Στα σχολικά εγχειρίδια μπορείτε να διαβάσετε πώς πρώτα η ευλογιά και στη συνέχεια η μία ασθένεια μετά την άλλη
νικήθηκαν από τους ασφαλείς και αποτελεσματικούς εμβολιασμούς.
Αλλά είναι αυτό πραγματικά αλήθεια;
Ο πανεπιστημιακός διδάσκων Dr. Gerd Reuther, ακτινολόγος και ιστορικός της ιατρικής, ρίχνει φως σε αυτό το ερώτημα.
Ο Dr Reuther είναι γνωστός εδώ και καιρό για την κριτική του στην ιατρική που κυριαρχείται από φαρμακευτικές εταιρείες και την
εξέφρασε στο μπεστ σέλερ του Spiegel "Der betrogene Patient".
Στη διάλεξή του, ο Δρ Gerd Reuter χρησιμοποιεί το παράδειγμα του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς και
ιατρικές-ιστορικές πηγές για να δείξει τις συνέπειες του υποχρεωτικού εμβολιασμού κατά της ευλογιάς για τον πληθυσμό.
Σύμφωνα με τον Δρ Reuther, η ευλογιά ήταν μια ακίνδυνη ασθένεια, αλλά ο εμβολιασμός κατά της
ευλογιάς οδήγησε σε δεκάδες χιλιάδες θανάτους.
Με τον εμβολιασμό επήλθε ο θάνατος της ευλογιάς, κατά κάποιο τρόπο.
Σύμφωνα με τον Dr Reuther, τα 300 χρόνια ιστορίας των εμβολιασμών θα μπορούσαν να εξομοιωθούν
με ένα και μόνο έγκλημα στον τομέα της υγείας.
Ακούστε μόνοι σας τι έχει να πει ο Δρ Reuter για τους εμβολιασμούς και, ειδικότερα, για τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς.
Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του συμποσίου του MWGFD με θέμα "Έγκριση εμβολίων, σύσταση εμβολιασμού,
υποχρεωτικός εμβολιασμός - είναι επαρκή τα δεδομένα;".
Dr Ronald Weikl: Απολαύστε το, παρακαλώ απολαύστε το. Σας παρακαλώ, ελάτε τώρα μαζί μου για μια εξαιρετικά
διασκεδαστική παρουσίαση από τον αξιότιμο συνάδελφό μας Dr Gerd Reuther με τίτλο "Εμβολιασμοί - μια ιστορία επιτυχίας;".
Dr. Gerd Reuther: Ναι, αγαπητέ René, σας ευχαριστώ πολύ, αγαπητοί επισκέπτες.
Οι εμβολιασμοί Covid-19, που δεν ήταν εμβολιασμοί, δεν ήταν το πρώτο έγκλημα υγείας στην ιατρική.
Στην πραγματικότητα, τα 300 χρόνια ιστορίας των εμβολιασμών αποτελούν ένα ενιαίο έγκλημα στον τομέα της υγείας, αλλά λόγω
των περιορισμών του χρόνου θα μιλήσω μόνο για έναν εμβολιασμό.
Ωστόσο, πρόκειται για 200 χρόνια ιστορίας του εμβολιασμού, και συγκεκριμένα τα πρώτα 200
χρόνια αφορούσαν τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς.
Και αυτός ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς έχει ήδη πραγματοποιηθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως το Covid-19.
Επρόκειτο για εξαναγκασμό, για ποινές, για πολλά χρήματα, σε ορισμένες περιπτώσεις
ακόμη και περισσότερα χρήματα από ό,τι σήμερα.
Και επρόκειτο για κάτι που δεν είχε καμία απόδειξη.
Και η ζημιά έχει καλυφθεί.
Κάποιοι μπορεί να πουν, μπορείτε να συγκρίνετε την ευλογιά με το Covid;
Κόβιντ, ήταν απλώς η γρίπη.
Αλλά η ευλογιά ήταν μια τρομερή ασθένεια.
