გერმანელები ომისთვის ცუდად არიან მომზადებულნი.
სტრაკ-ციმერმანი აპირებს რეზერვისტების მობილიზებას.
SPD-ის ყოფილი ლიდერი გაბრიელი: "ჩვენ რუსეთი უნდა დავამარცხოთ" – საჭიროების შემთხვევაში,
"ბრიტანეთის შეიარაღებული ძალების დახმარებით".
ჩვენ ომისთვის უნდა მოვემზადოთ.
თავდაცვის მინისტრი პისტორიუსი ახალგაზრდა კაცების სამხედრო მზადყოფნის აღრიცხვას სურს.
ZDF-ის იარაღის მომზადება მომავალი თაობისთვის: ტაურუსი? რა თქმა უნდა!
CDU-ის პოლიტიკოსი კისევეტერი მოითხოვს: ომი რუსეთში უნდა გადავიდეს.
გერმანიის წინააღმდეგ აგრესიული ომი უკვე გამორიცხული აღარ არის. ადგილობრივი ხელისუფლება მზადებას იწყებს.
გერმანიის შეიარაღებული ძალები გერმანიისთვის ოპერაციის გეგმას ამზადებენ.
პირველი და მეორე მსოფლიო ომების ყველა საშინელი გამოცდილების მიუხედავად, გერმანიის
მოსახლეობას კვლავ მზადყოფნაში აყენებენ დიდი ომისთვის.
ერნსტ ვოლფი, ეკონომიკის, პოლიტიკისა და ფინანსების ექსპერტი, განმარტავს შესაძლო მიზეზებს, თუ რატომ ამზადებს გერმანიის მთავრობა
ასე თანმიმდევრულად ჩვენ შესაძლო ომისთვის, იმის ნაცვლად, რომ მშვიდობისკენ მიმართოს კურსი ან,
სულ მცირე, მშვიდობიან მოლაპარაკებებში ჩაერთოს.
ომები შემთხვევით არ ხდება.
ომებისთვის ყოველთვის ძალიან, ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში ემზადებიან.
ეს ეხება პირველ მსოფლიო ომს, ეს ეხება მეორე მსოფლიო ომს, ეს ეხება მას შემდეგ ყველა ომს.
მათთვის დიდი ხნის განმავლობაში ემზადებიან.
ეს უზარმაზარი ლოგისტიკური ძალისხმევაა, რომელიც იქ ხორციელდება.
ასე რომ, ომი არასდროს ხდება ისე, როგორც მას საზოგადოებისთვის წარმოაჩენენ, მოულოდნელად, ერთი ღამით.
უკანა ფონზე ყოველთვის რაღაც ხდება.
და, მაგალითად, უკრაინაში ომის შემთხვევაში, რამდენიმე კვირით ადრე იყო ნათელი, რომ ჯარების გადაადგილება მიმდინარეობდა.
ყველაფერი ძალიან, ძალიან საგულდაგულოდ იყო მომზადებული.
და მთელი ეს ამბავი, რა თქმა უნდა, უზარმაზარი ბიზნესია. და სწორედ ამიტომ, ამ ბიზნესში ჩართულებმა,
რა თქმა უნდა, დროულად უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი.
ამიტომ, იარაღის მრეწველობამ დროულად უნდა იცოდეს, რომ ადრეულზე მეტი რაოდენობის იარაღი გახდება საჭირო, რადგან ასეთ
ომში ძალიან ბევრი იარაღის განადგურება მოუწევს ძალიან სწრაფად.
და, რა თქმა უნდა, შევსება ძალიან სწრაფად უნდა განხორციელდეს.
ომის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტია ეკონომიკის გადასვლა მშვიდობიანი დროის ეკონომიკიდან ომის დროის ეკონომიკაზე.
ესეც უნდა მომზადდეს. ასე რომ, ფონზე უამრავი რამ ხდება, რის შესახებაც რიგითი მოქალაქე სრულიად უცოდინარია.
ომების საინტერესო მხარე ისაა, რომ ომები დღესაც და წარსულშიც არ იწარმოება მოსაგებად. ომები არაფერია,
თუ არა იარაღის ინდუსტრიის ხელშეწყობის საშუალება.
