مایلم به یوخیم اشتاین‌هوفل در بحث امروزمان خوش‌آمد بگویم، بی‌شک یکی از شناخته‌شده‌ترین و موفق‌ترین وکلای رسانه‌ای آلمان.
این موضوع به این واقعیت مربوط می‌شود که وزیر کشور نانسی فایزر مجلهٔ کامپکت و ناشر آن را ممنوع اعلام کرد و هم‌زمان
دستور بازرسی خانه در دفتر تحریریه و اتاق‌های خصوصی را صادر کرد.
شما باید با هم بمانید، مهم نیست موضوع چیست، و اینجا، البته، واقعاً مجله‌ای است که هیچ‌کس نمی‌گوید: «آره، وای، من دوست دارم
مجلهٔ Compact را بخوانم – چه به‌هم‌ریختگی‌ای.» در عوض، آنچه در آن نوشته شده، تا جایی که من دنبال کرده‌ام،
بسیار ناخوشایند و منزجرکننده است، اما این مهم نیست.
تا جایی که می‌توانم بگویم، این تقریباً به‌طور کامل در چارچوب حقوق اساسی عمل می‌کند.
سپس می‌توانید آن را بنویسید، و اگر بگویید حقوق اساسی فقط شامل کسانی می‌شود که حرف‌های درست را
می‌نویسند، پس بهتر است آن‌ها را در سطل زباله بیندازیم.
پس پاسخ: هر کس باید خودش بررسی کند که مبنای این ممنوعیت چیست، اما از نظر نشریات، با همان معافیت همیشگی – بله، بله، خیلی بد، خیلی
وحشتناک – من هم همین کار را کردم – اما شما مجازید این را بگویید.
و کاری که وزیر اینجا انجام می‌دهد، او در واقع – خانم فایزر – تهدیدی بزرگ‌تر برای نظم اساسی دموکراتیک آزاد است تا این مجله.
من یک قطعه کوتاه از یک تصمیم اخیر دادگاه قانون اساسی فدرال – مربوط به سال ۲۰۱۸ – را چاپ
کرده‌ام و اکنون آن را با صدای بلند می‌خوانم.
من قبلاً در این مصاحبه بارها این کار را انجام داده‌ام.
در واقع به‌وضوح بیان می‌کند که شما مجاز به انجام چه کارهایی هستید:
۱۲۳۴۳۲۱ امکان مواجهه با نظرات آزاردهنده، حتی اگر در پیامدهای فکری‌شان خطرناک باشند و حتی اگر هدفشان
براندازی بنیادین نظم موجود باشد، بخشی از یک دولت آزاد است.
حفاظت در برابر مسموم‌سازی فضای فکری به همان اندازه دلیلی برای مداخله نیست که حفاظت از مردم در برابر توهین به حس عدالتشان
توسط ایدئولوژی‌های توتالیتر یا تفسیر آشکارا نادرست تاریخ باشد.
کوچک جلوه دادن ناسیونال سوسیالیسم به‌عنوان یک ایدئولوژی، یا ارائهٔ تفسیری توهین‌آمیز از
تاریخ این دوره به‌تنهایی، جرم کیفری محسوب نمی‌شود.
بر اساس حکم دادگاه قانون اساسی فدرال.