Σας έφερα αυτή την εικόνα, την οποία θα βλέπετε ξανά και ξανά.
Είναι ενδιαφέρον ότι στο Διαδίκτυο και στα βιβλία βλέπετε πάντα τις ίδιες εικόνες της ευλογιάς.
Δεν υπήρχαν τόσοι πολλοί πάσχοντες από ευλογιά στην εποχή της φωτογραφίας και του
κινηματογράφου ώστε να μπορείς να φέρνεις συνεχώς νέους.
Αλλά τον 19ο αιώνα, ένας σκιτσογράφος τόλμησε να δείξει ότι η ευλογιά δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο
τρομερή ασθένεια και ότι δεν είναι χειρότερη από το Covid.
Αλλά απλά φαίνονται άσχημα.
Έτσι, πήρε το θάρρος εδώ, ως ένα είδος διαφημιστικού γκαγκ για τους επαγγελματίες υγείας που καβαλάνε το βόδι
και το γαϊδουράκι εδώ και ως ένα είδος κινήτρου για να
Εμβολιασμός μιας νύμφης καλυμμένης με ευλογιά για να τρομάξει τους ανθρώπους.
Και μπορείτε να δείτε τι κάνουν τα παιδιά στα δεξιά.
Τα παιδιά φεύγουν.
Αλλά χρειάζεστε αυτό το σενάριο φόβου όπως τα πτώματα που θα βρίσκονται σε κάθε γωνία του δρόμου με το Covid.
Έτσι παρουσιάστηκε εδώ αυτή η νύμφη με τις κάλτσες.
Και ο φόβος βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο της επιχείρησης.
Αλλά αυτό δεν δικαιολογείται ούτε για την ευλογιά.
Γιατί; Είναι γνωστό ότι η ευλογιά υπάρχει εδώ και τουλάχιστον χίλια χρόνια, πιθανώς για πολλές χιλιάδες χρόνια.
υπήρχαν και στη Δύση, αλλά ως μια ακίνδυνη παιδική ασθένεια που ούτε καν συζητήθηκε.
Και εδώ είναι μερικά στατιστικά στοιχεία από την Αγγλία.
Και όπως βλέπετε, όλα ξεκινούν στις 16:30.
Εκεί καταγράφεται το πρώτο κρούσμα ενηλίκου, το οποίο πιθανότατα αντιστοιχούσε σε ευλογιά.
Μέχρι τότε, υπάρχουν το πολύ αμφισβητήσιμες περιέργειες ότι ένας ενήλικας θα είχε κολλήσει ευλογιά.
Αυτό άρχισε μόλις στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.
Και η καταστροφή της ευλογιάς συγκεκριμένα συνέβη τον 18ο αιώνα, όταν τα εμβόλια ήταν ήδη διαθέσιμα.
Γιατί πριν, αν ξανακοιτάξετε εδώ, δεν υπήρχαν εκατό θάνατοι το χρόνο από ευλογιά στο Λονδίνο.
Πολλοί έχουν ζήσει κάτω από πολύ κακές κοινωνικές συνθήκες.
Και μόλις τον 18ο αιώνα υπήρξαν εκατοντάδες χιλιάδες θανατηφόρα κρούσματα ευλογιάς.
Και ας σκεφτούμε την Covid.
Οι άνθρωποι δεν πέθαναν το 2020, αλλά μόνο μετά την έναρξη των εμβολιασμών.
Και εδώ ίσως ως μια πρώτη ένδειξη.
Θα μπορούσε αυτό να έχει σχέση με άλλες κοινωνικές εξελίξεις;
Ναι, η ευλογιά έγινε καταστροφή για την Ευρώπη μόνο όταν η Αντιμεταρρύθμιση επικράτησε μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο.
Ακόμη γράφεται σε πολλά βιβλία και αντιγράφεται επιμελώς ξανά και ξανά ότι ο εμβολιασμός των ασθενών με
ευλογιά με πύον έχει παλιά παράδοση στη λαϊκή ιατρική.
Οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Αφρικανοί το έχουν ήδη κάνει και γι' αυτό ο εμβολιασμός είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο.
Αν κοιτάξετε τα γεγονότα, αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια.
Δεν υπάρχουν έγγραφα πριν από το 1700 που κάποιος θα είχε χαράξει πύον σε άλλο άτομο.
Οι εμβολιασμοί καταγράφηκαν για πρώτη φορά γύρω στο 1700 από δύο Έλληνες μάντεις στην Κωνσταντινούπολη.
Λίγο αργότερα, εμφανίστηκαν εκεί επιδημίες ευλογιάς.
Και το 1713 έγινε η πρώτη αναφορά τέτοιων εμβολιασμών από Έλληνα γιατρό.
Αλλά όχι μια παλιά παράδοση λαϊκής ιατρικής.
Και είναι επίσης ένα παραμύθι της ιστορίας της ευλογιάς που λέει ότι αυτή η γυναίκα εδώ, η Lady Wortley Montagu, θα ήταν η
μεγάλη εισηγήτρια του ευεργετικού εμβολιασμού κατά της ευλογιάς.
Το είδε αυτό στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια λειτούργησε ως λομπίστας εμβολίων στη Δυτική Ευρώπη από το 1721.
Και ουσιαστικά το διέδωσαν στην ανώτερη τάξη.
Αλλά ακόμη και τότε, υγιείς άνθρωποι πέθαιναν ως αποτέλεσμα αυτών των εμβολιασμών.
Και ιδιαίτερα στους κορυφαίους κοινωνικούς κύκλους.
Ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών του εμβολιασμού, πιστοποιείται ένα ποσοστό θανάτου τουλάχιστον 2%.
Δεν ξέρουμε πόσο ψηλά ήταν πραγματικά.
Αλλά μπορείτε να αφήσετε την κυρία Γουόρτλεϊ Μοντάγκου έξω από την ιστορία, δεν έπαιξε πραγματικά κανένα ρόλο.
Διότι δέκα χρόνια μετά την εργασία της ως λομπίστριας των εμβολίων, δεν είχαν εμβολιαστεί πάνω από 1000 άτομα στην Αγγλία.
Πιο σημαντικός ήταν κάποιος Abbe Conti, για τον οποίο δεν μαθαίνετε σχεδόν τίποτα στην ιστορία.
Ένας Ιησουίτης που έκανε εκστρατεία για αυτούς τους εμβολιασμούς.
Και ο λόγος για τον οποίο οι εμβολιασμοί απογειώθηκαν ούτως ή άλλως ήταν επειδή υπήρχαν πολλά χρήματα.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα.
Ένας Άγγλος γιατρός έχει κληθεί στη Ρωσίδα τσαρίνα Αικατερίνη τη Μεγάλη για να εμβολιάσει την ίδια και τα παιδιά της.
Και για αυτή τη δραστηριότητα, ας πούμε, πέντε λεπτών, έλαβε πληρωμή 10.000 λιρών. Στο
σημερινό ισοδύναμο περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ.
Ισόβια σύνταξη 500 λιρών ετησίως και τον τίτλο του βαρόνου.
Ο ίδιος και οι απόγονοί του είχαν οριστεί για όλη τους τη ζωή.
Οι εμβολιασμένες Porsche στα γκαράζ σήμερα είναι συγκριτικά λίγες.
Το 1721, αυτοί οι σκοτεινοί εμβολιασμοί των αναβατών ευλογιάς στο
έπεσε στη λίμνη.
Υποτίθεται ότι κρούσματα ευλογιάς είχαν εισαχθεί στις ΗΠΑ με πλοίο.
Και ένας κληρικός και ένας γιατρός επέμεναν τότε ότι ήταν απαραίτητο να προστατευθεί ο πληθυσμός με εμβολιασμούς.
Και αυτή η αξιολόγηση, την οποία έκαναν τότε, θεωρείται επίσης ως η πρώτη ιατρική στατιστική.
