Германияда үй-бүлөлүк соттор жана жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу органдар жалган маалыматтарга таянып,
балдарды энесинен же атасынан системалуу түрдө бөлүп же изоляциялап, кээ бир учурларда күч менен уурдап кетишет.
Жабыркагандарга үн берүү максатында «AXION Resist» уюму быйыл 3-майда «Балдар жана байланыш максат
катары» деген темада басма сөз симпозиумун өткөрдү.
Сиз билесизби, Германияда жыл сайын 80 000ден 90 000ге чейин балдар ата-энесинен ажыратылып, көп учурда кайра кайтарылбайт?
Сиз билесизби, качкын балдар жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелердин популярдуу максатына айланып калганын, ал эми
алардын ата-энелери тилди билбегендиктен жана мыйзамдар тууралуу маалыматы жоктуктан улам
колунан эч нерсе келбей, жардамсыз карап турушат?
Сиз билесизби, Германиянын Федералдык саламаттыкты сактоо борбору (BZgA) Дүйнөлүк саламаттыкты сактоо уюму (WHO) менен биргеликте
«Европадагы жыныстык тарбия боюнча стандарттарды» иштеп чыкканын? Ал эми ал буга чейин эле балдарга
педофилдик кол салууларга уятсыз түрдө даярдап жатканын?
Балдардын жыргалчылыгы жана коргоо түшүнүктөрү бүгүнкү күндө мурдагыдай эркин колдонулбайт.
Тескерисинче, алар бизден аларды кантип колдонуу керектигин эч качан болбогондой талап кылышат.
Эгер бала бакчалардагы денени изилдөө бөлмөлөрү зомбулукту алдын алуу максатында колдонулушу керек болсо, эрте курактагы балдарды
гендердик ар түрдүүлүк боюнча тарбиялоо толеранттуулукту жогорулатууга багытталган болсо, мектептердеги аскердик
машыгуулар тынчтык рухун калыптандырууга кызмат кылууга тийиш болсо, анда чыныгы каршы-тарбия берүүгө чукул
муктаждык бар, ал бүгүн AxionResist симпозиумунан башталат.
Азыркы күнгө чейин негизги масс-медиа мыйзамдуу жарандар уктап калган учурда эфирге
чыгарылып, жөнөкөйлөштүрүлгөн гана көрүнүштү көрсөтөт.
Бирок бул жерде көзүңүздү ачык кармоо маанилүү!
Ар бир жыл сайын 2-сентябрда Бүткүл дүйнөлүк балдар күнүн белгилеп келебиз. Биз баарыбыз абдан кубанабыз, ал эми министрлик
сонун ураандарды жарыялап, дайыма бирдей фразаларды кайталайт.
Жашоонун чындыгы биздин жогорку соттор менен Европа соттору жарыялагандан драмалык түрдө башкача көрүнөт.
Мамлекет үй-бүлөлүк байланыштарды өнүктүрүүгө өбөлгө түзгөн эрежелерди иштеп чыгууга милдеттүү жана адамдарга
бирге жашоого мүмкүнчүлүк берген чараларды көрүшү керек.
Биз баштан кечирип жаткан нерселер үй-бүлөлүк байланыштарды жоюп, талкалап жаткан чаралар.
Эне сүйүүсүн четке каккан жана ага каршы күрөшкөн коом бузулуп, зомбулукка батып, адамды акыл-эстен ажыратып
салат; тилекке каршы, дал ушуну биз Германияда көрүп жатабыз.
Бул жерде «баланын эң мыкты кызыкчылыктары» деген термин бир нече жолу кездешет.
Бул сөз айкашын укканда биз ыңгайсызданып кетебиз, анткени адамдар «баланын мыкты кызыкчылыктары» жөнүндө
сүйлөшкөндө, адатта аягында тескерисинче болуп калат.
Максат – балага максималдуу зыян келтирүү.
Балдар коргоосуз жана көптү көтөрө алышат.
Бул доктор Андреа Христидистин типтүү билдирүүлөрү.
