Θέλουμε να τελειώσουμε με ένα χορό και σε αυτό το τραγούδι, ή θα έπρεπε να πω ότι είναι ένα ποιητικό χορευτικό
έργο. Και η Bekki συνόψισε θαυμάσια αυτό που ακούσαμε σήμερα.
Είπε ότι είμαστε χορευτές στην απρόβλεπτη πίστα της ζωής και ηθοποιοί στο ρόλο που επιλέγουμε για τον εαυτό μας.
Και έτσι θα έλεγα ότι έχουμε κλείσει τον κύκλο μας, όπως ακριβώς ξεκίνησε ο Ίβο αυτή τη μέρα.
Είμαστε ηθοποιοί σε ένα παγκόσμιο πεπρωμένο. Βρισκόμαστε στη μέση του, αλλά μπορούμε να επιλέξουμε το ρόλο μας.
Και με αυτό κατά νου, θα ήθελα απλώς να σας δώσω λίγη ακόμη τροφή για την ψυχή με αυτόν τον χορό,
τον οποίο μπορούμε απλώς να απολαύσουμε ξανά σήμερα.
Σε αυτό το παγκόσμιο πεπρωμένο, είμαστε τόσο ευγνώμονες που μια δημιουργική δύναμη μέσα μας πετυχαίνει τα πάντα.
Δημιουργική δύναμη.
Στα βάθη της ύπαρξης, όπου ο χρόνος χάνεται στις σκιές της αιωνιότητας, περιμένει μια ανεξάντλητη δύναμη - ένας
ψίθυρος του απείρου που κατοικεί μέσα στον καθένα μας.
Μέσα στο σκοτάδι, όπου η αδυναμία τυλίγει τις σκέψεις μας, πάλλεται η ακλόνητη καρδιά ενός μαχητή που
είναι έτοιμος να νικήσει τους εσωτερικούς του δαίμονες.
Η αληθινή δύναμη του πνεύματός μας ξεδιπλώνει το πλήρες μεγαλείο της σε στιγμές αδυναμίας.
Αναγνωρίζουμε ότι η ευπάθειά μας δεν υπαγορεύει το πεπρωμένο μας. Η αδυναμία μας δεν μας εκνευρίζει, αλλά μας προσανατολίζει.
Γιατί ακριβώς μέσα σε αυτή την ευθραυστότητα ευδοκιμεί μια ακλόνητη θέληση, που περιμένει να απελευθερωθεί.
Τα όριά μας είναι απλώς όρια - που δημιουργούνται από το μυαλό μας.
Είμαστε απεριόριστοι, ασταμάτητοι, άπειροι. Κουβαλάμε την ελευθερία των ανέμων στο μυαλό μας, το πεπρωμένο των
ωκεανών στα όνειρά μας, τη δύναμη του Θεού στην καρδιά μας.
Η δημιουργική μας δύναμη δεν είναι κρυμμένη σε μια άπειρη θάλασσα συμπτώσεων.
Κάθε στιγμή που αναπνέουμε είναι μια ευκαιρία να πλέξουμε τη δική μας ιστορία.
Είμαστε δημιουργοί - και ταυτόχρονα πλάσματα, χορευτές στο απρόβλεπτο παρκέ της ζωής,
ηθοποιοί στο ρόλο που επιλέγουμε για τον εαυτό μας.
Πέρα από το σκοτάδι της αμφιβολίας, πέρα από τις σκιές της εμπειρίας, σηκωνόμαστε
γιατί ΔΕΝ είμαστε ΘΥΜΑΤΑ των αδυναμιών μας.
Είμαστε δημιουργοί.
Κάθε βήμα, κάθε δάκρυ, κάθε μάθημα, κάθε εύθραυστη ανθρώπινη αδυναμία ανοίγει τους ορίζοντές
μας και μας φέρνει πιο κοντά στην καρδιά του Θεού.
Κάθε δάκρυ που χύνουμε θρέφει τον σπόρο του θάρρους μέσα μας- κάθε ουλή που κουβαλάμε αφηγείται ιστορίες της επιμονής μας.
Μπορεί να νιώθουμε σαν ένα ταλαιπωρημένο πλοίο σε μια μανιασμένη καταιγίδα, αλλά μέσα μας δημιουργείται ένα
ασταμάτητο κύμα αποφασιστικότητας που μπορεί να αντέξει και την πιο ζοφερή καταιγίδα.
Αγκαλιάζουμε τη λαμπερή ομορφιά του τώρα ως δημιουργοί του πεπρωμένου μας, ως αρχιτέκτονες της επιτυχίας μας.