Το ποσοστό θνησιμότητας από ευλογιά που ήταν 15% θα είχε μειωθεί σε 2,5%. Επιτυχία.
Αλλά αυτό που δεν αντιλαμβάνεστε είναι ότι αυτή δεν ήταν μια σωστή μελέτη του κ. Cotton Mather, ενός φανατικού πουριτανού.
Οι ομάδες δεν ήταν καθόλου συγκρίσιμες. Δεν υπήρξε τυχαιοποιημένη κατανομή.
Αυτοί που εμβολιάστηκαν και αυτοί που δεν εμβολιάστηκαν ήταν προφανώς πολύ διαφορετικές ομάδες.
Και η επιτυχία πρέπει επίσης να ήταν περιορισμένη, διότι ο κ. Cotton Mather έπρεπε να αφήσει τη σύζυγό του να τον αρνηθεί στο
ίδιο του το σπίτι για 14 ημέρες κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας εμβολιασμού, διότι
διαφορετικά πιθανότατα θα τον είχαν λιντσάρει.
Επομένως, πρέπει να υπήρξαν σοβαρά περιστατικά υγείας και θάνατοι.
Παρεμπιπτόντως, ο κ. Cotton Mather έκανε επίσης δίκες μαγισσών εκεί πέρα.
Ναι, και οι επιτυχίες στην Ευρώπη δεν φαίνονταν καλές.
Αν ρίξετε μια ματιά εδώ, αυτή είναι μια στατιστική από την Κοπεγχάγη, ετήσια θνησιμότητα από ευλογιά.
Και εδώ μπορείτε να δείτε πού άνοιξε και έκλεισε ξανά το νοσοκομείο εμβολιασμού.
Από τους αριθμούς δεν φαίνεται ότι έχει αλλάξει κάτι.
Έτσι, οι επιτυχίες ανήκουν στο παρελθόν.
Και αν δεν συνέβησαν στην Κοπεγχάγη και αλλού, μάλλον δεν θα μπορούσαν να έχουν συμβεί ούτε στη Βοστώνη.
Και αυτό που επίσης παραλείπουν να αναφέρουν πολλά βιβλία για την ιστορία της ιατρικής είναι ότι το 1729, οκτώ χρόνια
αφότου η Lady Wadley Montagu προπαγάνδιζε το όλο θέμα, το βρετανικό κοινοβούλιο είχε ήδη απαγορεύσει τους εμβολιασμούς.
Και μόνο μετά το 1743 πραγματοποιήθηκαν ξανά.
Και ο προσωπικός γιατρός της Μαρίας Θηρεσίας στη Βιέννη έκανε τότε την πολύ σοφή δήλωση ότι οι
αριστοκράτες και οι πλούσιοι συνήθως πεθαίνουν από ευλογιά.
Η μη επεξεργασμένη αποικία επιβιώνει χωρίς θεραπεία.
Αυτό δείχνει επίσης ότι η ευλογιά δεν ήταν μια πραγματικά σοβαρή ασθένεια.
Έγιναν μόνο μια σοβαρή ασθένεια με τη μορφή αυτού του εμβολιασμού εμβολίου πανώλης.
Και αυτό επηρέασε την ιστορία.
Όχι ευλογιά, αλλά ευλογιά που προκαλείται από εμβόλιο.
Θα σας δείξω δύο σημαντικούς θανάτους εδώ.
Ο Λουδοβίκος XV στα αριστερά, ο τελευταίος Βαυαρός Wittelsbach στα δεξιά.
Η γενιά του έσβησε από τον υποτιθέμενο θάνατο του Μαξιμιλιανού Γ΄ Γιόζεφ.
Και οι δύο φέρονται να πέθαναν από ευλογιά, ο ένας σε ηλικία 64 ετών και ο άλλος σε ηλικία 50 ετών.
Και αυτό που είχαν και οι δύο κοινό ήταν ότι ήταν οι πολύ αγαπητοί ηγεμόνες.
Ο λαός τα πήγαινε καλά υπό την εξουσία τους.
Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ο Λουδοβίκος XV δεν θα μπορούσε να έχει προσβληθεί από ευλογιά στην ηλικία των 64
ετών, επειδή είχε προσβληθεί από την ευλογιά όταν ήταν παιδί και η ευλογιά παρέχει ισόβια ανοσία.
Ο Λουδοβίκος XV κοίταξε τον εαυτό του στα 64 του χρόνια και είπε, αν δεν ήξερα ότι είχα
ευλογιά ως παιδί, θα έλεγα ότι είχα ευλογιά.
Δεν επέζησε. Θα μπορούσε να είναι μόνο ευλογιά που προκλήθηκε από εμβόλιο.
Ο Μαξ Γ΄ Ιωσήφ κατηγορείται ότι απλώς διέταξε τον πληθυσμό του να υποβληθεί σε εμβολιασμούς, αλλά ο ίδιος πάντα αρνιόταν.
Κάποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι πεθαίνει από ευλογιά σε ηλικία 50 ετών από πλήρη υγεία.
Και υπάρχουν πολλά άλλα.
Δύο αυτοκράτορες των Αψβούργων στη Βιέννη πέθαναν επίσης από ευλογιά.
Και υπάρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να μας προβληματίσουν.
Οι ευγενείς που πέθαναν ήταν άνθρωποι που ήταν πολύ πλούσιοι.
Αλλά η ευλογιά ήταν στην πραγματικότητα μια ασθένεια των φτωχογειτονιών, των φτωχών.
Πώς γίνεται αυτό;
Και ήταν πάντα μια παιδική ασθένεια.
Γιατί οι άνθρωποι προχωρημένης ηλικίας μπορούν να κολλήσουν ευλογιά από πλήρη υγεία;
Σχεδόν κανένας γιατρός δεν είχε δει ποτέ ευλογιά σε ενήλικες εκείνη την εποχή.
Και το πιο σημαντικό, όλοι γνωρίζουν ότι η ευλογιά είναι εξαιρετικά μεταδοτική.
Όπου όμως πέθαναν οι ηγεμόνες και οι άλλοι ευγενείς, δεν υπήρχαν πια άρρωστοι και δεν υπήρχαν πια θάνατοι από ευλογιά.
Δεν ήταν μεταδοτικοί και προφανώς δεν μόλυναν άλλους ανθρώπους.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο κοινό μεταξύ τους.
Όλοι οι άρχοντες είχαν την εκκλησία ως εχθρό τους.
Ήθελαν να αφαιρέσουν από την εκκλησία τη φορολογική της απαλλαγή.
Το οποίο δεν συνέβη μετά το θάνατό της.
Και έχω έναν ακόμη μάρτυρα αυτών των γεγονότων.
Πρόκειται για έναν μοναχό, τον Αβραάμ Α. Σάντα Κλάρα, ο οποίος ζούσε εκείνη την εποχή.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Johann Ulrich Megerle.
Και είπε ήδη τότε ότι το προνόμιο των αρχόντων των Medi Corum είναι να σκοτώνουν χωρίς τιμωρία.
Έτσι, ο Τζέιμς Μποντ δεν ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην ανθρώπινη ιστορία στον οποίο δόθηκε η άδεια να σκοτώνει, στην
πραγματικότητα εισήχθη τον 13ο αιώνα με την ίδρυση του ιατρικού επαγγέλματος, όπως λέει ο κ. Megerle.
Για όποιον πιστεύει ότι όλα αυτά είναι υπερβολές, επειδή ο εμβολιασμός δεν μπορεί να είναι τόσο κακός,
έχω φέρει μαζί μου μια φράση από το βιβλίο του Ερβέ Μποβέν για την ιστορία του εμβολιασμού.
Πρόκειται για ομότιμο καθηγητή στο Leuven.
Και είναι ένθερμος υποστηρικτής του εμβολιασμού.
Συνδέεται επίσης με το Ινστιτούτο Παστέρ.
