Di Jérman, barudak sacara sistematis dipisahkeun atawa diisolasi ti indung atawa bapa maranéhna ku pangadilan kulawarga
jeung kantor kasejahteraan nonoman dumasar kana informasi bohong, dina sababaraha kasus malah diculik maksa.
Pikeun masihan sora ka jalma-jalma anu kapangaruhan, asosiasi "AXION Resist" ngayakeun simposium pers dina 3 Méi taun
ieu ngeunaan topik: "Barudak jeung iketan minangka sasaran".
Naha anjeun terang yén di Jérman, 80.000 nepi ka 90.000 barudak dicabut ti kolotna unggal taun, mindeng teu bisa dibalikeun deui?
Naha anjeun terang yén barudak pangungsi geus jadi sasaran populér pikeun kantor kasejahteraan nonoman,
sedengkeun kolotna, anu kakurangan kamahéran basa jeung pangaweruh hukum, kapaksa cicing teu bisa nanaon?
Naha anjeun terang yén Pusat Federal Pendidikan Kaséhatan Jerman (BZgA) geus ngembangkeun "Standar Pendidikan Seksual pikeun
Barudak di Éropa" dina gawé bareng jeung WHO? Jeung yén ku kituna maranéhna sacara teu isin-isin
nyiapkeun barudak éta pikeun serangan paedofil?
Kasejahteraan barudak jeung konsép perlindungan téh istilah-istilah anu ayeuna moal bisa dipaké kalayan bébas teuing.
Sabalikna, maranéhna nuntut leuwih ti baheula supaya urang nungkulan kumaha maranéhna dipaké.
Lamun rohangan éksplorasi awak di puseur pangasuhan barudak dimaksudkeun pikeun nyegah panganiayaan, lamun atikan dini
ngeunaan karagaman gender dimaksudkeun pikeun ngamajukeun toleransi, lamun latihan militer di sakola dimaksudkeun pikeun
ngamajukeun sumanget katengtreman, mangka aya kabutuhan darurat pikeun atikan lawan anu sajati,
anu dimimitian ayeuna ku simposium AxionResist.
Nepika ayeuna, média arus utama ngan nyayogikeun gambaran basajan dina waktos siaran nalika warga anu taat hukum geus saré.
Tapi di dieu, penting pikeun tetep muka panon anjeun!
Unggal taun, urang ngarayakeun Poé Barudak Dunya dina tanggal 2 Séptémber. Urang sadayana bungah pisan,
sarta kementerian ngumumkeun slogan-slogan anu éndah sarta sok ngulang frasa anu sarua.
Kanyataan hirup katingalina béda pisan ti naon anu diumumkeun ku pangadilan pangluhurna urang jeung pangadilan Éropa.
Nagara wajib nyieun peraturan anu ngadukung pamekaran ikatan kulawarga sarta kudu nyandak
léngkah-léngkah anu ngamungkinkeun jalma-jalma hirup babarengan.
Anu keur urang alami téh ukuran-ukuran anu ngaleyurkeun jeung ngancurkeun ikatan kulawarga.
Hiji masarakat anu ngabaékeun jeung ngalawan kanyaah indung, anu ngadégénérasi, ngabrualisasi, ngabodokeun,
sarta éta pisan anu hanjakalna keur urang tingali di Jérman.
Istilah "kapentingan pangalusna budak" muncul bola-bali di dieu.
Lamun urang ngadéngé frasa ieu, urang teu bisa teu ngarasa ngeri, sabab lamun jalma nyarita ngeunaan "kapentingan pangalusna
pikeun budak," biasana sabalikna nu kajadian dina ahirna.
Tujuanana nyaéta nyababkeun karugian maksimal ka budak.
Barudak teu boga daya jeung bisa nahan loba pisan.
Ieu mangrupakeun pernyataan khas anu diucapkeun ku Dr Andrea Christidis.
Jadi, sakabéh ieu nu disebut perlindungan barudak, kuring geus nyebutkeun SOS Children's Villages.
Aya laporan panalungtikan di Internet, anu ogé parantos kuring pasihkeun tautanana di handap.
160 barudak geus disalahgunakeun sacara séksual, diperkosa, malah nepi ka kakandungan di SOS
Children's Villages, dimana teras dilakukeun aborsi.
Sareng SOS Children's Villages masih kénéh ménta sumbangan, nu sabenerna ngajadikeun kuring ngarasa mual, kuring kudu nyarios.
Urang kudu eureun tina salawasna percaya yén nagara sok hayang anu pangalusna pikeun urang.
Nagara biasana henteu boga kapentingan pangalusna pikeun urang, sabab, sakumaha anjeun terang, éta ngan hayang naon anu
pangalusna pikeun urang, nyaéta duit urang jeung barudak urang.