Κάθε στιγμή που αντιμετωπίζουμε την ευαλωτότητα, δημιουργούμε μια συμμαχία με την εσωτερική μας δύναμη για να ανέβουμε
στην κορυφή της θεότητας που βρίσκεται εν υπνώσει μέσα μας.
Με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώνουμε τη δημιουργική δύναμη που κρύβεται στη φαινομενική αδυναμία μας και
αναδεικνύουμε τους λαμπρούς μάρτυρες του θριάμβου του Θεού πάνω από τους περιορισμούς που έχουμε θέσει στον εαυτό μας.
Είμαστε δημιουργοί.
Η καρδιά μας χτυπά στο ρυθμό του Δημιουργού.
Κάθε αναπνοή - μια πράξη δημιουργίας- κάθε κίνηση - μια μελωδία της ζωής.
Bekki, τι άξια κατάληξη, τι άξια κατάληξη!
Και αυτό που η Bekki και όλοι αυτοί (ήταν όλοι οι καλλιτέχνες της OCG που είδατε σήμερα), αυτό που περάσατε - θέλω να το τονίσω
ξανά στο τέλος - αυτό δεν προορίζεται για μια ειδική ομάδα.
Αυτά που είπαν, αυτά που είδαν, ακόμα και αυτά που ανέφερα στην αρχή, ισχύουν για κάθε άτομο που ήταν εδώ σήμερα - από
τον πιο βαθύ, πιο πεπεισμένο άθεο μέχρι τον πιο θρησκευόμενο, οποιουδήποτε είδους, από κάθε επιστήμονα ή πολιτικό.
Αυτό ισχύει για όλους μας. Και το βλέπουμε αυτό ως μια μεγάλη ευκαιρία, μια μεγάλη λύση.
Αγαπητοί μου, όταν κοιτάζω πίσω και σκέφτομαι αυτή την επαναλαμβανόμενη κατηγορία "φέρνετε πολλά
προβλήματα, αλλά όχι λύσεις". Έχετε ακούσει καμία λύση σήμερα;
Ω ναι, ω ναι! Ευχαριστούμε όλους όσους έδειξαν λύσεις. Σας ευχαριστούμε πολύ!
Τι αφθονία. Ναι, τι πληθώρα λύσεων.
Όμως, όπως είπα, δεν θέλουμε πάντα να ακούμε τους πάντες. Παρόλα αυτά είναι λύσεις και θα έρθει η στιγμή που
θα καταλαβαίνουμε κάθε θέμα, κάθε λύση και κάθε πρόταση.
Έρχεται ο καιρός που θα καταλάβουμε όλα όσα ειπώθηκαν σήμερα.
Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ξανά: Ποιον ακούγαμε;
Πρώτα ο Ivo Sasek, μετά ο Stefan Magnet, μετά ο David Icke, ο Heiko Schöning, μετά ο Tilman Knechtel,
μετά ο James Corbett, ο Michael Ballweg, ο Elias Sasek.
Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά όλους τους ομιλητές που ήταν εκεί, που αφιέρωσαν χρόνο για την επέτειο της "20ης AZK".
Η ατμόσφαιρα με τους ανθρώπους εδώ στη σκηνή ήταν υπέροχη.
Όλα ήταν υπέροχα. Δουλέψατε όλοι μαζί σαν "ένας άνθρωπος".
Θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι όλους τους τεχνικούς, αυτές τις εκατοντάδες, παντού, σε όλες τις συσκευές.
Έχετε ιδρώσει αίμα μερικές φορές, πάντα είναι σφιχτά όταν τα μηχανήματα χαλάνε. Υπήρξε μια
τεχνική βλάβη στην αρχή. Το ξεπεράσατε ξανά και ξανά.
Ελπίζω ότι οι μεταφράσεις στις γλώσσες, στις χώρες, έχουν όλες λειτουργήσει.
Και σας ευχαριστούμε, "σε όλα τα έθνη", που ήσασταν εκεί.
Ελπίζουμε να σας ξαναδούμε στην επόμενη AZK. Αν ο Θεός το θελήσει και ζήσουμε. Και θα
πούμε ξανά στο τέλος: Τα κάναμε όλα από αγάπη!
Όχι για το κέρδος ή για οποιαδήποτε κερδοσκοπία, αλλά επειδή σας αγαπάμε και επειδή θέλουμε να σας μεταφέρουμε προς το πεπρωμένο
σας, το οποίο θα είναι η μεγαλύτερη ολοκλήρωση στη ζωή σας που δεν θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε για τον εαυτό σας.
Σας αγαπάμε και σας χρειαζόμαστε και σας λέμε: Αντίο μαζί, τα λέμε άλλη φορά. Αντίο.