ما می‌خواهیم با یک رقص به پایان برسیم، و در این آهنگ، یا بهتر بگویم، این یک پروژه رقص شاعرانه است. و در آنجا، بکی
به‌طرز شگفت‌انگیزی آنچه را امروز شنیدیم خلاصه کرده است.
او گفت که ما رقصندگانی هستیم بر روی صحنه رقصی پیش‌بینی‌نشده به نام زندگی و بازیگرانی هستیم
در نقش‌هایی که خودمان برای خود انتخاب می‌کنیم.
و بنابراین می‌گویم که این ما را به نقطهٔ آغاز بازمی‌گرداند، درست همان‌طور که ایوو این روز را آغاز کرد.
ما بازیگران سرنوشت جهان هستیم. ما دقیقاً در میانهٔ آن قرار داریم، اما می‌توانیم نقش خود را انتخاب کنیم.
و با در نظر گرفتن این موضوع، می‌خواهم با این رقص که امروز می‌توانیم بار دیگر از آن لذت
ببریم، اندکی غذای فکری بیشتری به شما ارائه دهم.
در این دنیای سرنوشت، ما بسیار سپاسگزاریم که یک نیروی خلاق درون ما همه چیز را به انجام می‌رساند.
۱۲۳۴۳۲۱ قدرت خلاقیت.
در اعماق هستی، جایی که زمان در سایه‌های ابدیت گم می‌شود، قدرتی بی‌پایان در انتظار است –
نجواي بی‌نهایت که در درون هر یک از ما ساکن است.
۱۲۳۴۳۲۱ در دل تاریکی، جایی که ضعف بر افکارمان چیره می‌شود، قلب استوار یک مبارز می‌تپد که آماده است بر شیاطین درونی‌اش غلبه کند.
قدرت واقعی روح ما در لحظات ضعف، شکوه کامل خود را آشکار می‌سازد.
ما می‌پذیریم که آسیب‌پذیری‌مان سرنوشت‌مان را تعیین نمی‌کند. ضعف‌مان ما را آزار نمی‌دهد؛ بلکه ما را هدایت می‌کند.
زیرا دقیقاً در همین شکنندگی است که اراده‌ای استوار شکوفا می‌شود و در انتظار رها شدن است.
مرزهای ما فقط مرز هستند – ساخته‌ی ذهن خودمان.
ما بی‌کران، شکست‌ناپذیر و بی‌نهایتیم. ما آزادی بادها را در اندیشه‌هایمان، سرنوشت اقیانوس‌ها را در
رویاهایمان و قدرت خدا را در قلب‌هایمان حمل می‌کنیم.
قدرت خلاق ما در دریای بی‌نهایت تصادفات پنهان نیست.
هر لحظه‌ای که نفس می‌کشیم فرصتی است برای بافتن داستان خودمان.
ما آفرینندگانیم – و در عین حال مخلوقات، رقصندگانی بر صحنهٔ غیرقابل‌پیش‌بینی زندگی؛ بازیگرانی که
نقش‌هایی را که خود برای خود انتخاب می‌کنیم، ایفا می‌کنیم.
فراتر از تاریکی تردید، فراتر از سایه‌های تجربه، ما برمی‌خیزیم، زیرا ما قربانی ضعف‌هایمان نیستیم.
ما آفریننده‌ایم.
هر گام، هر اشک، هر درسی که آموخته‌ایم، هر ناتوانی بشری، افق‌های ما را گسترش می‌دهد و ما را به قلب خدا نزدیک‌تر می‌سازد.
هر اشکی که می‌ریزیم، بذر شجاعت درون‌مان را سیراب می‌کند؛ هر جای زخمی که بر تن داریم، داستان‌های استقامت‌مان را روایت می‌کند.
ممکن است احساس کنیم که همچون کشتی‌ای غرق‌شده در طوفانی خروشانیم، اما در درون ما موجی بی‌وقفه از عزم راسخ در حال شکل‌گیری
است که می‌تواند در تاریک‌ترین طوفان‌ها نیز پایدار بماند.
ما زیبایی درخشان لحظهٔ حال را به‌عنوان آفرینندگان سرنوشت خود و معماران موفقیت خویش در آغوش می‌کشیم.
هر بار که با آسیب‌پذیری‌مان روبه‌رو می‌شویم، با نیروی درونی‌مان متحد می‌شویم تا به قلهٔ
خدایگانه‌ای که در درون‌مان نهفته است، صعود کنیم.