Ошентип, бул болжолдонгон балдарды коргоо чараларынын баары тууралуу мен буга чейин эле SOS Балдар Айылдарын айтып өткөм.
Интернетте иликтөө отчету бар, аны мен төмөндө шилтеме катары да бердим.
160 бала SOS балдар айылдарында сексуалдык зомбулукка кабылып, зордукталып, айрымдары
кош бойлуу болуп, андан соң аборт жасалган.
Ал эми SOS балдар айылдары дагы деле кайрымдуулук жардамдарын сурап жатышат, бул мага
чындап эле жаман сезим калтырат, айтышым керек.
Биз мамлекет ар дайым биз үчүн эң жакшысын каалайт деп дайыма ишенүүдөн арылышыбыз керек.
Мамлекет адатта биздин эң жакшы кызыкчылыгыбызды ойлобойт, анткени, сиз билгендей, ал биз үчүн эң жакшы деп эсептеген
нерсени гана каалайт, ал болсо биздин акчабыз жана балдарыбыз.
2018-жылы катталган бул классикалык иш лагерьдеги жылдар бою уланган жыныстык зомбулукту камтыйт. Бул зомбулук эскирген
мүлктөгү караванда болуп, жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекеме балдарды тарбиялык атага жиберип, ал
жерде аларга жыныстык зомбулук көрсөтүлгөн. Мекеме болсо аларга жаңы эт менен камсыздап турган.
Бул абсурд.
Парламенттик иликтөө комитети март айында ишин баштады, жана анын жыйынтыгы кандай болорун көрүү мага абдан кызыктуу, анткени ал
жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелердин, судьялардын, үй-бүлөлүк соттун судьяларынын
жана социалдык кызматтардын жоопкерчилигин ачыктайт.
Үй-бүлөлүк укукта жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекеменин кызматкерлерине же мыйзамдуу өкүлдөрүнө карата
кызыкчылыктардын кагылышуусу боюнча четтетүү өтүнүчү каралбайт.
Ошентип, алар ар дайым туура иштейт деп айтылат, аларга тийүүгө болбойт.
Балдарды багуу боюнча иштер, өтө аз, сейрек учурларды эске албаганда, балдарды коргоону камсыз кылбайт.
Германиянын ар кайсы аймактарындагы жаштардын социалдык камсыздоо органдары менен 30 жылдан ашык убакыт бою кызматташып,
балдарды педофил кылмышкерлерге жайгаштырган доктор Гермут Кентлердин изилдөөлөрү буга чейин эле айтылган.
Буга чейин алар жаштардын социалдык камсыздоо бөлүмүндө кызматкер болуп иштешкен, бирок азыр алар
жетекчи болуп, ошол эле бөлүмдөрдө иштеп жатышат.
Ал эми Кентлер иликтөөлөрүнөн алынган, иликтөөчүлөр, башкача айтканда изилдөөчүлөр катуу сынга алган ысымдар жашырылып турат.
Бул адамдарга биздин мамлекеттин макулдугу менен муну жасоого уруксат берилгенин
билдирет, болбосо бул ысымдар ачыкка чыгарылмак.
Ханзаадалар жана айымдар, көптөгөн ондогон жылдар бою бул жаман рух университеттерде, институттарда жана Кудай
билген башка жерлерде көптөгөн ложаларды жана гондорду окутту.
Жана бүгүн бул жерде отурган, бир эле нерсени попугай сыяктуу кайталап жаткан баары бирдей калыптан чыккан.
Мен таң калган жокмун.
Мен таң калдым, анткени Билефельд университети жок дегенде абалды так көрсөтүп, бул бүтүндөй нерсенин
кылмыш экенин жана башка эч нерсе эместигин билдирди.
Ал муну эки эксперттик отчетто жасады.
Бул илимий мекемелерди камтыган педосексуалдык тармак.
Бул жөн гана Берлин эмес, эсиңде болсун, бул жөн гана Берлин эмес.
Жана бул партиялар, өзгөчө Жашылдар партиясы, педосексуалдуулукту кылмыш катары жоюуну талап кылышкан.
