Nais kong tanggapin si Joachim Steinhöfel sa ating talakayan ngayon, na walang duda ay isa sa mga pinakakilala
at pinakamatagumpay na abogado sa media sa Alemanya.
Ito ay tungkol sa katotohanang ipinagbawal ni Kalihim ng Pananahanan Nancy Faeser ang magasin na Compact at ang
tagapaglathala nito, at kasabay nito ay nag-organisa ng paghahalughog sa opisina ng editoryal at sa mga pribadong silid.
Kailangan kayong manatiling magkakasama, kahit ano pa man ang pinag-uusapan, at dito, siyempre, ito ay isang magasin kung saan
walang nagsasabing, "Oo, wow, gusto kong basahin ang Compact – ang gulo." Sa halip, ang nakasulat doon, sa pagkakaalam ko, ay labis
na hindi kaakit-akit at nakakadiri, pero hindi iyon mahalaga.
Sa aking pagkakaalam, halos ganap itong gumagana sa loob ng balangkas ng mga pangunahing karapatan.
Pagkatapos ay maaari mo nang isulat iyon, at kung sasabihin mong ang mga pangunahing karapatan ay para lamang sa mga nagsusulat
ng tamang bagay, maaari na rin natin silang itapon sa basurahan.
Kaya, sagot: Dapat suriin ng bawat isa para sa sarili kung ano ang batayan ng pagbabawal na ito, ngunit pagdating sa mga
publikasyon, sa karaniwang pahintulot – oo, oo, napakasama, napakatindi – ganoon din ang
ginawa ko – pero pinapayagan kang sabihin iyon.
At ang ginagawa ng ministro rito, siya ay talagang – mas malaking banta sa malayang demokratikong
batayang kaayusan, Gng. Faeser, kaysa sa magasin na ito.
Inimprenta ko ang isang maikling sipi mula sa isang kamakailang desisyon ng Pederal na Hukuman Konstitusyonal
– noong 2018 – at babasahin ko na ito nang malakas.
Ginawa ko na iyon nang maraming beses sa panayam na ito.
Talagang malinaw na nakasaad kung ano ang pinapayagan kang gawin:
Ang posibilidad na harapin ang mga nakakagambalang opinyon, kahit na mapanganib ang mga ito sa kanilang intelektwal na
kahihinatnan at kahit na nilalayon nilang baguhin nang lubusan ang umiiral na kaayusan, ay bahagi ng isang malayang estado.
Ang pagprotekta laban sa pagkalason ng intelektwal na klima ay hindi rin mas makatuwirang dahilan para sa interbensyon kaysa sa
pagprotekta sa populasyon mula sa paglapastangan sa kanilang pakiramdam ng katarungan ng mga totalitaryong ideolohiya
o sa isang hayagang maling interpretasyon ng kasaysayan.
Ang pagbaba ng pagpapahalaga sa Pambansang Sosyalismo bilang isang ideolohiya, o ang isang nakasasakit na
interpretasyon ng kasaysayan ng panahong ito lamang, ay hindi itinuturing na isang krimeng paglabag.
Ayon sa Pederal na Hukuman Konstitusyonal.