Και γράφει στο βιβλίο του του 2011 ότι ο εμβολιασμός, όπως εφαρμόστηκε στην Ευρώπη μεταξύ του 1721 και
της εισαγωγής της μεθόδου Sutton, για την οποία θα μιλήσουμε σε λίγο, ήταν πολύ επικίνδυνος.
Ήταν αναμφίβολα στο όριο του ανεκτού.
Έτσι, λέει επίσης έμμεσα και αρκετά ξεκάθαρα ότι αυτά τα εμβόλια ήταν επίσης ένα δυνητικό όπλο δολοφονίας.
Και τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν απαραίτητο αν είχαμε ακούσει αυτόν τον κύριο.
Ο Daniel Sutton, όχι ακαδημαϊκός γιατρός, αλλά χειρουργός χειροτέχνης. Καταγόταν από οικογένεια χειρουργών.
Πραγματοποίησε εμβολιασμούς από το 1750 και μετά, αλλά χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνική.
Και κέρδισε πολλά χρήματα με αυτό, παρεμπιπτόντως.
Ο εμβολιασμός κόστιζε 10 λίρες για τους απλούς ανθρώπους και 25 λίρες για τους πλούσιους.
Έβγαζε 500 με 1000 την ημέρα.
Τότε, μια μονοκατοικία κόστιζε 500 λίρες. Αυτό σημαίνει ότι κέρδισε πολλές μονοκατοικίες σε μια μέρα με αυτόν τον τρόπο.
Αλλά παρ' όλα αυτά, του αξίζουν τα εύσημα γιατί είπε στο τέλος της ζωής του: "Δεν έχασα ούτε έναν ασθενή".
Πρώτον, απέφυγε να λάβει περαιτέρω τοξικά μέτρα. Αυτό συχνά ξεχνιέται στην ιστορία του εμβολιασμού, όπως, για
παράδειγμα, συχνά παραλείπονται τα βοηθητικά στα εμβόλια.
Γιατί τότε, όταν εμβολιαζόσουν, στην επίσημη ιατρική έπαιρνες επίσης αδάλεα, αντιμόνιο,
υδράργυρο και άλλα νόστιμα δηλητηριώδη πράγματα.
Δεν έκανε τίποτα από αυτά.
Έκανε μόνο αυτόν τον εμβολιασμό και δεν είπε τίποτε άλλο εκτός από καθαρό αέρα.
Αλλά έκανε ένα πράγμα πάνω απ' όλα. Και αν ο κόσμος είχε ακούσει τον κ. Sutton, η
καταστροφή του εμβολιασμού Covid δεν θα είχε συμβεί.
Διεξήγαγε ένα βασικό πείραμα.
Κάποτε απλά έξυνε το πύον στο δέρμα χωρίς να τρέχει αίμα.
Έκανε μια τομή στο δέρμα, έβαλε το πύον στον υποδόριο λιπώδη ιστό και στη συνέχεια έβαλε το πύον στους μύες και είδε τι συνέβη.
Και διαπίστωσε ότι το συμβάν-στόχος ήταν οι φλύκταινες του εμβολιασμού στο δέρμα, δηλαδή μια ακίνδυνη ασθένεια της
ευλογιάς, που εμφανίζεται μετά από αυτόν τον εμβολιασμό.
Αυτό συνέβη μόνο όταν έκανε τον εμβολιασμό στο δέρμα, όχι στον υποδόριο λιπώδη ιστό και όχι στους μύες.
Γιατί;
Είναι πραγματικά σαφές.
Επειδή το ανοσοποιητικό μας σύστημα λειτουργεί ενδογενώς.
Ό,τι βάζουμε βαθύτερα είναι μια καταστροφή.
Δυστυχώς, η ιατρική δεν το έχει συνειδητοποιήσει αυτό από την εποχή του κ. Sutton, πριν από 250 χρόνια.
Δυστυχώς, το βιβλίο του "Ο εμβολιαστής" δεν δημοσιεύτηκε μέχρι το 1796, όταν ο εμβολιασμός του Jenner είχε ήδη ξεκινήσει.
