Ons het Kontantinisiatief 2 nodig, getiteld "As jy met kontant wil betaal, moet jy met kontant kan betaal!"
Nou dat Richard Koller se kontantinitiatief 1, saam met die Switserse Vryheidsparty (FBS) geloods, met 136 000
geldige handtekeninge goedgekeur is en by 'n referendum voorgelê sal word, is 'n tweede kontantinitiatief steeds nodig.
Waarom is dit nodig? Alhoewel die federale gelewenswet bepaal dat die Federale Raad kontant moet bewaar, wil die ekonomie
dit op die lang termyn met die hulp van sy magtige lobby afskaf.
Ten spyte van die Federale Wet op Geldeenheid is die afskaffing van kontant moontlik vir die ekonomie omdat kontrakreg en
ekonomiese vryheid voorrang geniet bo hierdie federale wet.
Kontraktuele reg is diskresionêr en, omdat dit voorrang geniet bo federale wetgewing, kan dit nie regtig kontant beskerm nie.
Daarom is Kontantinisiatief 2 nodig, wat vereis dat die beskerming van kontant as wettige
betaalmiddel in die grondwet veranker word.
Wat is beslissende statutêre reg?
In regswoordeboeke verwys dispositiwereg op wette wat toelaat dat die inhoud van kontraktuele bepalings van die wet afwyk.
Ander terme vir dispositiwreg in regswoordeboeke is buigsame reg of onderhandelbare reg.
Dit beteken dat die verpligting om kontant te aanvaar slegs van toepassing is indien
die partye nie ander reëlings getref het nie.
In praktiese terme, met betrekking tot die gebruik van kontant, beteken dit die volgende:
Tot dusver kon elke winkel self besluit of dit steeds duisendpondbanknote of klein munte wil
aanvaar, of selfs kontant in die algemeen, of nie.
Wat gebeur as die ekonomie kontantbetalings onaantreklik vind of dit heeltemal afskaf?
Dit plaas toenemende druk op kontantbetalings.
Selfs vandag aanvaar sekere openbare instellings nie meer kontantbetalings nie, byvoorbeeld vir kaartjies
vir geleenthede, in toilette by treinstasies of by feeste waar kontant nie meer aanvaar word nie.
Die Federale Raad wil egter nie wetgewing inlei wat die aanvaarding van kontant verpligtend maak nie.
Daarom is Kontantinitiatief 2 nodig, wat vereis dat kontant deur die federale regering voorsien en aan burgers
beskikbaar gestel word as 'n betaalmiddel, en dat dit oral as 'n betaalmiddel aanvaar moet word.
Die afskaffing van kontant word reeds regoor Europa bevorder. Die EU beplan om digitale
sentrale bankgeld so vroeg as 2026 in te stel.
Digitale sentrale bankgeld sluit die moontlikheid in om betalings wat spesifiek vir 'n bepaalde persoon aangewys is, te blokkeer.
Wat mense geneig is om te vergeet: as digitale sentrale bankgeld bekendgestel word, sal Twint,
kredietkaarte en debietkaarte waarskynlik ook verdwyn.
Hierdie sou dan oorbodig word, aangesien hulle steeds 'n sekere mate van vryheid sou waarborg, wat nie wenslik is nie.
Dit is nog 'n stap in die rigting van 'n toesigstaat wat sy burgers kan beheer en sanksioneer deur rekeninge te blokkeer.
Switserland is die enigste land in Europa wat die geleentheid het om sy grondwet deur direkte
demokrasie en met die hulp van hierdie inisiatief te wysig.
In hierdie geval, om kontant te spaar. Omdat burgers die opsie moet behou om anoniem te kan koop en
verkoop. Kontant waarborg dit en is dus vryheid!
Switserland kan 'n baken wees vir die hele Europa en die hele wêreld, vir die bewaring van kontant en dus van vryheid!
As dit vir jou belangrik is, teken die kontantinisiatief "Enigiemand wat met kontant
wil betaal, moet met kontant kan betaal!"
Onder die program is 'n skakel waar jy die handtekeningvelle kan aflaai.
En onthou om kontant gereeld in jou daaglikse lewe te bly gebruik, sodat die regering nie meer enige regverdiging het om
dit af te skaf nie. Want om kontant te gebruik beteken vryheid!