Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանը 2024 թվականի հուլիսի սկզբին Ուկրաինայում իր սեփական խաղաղ առաքելությամբ էր։
Օրբանը առաջին անգամ հանդիպեց Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկիի հետ Կիևում, ապա Ռուսաստանի նախագահ
Վլադիմիր Պուտինի հետ Մոսկվայում, և վերջապես Չինաստանի նախագահ Սի Ցզինփինի հետ Պեկինում։
Վիկտոր Օրբանը, ով ներկայումս նաև զբաղեցնում է Եվրոպական խորհրդի նախագահի պաշտոնը, այս երկխոսության նախաձեռնության համար
խիստ քննադատության է արժանացել արևմտյան պետությունների ղեկավարների և հիմնական արևմտյան լրատվամիջոցների կողմից։
Ըստ ԵՄ առաջնորդների և հիմնական լրատվամիջոցների՝ Օրբանի խաղաղ առաքելությունը դավաճանաբար կխաթարի
ԵՄ անդամ պետությունների միասնական դիրքորոշումը։
Շվեյցարական Die Weltwoche լրատվական պորտալը պետական այցերի շրջանակներում Վիկտոր Օրբանի հետ ունեցած բացառիկ
հարցազրույցներով և 2024 թ. հուլիսի 8-ի հեռարձակմամբ լրիվ այլ լույս սփռեց Օրբանի խաղաղության նախաձեռնության վրա։
Գլխավոր խմբագիր Ռոջեր Քոպելի համար Վիկտոր Օրբանը հերոս է։
Եվ ոչ առանց պատճառի։ Օրբանի նպատակը հրադադար ապահովելն է՝ այդ ժամանակը օգտագործելու համար պատերազմող
կողմերի միջև բանակցությունները պարզաբանելու համար։
Օրբանի խոսքով՝ ամեն շաբաթ հազարավոր ուկրաինացի զինվորներ մահանում են ճակատային գծերում։ Մարդկային, իսկապես
քրիստոնեական տեսանկյունից սա պետք է անմիջապես դադարեցվի։
Օրբանը օգտագործեց Ուկրաինայի և Ռուսաստանի պետությունների ղեկավարների հետ անցկացված բանակցությունները՝ առանց որևէ
դատողության լսելու նրանց տեսակետները, շարժառիթները և նպատակները։
Դա հենց այն է, ինչը բնորոշ է օրինակելի խաղաղ դիվանագիտությանը՝ միմյանց հետ կապ հաստատելն ու
միմյանց լսելը, ըստ Ռոջեր Քոպելի Weltwoche-ում։
Սակայն ֆրիլանս լրագրող Ալեքսանդր Ռաուեի համաձայն՝ դիվանագիտական բանակցությունները հրատապ անհրաժեշտ են, քանի որ Ուկրաինայի
հակամարտությունը կանգնած է զանգվածային էսկալացիայի շեմին։
Հյուսիսային Կորեան Ռուսաստանին իր անվերապահ աջակցությունն է հայտնել և ցանկանում է 2024 թվականի
հուլիսին, այսինքն՝ այս ամիս, զինվորներ ուղարկել Ուկրաինա։
Չինաստանը նաև ցանկանում է զինվորներ ուղարկել Բելառուս։
Ռուսական բանակի հետ միասին դա կնշանակեր, որ աշխարհի երեք ամենաուժեղ բանակները կմասնակցեին։
Օրբանի խաղաղ առաքելությունը, հետևաբար, չի հանդիսանում ԵՄ պետությունների դավաճանություն, այլ փորձ է
պաշտպանելու դրանք իրենց պատերազմը աջակցող քաղաքականությունների արդյունքում թակարդ ընկնելուց։
Ըստ Weltwoche թերթի հուլիսի 11-ի հրապարակման՝ Օրբանը խնդրել է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանին հանդես գալ
միջնորդի դերում՝ անհրաժեշտ հրադադարի հաստատման նպատակով։
Այն վերաբերում է ամենակարևոր ակտիվին՝ մարդկային կյանքին։
Ի՜նչ ամբողջովին այլ տեսակետ է, որը առաջատար արևմտյան լրատվամիջոցները դիտավորյալ թաքցնում են ԵՄ քաղաքացիներից։
Ռոջեր Քոպելի համար Բրյուսելի կողմից Օրբանի նկատմամբ կիրառված պատիժը նույնպես հնարավորություն է։
Օրբանի խաղաղ առաքելությունը դավաճանություն հռչակելը հստակ ցույց է տալիս ԵՄ ղեկավարության հիասթափությունը խաղաղությունից։
Սա ԵՄ քաղաքացիներին հնարավորություն է տալիս մտածելու՝ արդյոք ԵՄ առաջնորդները իսկապես այն ներկայացուցիչներն
են, որոնք նրանք ցանկանում են իրենց երկրի համար։
Ահա թե ինչ եղավ Weltwoche-ի այլախոհ ձայնին հիմնական լրատվամիջոցներում։
Ալեքսանդրոս Բուֆեսիսը warnews247.gr ինտերնետային պորտալից ընդգծում է, որ Օրբանը իր խաղաղ
առաքելության մեջ կարող է չգործել ամբողջությամբ անձնուրացաբար։
Օրբանը մտահոգված է Ուկրաինայում հունգարական փոքրամասնության ճակատագրով և Ուկրաինայի այն
տարածքով, որը պատմականորեն պատկանել է Հունգարիային։
Այսպես է ասում Ալեքսանդրոս Բուֆեսիսը։
Իրականում և վերջնականապես ինչ է կատարվում աշխարհի բեմի ետնաբեմում, ինչ սցենարի են հետևում ներկայիս քաղաքական
մանևրները և ինչ դեր են այս ամենում խաղում առանձին քաղաքական գործիչները, այս ծրագրում հնարավոր չէ վերջնական պատասխան տալ։
Պարզապես ուզում ենք ձեզ հիշեցնել, որ համաշխարհային պատերազմների ընթացքում և Արևելք-Արևմուտք հակամարտության զարգացման ժամանակ
համաշխարհային բարձր ֆինանսը միշտ ֆինանսավորել է երկու կողմերին և այդպիսով թելեր քաշելով վերահսկել է իրադարձությունները։
Ֆինանսական փորձագետ Էռնստ Վոլֆը նույնպես բազմիցս ընդգծում է, որ պատերազմները պատահական չեն
բռնկվում, այլ նախապես լավ նախապատրաստված են։
Տեսեք նաև մեր ծրագիրը՝ նոր համաշխարհային պատերազմի նախապատրաստական աշխատանքները ընթացքի մեջ են
Միակ բանը, որ պետք է անել, ժամանակին «ոչ» ասելն է։