ჩვენ გვინდა ცეკვით დავასრულოთ, და ეს სიმღერა, ან, მოდით ასე ვთქვათ, ეს პოეტური საცეკვაო პროექტია. და იქ
ბეკიმ შესანიშნავად შეაჯამა ის, რაც დღეს მოვისმინეთ.
მან თქვა, რომ ჩვენ ვართ მოცეკვავეები ცხოვრების მოულოდნელ საცეკვაო მოედანზე და მსახიობები იმ როლებში, რომლებსაც თავად ვირჩევთ.
და ამგვარად, ვიტყოდი, რომ ამით წრე შემოვხაზეთ, ზუსტად ისე, როგორც ივომ დაიწყო ეს დღე.
ჩვენ მსოფლიოს ბედისწერის აქტორები ვართ. ჩვენ ზუსტად მის შუაგულში ვართ, მაგრამ შეგვიძლია ავირჩიოთ ჩვენი როლი.
და ამის გათვალისწინებით, უბრალოდ მინდა, სულს კიდევ ცოტა საზრდო მივცე ამ ცეკვით, რომლითაც დღეს კიდევ ერთხელ შეგვიძლია დავტკბეთ.
ამ სამყაროს ბედისწერაში, ჩვენ უზომოდ მადლიერნი ვართ, რომ ჩვენში მოქმედი შემოქმედებითი ძალა ყველაფერს ასრულებს.
კრეატიულობა.
არსებობის სიღრმეში, სადაც დრო მარადისობის ჩრდილებში იკარგება, გველის გამოუცალკევებელი ძალა –
უსასრულობის ჩურჩული, რომელიც თითოეულ ჩვენგანში ბინადრობს.
სიბნელეში, სადაც სისუსტე ჩვენს ფიქრებს ალყნავს, ძრწის მებრძოლის ურყევი გული, მზადმყოფი დაამარცხოს საკუთარი შინაგანი დემონები.
ჩვენი სულის ჭეშმარიტი ძალა სისრულეს სისუსტის მომენტებში აღწევს.
ჩვენ ვაცნობიერებთ, რომ ჩვენი მოწყვლადობა ჩვენს ბედს არ განსაზღვრავს. ჩვენი სისუსტე არ გვაღიზიანებს, ის გვიძღვება.
რადგან სწორედ ამ სიმყიფეში იზრდება შეუძრავი ნება, რომელიც გასათავისუფლებლად ელის.
ჩვენი საზღვრები მხოლოდ საზღვრებია – ჩვენივე გონების მიერ შექმნილი.
ჩვენ ვართ უსაზღვრო, შეუჩერებელი, უსასრულო. ჩვენს ფიქრებში ვატარებთ ქარების თავისუფლებას, ჩვენს
ოცნებებში — ოკეანეების ბედს, ჩვენს გულებში — ღვთის ძალას.
ჩვენი შემოქმედებითი ძალა უსასრულო შემთხვევეულობების ზღვაში არ არის დამალული.
ყოველი ჩასუნთქვა-გამოსუნთქვა შესაძლებლობაა, საკუთარი ისტორია დავწეროთ.
ჩვენ შემოქმედები ვართ – და ამავდროულად არსებები, მოცეკვავეები ცხოვრების არაპროგნოზირებად სცენაზე; მსახიობები,
რომლებიც ვასრულებთ იმ როლებს, რომლებსაც თავად ვირჩევთ.
ეჭვის სიბნელის მიღმა, გამოცდილების ჩრდილების მიღმა, ჩვენ ვცოცხლდებით, რადგან ჩვენ არ ვართ ჩვენი სისუსტეების მსხვერპლები.
ჩვენ შემოქმედები ვართ.
ყოველი ნაბიჯი, ყოველი ცრემლი, ყოველი ნასწავლი გაკვეთილი, ადამიანური უძლურების ყოველი გამოვლინება
აფართოებს ჩვენს ჰორიზონტს და ღვთის გულთან უფრო გვაახლოებს.
ყველა ცრემლი, რომელსაც ვღვრით, ჩვენში გამბედაობის თესლს კვებავს; ყველა ჭრილობა, რომელიც
გვაქვს, ჩვენი შეუპოვრობის ამბებს გვიყვება.
შესაძლოა, თავი დატბორილი გემის მსგავსად ვიგრძნოთ ქარიშხალში, მაგრამ ჩვენში ყალიბდება შეუჩერებელი, მტკიცე
ნებისყოფა, რომელსაც ყველაზე ბნელ ქარიშხალსაც კი გაუძლებს.
ჩვენ, ჩვენი ბედის შემოქმედნი და ჩვენი წარმატების არქიტექტორები, ვიზიარებთ აწმყო მომენტის კაშკაშა სილამაზეს.
ყოველ ჯერზე, როდესაც საკუთარ მოწყვლადობას ვაღიარებთ, ჩვენ ვამყარებთ კავშირს ჩვენს შინაგან ძალასთან, რათა ავიდეთ
იმ ღვთაებრიობის მწვერვალზე, რომელიც ჩვენში ჩასაძინებულია.
