Ons wil afsluit met 'n dans, en in hierdie lied, of laat ek sê, dit is 'n poëtiese dansprojek. En daar het
Bekki wonderlik saamgevat wat ons vandag gehoor het.
Sy het gesê dat ons dansers is op 'n onverwagte dansvloer van die lewe en akteurs in die rolle wat ons vir onsself kies.
En so sou ek sê dat dit ons weer by die beginpunt bring, net soos Ivo hierdie dag begin het.
Ons is akteurs in die bestemming van die wêreld. Ons is reg in die middel daarvan, maar ons kan ons rol kies.
En met dit in gedagte wil ek jou net graag 'n bietjie meer kos vir die siel gee met hierdie dans, wat ons vandag weer kan geniet.
In hierdie wêreld van bestemming is ons so dankbaar dat 'n kreatiewe krag in ons alles volbring.
Kreatiewe krag.
In die dieptes van die bestaan, waar tyd verlore gaan in die skaduwees van die ewigheid, wag 'n onuitputlike krag – 'n
gefluister van die oneindigheid wat in elkeen van ons woon.
In die duisternis, waar swakheid ons gedagtes omhul, klop die onwrikbare hart van 'n vegter
wat gereed is om sy innerlike demone te oorwin.
Die ware krag van ons gees ontvou sy volle prag in oomblikke van swakheid.
Ons erken dat ons kwesbaarheid nie ons lot bepaal nie. Ons swakheid irriteer ons nie; dit lei ons.
Want dit is juis in hierdie broosheid dat 'n onwrikbare wil floreer, wat wag om losgelaat te word.
Ons grense is net grense – geskep deur ons eie gedagtes.
Ons is grensoos, onstuitbaar, oneindig. Ons dra die vryheid van die winde in ons gedagtes, die bestemming van
die oseane in ons drome, die krag van God in ons harte.
Ons kreatiewe krag is nie verborge in 'n oneindige see van toevallighede nie.
Elke oomblik wat ons asemhaal, is 'n geleentheid om ons eie storie te weef.
Ons is skeppers – en wesens terselfdertyd, dansers op die onvoorspelbare verhoog van die lewe;
akteurs wat die rolle speel wat ons vir onsself kies.
Verder as die duisternis van twyfel, verder as die skaduwees van ervaring, verrys ons, want
ons is NIE SLACHTOFFERS van ons swakhede nie.
Ons is skeppers.
Elke tree, elke traan, elke les wat geleer is, elke broosheid van menslike onmag verbreed ons
horisonne en bring ons nader aan die hart van God.
Elke traan wat ons stort, voed die saad van moed in ons; elke litteken wat ons dra, vertel verhale van ons volharding.
Ons mag voel soos 'n skipbreukvaartuig in 'n woeste storm, maar in ons bou 'n onstuitbare opkoms van
vasberadenheid wat die donkerste storm kan weerstaan.
Ons omhels die stralende skoonheid van die huidige oomblik as skeppers van ons eie bestemming, as argitekte van ons sukses.
Elke keer as ons ons kwesbaarheid in die gesig staar, smee ons 'n alliansie met ons innerlike krag om die top
van die goddelikheid wat sluimerend in ons lê, te bestyg.
Op hierdie wyse ontketen ons die kreatiewe krag wat in ons skynbare swakheid verborge lê en verrys ons
as stralende getuies van God se oorwinning oor die beperkings wat ons op onsself opgelê het.
Ons is skeppers.
Ons hart klop in ritme met die Skepper.
Elke asem – 'n skeppingsdaad; elke beweging – 'n lewensmelodie.
Bekki, wat 'n waardige gevolgtrekking; wat 'n waardige gevolgtrekking!
En wat Bekki en al die ander (hulle was almal OCG-kunstenaars wat jy vandag gesien het) aan jou oorgedra het – ek wil dit
nogmaals beklemtoon – is nie bedoel vir 'n spesiale groep nie.
Wat hulle gesê het, waaroor hulle getuig het, insluitend wat ek aan die begin genoem het, geld vir elke enkele persoon wat vandag
hier was – van die mees diepgaande, mees oortuigde atheïs tot die mees godsdienstige persoon, van watter
denominasie ook al, van elke wetenskaplike of politikus.
Dit geld vir ons almal. En ons sien dit as 'n groot geleentheid, 'n groot oplossing.
Liewe vriende, wanneer ek terugkyk en weer dink aan hierdie herhalende beskuldiging, "julle bring baie probleme na vore, maar
geen oplossings nie," het julle vandag enige oplossings gehoor?
O ja, o ja! Ons wil graag almal bedank wat oplossings ingedien het. Baie dankie!
Wat 'n oorvloed. Ja, wat 'n rykdom van oplossings.
Maar soos ons gesê het, wil ons nie altyd na almal luister nie. Nietemin is dit oplossings, en die tyd sal kom
wanneer ons alles, elke oplossing en elke voorstel sal verstaan.
Die tyd sal kom wanneer ons alles wat vandag gesê is, sal verstaan.
Laat ek jou weer herinner: Na wie het ons geluister?
Eerstens Ivo Sasek, dan Stefan Magnet, dan David Icke, Heiko Schöning, dan Tilman Knechtel,
dan James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
Nogmaals wil ek my opregte dank uitspreek aan al die sprekers dat hulle hier is en die tyd geneem het om ons 20ste
AZK-jubileumviering by te woon. Die atmosfeer saam met die gehoor hier op die verhoog was wonderlik.
Alles was wonderlik. Julle het almal saamgewerk as een.
Ek wil graag weer eens al die tegnici bedank, die honderde van hulle, oral, op al die toerusting.
Jy het soms bloed gesweet, en dinge raak altyd styf wanneer masjiene stilstaan. Daar was 'n tegniese fout
reg van die begin af. Jy het dit keer op keer oorkom.
Ek hoop dat die vertalings in die tale en in die lande alles goed verloop het.
En ons dank U, "in alle nasies," dat U daar by ons is.
Ons hoop om jou weer by die volgende AZK te sien. As God wil en as ons nog leef. En ons sal weer aan
die einde sê: Ons het dit alles uit liefde gedoen!
Nie vir wins of spekulasie nie, maar omdat ons jou liefhet en jou wil lei na jou bestemming, wat jou die grootste vervulling in
jou lewe sal bring, verder as enigiets wat jy ooit kon voorstel.
Ons is lief vir jou en ons het jou nodig, en ons sê: Skuus almal, sien julle volgende keer. Skuus.