Gjermanët janë keq të përgatitur për luftë.
Strack-Zimmermann ka për qëllim të mobilizojë rezervistët.
Ish-udhëheqësi i SPD-së, Gabriel: "Do të na duhet ta mposhtim Rusinë" – nëse është e nevojshme,
"me ndihmën e Forcave të Armatosura Britanike".
Ne duhet të bëhemi të përshtatshëm për luftë.
Sekretari i Mbrojtjes Pistorius dëshiron të regjistrojë gjendjen fizike ushtarake të të rinjve.
Trajnimi me armë i ZDF-së për brezin e ardhshëm: Taurus? Sigurisht!
Politikani i CDU-së Kiesewetter kërkon: Lufta duhet të çohet në Rusi.
Një luftë agresioni kundër Gjermanisë nuk konsiderohet më e pamundur. Autoritetet lokale po përgatiten.
Forcat e Armatosura Gjermane po përgatisin një plan operacioni për Gjermaninë.
Pavarësisht të gjitha përvojave të tmerrshme të Luftës së Parë dhe Luftës së Dytë Botërore, popullsia
gjermane po përgatitet përsëri për një luftë të madhe.
Ernst Wolff, një ekspert në ekonomi, politikë dhe financa, shpjegon arsyet e mundshme pse qeveria gjermane na përgatit kaq
vazhdimisht për një luftë të mundshme, në vend që të vendosë kursin për paqe ose të paktën të
përpiqet të angazhohet në negociata paqësore.
Luftërat kurrë nuk ndodhin rastësisht.
Luftërat gjithmonë përgatiten për një kohë shumë, shumë të gjatë.
Kjo vlen për Luftën e Parë Botërore, vlen për Luftën e Dytë Botërore, vlen për të gjitha luftërat që nga
atëherë. Ato janë përgatitur për një kohë të gjatë.
Pra, aty po bëhet një përpjekje e madhe logjistike.
Pra, një luftë kurrë nuk ndodh ashtu si paraqitet publikut, papritmas brenda natës.
Gjithmonë ka gjëra që ndodhin në sfond.
Dhe në rastin e luftës në Ukrainë, për shembull, ishte e qartë javë përpara se po zhvilloheshin lëvizje
trupash. Gjithçka ishte përgatitur shumë, shumë me kujdes.
Dhe e gjithë kjo, natyrisht, është gjithashtu një biznes i madh. Dhe për këtë arsye, ata që janë të përfshirë
në këtë biznes duhet, natyrisht, të informohen me kohë.
Prandaj industria e armëve duhet të njoftohet me kohë se së shpejti do të kërkohet një numër më i madh
armësh se më parë, sepse në një luftë të tillë duhet të shkatërrohen shumë armë shumë shpejt.
Dhe, natyrisht, furnizimi duhet të kryhet shumë shpejt.
Një aspekt tjetër i rëndësishëm i luftës është tranzicioni i ekonomisë nga ekonomia e
kohës së paqes në ekonominë e kohës së luftës.
Kjo duhet të përgatitet gjithashtu. Pra, në sfond po ndodhin të gjitha llojet e gjërave për
të cilat qytetari mesatar nuk ka fare dijeni.
Gjëja interesante rreth luftërave është se luftërat sot, ashtu si në të kaluarën, nuk luftohen për t'u fituar. Luftërat nuk janë
gjë tjetër veçse një mjet për të promovuar industrinë e armëve.
Dhe sot, industria e armëve është plotësisht në duart e industrisë së teknologjisë së
informacionit dhe korporatave të mëdha financiare.
Dhe ata po përjetojnë vështirësi në këtë moment; nuk po gjenerojnë fitime të mjaftueshme. Dhe
tani po i gjenerojnë këto fitime përmes luftërave.
Si t'i bësh kombet të gatshme të shkojnë në luftë përsëri e përsëri.
Qeveritë i thonë njerëzve se ne jemi kundër qeverisë tjetër.
Kështu, një armik thjesht krijohet.
Pra, në rastin e Ukrainës, papritmas ishte diktatori i madh Putin .
Ukraina duket si David kundër Rusisë Goliath.
Dhe njerëzit normalë natyrshëm gjithmonë mbështesin Davidin dhe menjëherë janë kundër Goliathit.
Qeveria amerikane aktualisht po vepron sikur të ishte armiku më i madh i qeverisë kineze.
Në të vërtetë, kompanitë kryesore amerikane të teknologjisë së informacionit po punojnë së bashku me
kompanitë kryesore kineze të teknologjisë së informacionit.
Në thelb, gjithmonë promovohen interesa dhe aleanca ekonomike në sfond.
Dhe njerëzit, njerëzit e zakonshëm në rrugë, thjesht marrin përshtypjen se një shtet po lufton kundër një shteti tjetër.
