Hungara ĉefministro Viktor Orbán estis en sia propra pacmisio al Ukrainio komence de julio 2024.
Orbán unue renkontiĝis kun la ukraina prezidento Volodymyr Zelenskyj en Kievo, poste kun la rusa prezidento Vladimir Putin
en Moskvo, kaj fine kun la ĉina prezidento Xi Jinping en Pekino.
Viktor Orbán, kiu nuntempe ankaŭ tenas la postenon de Prezidanto de la Eŭropa Konsilio, estis forte kritikita de
okcidentaj ŝtatestroj kaj de la ĉefaj okcidentaj amaskomunikiloj pro ĉi tiu iniciato dialogi:
Laŭ EU-gvidantoj en kunordigo kun la ĉefaj amaskomunikiloj, la pacmisio de Orbán perfide
perturbus la unuecan pozicion de la EU-membroŝtatoj.
La svisa novaĵportalo Die Weltwoche ĵetis tute alian lumon sur la paciniciaton de Orbán per siaj ekskluzivaj
intervjuoj kun Viktor Orbán dum la ŝtataj vizitoj kaj sia elsendo la 8-an de julio 2024.
Por ĉefredaktoro Roger Köppel, Viktor Orbán estas heroo.
Kaj ne sen kialo. La celo de Orbán estas certigi armistico­n por uzi la tempon por klarigi
la intertraktadojn inter la militantaj flankoj.
Laŭ Orbán, miloj da ukrainaj soldatoj mortas ĉe la frontlinioj ĉiun semajnon. El homa, fakte
kristana perspektivo, tio devas esti tuj haltigita.
Orbán uzis la interparolojn kun la ukraina kaj rusa ŝtatestroj por aŭskulti iliajn vidpunktojn, motivojn kaj celojn sen juĝo.
Tio estas ĝuste tio, pri kio temas ekzempla pacdiplomacio: etendi la manon unu al la alia kaj
aŭskulti unu la alian, laŭ Roger Köppel en Weltwoche.
Laŭ sendependa ĵurnalisto Alexander Raue, tamen, diplomatiaj intertraktadoj urĝe necesas, ĉar la
konflikto en Ukrainio estas sur la rando de drasta eskalado.
Nord-Koreio promesis sian senkondiĉan subtenon al Rusio kaj volas sendi soldatojn al Ukrainio jam en julio 2024, t.e. ĉi-monate.
Ĉinio ankaŭ volas sendi soldatojn al Belorusio.
Kune kun la rusa armeo, tio signifus, ke tri el la plej fortaj armeoj de la mondo estus implikitaj.
La pacmisio de Orbán do ne estas perfido al la ŝtatoj de la EU, sed prefere provo protekti ilin kontraŭ tio, ke
ili per siaj politikoj subtenantaj militon eniru kaptilon.
Laŭ la gazeto Weltwoche de la 11-a de julio, Orbán petis la turkan prezidanton Erdogan agi kiel
mediacianto por atingi la tre bezonatan armistico.
Temas pri la plej grava valoraĵo: homa vivo.
Kia tute malsama vidpunkto pri aferoj, kiun la ĉefaj okcidentaj amaskomunikiloj intence kaŝas de EU-civitanoj.
Por Roger Köppel, la puno de Orbán fare de Bruselo ankaŭ prezentas ŝancon.
La kalumniado de la pacmisio de Orbán kiel perfido klare montras la seniluziiĝon de la EU-gvidantaro pri paco.
Ĉi tio donas al EU-civitanoj la ŝancon pripensi, ĉu la gvidantoj de la EU vere estas la
reprezentantoj, kiujn ili deziras por sia lando.
Tiel pri la malkonsenta voĉo de Weltwoche en la ĉefaj amaskomunikiloj.
Alexandros Boufesis el la interreta portalo warnews247.gr emfazas, ke Orbán eble ne agas tute altruisme en sia pacmisio.
Orbán zorgas pri la sorto de la hungara malplimulto en Ukrainio kaj pri parto de ukraina
teritorio, kiu historie apartenis al Hungario.
Tiel diras Aleksandros Boufesis.
Kio fakte kaj finfine okazas malantaŭ la kulisoj sur la mondscenejo, kiun scenaron sekvas la nunaj politikaj
manovroj, kaj kia rolo individuaj politikistoj ludas en tio, ne povas esti definitive respondita en ĉi tiu programo.
Ni simple volas rememorigi vin, ke dum la mondmilitoj kaj la evoluo de la Orient-Okcidenta konflikto, la
tutmonda alta financo ĉiam financis ambaŭ flankojn kaj tiel tiris la ŝnurojn por regi la eventojn.
Financa fakulo Ernst Wolff ankaŭ ripete emfazas, ke militoj ne ekestas hazarde, sed estas bone preparitaj anticipe.
Vidu ankaŭ nian programon: Preparoj por nova mondmilito estas en progreso.
– Estas nur unu afero farebla: diru ne ĝustatempe!