Немцы дрэнна падрыхтаваныя да вайны.
Страк-Цымерман мае намер мабілізаваць рэзервістаў.
Былы лідар СДПГ Габрыэль: «Нам давядзецца зламаць Расію» — пры неабходнасці «з дапамогай Вялікабрытаніі».
Мы павінны стаць прыдатнымі да вайны.
Міністр абароны Пісторыус хоча зафіксаваць фізічную падрыхтоўку маладых людзей.
ZDF: зброевая падрыхтоўка для наступнага пакалення: Taurus? Ну, вядома ж!
Палітык СДП К'езеветэр патрабуе: вайну трэба перанесці ў Расію.
Агрэсіўная вайна супраць Германіі больш не лічыцца недарэчнай. Мясцовыя ўлады рыхтуюцца.
Нямецкія ўзброеныя сілы рыхтуюць план аперацыі для Германіі.
Нягледзячы на ўсе жахлівыя выпрабаванні Першай і Другой сусветных войнаў, нямецкае насельніцтва зноў рыхтуецца да вялікай вайны.
Эрнст Вольф, эксперт у галіне эканомікі, палітыкі і фінансаў, тлумачыць магчымыя прычыны, чаму нямецкі ўрад так
паслядоўна рыхтуе нас да магчымай вайны замест таго, каб накіроўваць курс на мір ці хаця б імкнуцца да мірных перамоваў.
Вайны ніколі не адбываюцца выпадкова.
Вайны заўсёды рыхтуюцца вельмі, вельмі доўга.
Гэта датычыцца Першай сусветнай вайны, гэта датычыцца Другой сусветнай вайны, гэта датычыцца
ўсіх войнаў з таго часу. Іх рыхтуюць доўгі час.
Такім чынам, там прыкладаюцца велізарныя лагістычныя намаганні.
Таму вайна ніколі не пачынаецца так, як яе падаюць грамадскасці, — раптоўна, за адну ноч.
Заўсёды нешта адбываецца ў фонавым рэжыме.
А ў выпадку вайны ва Украіне, напрыклад, было зразумела за некалькі тыдняў да гэтага, што рухаюцца
войскі. Усё было падрыхтавана вельмі, вельмі старанна.
І ўсё гэта, вядома, таксама велізарны бізнес. І таму тыя, хто займаецца гэтым бізнесам,
вядома, павінны быць своечасова інфармаваныя.
Таму зброевая прамысловасць павінна своечасова атрымліваць інфармацыю, што ў хуткім часе спатрэбіцца больш
зброі, чым раней, бо ў такой вайне вельмі вялікая колькасць зброі павінна быць знішчана вельмі хутка.
І, вядома, папаўненне павінна праводзіцца вельмі хутка.
Яшчэ адзін важны аспект вайны — пераход эканомікі з мірнага рэжыму на ваенны.
Гэта таксама трэба падрыхтаваць. Таму на заднім плане адбываецца ўсялякая розная дзейнасць,
пра якую звычайны грамадзянін зусім не ведае.
Цікава, што войны, як сёння, так і ў мінулым, вядуцца не дзеля перамогі. Войны — гэта не больш
чым сродак прасоўвання зброевай прамысловасці.
І сёння зброевая прамысловасць цалкам знаходзіцца ў руках ІТ-індустрыі і буйных фінансавых карпарацый.
І зараз яны сутыкаюцца з цяжкасцямі; яны не атрымліваюць дастатковай прыбытку. І цяпер
яны атрымліваюць гэты прыбытак праз войны.
Як прымусіць нацыі ісці на вайну зноў і зноў.
Урады кажуць людзям, што мы супраць іншага ўрада.
Такім чынам, вораг проста ствараецца.
Такім чынам, у выпадку Украіны, раптам ім стаў вялікі дыктатар Пуцін .
Украіна выглядае як Давід супраць Галіафа Расіі.
А нармальныя людзі, натуральна, заўсёды на баку Давіда і адразу ж супраць Голіафа.
Амерыканскі ўрад зараз паводзіць сябе так, быццам ён з'яўляецца найвялікшым ворагам кітайскага ўрада.
Насамрэч, буйныя амерыканскія ІТ-кампаніі супрацоўнічаюць з буйнымі кітайскімі ІТ-кампаніямі.
Па сутнасці, заўсёды ў закуліссі прасоўваюцца эканамічныя інтарэсы і саюзы.
А людзям, звычайным людзям на вуліцы, проста ствараецца ўражанне, што адна дзяржава ваюе з іншай.
Бо гэта адзіны спосаб ідэалагічна прымусіць людзей фактычна ўдзельнічаць у гэтых войнах і,
напрыклад, пасылаць сваіх сыноў і дачок на поле бою.
Гэта лёгка стварае ў людзей ўражанне, што войны неабходныя і непазбежныя.