به این ترتیب، ما نیروی خلاق نهفته در ضعف آشکار خود را آزاد می‌کنیم و همچون شاهدان درخشان، برتری خداوند را بر
محدودیت‌هایی که خود بر خود تحمیل کرده‌ایم، جشن می‌گیریم.
ما خالقیم.
قلب ما در هم‌آهنگی با آفریننده می‌تپد.
هر نفس – آفرینشی است؛ هر حرکت – سرودی از زندگی.
بکی، چه نتیجه‌گیری شایسته‌ای؛ چه نتیجه‌گیری شایسته‌ای!
و آنچه بکی و همه‌ی آن‌ها (همه‌ی آن‌ها هنرمندان OCG بودند که امروز دیدید) به شما منتقل کردند – می‌خواهم یک بار
دیگر در پایان بر این نکته تأکید کنم – برای گروه خاصی نیست.
آنچه آنها گفتند و شهادت دادند، از جمله آنچه در آغاز اشاره کردم، شامل حال تک‌تک افرادی می‌شود که امروز اینجا بودند
– از عمیق‌ترین و قانع‌ترین بی‌خدای تا مذهبی‌ترین فرد، از هر فرقه و مذهب، از هر دانشمند یا سیاستمدار.
این موضوع در مورد همهٔ ما صدق می‌کند. و ما این را یک فرصت بزرگ و یک راه‌حل عالی می‌دانیم.
دوستان عزیز، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم و دوباره به این اتهام مکرر فکر می‌کنم که «شما مشکلات زیادی را مطرح می‌کنید، اما
هیچ راه‌حلی ارائه نمی‌دهید»، آیا امروز هیچ راه‌حلی شنیده‌اید؟
آره، آره! ۱۲۳۴۳۲۱ ما از همه کسانی که راه‌حل‌ها را ارسال کردند سپاسگزاریم. خیلی ممنون!
چه فراوانی. بله، چه ثروتی از راه‌حل‌ها.
اما همان‌طور که گفتیم، همیشه نمی‌خواهیم به همه گوش دهیم. با این حال، این‌ها راه‌حل‌ها هستند و زمانی فرا خواهد
رسید که همه چیز، هر راه‌حل و هر پیشنهاد را درک خواهیم کرد.
زمانی خواهد رسید که همهٔ آنچه امروز گفته شده را درک خواهیم کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ بگذار دوباره یادآوری کنم: به چه کسی گوش دادیم؟
ابتدا ایوو ساسک، سپس استفان مگنت، سپس دیوید ایکی، هایکو شنینگ، سپس تیلمان کنشتل، سپس جیمز کوربت، مایکل بال‌ویگ، الیاس ساسک.
بار دیگر مایلم از همه سخنرانان برای حضورشان و اختصاص وقت برای شرکت در جشن بیستمین سالگرد AZK تشکر
صمیمانه کنم. فضا با حضار و اینجا روی صحنه فوق‌العاده بود.
همه چیز فوق‌العاده بود. شما همه با هم مثل یک نفر کار کردید. ۱۲۳۴۳۲۱
مایلم یک‌بار دیگر از همهٔ تکنسین‌ها، صدها نفرشان، در همه‌جا و روی همهٔ تجهیزات، تشکر کنم.
گاهی خون به پا کرده‌ای و وقتی دستگاه‌ها خراب می‌شوند، اوضاع همیشه تنگ می‌شود. درست از همان ابتدا یک
نقص فنی رخ داد. تو بارها و بارها بر آن غلبه کرده‌ای.
امیدوارم که ترجمه‌ها به زبان‌ها و به کشورهای مختلف همه‌چیز خوب پیش رفته باشد.
و ما از شما، «در همهٔ ملت‌ها»، سپاسگزاریم که آنجا بودید.
امیدواریم شما را دوباره در AZK بعدی ببینیم. ان‌شاءالله و اگر هنوز زنده باشیم. و در پایان، بار دیگر
می‌گوییم: همهٔ این‌ها را از سر محبت انجام دادیم!
۱۲۳۴۳۲۱نه برای سودجویی یا گمانه‌زنی، بلکه چون ما شما را دوست داریم و می‌خواهیم شما را به سوی سرنوشت‌تان هدایت
کنیم، سرنوشتی که بزرگ‌ترین رضایت را در زندگی‌تان به ارمغان خواهد آورد، فراتر از هر آنچه تاکنون تصور کرده‌اید.
۱۲۳۴۳۲۱ ما شما را دوست داریم و به شما نیاز داریم و می‌گوییم: خداحافظ همه، دفعه بعد می‌بینمتان. خداحافظ.