Biz rəqslə yekunlaşmaq istəyirik və bu mahnı, ya da deməli olsam, bu bir poetik rəqs layihəsidir. Orada
Bekki bu gün eşitdiklərimizi möhtəşəm şəkildə xülasə edib.
O dedi ki, biz həyatın qeyri-müəyyən rəqs meydançasında rəqqaslar və özümüz üçün seçdiyimiz rollarda aktyorlarıq.
Beləliklə, deyərdim ki, bu bizi tam dairəyə qaytarır, elə bu gün İvo başladığı kimi.
Biz dünyanın taleyində iştirakçılardıq. Biz elə onun ortasındayıq, amma rolumuzu seçə bilərik.
Bunu nəzərə alaraq, bu rəqs barədə bir az daha düşünməyiniz üçün sizə əlavə material təqdim etmək
istərdim; bu rəqsi bu gün bir daha sevinclə izləyə bilərik.
Bu taleyli dünyada içimizdəki yaradıcı gücün hər şeyi yerinə yetirməsinə görə çox minnətdarıq.
Yaradıcı güc.
Mövcudiyyətin dərinliklərində, zaman əbədiyyət kölgələrində itdikdə, tükənməz bir qüvvə gözləyir – hər
birimizin içində məskən salmış sonsuzluğun pıçıltısı.
Qaranlıq içində, zəiflik düşüncələrimizi bürüyəndə, daxili cinlərini fəth etməyə hazır döyüşçünün sarsılmaz ürəyi döyünür.
Ruhumuzun həqiqi gücü zəiflik anlarında bütün əzəmətini açığa çıxarır.
Biz qəbul edirik ki, zəifliyimiz taleyimizi müəyyən etmir. Zəifliyimiz bizi əsəbləşdirmir, o, bizi istiqamətləndirir.
Çünki məhz bu zəiflikdə sarsılmaz iradə inkişaf edir və azad olunmağı gözləyir.
Sərhədlərimiz sadəcə sərhədlərdir – öz ağlımız tərəfindən yaradılmışdır.
Biz sərhədsiz, dayanmaz, sonsuzuq. Fikirlərimizdə küləklərin azadlığını, xəyallarımızda
okeanların taleyini, qəlbimizdə Allahın gücünü daşıyırıq.
Yaradıcı gücümüz sonsuz təsadüflər dənizində gizlənməyib.
Hər nəfəs aldığımız an öz hekayəmizi toxumaq üçün bir fürsətdir.
Biz həm yaradıcıyıq, həm də məxluq; həyatın qeyri-sabit səhnəsində rəqqaslar; özümüz
üçün seçdiyimiz rolları canlandıran aktyorlar.
Şübhənin qaranlığından kənarda, təcrübənin kölgələrindən kənarda biz qalxırıq, çünki biz zəifliklərimizin qurbanı deyilik.
Biz yaradıcılarıq.
Hər addım, hər göz yaş, öyrənilən hər dərs, insan qüsurunun hər zəifliyi üfüqlərimizi
genişləndirir və bizi Tanrının qəlbinə daha da yaxınlaşdırır.
Axdığımız hər göz yaşımız içimizdəki cəsarət toxumunu bəsləyir; daşıdığımız hər yara izi dözümlülüyümüzün hekayələrini danışır.
Biz qəzaya uğramış gəmi kimi şiddətli fırtınanın ortasında olduğumuzu hiss edə bilərik, amma içimizdə ən qaranlıq fırtınaya
belə tab gətirə biləcək dayanmaz iradə dalğası formalaşır.
Biz taleyimizin yaradıcıları, uğurumuzun memarları olaraq indiki anın parlaq gözəlliyini qucaqlayırıq.
Hər dəfə zəif tərəfimizlə üzləşdiyimiz zaman, içimizdə yatır vəziyyətdə olan ilahiliyin
zirvəsinə qalxmaq üçün daxili gücümüzlə ittifaq qururuq.