таму што адна краіна варожа ставіцца да іншай і ўяўляе для яе ваенную пагрозу.
Але калі войны плануюцца і жадаюцца, калі яны служаць ніякай іншай мэце, акрамя прасоўвання зброевай
прамысловасці і буйных ІТ- і фінансавых карпарацый, тады ў інтарэсах народа сказаць НЕ гэтым планам.
Калі воражыя стэрэатыпы служаць толькі для таго, каб маніпуляваць людзьмі, якія не жадаюць ваяваць, прымушаючы іх
паверыць у неабходнасць ваеннага канфлікту, то мы павінны сказаць НЕ маніпуляцыям і прапагандзе зараз.
Нам не трэба быць гатовымі да вайны – нам трэба зноў стаць гатовымі да міру.
Ці даведаецца грамадскасць пра гэтыя важныя сувязі своечасова?
Калі не, вас таксама могуць папрасіць прыняць удзел у вайне ў найбліжэйшай будучыні, ці то як салдата, ці то як цывільнага.
У гэты момант, у апошнюю чаргу, кожны павінен з найвялікшай шчырасцю адказаць сабе на пытанне: за каго ці за
што я б рызыкнуў сваім жыццём у экстрэмальнай сітуацыі?
Пісьменнік Вольфганг Борхерт запісаў адзін з магчымых адказаў на паперы яшчэ ў 1947 годзе.
Аднак яго таксама можна прымяніць дакладна такім жа чынам сёння і заўтра.
Вы. Чалавек за станком і чалавек у майстэрні.
Калі заўтра вам загадаюць спыніць выраб чайнаў і катлоў і замест гэтага пачаць вырабляць сталёвыя
каскі і кулямёты, ёсць толькі адзін выхад: скажыце НЕ!
Ты. Дзяўчына за прылаўкам і дзяўчына ў офісе.
Калі заўтра вам загадаюць заклёўваць гранаты і збіраць тэлескапічныя прыцэлы для снайперскіх
вінтовак, ёсць толькі адзін выхад: скажыце НЕ!
Вы. Уладальнік завода. Калі заўтра вам загадаюць прадаваць порах замест мукі і какавы,
ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажыце НЕ!
Ты. Даследчык у лабараторыі. Калі заўтра табе загадаюць вынайсці новую смерць, каб замяніць ёю старое
жыццё, ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажы НІ!
Ты. Паэт у сваім пакоі. Калі заўтра табе загадаюць спяваць не песні кахання, а песні нянавісці,
тады ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажы НЕ!
Вы. Доктар ля ложка хворага. Калі заўтра вам загадаюць заявіць, што мужчыны прыдатныя да ваеннай
службы, ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажыце НЕ!
Вы. Міністр у кафедры. Калі заўтра вам загадаюць благаславіць забойства і асвяціць вайну,
ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажыце НЕ!
Вы. Капітан парахода. Калі заўтра вам загадаюць спыніць перавозку пшаніцы і замест гэтага пачаць перавозіць
гарматы і танкы, ёсць толькі адзін выхад: скажыце НЕ!
Ты. Пілот на аэрадроме. Калі заўтра табе загадаюць скінуць бомбы і фасфор на гарады,
ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажы НЕ!
Ты. Кравец на дошцы. Калі заўтра табе загадаюць пашыць уніформы, ёсць толькі адзін выхад: скажы НЕ!
Вы. Суддзя ў сваёй мантыі. Калі вам загадаюць заўтра з'явіцца на ваенны суд, ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажыце «НЕ»!
Вы. Чалавек на станцыі. Калі заўтра вам загадаюць даць сігнал на адпраўленне эшалона з боепрыпасамі і транспарту
для салдат, ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажыце НЕ!
Ты. Чалавек у вёсцы і чалавек у горадзе. Калі яны прыйдуць заўтра і прынясуць табе павестку,
ёсць толькі адно, што трэба рабіць: скажы НЕ!
Ты. Маці ў Нармандыі і маці ва Украіне, вы, маці ў Фрыска і Лондане, вы, на Хуангхе і на Місісіпі, вы, маці ў Неапалі,
Гамбургу, Каіры і Осла — маці на кожным кантыненце, маці па ўсім свеце, калі заўтра вам загадаюць нараджаць дзяцей, быць
медсёстрамі ў ваенных шпіталях і новымі салдатамі для новых бітваў, маці па ўсім свеце, тады
застанецца толькі адно: Скажыце НЕ! Маці, скажыце НЕ!
Вы можаце паглядзець поўнае інтэрв'ю з Эрнстам Вольфам на тэму «Ад чаго павінна адцягваць нас нагнятанне
страху перад вайной – гульня лялек і сіла, якая ўсё каардынуе з-за куліс» па наступнай спасылцы.