ამგვარად, ჩვენ ვათავისუფლებთ ჩვენს აშკარა სისუსტეში დამალულ შემოქმედებით ძალას და აღვდგებით, როგორც ღვთის ტრიუმფის ნათელი
მოწმენი იმ შეზღუდვებისგან, რომლებიც ჩვენ თვითონ დავიწესეთ.
ჩვენ შემოქმედები ვართ.
ჩვენი გული შემოქმედის რიტმში ძრავს.
ყოველი ამოსუნთქვა – ქმნილების აქტი; ყოველი მოძრაობა – სიცოცხლის მელოდია.
ბეკი, რა ღირსეული დასკვნაა; რა ღირსეული დასკვნაა!
და ის, რაც ბეკიმ და ყველამ მათგანმა (ისინი დღეს ნანახი OCG-ის ყველა არტისტი იყვნენ) თქვენ გადმოგცათ – და ბოლოს ამას კიდევ
ერთხელ ხაზს ვუსვამ – არ არის განკუთვნილი სპეციალური ჯგუფისთვის.
ის, რაც მათ თქვეს, რაზეც ისინი მოწმობდნენ, მათ შორის ის, რაც თავში ვახსენე, ეხება ყველა იმ ადამიანს, ვინც დღეს აქ იყო –
ყველაზე ღრმა, ყველაზე მტკიცე ათეისტიდან დაწყებული, ყველაზე რელიგიური ადამიანით დამთავრებული, მიუხედავად მისი კონფესიური
კუთვნილებისა, ყველა მეცნიერისა და პოლიტიკოსის ჩათვლით.
ეს ყველას გვეხება. და ჩვენ ამას ვხედავთ, როგორც დიდ შესაძლებლობას, დიდ გადაწყვეტას.
ძვირფასო მეგობრებო, როდესაც წარსულს ვიხსენებ და კვლავ ვფიქრობ ამ განმეორებად ბრალდებაზე: "ბევრ პრობლემას
წამოჭრით, მაგრამ გადაწყვეტილებებს არ გვთავაზობთ", გსმენიათ დღეს რაიმე გადაწყვეტილება?
ო, დიახ, ო, დიახ! გვსურს, მადლობა გადავუხადოთ ყველას, ვინც პასუხები გამოგზავნა. უღრმესი მადლობა!
რა სიუხვე. დიახ, რა სიმდიდრეა გადაწყვეტილებების.
მაგრამ, როგორც ვთქვით, ჩვენ არ ყოველთვის გვსურს ყველას მოვუსმინოთ. მიუხედავად ამისა, ეს
გადაწყვეტილებებია და დადგება დრო, როდესაც ყველაფერს, ყველა გადაწყვეტილებასა და ყველა წინადადებას გავაცნობიერებთ.
დადგება დრო, როდესაც ყველაფერს, რაც დღეს ითქვა, გავაცნობიერებთ.
კიდევ ერთხელ შეგახსენებთ: ვის ვუსმენდით?
პირველად ივო ზასეკი, შემდეგ სტეფან მაგნეტი, შემდეგ დევიდ იკი, ჰაიკო შოнингი, შემდეგ ტილმან კნეხტელი,
შემდეგ ჯეიმს კორბეტი, მაიკლ ბალვეგი, ელია ზასეკი.
კიდევ ერთხელ მინდა მადლობა გადავუხადო ყველა მომხსენებელს, რომ აქ იყვნენ და დრო დაუთმეს ჩვენი, AZK-ის, 20 წლის იუბილეს აღნიშვნას.
სცენაზე, აუდიტორიასთან ერთად, შესანიშნავი ატმოსფერო იყო.
ყველაფერი შესანიშნავი იყო. თქვენ ყველანი ერთიანად მუშაობდით.
მინდა კიდევ ერთხელ მადლობა გადავუხადო ყველა ტექნიკოსს, ასობით მათგანს, ყველგან, მთელ აღჭურვილობაზე.
ზოგჯერ სისხლს ღვრიდავდი და როცა მანქანები ფუჭდებოდა, საქმე ყოველთვის რთულდებოდა. თავიდანვე
ტექნიკური ხარვეზი იყო. შენ მას მრავალჯერ დაძლიე.
იმედი მაქვს, თარგმნები ენებზე, ქვეყნებში, ყველაფერი კარგად გამოვიდა.
და ჩვენ გიხდით მადლობას, "ყველა ერში", რომ იქ ხართ.
ვიმედოვნებთ, რომ ერთმანეთს შემდეგ AZK-ზე კვლავ შევხვდებით. ღმერთის ნებით და თუ ჯერ კიდევ ცოცხლები ვიქნებით. და ბოლოს
კვლავ ვიტყვით: ჩვენ ეს ყველაფერი სიყვარულისთვის გავაკეთეთ!
არა მოგების მიღების ან სპეკულაციის მიზნით, არამედ იმიტომ, რომ გვიყვარხართ და გვსურს, გიხელმძღვანელოთ თქვენი
განკუთვნილი ბედისკენ, რომელიც მოგიტანთ უდიდეს კმაყოფილებას ცხოვრებაში, იმაზე მეტს, ვიდრე ოდესმე წარმოგიდგენიათ.
ჩვენ გვიყვარხართ და გვჭირდებით, და ვამბობთ: ნახვამდის ყველას, მომავალ ჯერზე შევხვდებით. ნახვამდის.