Germanoj estas malbone preparitaj por milito.
Strack-Zimmermann intencas mobilizi rezervistojn.
Eksa SPD-gvidanto Gabriel: "Ni devos venki Rusion" – se necese, "kun la helpo de la britaj armitaj fortoj".
Ni devas fariĝi taŭgaj por milito.
Sekretario pri Defendo Pistorius volas registri la militan taŭgecon de junaj viroj.
ZDF-armiltrejnado por la venonta generacio: Taurus? Nu, kompreneble!
CDU-politikisto Kiesewetter postulas: Milito devas esti portata al Rusio.
Milito de agreso kontraŭ Germanio ne plu estas konsiderata neebla. Lokaj aŭtoritatoj sin preparas.
La Germana Armeo preparas operacian planon por Germanio.
Malgraŭ ĉiuj teruraj spertoj de la Unua kaj Dua Mondmilitoj, la germana loĝantaro denove estas preparata por grava milito.
Ernst Wolff, fakulo pri ekonomio, politiko kaj financoj, klarigas eblajn kialojn, kial la germana registaro tiel konstante
preparas nin por ebla milito anstataŭ direkti la kurson al paco aŭ almenaŭ klopodi engaĝiĝi en pacaj intertraktadoj.
Militoj neniam okazas per hazardo.
Militoj ĉiam estas preparataj por tre, tre longa tempo.
Ĉi tio validas por la Unua Mondmilito, por la Dua Mondmilito, por ĉiuj militaj konfliktoj
ekde tiam. Ili estas preparitaj jam delonge.
Do tio estas enorma loĝistika peno, kiu estas tie investita.
Do milito neniam okazas tiel, kiel oni prezentas ĝin al la publiko, subite dum unu nokto.
Ĉiam okazas aferoj en la fono.
Kaj en la kazo de la milito en Ukrainio, ekzemple, semajnojn antaŭe estis klare, ke trupmovadoj
jam okazis. Ĉio estis tre, tre zorge preparita.
Kaj la tuta afero estas, kompreneble, ankaŭ grandega komerco. Kaj tial tiuj, kiuj estas implikitaj en ĉi tiu
komerco, kompreneble devas esti informitaj ĝustatempe.
Do la armindustrio devas esti ĝustatempe informita, ke baldaŭ necesos pli da armiloj ol antaŭe, ĉar en tia milito
oni devas tre rapide detrui grandan nombron da armiloj.
Kaj, kompreneble, la replenigo devas esti tre rapida.
Alia grava aspekto de milito estas la transiro de la ekonomio de pacotempa ekonomio al militotempa ekonomio.
Tio ankaŭ devas esti preparita. Do en la fono okazas diversaj aferoj, pri kiuj la averaĝa civitano tute ne konscias.
La interesa afero pri militoj estas, ke militoj hodiaŭ, same kiel en la pasinteco, ne estas kondukitaj por esti gajnitaj. Militoj
estas nenio alia ol rimedo por antaŭenigi la armindustrion.
Kaj hodiaŭ la armindustrio estas tute en la manoj de la IT-industrio kaj de grandaj financaj korporacioj.
Kaj ili nuntempe spertas malfacilaĵojn; ili ne generas sufiĉajn profitojn. Kaj nun ili generas tiujn profitojn per militoj.
Kiel igi naciojn volajn denove kaj denove iri al milito.
Registaroj diras al la homoj, ke ni estas kontraŭ la alia registaro.
Do tiam malamiko estas simple konstruita.
Do en la kazo de Ukrainio, subite ĉio temis pri la granda diktatoro Putin .
Ukrainio aspektas kiel Davido kontraŭ Goljato Rusio.
Kaj la ordinara homo nature ĉiam subtenas Davidon kaj tuj kontraŭas Goliaton.
La usona registaro nuntempe agas kvazaŭ ĝi estus la plej granda kontraŭulo de la ĉina registaro.
Fakte, la ĉefaj usonaj IT-kompanioj kunlaboras kun la ĉefaj ĉinaj IT-kompanioj.
Esence, ĉiam estas ekonomiaj interesoj kaj aliancoj promociataj en la fono.
Kaj la homoj, la ordinaraj homoj sur la strato, simple ricevas la impreson, ke unu ŝtato batalas kontraŭ alia ŝtato.
Ĉar tio estas la sola maniero ideologie instigi homojn efektive partopreni en ĉi tiuj militoj kaj,
ekzemple, sendi siajn proprajn filojn kaj filinojn al batalo.
Tio facile donas al homoj la impreson, ke militoj estas necesaj kaj neeviteblaj.