Kasus klasik taun 2018 ngeunaan taun-taun pelecehan seksual di tempat kemping, di hiji harta anu ruksak jeung karavan, anu
ngalibatkeun barudak dibawa ku kantor kesejahteraan nonoman ka bapa asuh, anu ngalakukeun pelecehan seksual ka maranéhna,
bari kantor kesejahteraan nonoman nyayogikeun daging seger.
Éta téh teu masuk akal.
Komite panalungtikan parlemen ngamimitian pagawéanana dina bulan Maret, sareng abdi pisan panasaran ningali naon hasilna, sabab
éta bakal nekenkeun tanggung jawab kantor kasejahteraan nonoman, hakim, hakim pangadilan kulawarga, sareng layanan sosial.
Dina hukum kulawarga, teu aya pamohonan pikeun mundur ngalawan pagawé kantor kasejahteraan nonoman atawa ngalawan wakil hukum.
Janten cenah maranéhna sok digawé kalayan leres, maranéhna teu bisa disentuh.
Penculikan barudak henteu nyayogikeun perlindungan ka barudak, iwal dina sababaraha
kasus anu pisan saeutik jeung kacida langkana.
Panilitian ku Dr. Helmut Kentler, anu salila leuwih ti 30 taun gawé bareng kantor-kantor kasejahteraan
nonoman di sakuliah Jerman pikeun nempatkeun barudak ka kriminal pedofil, geus disebutkeun.
Maranéhna baheula pagawé kantor kasejahteraan nonoman, tapi ayeuna maranéhna jadi manajer sarta
masih kénéh digawé di kantor kasejahteraan nonoman.
Sareng nami-nami tina panalungtikan Kentler, anu ku para panalungtik sacara tegas dikritik, keur disumputkeun.
Ieu hartosna yén jalma-jalma diidinan ngalakukeun ieu kalayan idin nagara urang, upami
henteu kitu, ngaran-ngaran ieu bakal diungkabkeun.
Para wanoja jeung para lalaki, salami puluhan taun, sumanget jahat ieu geus ngalatih loba loji jeung gon di
universitas, lembaga, jeung Gusti wungkul nu nyaho di mana deui.
Sareng sadayana anu aya di dieu ayeuna sarta ngulang-ngulang hal anu sarua téh sarua baé.
Abdi henteu kaget.
Abdi kaget yén Universitas Bielefeld sahenteuna geus écés nyatakeun naon kaayaanana,
yén sakabéhna téh kriminal jeung euweuh deui.
Sareng éta dilakukeun dina dua laporan ahli.
Ieu jaringan paedoseksual anu nyebar ka lembaga ilmiah.
Ieu sanés ngan Berlin, punten, ieu sanés ngan Berlin.
Sareng ieu ogé partéi-partéi, utamina Partéi Héjo, anu nuntut dékriminalisasi paedoseksualitas.
Ayeuna urang keur ngorbankeun barudak urang ka fantasi, penyimpangan séksual, jeung malprakték médis.
Anu ayeuna urang gaduh nyaéta Generasi Alpha, leuwih ti 70 persén di antarana ngalaman kasangsaraan
méntal alatan periode coronavirus anu kudu urang tahan.
sareng hatur nuhun kana kaputusan para politikus urang pikeun maksa barudak maké masker salami dalapan jam sapoé,
pikeun ngalaksanakeun lockdown ka barudak, pikeun maksa barudak diajar jarak jauh sareng isolasi sosial.
Ieu tangtu sanés tanda perhatian nagara kana karaharjaan barudak.
Éta téh teu paduli kana karaharjaan budak.
Ku kituna urang tiasa ningali yén saeutik pisan nu kénéh aya tina pendekatan hukum alam asli, anu nempatkeun tanggung
jawab utama pikeun miara jeung ngadidik barudak ka kolot.
Nagara pangawasan ngaganggu hubungan ieu sacara masif.
Corona terminus.
Di dieu urang tiasa ningali sacara jelas kalakuan nagara wali anu kaleuleuwihan asup kana ranah hukum barudak jeung kolot.
Sareng urang kedah écés ngeunaan naon anu parantos kajadian di dieu.
Salila opat taun ka tukang, karusakan jeung pati geus dikorbankeun di mezbah naon anu disebut kasehatan.
di atas mezbah hiji masarakat anu fanatik pisan anu geus ngudag hiji berhala anu edan
pisan tina ketaatan ka nagara jeung kasehatan.
Otoritas konstitusional jeung legislatif geus sacara sengaja ngaruksak hak kolot.
Teu aya nu tinggal tina hukum alam.
Ieu hartosna yén nagara tiasa meunangkeun deui aksés tanpa wates ka budak iraha waé, maksa aksés éta ku cara hukuman ka kolot.
Tapi jadi kolot jeung kulawarga geus aya ti heula.
Aranjeunna geus aya sanajan saméméh nagara.