Учурда биз балдарыбызды фантазияларга, сексуалдык бузуктуктарга жана медициналык кемчиликтерге курмандыкка чалуудабыз.
Азыр бизде Альфа мууну бар, алардын 70 пайыздан ашыгы баштан өткөрүүгө туура келген
коронавирус доорунан улам психикалык кыйналышка дуушар.
жана биздин саясатчылардын балдарды күнүнө сегиз саатка беткап тагынууга мажбурлоо, аларды карантинге,
аралыктан окутууга жана социалдык изоляцияга дуушар кылуу боюнча кабыл алган чечимдери үчүн.
Бул, албетте, мамлекеттин баланын жыргалчылыгына кам көргөнүнүн белгиси болгон жок.
Бул баланын жыргалчылыгына кайдыгер мамиле болду.
Ошондуктан биз балдарга кам көрүү жана тарбия берүү боюнча негизги жоопкерчиликти ата-энелерге жүктөгөн түпкү
табигый укук ыкмасынан дээрлик эч нерсе калбаганын көрө алабыз.
Көзөмөл мамлекети бул мамилеге ири көлөмдө кийлигишет.
Корона терминалы.
Бул жерде биз камкорчулук мамлекеттин балдар менен ата-энелердин укуктук чөйрөсүнө ашыкча кийлигишүүсүн ачык көрө алдык.
Жана бул жерде эмне болгонун так түшүнүшүбүз керек.
Акыркы төрт жыл ичинде зыян жана өлүм «ден соолук» деп аталган курмандык жайга курмандыкка чалынды.
мамлекетке жана саламаттыкка толук баш ийүү деген акылга сыйбас куралды кууп, толук фанатикалык коомдун курмандык жайында
Конституциялык жана мыйзам чыгаруу бийлик органдары ата-энелердин укуктарын атайылап бузушту.
Табигый мыйзамдан эч нерсе калган жок.
Бул мамлекетке каалаган убакта бала менен чектөөсүз байланышка кайрадан чыгууга мүмкүнчүлүк берип, ата-энелерге карата жазалоочу
чараларды колдонуп бул байланышты жүзөгө ашырууга шарт түзөт.
Бирок ата-эне болуу жана үй-бүлөлөр алдын ала бар.
Алар мамлекет пайда боло электе эле бар болчу.
Ошондуктан мамлекеттин балдар боюнча укуктары ата-энелеринин өз укуктарынан жогору эмес.
Ошондуктан, балдарга мамлекеттик колдоо өзгөчө кырдаалдарда гана жана балдар үчүн ыңгайлуу чөйрөнү түзүү менен чектелиши керек.
Бал менен эненин ортосундагы негизги, өмүр үчүн өтө маанилүү байланыш бар экени ачык-айкын жана
толук түшүнүктүү, ага эч ким кийлигишпеши керек.
Эгер ата-энелер тирүү эмес болсо же балдар чындап олуттуу коркунучка дуушар болсо, тарбиячы ата-энелер абдан кереметтүү.
Муну дагы бир жолу баса белгилегим келет, анткени чындап эле кереметтүү асырап алуучу ата-энелер да бар.
Бирок тарбиячы ата-энелер эч качан бала менен байланыш түзө алышпайт.
Сиз жакшы мамиледе боло аласыз.
Бирок бул айырма.
Мен эми түшүндүрөм:
Кош бойлуулуктун төртүнчү айынан баштап эне менен баланын ортосунда клеткалар өткөрүлөт – башкача айтканда, бала плацента
жана пуповина аркылуу энеден клеткаларды өзүнүн денесине алат, ал эми эне баладан клеткаларды өзүнүн
денесине алат, алар ал жерде дээрлик ар дайым өмүр бою калат.
Бул микрокимизерм деп аталат, ал чындыгында кездешет.
Туулганга аз убакыт калганда окситоцин рецепторлорунун тыгыздыгы кыйла жогорулайт – муну эстеп жүрүүнүн кереги
жок – бул эне менен баланын байланышын ого бетер бекемдейт.