Αλλά αυτό που μας δίδαξε η Sutton είναι ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα λειτουργεί μόνο μέσω του δέρματος και των
βλεννογόνων, αν θέλετε να του διδάξετε κάτι με εμβολιασμούς.
Πρόκειται για μια εξελικτική ρύθμιση. Αλλά όχι αν εισάγετε κάτι βαθύτερα στον ιστό.
Μόνο το δέρμα, η μύτη, ο λαιμός, οι πνεύμονες και ο πεπτικός σωλήνας μπορούν να
επηρεάσουν τη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οτιδήποτε άλλο αποτελεί σωματική βλάβη με δυνατότητα πρόκλησης βλάβης.
Αυτό θα ήταν το επίτευγμα του Sutton.
Αλλά ο κ. Jenner ήρθε.
Και ο κ. Jenner ήταν της γνώμης, όχι ως πρώτος, αλλά και άλλοι γιατροί πριν από αυτόν, ότι η ακίνδυνη αγελαδοπανώλη, η οποία
θα είχε ως αποτέλεσμα οι αρμεχτές να μην έχουν σημάδια ευλογιάς,
αλλά έχουν διατηρήσει ένα όμορφο λευκό δέρμα, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως καλό υποκατάστατο για τα
άλογα της ανθρώπινης ευλογιάς, αν εμβολιαστούν με αυτά.
Οι αρμεχτές παρέμεναν υγιείς και είχαν όμορφο δέρμα μόνο επειδή είχαν φρέσκο, μη παστεριωμένο
αγελαδινό γάλα. Δεν είχε καμία σχέση με την αγελαδοπανώλη.
Γιατί; Επειδή ήταν εξαιρετικά σπάνια.
Ο ίδιος ο Jenner δεν έχει παράσχει ποτέ αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού
του και έχει πραγματοποιήσει ανήθικα πειράματα.
Έτσι, για παράδειγμα, εμβολίασε τον γιο του κηπουρού του με το εμβόλιο της αγελαδοπανώλης και εξέθεσε το
παιδί στην ευλογιά για να δει αν θα συνέβαινε κάτι.
Και δεν δίστασε να εμβολιάσει τον γιο του. Ούτε αυτό το διαβάζετε συνήθως.
Ο γιος του έμεινε διανοητικά ανάπηρος μετά από αυτόν τον εμβολιασμό και πέθανε σε ηλικία 21 ετών.
Αυτός είναι ο ήρωας του εμβολιασμού Jenner.
Και πριν από μερικά χρόνια, εξετάστηκαν επίσης οι παλιοί σωλήνες που έστειλε τότε ο κ. Jenner.
Δεν υπήρχε καθόλου καουμπόισσα σε αυτό.
Υπήρχε πανώλη των αλόγων εκεί μέσα, ή ίσως απλά κάτι ξεραμένο, κάτι που είχε σταλεί σε όλο τον κόσμο,
το οποίο σίγουρα δεν θα μπορούσε να είναι χρήσιμο.
Και οι λίγες στατιστικές που είναι διαθέσιμες στην Αγγλία μετά την εισαγωγή του Jenner σας δείχνουν εδώ στην
αριστερή πλευρά, αυτοί ήταν οι θάνατοι από ευλογιά στην Αγγλία.
Ο εμβολιασμός ήταν ήδη υποχρεωτικός από το 1853.
14.000, 20.000 και στη συνέχεια μια επιδημία με 44.000 θανάτους από ευλογιά.
Οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν τότε σιγά-σιγά ότι ο εμβολιασμός θα οδηγούσε στην πραγματικότητα στον θάνατο της ευλογιάς.
Και τότε υπήρξε μια πόλη που έκανε το πείραμα, για να το πω έτσι. Μπορείτε να το δείτε εδώ. Αυτή είναι η πόλη του Λέστερ.
Θα ξαναπάω.