Ku kituna, nagara henteu gaduh hak anu langkung ageung kana barudak tibatan kolotna sorangan.
Ku kituna, dukungan nagara pikeun barudak kudu diwatesan ngan pikeun kaayaan darurat
jeung nyiptakeun lingkungan anu ramah ka barudak.
Éta écés pisan tur gampang kaharti yén aya ikatan dasar anu penting pisan antara anak jeung
indung anu teu meunang diaganggu ku saha waé.
Kolot asuh téh hal anu saé pisan nalika kolot geus teu aya deui atawa nalika aya bahaya serius ka barudak.
Abdi hoyong nekenkeun ieu deui, sabab aya ogé sababaraha kolot asuh anu saéstuna saé pisan.
Tapi kolot asuh moal tiasa ngawangun ikatan jeung budak.
Anjeun tiasa gaduh hubungan anu saé.
Tapi éta mah béda.
Abdi bakal ngajelaskeun ayeuna:
Ti bulan kaopat kakandungan, sél-sél dipindahkeun antara indung jeung anak – dina kecap séjén, anak nampi sél ti indung
ngaliwatan plasénta jeung tali pusar kana awakna, sarta sabalikna, indung nampi sél ti anak
kana awakna, anu ampir salawasna cicing salamina.
Ieu disebut mikrokimerisme, anu sabenerna lumangsung.
Sateuacan kalahiran, kerapatan reseptor oksitosin naék sacara signifikan – teu perlu diémutan –
anu sacara ageung nguatkeun ikatan indung-barudak.
Ikatan indung-barudak téh hal pangdeukeutna nu dihasilkeun ku évolusi, bisa dideteksi nepi ka tingkat cacing taneuh.
Abdi moal ngaleungitkeun kamungkinan, tangtos waé moal ngaleungitkeun kamungkinan, yén aya adopsi anu suksés.
Abdi moal ngaleungitkeun kamungkinan yén aya pasangan séks sami anu sanggup ngajadikeun
hubunganana hasil dina sababaraha kasus individu.
Tapi ngangkat kaayaan cacad ieu jadi norma jeung, leuwih ti sagalana, miceun sakabéh widang biologi, anu geus ku abdi
didedikasikeun salila puluhan taun, kana tumpukan runtah, nu leuwih kurang téh nu keur
dilakukeun di dieu, téh saukur teu bisa ditampi.
Conto anu paling nyolok tina ukuran-ukuran anu nyieun pegat radikal dina hubungan ieu nyaéta
ngaleungitkeun barudak tina imahna atawa, sahenteuna, tina lingkungan dimana maranéhna biasana cicing.
Sanajan aya pituduh hukum anu jelas, masih aya kasus, meureun malah sacara rutin, dimana kantor
kasejahteraan nonoman jeung pangadilan kulawarga dikritik lantaran nyandak barudak kana pangawasan.
Aya keluhan yén dina loba kasus barudak dicabut ti kulawargana teuing gancang, tanpa aya bahaya anu parah.
Ieu biasana nyababkeun pangalaman traumatis pikeun barudak anu kapangaruhan sarta sacara alami ngarusak kapercayaan maranéhna
ka kantor kasejahteraan nonoman jeung sistem pangrojong.
Kantor kasejahteraan nonoman urang geus kabuktian apal kana naon anu maranéhna lakukeun, abdi hoyong ngawartosan ka anjeun éta.
Lamun maranéhna nyokot budak ti kulawarga, maranéhna terang yén budak éta bakal kacida kaganggu.
Dina hiji mangsa, sanajan kitu, kantor kasejahteraan nonoman dibéré posisi kakawasaan anu kitu gedéna
nepi ka ampir ngajalankeun sakabéh sistem sarta ngalirkeun sagalana babarengan jeung éta.
Tapi salami kantor kasejahteraan nonoman masih boga kakawasaan ieu, maranéhna bakal nyumputkeun sagala
hal, sarta hakim ogé bakal kapaksa pikeun bertindak.
Lamun maranéhna gawé ngalawan kantor kasejahteraan nonoman, maranéhna ampir teu bisa ngajaga éta sacara prinsip.
Jadi, masalah utama nyaéta keyakinan diri jeung kaunggulan ékonomi pikeun jalma-jalma anu nguntungkeun.
Ieu ngawengku politikus, kuring tiasa nyarioskeun éta ka anjeun, sabab politikus biasana linggih dina komite kasejahteraan nonoman
jeung boga sora di dinya, otoritas, nyaéta kantor-kantor kasejahteraan nonoman, jeung
anu pangpentingna nyaéta operator pangungsian.
Sareng maranéhna yakin yén perlindungan barudak panghadéna kahontal di luar kulawarga biologis.
Sareng nalika barudak dicabut sacara preventif tanpa aya bukti nyata, kuring nganggap éta hiji kajahatan.