ĉar unu lando estas malamika al alia kaj prezentas al ĝi militan minacon.
Sed kiam oni planas kaj deziras militojn, kiam ili ne servas al alia celo ol antaŭenigi la armindustrion kaj
grandajn IT- kaj financajn korporaciojn, tiam estas en la intereso de la popolo diri NE al tiuj planoj.
Se malamikaj stereotipoj servas nur por manipuli homojn, kiuj ne volas iri al milito, por ke ili kredu je
la neceso de milita konflikto, tiam ni devas nun diri NE al manipulado kaj propagando.
Ni ne bezonas esti taŭgaj por milito – ni bezonas denove fariĝi taŭgaj por paco.
Ĉu la publiko ĝustatempe konscios pri ĉi tiuj gravaj konektoj?
Se ne, ankaŭ vi povus esti petata partopreni en milito en la proksima estonteco, ĉu kiel soldato, ĉu kiel civitano.
Je ĉi tiu punkto, plej malfrue, ĉiu devas respondi la demandon por si mem kun la plej granda sincereco:
por kiu aŭ por kio mi riskus mian vivon en krizokazo?
La verkisto Wolfgang Borchert en 1947 surpaperigis unu eblan respondon.
Tamen ĝi ankaŭ povas esti aplikata ĝuste sammaniere hodiaŭ kaj morgaŭ.
Vi. Viro ĉe la maŝino kaj viro en la laborejo.
Se morgaŭ ili ordonos al vi ĉesi fari akvopipojn kaj kuirpotojn kaj anstataŭe komenci fari ŝtalajn kaskojn
kaj maŝinpafilojn, estas nur unu afero farenda: diri NE!
Vi. La knabino malantaŭ la vendotablo kaj la knabino en la oficejo.
Se morgaŭ ili ordonos al vi plenigi granatojn kaj kunmeti teleskopajn celilojn por snajperaj
fusiloj, estas nur unu afero farenda: diri NE!
Vi. Fabrikposedanto. Se morgaŭ ili ordonos al vi vendi pafpulvoron anstataŭ pulvoron kaj
kakaon, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Esploristo en la laboratorio. Se morgaŭ ili ordonos al vi inventi novan morton por anstataŭigi la
malnovan vivon, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Poeto en via ĉambro. Se morgaŭ ili ordonos al vi ne kanti amkantojn, sed kantojn de
malamo, tiam restas nur unu afero: diri NE!
Vi. Kuracisto ĉe la lito. Se morgaŭ ili ordonos al vi deklari la virojn taŭgaj por militservo, restas nur unu afero: diru NE!
Vi. Ministro en la pulpito. Se morgaŭ ili ordonos al vi beni murdon kaj sankcii militon, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Kapitano de la vaporo. Se morgaŭ ili ordonos al vi ĉesi transporti tritikon kaj anstataŭe komenci transporti
kanonojn kaj tankojn, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Piloto ĉe la flughaveno. Se morgaŭ ili ordonos al vi ĵeti bombojn kaj fosforon sur
urbojn, estas nur unu afero farenda: Diru NE!
Vi. Kuzisto sur via tabulo. Se ili morgaŭ ordonos al vi tranĉi uniformojn, estas nur unu afero farenda: diri NE!
Vi. Juĝisto en via robo. Se ili ordonas al vi morgaŭ iri al milittribunalo, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Viro ĉe la stacio. Se morgaŭ ili ordonos al vi doni la signalon por la foriro de la municio-trajno kaj de
la trupotransporto, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. La viro en la vilaĝo kaj la viro en la urbo. Kiam ili morgaŭ venos kaj alportos al vi viajn
alvokleterojn, estas nur unu afero farenda: diru NE!
Vi. Patrinoj en Normandio kaj patrinoj en Ukrainio, vi, patrinoj en Frisco kaj Londono, vi, ĉe la Hoangho kaj ĉe la Misisipo, vi,
patrinoj en Napolo, Hamburgo, Kairo kaj Oslo – patrinoj sur ĉiu kontinento, patrinoj tra la tuta mondo, se morgaŭ ili ordonos al
vi naski infanojn, flegistinojn por militaj hospitaloj kaj novajn soldatojn por novaj bataloj, patrinoj tra la tuta mondo,
tiam restas nur unu afero por fari: Diru NE! Patrinoj, diru NE!
Vi povas rigardi la plenan intervjuon kun Ernst Wolff pri la temo "Kion la instigita timo pri milito celas
distrakti nin – la ludo de pupoj kaj la potenco, kiu en la fono kunordigas ĉion" ĉe la sekva ligilo.