آلمانی‌ها برای جنگ به‌خوبی آماده نیستند.
استراک-زی‌مرمن قصد دارد نیروهای ذخیره را فعال کند.
رهبر سابق حزب سوسیال دموکرات آلمان، گابریل: «ما مجبور خواهیم بود روسیه را شکست دهیم» –
در صورت لزوم، «با کمک نیروهای مسلح بریتانیا».
ما باید برای جنگ آماده شویم.
وزیر دفاع پیستوریوس می‌خواهد آمادگی جسمانی نظامی مردان جوان را ثبت کند.
آموزش اسلحه ZDF برای نسل بعدی: توروس؟ خب، البته!
سیاستمدار CDU کیزه‌وِتر خواستار است: جنگ باید به روسیه آورده شود.
جنگ تجاوزکارانه علیه آلمان دیگر منتفی تلقی نمی‌شود. مقامات محلی خود را آماده می‌کنند.
نیروهای مسلح آلمان در حال تهیه طرح عملیاتی برای آلمان هستند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ با وجود تمام تجربیات وحشتناک جنگ جهانی اول و دوم، جمعیت آلمان بار دیگر برای یک جنگ بزرگ آماده می‌شود.
ارنست ولف، کارشناس اقتصاد، سیاست و امور مالی، دلایل احتمالی را توضیح می‌دهد که چرا دولت آلمان به‌طور مداوم ما را برای یک
جنگ احتمالی آماده می‌کند، به‌جای آنکه مسیر را به سوی صلح هدایت کند یا دست‌کم برای شرکت در مذاکرات صلح تلاش نماید.
جنگ‌ها هرگز به طور تصادفی رخ نمی‌دهند.
جنگ‌ها همیشه برای مدت‌ها طولانی آماده می‌شوند.
این موضوع دربارهٔ جنگ جهانی اول صدق می‌کند، دربارهٔ جنگ جهانی دوم صدق می‌کند و دربارهٔ تمام جنگ‌های پس از
آن نیز صدق می‌کند. آن‌ها مدت‌ها برای آن آماده شده‌اند.
پس این یک تلاش لجستیکی عظیم است که در آنجا در جریان است.
پس یک جنگ هرگز آن‌طور که به مردم نشان می‌دهند، ناگهان و یک‌شبه رخ نمی‌دهد.
همیشه در پس‌زمینه اتفاقاتی در حال رخ دادن است.
و در مورد جنگ اوکراین، برای مثال، هفته‌ها پیش از آن مشخص بود که تحرکات نیرو در حال انجام
است. همه چیز بسیار، بسیار با دقت آماده شده بود.
و کل ماجرا، البته، یک کسب‌وکار عظیم است. و به همین دلیل کسانی که در این کسب‌وکار دخیل هستند، باید به‌موقع مطلع شوند.
بنابراین صنعت تسلیحات باید به‌موقع مطلع شود که به‌زودی به تعداد بیشتری سلاح نسبت به گذشته نیاز خواهد بود، زیرا
در چنین جنگی باید تعداد زیادی سلاح خیلی سریع نابود شوند.
و البته، تأمین مجدد باید بسیار سریع باشد.
یکی دیگر از جنبه‌های مهم جنگ، انتقال اقتصاد از حالت صلح به حالت جنگ است.
آن هم باید آماده شود. بنابراین انواع و اقسام کارها در پس‌زمینه در جریان است که شهروند عادی کاملاً از آن‌ها بی‌خبر است.
نکته جالب در مورد جنگ‌ها این است که جنگ‌های امروزی و گذشته برای پیروزی fought نمی‌شوند. جنگ‌ها
چیزی جز وسیله‌ای برای ترویج صنعت تسلیحات نیستند.
و امروز، صنعت تسلیحات کاملاً در دست صنعت فناوری اطلاعات و شرکت‌های بزرگ مالی است.
و آنها در حال حاضر با مشکلات مواجه هستند؛ سود کافی به دست نمی‌آورند. و اکنون این سودها را از طریق جنگ‌ها به دست می‌آورند.
چگونه ملت‌ها را مایل به جنگ‌رفتن بارها و بارها کنیم.
دولت‌ها به مردم می‌گویند که ما علیه دولت دیگر هستیم.
پس دشمنی به‌سادگی ساخته می‌شود.
پس در مورد اوکراین، ناگهان همه‌چیز درباره دیکتاتور بزرگ پوتین بود
اوکراین مانند داوود در برابر جالوت روسیه به نظر می‌رسد.
و مردم عادی به‌طور طبیعی همیشه طرفدار داوود هستند و بلافاصله با جالوت مخالفت می‌کنند.
دولت آمریکا در حال حاضر طوری رفتار می‌کند که گویی بزرگ‌ترین دشمن دولت چین است.
در واقع، شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات آمریکا با شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات چین با هم همکاری می‌کنند.
اساساً، همواره منافع و اتحادهای اقتصادی در پس‌صحنه ترویج می‌شوند.
و مردم، مردم عادی در خیابان، صرفاً با این تصویر مواجه می‌شوند که یک دولت با دولتی دیگر می‌جنگد.
زیرا این تنها راه ایدئولوژیک برای وادار کردن مردم به مشارکت واقعی در این جنگ‌ها و، برای مثال،
فرستادن پسران و دختران خود به میدان نبرد است.