დღეს კი, იარაღის ინდუსტრია მთლიანად IT ინდუსტრიისა და მსხვილი ფინანსური კორპორაციების ხელშია.
და ამჟამად მათ სირთულეები აქვთ; ისინი საკმარის მოგებას ვერ იღებენ. ახლა კი ამ მოგებას ომების ხარჯზე იღებენ.
როგორ გავხადოთ ერები მზად, რომ კვლავ და კვლავ წავიდნენ ომში.
მთავრობები ხალხს ეუბნებიან, რომ ჩვენ სხვა მთავრობის წინააღმდეგი ვართ.
ასე მტერი უბრალოდ იქმნება.
ასე რომ, უკრაინის შემთხვევაში, მოულოდნელად ის დიდი დიქტატორი პუტინი აღმოჩნდა .
უკრაინა გოლიათ რუსეთთან დაპირისპირებულ დავითს ჰგავს.
და ჩვეულებრივი ადამიანები ბუნებრივად ყოველთვის დავითის მხარეს იჭერენ და მყისიერად გოლიათის წინააღმდეგ გამოდიან.
ამერიკის მთავრობა ამჟამად ისე იქცევა, თითქოს ის ჩინეთის მთავრობის უდიდესი მოწინააღმდეგე იყოს.
სინამდვილეში, წამყვანი ამერიკული IT კომპანიები თანამშრომლობენ წამყვან ჩინურ IT კომპანიებთან.
სინამდვილეში, ფონად ყოველთვის ხდება ეკონომიკური ინტერესებისა და ალიანსების წინ წამოწევა.
ხალხს, რიგით მოქალაქეებს, უბრალოდ ის შთაბეჭდილება უქმნებათ, რომ ერთი სახელმწიფო მეორეს ებრძვის.
რადგან ეს არის ერთადერთი გზა, იდეოლოგიურად უბიძგო ხალხს, რეალურად მიიღონ მონაწილეობა ამ ომებში და,
მაგალითად, საკუთარი ვაჟები და ქალიშვილები გაგზავნონ ბრძოლაში.
ეს ადამიანებს ადვილად უქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ომები აუცილებელი და გარდაუვალია.
რადგან ერთი ქვეყანა მტრულად არის განწყობილი მეორის მიმართ და მას სამხედრო საფრთხეს უქმნის.
მაგრამ როდესაც ომები იგეგმება და სურთ, როდესაც ისინი სხვა მიზანს არ ემსახურებიან, გარდა იარაღის ინდუსტრიისა და
მსხვილი IT და ფინანსური კორპორაციების ხელშეწყობისა, მაშინ ხალხის ინტერესებშია, ამ გეგმებს უთხრას "არა".
თუ მტრის სტერეოტიპები მხოლოდ იმისთვის მსახურობს, რომ ომში წასვლაზე არასურველ ადამიანებს სამხედრო
კონფლიქტის აუცილებლობაში დაარწმუნონ, მაშინ ჩვენ ახლავე უნდა ვუთხრათ არა მანიპულაციასა და პროპაგანდას.
ჩვენ ომისთვის გამზადება არ გვჭირდება – ჩვენ ისევ მშვიდობისთვის უნდა მოვემზადოთ.
შეიტყობს თუ არა საზოგადოება დროულად ამ მნიშვნელოვანი კავშირების შესახებ?
წინააღმდეგ შემთხვევაში, თქვენც შეიძლება მოგიწიოთ უახლოეს მომავალში ომში მონაწილეობის
მიღება, როგორც ჯარისკაცს, ისე მშვიდობიანი მოქალაქეს.
ამ ეტაპზე, სულ მცირე, ყველამ თავად უნდა უპასუხოს კითხვას უდიდესი გულწრფელობით: ვისთვის ან რისთვის
გავრისკავდი ჩემს სიცოცხლეს საგანგებო სიტუაციაში?
მწერალმა ვოლფგანგ ბორხერტმა ერთი შესაძლო პასუხი 1947 წელს ქაღალდზე ჩაიწერა.
თუმცა, ის ასევე შეიძლება ზუსტად იმავე წესით გამოყენებულ იქნას დღესაც და ხვალაც.
შენ. კაცი მანქანასთან და კაცი სახელოსნოში.