Sakumaha anu parantos urang kadéngé dinten ieu, prosés di pangadilan kulawarga henteu kabuka pikeun umum.
Ku kituna, pihak-pihak anu aub bisa percanten naon waé anu maranéhna hoyong.
Éta moal kaluar.
Sareng saha di antara maranéhna anu daék ngaku yén maranéhna geus lila salah?
Hanjakalna, hiji sistem bohong keur diluncurkeun.
Sanajan pangadilan kulawarga boga kawajiban pikeun nangtukeun kabeneran nurutkeun Pasal 138 tina Kode Prosedur Sipil
Jerman (ZPO), klaim fakta anu teu leres henteu dipariksa.
Coba bayangkeun éta.
Di pangadilan kulawarga, biasana teu aya bukti kasaksian.
Ieu hartosna yén teu aya saksi anu dipanggil pikeun hadir di pangadilan kulawarga Jerman ogé.
Jadi lamun anjeun nyarios, "Tapi manéhna tiasa mastikeun yén abdi henteu ngalakukeunana," manéhna moal dipanggil.
Barudak téh masa depan urang.
Barudak téh mahluk manusa anu lahir tina hubungan intim antara lalaki jeung awéwé, sarta ngan antara lalaki jeung awéwé.
Jeung barudak sorangan sacara rohaniah aya di puseur pangarepan ilahi, ti saprak mimiti diciptakeun.
Abdi merjuangkeun karaharjaan barudak urang anu dipikacinta sabab abdi bogoh ka sadaya barudak.
Aranjeunna jalma leutik anu cemerlang, diciptakeun nurutkeun gambar Allah.
Abdi bogoh kana panonna anu caang, sareng abdi pikir barudak peryogi indung sareng bapa anu
sayogi supaya maranéhna tiasa mekar kalayan saé.
Naon anu bisa urang lakukeun ngeunaan éta?
Naon anu bisa urang lakukeun pikeun masa depan?
Kusabab, dina ahirna mah, euweuh urang déwasa nu bener-bener paduli.
Barudak sangsara unggal poé.
Barudak téh keur diancurkeun unggal poé.
Naon anu kudu urang lakukeun?
Di mana kasempetan urang?
Sabab, contona, dina tanggal 9 Juni urang aya pamilihan Éropa.
Naon anu keur urang lakukeun di dieu?
Éta patarosan abdi, sabab éta nyeri.
pikeun urang salaku déwasa, pikeun kolot, sarta pamustunganana pikeun barudak ogé.
Urang bakal ngamimitian nyieun video dokumenter jeung jalma-jalma anu kapangaruhan bulan ieu, dimimitian ti Juni 2024, sarta
bakal nerbitkeun dokumentasi sangkan urang bisa némbongkeun bukti jeung teu dianggap salaku penganut téori konspirasi.
Éta kacida matak pikaresepeun pikeun niténan kumaha pangadilan jalan, sarta jadi écés yén maranéhna sieun, kawas setan
sieun cai suci, yén lampah maranéhna anu teu masuk akal jeung ngalawan hukum bakal didokumentasikeun ku cara kieu.
Ngaran para palaku kudu diungkabkeun.
Urang geus boga éta tiheula.
Ngaran para ahli kudu diungkabkeun.
Ngaran para hakim kudu diungkabkeun.
Sumuhun, tangtos urang kedah ngadidik sareng ngawangun jaringan silih.
Éta téh inti utama.
Sareng urang teu tiasa gaduh loba pamingpin di mana-mana; sabalikna, sadayana kedah tiasa gawé bareng, sareng
ulah aya nu mikir, "Abdi langkung hadé tibatan batur."
Éta téh masalah anu gedé pisan.
Maranéhna anu boga loba artos geus nyadar ieu ti lila, sarta kitu cara maranéhna ngalakukeunana.
Tapi asosiasi leutik jeung sajabana sok hayang jadi nu pangpangna.
Éta siga di partéi pulitik.
Sadayana hoyong ngajaga pagawéan maranéhna, sanajan maranéhna henteu hadé dina éta pagawéan.
Kuring ngan hayang nyebutkeun éta sacara singket.
Rekonsiliasi téh perlu.
Korban tina kawijakan ieu kudu direhabilitasi.
Para palaku kudu dihukum.
Kaleuleuwihan anyar kudu dicegah ngaliwatan pendidikan anu jembar, utamana ka masarakat
umum anu teu nyaho nanaon ngeunaan kaayaan éta.
Kudu aya dokter, staf sakola, administratur, hakim, jaksa, jeung pulisi, sarta lembaga mandiri kudu
diadegkeun pikeun marios pendapat anu disebarkeun ku politisi.
Sareng urang kedah nolak ieu; urang teu meunang ngantep barudak urang leumpang ngaliwatan seuneu pikeun arca-arca ieu.