We willen eindigen met een dans en in dit lied, of moet ik zeggen het is een poëtisch dansproject. En Bekki heeft
daar prachtig samengevat wat we vandaag gehoord hebben.
Ze zei namelijk dat we dansers zijn op de onvoorziene dansvloer van het leven en acteurs in de rol die we voor onszelf kiezen.
En dus zou ik zeggen dat de cirkel rond is, net zoals Ivo deze dag begon.
We zijn acteurs in de lotsbestemming van een wereld. We zitten er middenin, maar we kunnen onze rol kiezen.
En met dit in gedachten wil ik jullie met deze dans wat meer zielenvoeding meegeven,
waar we vandaag gewoon weer van mogen genieten.
In deze wereldse lotsbestemming zijn we zo dankbaar dat een scheppende kracht binnen in ons, alles tot volheid brengt.
Schepperkracht.
In de diepten van het bestaan, waar tijd verloren gaat in de schaduwen van de eeuwigheid, wacht een onuitputtelijke kracht,
een fluistering van oneindigheid die in ieder van ons woont.
Midden in de duisternis, waar zwakte onze gedachten omhult, pulseert het onwankelbare hart van een strijder
die klaar is om zijn innerlijke demonen te overwinnen.
De ware kracht van onze geest ontvouwt zijn volle pracht in momenten van zwakte.
We erkennen dat onze kwetsbaarheid ons bestemming niet dicteert. Onze zwakheid irriteert ons niet, ze oriënteert ons.
Want juist in deze broosheid gedijt een onwankelbare wil, die wacht om ontketend te worden.
Onze grenzen zijn slechts grenzen - gecreëerd door onze eigen geest.
We zijn grenzeloos, onstuitbaar, oneindig. We dragen de vrijheid van de wind in onze geest, de bestemming van
de oceanen in onze dromen, de kracht van God in ons hart.
Onze scheppende kracht ligt niet verborgen in een oneindige zee van toevalligheden.
Elk moment dat we ademen ligt de gelegenheid om ons eigen verhaal te weven.
We zijn scheppers - en schepselen tegelijk, dansers op het onvoorspelbare parket van het leven,
acteurs in de rol die we voor onszelf kiezen.
Aan de andere kant van duisternis van de twijfel, aan de andere kant van de schaduwen van het beleefde, staan we
op, omdat we GEEN SLACHTOFFERS zijn van onze zwakheden.
Wij zijn scheppers.
Elke stap, elke traan, elke les die we leren, elke broosheid van het menselijk onvermogen opent onze
horizon en brengt ons dichter bij het hart van God.
Elke traan die we vergieten voedt het zaad van moed in ons, elk litteken dat we dragen
vertelt een geschiedenis van ons volhouden.
We voelen ons misschien als een stukgeslagen schip in een razende storm, maar in ons bouwt zich een onstuitbare golf
van vastberadenheid op om de duisterste storm te doorstaan.
We omarmen de stralende schoonheid van het nu als scheppers van onze lotsbestemming, als architecten van ons succes.
Elk moment dat we ons stellen tegen de kwetsbaarheid, smeden we een verbond met onze innerlijke kracht om naar de
top te klimmen van de goddelijkheid die in ons sluimert.
Zo ontketenen we de scheppende kracht die verborgen ligt in onze schijnbare zwakheid en staan we op als stralende getuigen van
Gods overwinning op de begrenzing die we onszelf hebben opgelegd.
Wij zijn scheppers.
Ons hart klopt op het ritme van de Schepper.
Elke ademhaling, een scheppingsdaad, elke beweging, een levensmelodie.
Bekki, wat een waardige afsluiting, wat een waardige afsluiting!
En wat Bekki en al deze (het waren allemaal OCG-artiesten die jullie vandaag zagen), wat jullie doorgaven,
ik wil het aan het einde nog eens benadrukken, dit is niet bedoeld voor een speciale groep.
Wat ze hebben gezegd, betuigd, ook wat ik aan het begin heb gezegd, geldt voor ieder afzonderlijk die hier vandaag was, van
de diepste, meest overtuigde atheïst tot de meest religieuze, van welke soort dan ook, van elke wetenschapper of politicus.
Dat geldt voor ons allemaal. En we zien dit als een geweldige mogelijkheid, een geweldige grote aanzet van een oplossing.
Jullie geliefden, als ik terugkijk en nadenk over dit steeds weer terugkerende verwijt: jullie brengen veel problemen, maar
geen oplossingen. Hebben jullie vandaag oplossingen gehoord?
Oh ja, oh ja, We bedanken iedereen die oplossingen heeft aangedragen. Hartelijk dank!
Wat een overvloed. Ja, wat een hoeveelheid aan oplossingen.
Maar, zoals ik al zei, we willen niet altijd luisteren. Maar het zijn desondanks oplossingen en de tijd zal komen dat we
elk ding, elke oplossing en elke voorstel zullen begrijpen.
Er komt een tijd dat we alles zullen begrijpen wat vandaag is gezegd.
Laat me jullie er nogmaals aan herinneren: naar wie luisterden we?
Eerst Ivo Sasek, dan Stefan Magnet, dan David Icke, Heiko Schöning, dan Tilman Knechtel,
dan James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
[Nog eens allerhartelijkst dank aan alle referenten, dat jullie er waren, voor het nemen van de tijd voor ons "20e AZK"-jubileum.
De stemming met de mensen ook hier op het podium was geweldig.
Alles was wonderbaar. Jullie werkten allemaal samen als "één man".
Ik wil alle technici nogmaals bedanken, deze honderden, overal, aan alle apparaten.
Je hebt soms bloed gezweet, het wordt altijd krap als machines uitvallen. Er was al een technische uitval
aan het begin. Jullie hebben het steeds weer overwonnen.
Ik hoop dat de vertalingen in de talen, in de landen, allemaal hebben gewerkt.
En we danken jullie, "in alle naties", dat jullie erbij waren.
We hopen jullie weer te zien op het volgende AZK. Als God het wil en wij leven. En we zullen aan het
eind weer zeggen: We deden het allemaal uit liefde!
Niet uit winstbejag of uit een of andere speculatie, maar omdat we van jullie houden en omdat we jullie naar jullie bestemming
willen brengen, die voor jullie de grootste vervulling in jullie leven zal zijn die
jullie je nooit zelf hadden kunnen voorstellen.