Sepse kjo është e vetmja mënyrë për t'i shtyrë njerëzit ideologjikisht që të marrin pjesë vërtet në këto luftëra dhe,
për shembull, t'i dërgojnë djemtë dhe vajzat e tyre në betejë.
Kjo u jep njerëzve lehtësisht përshtypjen se luftërat janë të nevojshme dhe të pashmangshme.
sepse një vend është armiqësor ndaj një tjetri dhe paraqet një kërcënim ushtarak ndaj tij.
Por kur luftërat planifikohen dhe dëshirohen, kur ato nuk shërbejnë për asnjë qëllim tjetër përveç promovimit të industrisë
së armëve dhe korporatave të mëdha të teknologjisë së informacionit dhe financave, atëherë është
në interes të popullit të thotë JO këtyre planeve.
Nëse stereotipet e armikut shërbejnë vetëm për të manipuluar njerëzit që nuk janë të gatshëm të shkojnë në luftë
që të besojnë në nevojën e konfliktit ushtarak, atëherë duhet të themi JO manipulimit dhe propagandës tani.
Ne nuk kemi nevojë të jemi të përgatitur për luftë – na duhet të bëhemi përsëri të përgatitur për paqe.
A do të bëhet publiku me kohë i vetëdijshëm për këto lidhje të rëndësishme?
Nëse jo, edhe ti mund të kërkohet të marrësh pjesë në një luftë në të ardhmen e afërt, qoftë si ushtar apo si civil.
Në këtë pikë, së paku, të gjithë duhet t'i përgjigjen pyetjes për veten me sinqeritetin më të madh: për kë ose
për çfarë do të rrezikoja jetën time në një emergjencë?
Shkrimtari Wolfgang Borchert shkroi një përgjigje të mundshme në letër në vitin 1947.
Megjithatë, ai gjithashtu mund të aplikohet në të njëjtën mënyrë saktësisht sot dhe nesër.
Ti. Njeriu te makina dhe njeriu në punishtje.
Nëse nesër të urdhërojnë të ndalosh prodhimin e nargilave dhe tenxhereve për gatim dhe të fillosh të prodhosh kaska
çeliku dhe mitraloza, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Vajza pas banakut dhe vajza në zyrë.
Nëse nesër të urdhërojnë të mbushësh granata dhe të montosh shënjestra teleskopike për pushkë
snajperi, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Pronari i fabrikës. Nëse nesër të urdhërojnë të shesësh barut në vend të pluhurit dhe
kakao, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Hulumtues në laborator. Nëse nesër të urdhërojnë të shpikësh një vdekje të re për të zëvendësuar
jetën e vjetër, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Poet në dhomën tënde. Nëse nesër të urdhërojnë të mos këndosh këngë dashurie, por këngë
urrejtjeje, atëherë ka vetëm një gjë për të bërë: Thuaj JO!
Ti. Mjek pranë shtratit. Nëse nesër të urdhërojnë t'i shpallësh këta burra të aftë për shërbim
ushtarak, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Ministër në pulpitur. Nëse nesër të urdhërojnë të bekojë vrasjen dhe të shenjtërojë
luftën, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Kapiten i anijes me avull. Nëse nesër të urdhërojnë të ndalosh transportimin e grurit dhe të fillosh të transportosh
topa dhe tanke, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Pilot në aerodrom. Nëse nesër të urdhërojnë të hedhësh bomba dhe fosfor mbi qytete, ka vetëm një gjë për të bërë: Thuaj JO!
Ti. Krojtar në bordin tënd. Nëse të urdhërojnë nesër të presësh uniforma, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Gjykatës me mantelin tënd. Nëse të urdhërojnë të shkosh nesër në gjykatën ushtarake, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Njeriu në stacion. Nëse nesër të urdhërojnë të japësh sinjalin për nisjen e trenit të municioneve dhe
transportit të trupave, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Njeriu në fshat dhe njeriu në qytet. Kur të vijnë nesër dhe të sjellin letrat e
thirrjes, ka vetëm një gjë për të bërë: thuaj JO!
Ti. Nënat në Normandi dhe nënat në Ukrainë, ju, nënat në Frisco dhe Londër, ju, në Hoangho dhe në Mississippi, ju, nënat në
Napoli, Hamburg, Kajro dhe Oslo – nënat në çdo kontinent, nënat në mbarë botën, nëse nesër ju urdhërojnë të lindni fëmijë, të
bëheni infermiere në spitalet ushtarake dhe ushtarë të rinj për beteja të reja, nënat në mbarë botën, atëherë
ka vetëm një gjë për të bërë: Thuani JO! Nënë, thuani JO!
Ju mund të shikoni intervistën e plotë me Ernst Wolff mbi temën "Çfarë synon të na shpërqendrojë frika e nxitur
nga lufta – loja e kukullave dhe fuqia që koordinon gjithçka në prapaskenë" në lidhjen e mëposhtme.