Η πόλη του Λέστερ, η οποία δήλωσε απλώς από το δημοτικό συμβούλιο ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός
δεν θα εφαρμόζεται πλέον εντός των ορίων της πόλης.
Ο εμβολιασμός δεν είναι πλέον υποχρεωτικός.
Και η πόλη του Λέστερ, λοιπόν, έχει τον μικρότερο αριθμό κρουσμάτων ευλογιάς και τον μικρότερο αριθμό
θανάτων από ευλογιά σε σύγκριση με τις άλλες πόλεις όπου εφαρμόστηκε ο υποχρεωτικός εμβολιασμός.
Και αυτό φάνηκε και από την περαιτέρω πορεία των γεγονότων στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.
Εδώ μπορείτε να δείτε τον αριθμό των κρουσμάτων ευλογιάς που πέθαναν και εκείνων που πέθαναν
ως αποτέλεσμα του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς.
Οι καμπύλες δείχνουν ουσιαστικά τις ίδιες υψηλές τιμές.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι ένθερμοι υποστηρικτές του εμβολιασμού δεν μπορούν να μιλήσουν για μείωση της θνησιμότητας.
Αλλά δεν υπήρχαν μόνο θάνατοι, αλλά και σοβαρές αναπηρίες.
Η μηνιγγίτιδα εμφανίστηκε με τροποποιήσεις του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς.
Και το 1924, ένας παθολόγος στην Πράγα διαπίστωσε για πρώτη φορά τη σαφή σύνδεση κατά τη διάρκεια αυτοψίας.
Μπορείτε να δείτε πόσο χρόνο χρειάζεται αυτό. Οπότε 125 χρόνια. 25 χρόνια μετά την εισαγωγή του εμβολιασμού.
Την πρώτη φορά ανακαλύφθηκε ότι το όλο θέμα προκαλούσε μηνιγγίτιδα.
Αν και, φυσικά, αυτό έχει ξανασυμβεί.
Και στη συνέχεια χρειάστηκε μια άλλη ανθρώπινη ζωή, δηλαδή μια γενιά, 30 χρόνια, για να
αναγνωριστεί η βλάβη του εμβολίου στην Καρλσρούη το 1953.
Μέχρι τότε, δεν υπήρχαν επίσημα στοιχεία για βλάβες από τα εμβόλια, παρόλο που οι άνθρωποι εμβολιάζονταν επί 250 χρόνια.
Και στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αν και δεν υπήρξαν πλέον κρούσματα ευλογιάς, υπήρξαν 7 επιβεβαιωμένα
κρούσματα ευλογιάς από το 1949 έως το 1979, 360 θάνατοι από εμβολιασμό που παραδέχτηκε το RKI ή το Ινστιτούτο
Paul Ehrlich και τουλάχιστον 984 μόνιμοι τραυματισμοί.
Και γι' αυτό η ευλογιά έπρεπε να κηρυχθεί εκριζωμένη το 1979, επειδή αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να
φύγει από τη σκηνή ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς.
Διαφορετικά, ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς θα έπρεπε να συνεχιστεί.
Αλλά αυτό δεν λειτούργησε.
Και θα ήθελα να κλείσω με ένα απόσπασμα από έναν Αμερικανό γιατρό, υπέρμαχο του εμβολιασμού, ο οποίος ήταν ιατρικός
διευθυντής προληπτικής ιατρικής στον αμερικανικό στρατό.
Το 1940, μετά από σχεδόν 250 χρόνια ιστορίας εμβολιασμού, δήλωσε ότι το όλο ζήτημα της ανοσοποίησης, τόσο της ενεργητικής
όσο και της παθητικής, βρισκόταν ακόμη σε πειραματικό στάδιο.
Και αυτό είναι που βιώσαμε τώρα ξανά, το πειραματικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται το όλο θέμα.
Και αν αυτό ισχύει μετά από αυτό το διάστημα, τότε δεν μπορείτε παρά να πείτε γιατί οι
εμβολιασμοί μπορεί να εξακολουθούν να αποτελούν ζήτημα.