این به راحتی به مردم این تصور را می‌دهد که جنگ‌ها ضروری و اجتناب‌ناپذیر هستند.
زیرا یک کشور با کشوری دیگر خصمانه رفتار می‌کند و تهدید نظامی علیه آن مطرح می‌سازد.
اما وقتی جنگ‌ها برنامه‌ریزی و مطلوب می‌شوند، وقتی هیچ هدفی جز پیشبرد صنعت تسلیحات و شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات و مالی
ندارند، در این صورت به نفع مردم است که به این طرح‌ها نه بگویند.
اگر کلیشه‌های دشمن تنها برای دستکاری افرادی که تمایلی به جنگ ندارند و وادار کردنشان به باور ضرورت درگیری نظامی به
کار روند، پس باید همین حالا به دستکاری و تبلیغات نه بگوییم.
ما نیازی نداریم که برای جنگ آماده باشیم – ما باید دوباره برای صلح آماده شویم.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ آیا مردم به‌موقع از این ارتباطات مهم آگاه خواهند شد؟
در غیر این صورت، ممکن است از شما نیز خواسته شود که در آینده نزدیک در جنگی شرکت کنید، چه به‌عنوان سرباز و چه به‌عنوان غیرنظامی.
در این نقطه، در آخرین لحظه، هر کس باید با تمام صداقت برای خود به این سؤال پاسخ دهد: در یک وضعیت
اضطراری، جانم را برای چه کسی یا چه چیزی به خطر می‌انداختم؟
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ نویسنده ولفگانگ بورخرت در سال ۱۹۴۷ یکی از پاسخ‌های ممکن را روی کاغذ آورد.
با این حال، می‌توان آن را دقیقاً به همان شکل امروز و فردا نیز به کار برد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۱۲۳۴۳۲۱ تو. مرد پشت دستگاه و مرد در کارگاه.
اگر فردا به شما دستور دهند که ساخت قهوه‌خوری‌ها و دیگ‌های آشپزی را متوقف کنید و به جای آن کلاه‌های فولادی
و مسلسل بسازید، تنها یک کار باقی می‌ماند: نه بگویید!
۱۲۳۴۳۲۱ تو. دختر پشت پیشخوان و دختر در دفتر.
اگر فردا به شما دستور دادند که نارنجک‌ها را پر کنید و دوربین‌های منظره‌یاب تلسکوپی را برای تفنگ‌های
تک‌تیرانداز مونتاژ کنید، تنها یک کار باید انجام دهید: نه بگویید!
۱۲۳۴۳۲۱ شما. مالک کارخانه. اگر فردا به شما دستور دهند که به جای پودر و کاکائو باروت بفروشید، تنها یک کار باقی می‌ماند: بگویید نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. پژوهشگر در آزمایشگاه. اگر فردا به تو دستور دهند که مرگی جدید برای جایگزینی
زندگی کهنه اختراع کنی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. شاعر در اتاقت. اگر فردا به تو دستور دهند که به جای سرودن ترانه‌های عاشقانه،
ترانه‌های نفرت‌آمیز بخوانی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. پزشک کنار تخت. اگر فردا از تو بخواهند مردان را برای خدمت نظامی مناسب اعلام کنی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱ شما. وزیر در منبر. اگر فردا به شما دستور دهند قتل را برکت دهید و جنگ را مقدس
بشمارید، تنها یک کار باقی می‌ماند: بگویید نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. کاپیتان کشتی بخار. اگر فردا به تو دستور دهند که حمل گندم را متوقف کنی و به جای آن توپ‌ها و تانک‌ها
را حمل کنی، تنها یک کار هست که باید انجام دهی: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. خلبان در پایگاه هوایی. اگر فردا به تو دستور بدهند که بمب و فسفر را بر سر شهرها بریزی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. خیاط روی تخته‌ات. اگر فردا به تو دستور بدهند یونیفرم‌ها را بدوزی، فقط یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. قاضی در ردای قضا. اگر فردا به تو دستور دهند به دادگاه نظامی بروی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. مرد در ایستگاه. اگر فردا به تو دستور دادند که برای حرکت قطار مهمات و قطار
حمل نیرو علامت بدهی، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. مرد روستایی و مرد شهری. وقتی فردا بیایند و برگه احضار تو را بیاورند، تنها یک کار هست: بگو نه!
۱۲۳۴۳۲۱تو. مادران در نورماندی و مادران در اوکراین، شما، مادران در فریسکو و لندن، شما، در هوانگ‌هو و در میسی‌سیپی، شما، مادران در
ناپل و هامبورگ و قاهره و اسلو – مادران در هر قاره، مادران سراسر جهان، اگر فردا به شما دستور دهند که فرزند به دنیا آورید، پرستار
برای بیمارستان‌های نظامی و سربازان جدید برای نبردهای تازه، مادران سراسر جهان، تنها یک کار
باقی می‌ماند: بگویید نه! مادران، بگویید نه!
می‌توانید مصاحبهٔ کامل با ارنست ولف دربارهٔ موضوع «آنچه ترس دامن‌زده از جنگ می‌خواهد ما را از آن منحرف کند –
بازی عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی و قدرتی که در پس‌زمینه همه چیز را هماهنگ می‌کند» را در لینک زیر مشاهده کنید.