Beləliklə, biz görünən zəifliyimizdə gizlənən yaradıcı gücü azad edir və özümüzə qoyduğumuz məhdudiyyətlər
üzərində Allahın qələbəsinin parlaq şahidləri kimi yüksəlirik.
Biz yaradıcılarıq.
Ürəyimiz Yaradanla ritmdə döyünür.
Hər nəfəs – yaradılış aktıdır; hər hərəkət – həyatın melodiyasıdır.
Bekki, necə də layiqli yekun; necə də layiqli yekun!
Və Bekki və onların hamısı (bu gün gördüyünüz bütün OCG sənətçiləri) sizə ötürdükləri – yekunlaşdırarkən bunu bir daha
vurğulamaq istəyirəm – xüsusi bir qrup üçün nəzərdə tutulmayıb.
Onların söylədikləri və şahidlik etdikləri, o cümlədən əvvəldə qeyd etdiyim məqamlar, bu gün burada olan hər bir şəxsə – ən
dərin, möhkəm ateistdən tutmuş hər hansı məzhəbə mənsub ən dindar insana, eləcə də hər bir alimə və siyasətçiyə – aiddir.
Bu hamımıza aiddir. Və biz bunu böyük fürsət, böyük həll yolu hesab edirik.
Əziz dostlar, geriyə baxıb bu təkrarlanan ittihamı – "siz çoxlu problemlər qaldırırsınız, amma heç bir həll yolu göstərmirsiniz"
– yenidən düşündükdə, bu gün hər hansı bir həll yolu eşitdinizmi?
Oh bəli, oh bəli! Həllərini təqdim edən hər kəsə təşəkkür edirik. Çox sağ olun!
Nə bolluq. Bəli, nə qədər çox həll yolu.
Amma dediyimiz kimi, biz hər zaman hər kəsi dinləmək istəmirik. Buna baxmayaraq, bunlar həll yollarıdır və hər şeyi, hər
bir həll yolunu və hər bir təklifi anlayacağımız zaman gələcək.
Bu gün söylənən hər şeyi anlayacağımız zaman gələcək.
Bir daha xatırladım: Biz kimə qulaq asdıq?
Əvvəlcə Ivo Sasek, sonra Stefan Magnet, sonra David Icke, Heiko Schöning, sonra Tilman Knechtel,
sonra James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
Bir daha burada olduğunuz və 20-ci AZK ildönümümüzü qeyd etmək üçün vaxt ayırdığınız üçün hamınıza çox təşəkkür
edirəm. Tamaşaçılarla və səhnədəki atmosfer möhtəşəm idi.
Hər şey möhtəşəm idi. Siz hamınız birlikdə tək bir nəfər kimi işlədiniz.
Mən bütün texniklərə, hər yerdə, bütün avadanlıqlarda olan yüzlərlə texnikə bir daha təşəkkür etmək istəyirəm.
Bəzən qan tərləmisən və maşınlar sıradan çıxanda işlər həmişə gərginləşir. Başlanğıcda texniki
nasazlıq baş verdi. Sən onu dəfələrlə dəf etmisən.
Ümid edirəm ki, dillərə və ölkələrə edilən tərcümələr hamısı yaxşı alınıb.
Və biz sizə, "bütün millətlərdə", bizimlə olduğunuz üçün təşəkkür edirik.
Ümid edirik ki, növbəti AZK-da yenidən görüşəcəyik. İnşallah və əgər hələ də sağ olsaq. Və sonda
yenə deyəcəyik: Bütün bunları məhəbbət naminə etdik!
Qeyri-kommersiya və ya spekulyasiya üçün deyil, çünki biz səni sevirik və səni həyatında indiyə qədər
təsəvvür edə biləcəyin hər şeydən daha böyük məmnunluq gətirəcək taleyinə doğru yönəltmək istəyirik.
Səni sevirik və sənə ehtiyacımız var, və deyirik: Hər kəsə vidalaşırıq, növbəti dəfə görüşərik. Vidalaşırıq.