Эне менен баланын байланышы — эволюция жараткан эң жакын нерсе, аны жер курттарынын деңгээлинде да тастыктоого болот.
Мен, албетте, ийгиликтүү асырап алуулар бар экенин четке какпайм.
Мен айрым учурларда бир жыныстагы жубайлар мамилени ийгиликтүү куруп кете алышат деген мүмкүнчүлүктү четке какпайм.
Бирок бул кемчиликтүү абалды нормага айландырууга жана, эң негизгиси, мен ондогон жылдар бою өмүрүмдү арнаган биология
тармагын, тактап айтканда, бул жерде жасалып жаткан сыяктуу, таштандыга ыргытууга аракет кылуу — жөн гана кабыл алынгыс.
Бул байланышты катуу үзүп салган чаралардын эң таң калыштуу мисалы – балдарды үйлөрүнөн же, жок
дегенде, алар кадимки жашаган чөйрөдөн алып кетүү.
Бул так мыйзамдык көрсөтмөлөргө карабастан, балдарды камкордукка алуу боюнча жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелер менен
үй-бүлөлүк соттор кээде, балким дайыма эле, сынга алынышат.
Көп учурларда балдары үй-бүлөсүнөн өтө тез ажыратылып жатканы тууралуу даттануулар бар, анткени эч кандай курч коркунуч жок.
Бул адатта таасирленген балдарда травматикалык тажрыйбаларга алып келет жана алардын жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу кеңсеге
жана колдоо системасына болгон ишенимин табигый түрдө жок кылат.
Биздин жаштардын жыргалчылыгын камсыздоо боюнча кеңселерибиз эмне кылып жаткандарын билишет экени
далилденди, мен сизге муну айтып коюуну каалайм.
Балды үй-бүлөдөн ажыратканда, алар бул баланын олуттуу психикалык бузулууга дуушар болорун билет.
Бирок бир маалда жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу кеңсеге ушунчалык чоң бийлик берилди, ал бүт
системаны өзүнө тартып, баарын бирге сүйрөп кетти.
Бирок жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелерде мындай ыйгарым укук болгондо, алар баарын килемдин астына
сыпырып коюшат, ал эми судьялар да аракет кылууга мажбур болот.
Эгерде алар жаштардын жыргалчылык башкармалыгына каршы иштешсе, принципиалдуу жактан аны узакка чейин кармап тура алышпайт.
Ошентип, негизги көйгөй – өзүн-өзү ынандыруу жана пайда көргөндөрдүн экономикалык артыкчылыктары.
Бул саясатчыларды да камтыйт, мен сизге айта алам, анткени саясатчылар адатта жаштардын жыргалчылык комитетинде отурушуп, ал
жерде өз пикирин билдиришет; бийлик органдары, тактап айтканда жаштардын жыргалчылык
башкармалыктары; жана эң негизгиси – үй операторлору.
Жана алар балдарды коргоону биологиялык үй-бүлөдөн тышкары эң жакшы камсыз кылса болот деп эсептешет.
Эгер балдар чыныгы далилдерсиз алдын ала алып салынса, мен муну кылмыш деп эсептейм.
Бүгүн укканыбыздай, үй-бүлөлүк соттун иштери коомчулукка ачык эмес.
Ошондуктан катышкан тараптар каалаган нерсеге ишениши мүмкүн эле.
Ал эч качан чыкпайт.
Жана алардын ичинен ким узак убакыт бою ката кетиргенин моюнга алууга даяр?
Тилекке каршы, жалган система ишке киргизилууда.
Германиянын жарандык процесстик кодексинин (ZPO) 138-беренеси боюнча үй-бүлөлүк соттор чындыкты аныктоо милдетине ээ
болсо да, чындыкка дал келбеген фактылык дооматтар каралбайт.
Жөн эле элестет.
Үй-бүлөлүк соттордо адатта күбөлөрдүн көрсөтмөлөрү болбойт.