თუ ხვალ გაბრძანებენ, შეწყვიტო წყლის ონკანებისა და ქვაბების დამზადება და მის ნაცვლად ფოლადის ჩაფხუტებისა და ტყვიამფრქვევების
კეთება დაიწყო, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვა უარი!
შენ. დახლს მიღმა მდგომი გოგონა და ოფისში მყოფი გოგონა.
თუ ხვალ გაბრძანდებიან, რომ ხელყუმბარები დატენოთ და სნაიპერული შაშხანებისთვის ტელესკოპური სამიზნეები
ააწყოთ, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლიათ: თქვით არა!
შენ. ქარხნის მფლობელი. თუ ხვალ გაბრძანდებიან, რომ ფქვილისა და კაკაოს ნაცვლად შაშხანა გაყიდო, მხოლოდ ერთი რამ გრჩენია: თქვი არა!
შენ. მკვლევარი ლაბორატორიაში. თუ ხვალ გაბრძანდებიან, მოიფიქრო ახალი სიკვდილი ძველი სიცოცხლის
შესაცვლელად, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. პოეტი შენს ოთახში. თუ ხვალ გაბრძანდებიან, რომ სიყვარულის სიმღერების ნაცვლად სიძულვილის სიმღერები
იმღერო, მაშინ მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. ექიმი პაციენტის საწოლთან. თუ ხვალ გაიძახიან, რომ ეს კაცები სამხედრო სამსახურისთვის ვარგისნი
არიან, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. მინისტრი საკურთხევლაში. თუ ხვალ გაიძახიან, დალოცვა დაწესო მკვლელობას და განწმინდო ომი, მხოლოდ ერთი რამ გრჩენია: თქვი არა!
შენ. ორთქლმავლის კაპიტანი. თუ ხვალ გაბრძანებენ, რომ ხორბლის გადაზიდვა შეწყვიტო და მის ნაცვლად იარაღი და ტანკები
გადაზიდაო, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. პილოტი აეროდრომზე. თუ ხვალ გაბრძანდებიან, რომ ქალაქებზე ბომბები და ფოსფორი ჩააგდო,
მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. მკერავი ხარ. თუ ხვალ უნიფორმების დაჭრას გაიძახიან, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. მოსამართლის მოსასხამში. თუ ხვალ სამხედრო სასამართლოში წასვლას გიბრძანებენ, მხოლოდ ერთი რამის გაკეთება შეგიძლია: თქვი არა!
შენ. კაცი სადგურზე. თუ ხვალ გაბრძანდებიან, მიეცი სიგნალი საბრძოლო მასალების მატარებლისა და ჯარის სატრანსპორტო ვაგონების
გასამგზავრებლად, მხოლოდ ერთი რამ უნდა გააკეთო: თქვი არა!
შენ. კაცი სოფელში და კაცი ქალაქში. როდესაც ხვალ მოვლენ და სამხედრო ბილეთს მოგიტანენ, მხოლოდ ერთი რამ უნდა გააკეთო: თქვი არა!
შენ. ნორმანდიელი დედები და უკრაინელი დედები, თქვენ, დედები ფრისკოსა და ლონდონში, თქვენ, ჰუანგჰოსა და მისისიპის ნაპირებზე,
თქვენ, დედები ნეაპოლში, ჰამბურგში, კაიროში და ოსლოში – დედები ყველა კონტინენტზე, დედები მთელ მსოფლიოში, თუ ხვალ გაბრძანებენ,
გააჩინოთ შვილები, ექთნები სამხედრო ჰოსპიტლებისთვის და ახალი ჯარისკაცები ახალი ბრძოლებისთვის, დედებო მთელ მსოფლიოში,
მაშინ მხოლოდ ერთი რამ გრჩებათ: თქვით არა! დედებო, თქვით არა!
შეგიძლიათ ნახოთ სრული ინტერვიუ ერნსტ ვოლფთან თემაზე "რისგან უნდა გადაგვაფანტოს ომის ხელოვნურად გაღვივებულმა
შიშმა – მარიონეტების თამაში და ფარდულის მიღმა ყველაფრის მაკოორდინირებელი ძალაუფლება" შემდეგ ბმულზე.