאָר אַ
פֿאַרבאַנד, אָבער מיר זײַנען נישט קיין פֿאַרבאַנד!
מיר זענען אַ פֿאַרלאַג. דער מערסט מצליחער פּרעס־מיטל פֿון דער אָפּאָזיציע אין דײַטשלאַנד.
מיר פאַרקויפן 40,000 קאָפּיעס אַ חודש.
אונדזערע יוטוב־קאַנאַלן דערגרייכן טעגלעך אַ מיליאָן מענטשן.
און דאָס, כמובן, איז געוואָרן געפערלעך פֿאַר דער רעזשים, דערפֿאַר האָבן זיי איצט דיקטאַטאָריש געהאַנדלט אין אַ
קלאָק־און־דאַגער אָפּעראַציע, אומלעגאַל ברעכן דעם געזעץ און אַרטיקל 5 פֿון דער יסוד־געזעץ.
עס איז אַ איין־מאָליקער געשעעניש, און איצט קענען מיר טאַקע זאָגן אַז מיר האָבן שטענדיק
געווארנט וועגן דעם: מיר גייען צו דיקטאַטור.
אָבער הײַנט איז עס געוואָרן אַ מאַניפעסט.
עס איז אמת אַז אַ פּובליקאַציע איז פֿאַרבאָטן געוואָרן אין דער ד.ד.ר., אָבער נישט אין דער פֿ.ר.ג.
אין דער ד.ד.ר., יאָ, ספּוטניק, דאָס איז געווען אין 1988, קורץ פֿאַרן פֿאַל פֿון דער
בערלינער וואַנט. האָסטו עפּעס באַמערקונגען דערוועגן?
אַ רעזשים אין אַראָפּגאַנג שלאָגט שטענדיק ווילד אַרויס.
און זיי מיינען אַז דאָס איז געווען דער פאַל מיט האָרנעקער און מיעלקע דעמאָלט, און איצט
איז עס דאָס זעלבע מיט בערבאָק און פֿייזער.
זיי מיינען אַז אויב זיי אַרײַנפֿירן פֿאַרבאָטן, קענען זיי ראַטעווען זייער רעזשים.
אָבער פֿאַרקערט וועט דער פאַל זײַן.
מענטשן באַמערקן דאָס, ווערן נאָך מער אויפגעבראַכט, און דערפֿאַר ווערט די אָפּאָזיציע שטאַרקער און שטאַרקער, און
לעסאָף ווערט דער פֿאַל פֿון דער רעזשים אוממעגלעך צו פֿאַרמיידן.
מיר דאַרפֿן אַ פֿרידלעכע רעוואָלוציע ווי די אין מזרח־דײַטשלאַנד אין 1989.
איר האָט דערמאָנט אַז עטלעכע מענטשן האָבן גענוצט אַ טריק.
ספּעציפיש, מען האָט פּרוּווירט עס פֿאַרבאָטן דורך דעם COMPACT־אַסאָציאַציע־געזעץ, אָדער
עס איז אַ ווילע צו דורכשטופן דעם פֿאַרבאָט.
דו וועסט מסתּמא נעמען לעגאַלע שריט קעגן דעם. האָסטו שוין גערעדט מיט דײַן אַדוואָקאַט וועגן די מעגליכקייטן?
מיר וועלן אַרויסגעבן אַ דרינגנדיקן אינסטרוקציע, ווײַל זיי האָבן איצט מיט דער פּאָליציי אַלע די פֿאַרלאַג־לאָקאַלן באַזעצט.
אַלץ ווערט אָפּגענומען, אַלע קאָמפּיוטערס און אַלע אונדזערע קאָנטעס ווערן באַזעצט; דאָס הייסט, דאָס געלט וואָס מיר בײַ
COMPACT האָבן שווער אַרבעט געטאָן צו פֿאַרדינען, ווערט איצט געשטאָלן דורך דער מדינה און איבערגעגעבן אין מדינה־באַזיצונג.
עס איז ניטאָ קיין לעגאַלער יסוד פֿאַר אַזאַ פֿאַרבאָט אויף אַ לעגאַלן פּרעס־אָרגאַן.
מיר האָבן קיינמאָל נישט געהאַט קיין איין פֿאַרמישפּעטונג פֿאַר קיין אינהאַלט.
נישט אויפֿרויסונג צו האַס, נישט ראַסיזם, נישט אַנטיסעמיטיזם, נישט אויפֿרויסונג צו גוואַלד.
מיר זענען אַ גאָר אומשולדיקער גוף, און נאָך איצט קומט דער שריט – דער פאַרבאָט. זיי וועלן דערמיט נישט אַנטלויפֿן.
מיר וועלן בעטן אַ דרינגנדיקע אינדזשעקשאַן און האָפֿן אַז מיר וועלן קענען באַקומען זי אין די קומענדיקע פּאָר טעג.
הער עלזאַסער, אַ גרויסן דאַנק פֿאַרן שמועסן מיט אונדז!