Бул ошондой эле Германиянын үй-бүлөлүк сотторуна да күбөлөр чакырылбайт дегенди билдирет.
Ошондуктан эгер сен «Бирок ал мен муну жасабаганымды тастыктай алат» десең, аны чакырышпайт.
Балдар – биздин келечегибиз.
Балдар — бул адамдар, алар эркек менен аялдын ортосундагы жакын мамиледен гана жаралат.
Жаратылыштан тартып руханий жактан жалгыз балдар кудайдын күтүүлөрүнүн борборунда турат.
Мен биздин кымбаттуу балдарыбыздын жыргалчылыгы үчүн күрөшөм, анткени мен бардык балдарды сүйөм.
Алар Кудайдын образында жаратылган акылдуу кичинекей адамдар.
Мен алардын жаркын көздөрүн жакшы көрөм, жана балдар чындап өсүп-өнүгүшү үчүн ар дайым
аларга жеткиликтүү эне менен ата керек деп ойлойм.
Биз бул боюнча эмне кыла алабыз?
Келечек үчүн эмне кыла алабыз?
Анткени, күн аягында, биз чоңдордун эч бирибиз чындап деле кам көрбөйт.
Балдар ар күнү азап чегишет.
Балдар күн сайын жок кылынууда.
Эмне кылабыз?
Биздин мүмкүнчүлүктөрүбүз кайда?
Мисалы, 9-июнда бизде Европалык шайлоолор болот.
Биз бул жерде эмне кылып жатабыз?
Бул менин суроом эле, анткени ал оорутат.
Биз чоңдор үчүн, ата-энелер үчүн жана акырындап балдар үчүн да.
Биз 2024-жылдын июнунан баштап ушул айда жабыркагандар менен видеодокументалдык тасмаларды тартууга
киришип, далилдерди көрсөтүп, бизди конспирологдор деп четке какпашы үчүн документтерди жарыялайбыз.
Соттордун кантип иштеп жатканын байкоо өтө кызыктуу, жана алардын маанисиз, мыйзамсыз аракеттери ушундайча документтештирилет деп,
шайтан ыйык суудан корккону сыяктуу коркушарын түшүнүүгө болот.
Кылмышкерлердин ысымдары ачык жарыяланышы керек.
Биз муну буга чейин эле алганбыз.
Эксперттердин ысымдары ачыкка чыгарылышы керек.
Судьялардын ысымдары ачык жарыяланышы керек.
Ооба, албетте, биз билим беришибиз керек жана бири-бирибиз менен байланыш түзүшүбүз керек.
Бул негизги маани.
Жана бизде ар жерде ушунчалык көп башчылар болушу мүмкүн эмес; тескерисинче, баарыбыз биргеликте иштешип, эч ким
«Мен башкалардан алда канча жогорумун» деп ойлобошу керек.
Бул чоң көйгөй.
Көп акчасы барлар муну көптөн бери түшүнүп, ушундай кылышат.
Бирок чакан уюмдар жана окшоштор ар дайым кандайдыр бир жол менен башчы болууну каалашат.
Бул саясий партиялардагыдай.
Ар бир адам жумушун сактап калгысы келет, ага канчалык жакшы ээ экенине карабастан.
Мен жөн гана кыскача айтып коюуну кааладым.
Биригүү зарыл.
Бул саясаттын курмандыктары реабилитацияланышы керек.
Кылмышкерлер жазаланышы керек.
Жакындагы ашыкча аракеттерди кеңири билим берүү аркылуу, өзгөчө абалдан толугу менен кабары
жок жалпы элди окутуу менен алдын алуу зарыл.
Дарыгерлер, мектеп кызматкерлери, администраторлор, судьялар, прокурорлор жана милиция кызматкерлери болушу керек,
ошондой эле саясатчылар тарабынан таратылган пикирлерди карап чыгуу үчүн көз карандысыз мекемелер түзүлүшү керек.
Биз муну четке кагышыбыз керек; балдарыбызга бул мүсүндөр үчүн оттон өтүүгө жол бербешибиз керек.