Urang hayang nutup ku hiji tari, sareng dina lagu ieu, atawa hayu abdi nyarios, ieu téh hiji proyék tari puisi.
Sareng di dinya, Bekki parantos sacara éndah ngarangkum naon anu parantos urang dengekeun dinten ieu.
Manéhna nyarios yén urang téh penari dina lantai tari kahirupan anu teu disangka-sangka jeung aktor
dina peran anu urang pilih pikeun diri urang sorangan.
Janten abdi nyarios yén ieu ngabalikeun urang ka awal, sakumaha Ivo ngamimitian dinten ieu.
Urang téh aktor dina takdir dunya. Urang aya di tengah-tengahna, tapi urang bisa milih peran urang.
Sareng ku éta dina pikiran, abdi hoyong masihan anjeun sakedik deui bahan pikeun dipikirkeun ngeunaan
tari ieu, anu tiasa urang nikmati deui dinten ieu.
Dina dunya takdir ieu, urang kacida bersyukurna yén kakuatan kreatif di jero urang ngalaksanakeun sagalana.
Kreativitas.
Dina jero ayana, di mana waktu leungit dina bayangan langgeng, aya kakuatan anu teu aya habisna nu ngantosan –
bisikan taya wates anu cicing di jero diri masing-masing urang.
Di tengah poék, dimana kalemahan ngabungkus pikiran urang, ngadégdég jantung nu teu kendat hiji
pejuang anu siap ngéléhkeun iblis jero dirina.
Kakuatan sajati tina sumanget urang némbongkeun kamulyaanana anu pinuh dina momen-momen kalemahan.
Urang ngaku yén kalemahan urang henteu nangtukeun takdir urang. Kalemahan urang henteu ngaganggu urang; éta nungtun urang.
Kusabab dina kerapuhan ieu pisan kahayang anu teu goyah tumuwuh, ngantosan pikeun dileupaskeun.
Watesan urang téh ngan saukur watesan – dijieun ku pikiran urang sorangan.
Urang teu aya watesna, teu bisa dicegah, teu aya tungtungna. Urang mawa kabébasan angin dina pikiran urang, takdir
sagara dina impian urang, kakuatan Gusti dina haté urang.
Kakuatan kréatif urang henteu disumputkeun dina sagara kasempetan anu teu aya watesna.
Unggal momen urang ngambekan téh kasempetan pikeun ngarajut carita sorangan.
Urang téh panyipta – jeung mahluk dina waktos anu sami, penari dina panggung kahirupan anu teu kaduga; aktor anu
maénkeun peran anu urang pilih pikeun diri urang sorangan.
Saluhureun poékna ragu, saluhureun bayangan pangalaman, urang naék, sabab urang sanés korban tina kalemahan urang.
Urang téh para panyipta.
Unggal léngkah, unggal cimata, unggal palajaran anu diajar, unggal karentanan tina kakirangan manusa ngalegaan
cakrawala urang jeung ngadeukeutkeun urang ka jero haté Gusti.
Unggal cimata nu urang curahkeun ngamekarkeun biji kawani dina diri urang; unggal bekas tatu nu urang
boga nyaritakeun carita ngeunaan ketekunan urang.
Urang bisa ngarasa siga kapal karam dina badai anu ngamuk, tapi di jero urang keur ngawangun gelombang tekad
anu teu bisa dicegah, anu sanggup nahan badai pangpoékna.
Urang narima kaéndahan caang tina momen ayeuna salaku panyipta takdir urang, salaku arsiték kasuksesan urang.
Unggal waktos urang nyanghareupan kalemahan urang, urang ngawangun aliansi jeung kakuatan batin pikeun naék
ka puncak kamulyaan ilahi anu sare di jero diri urang.
Ku cara kieu, urang ngaleupaskeun kakuatan kréatif anu sumumput dina kalemahan urang anu katingali sarta naék jadi
saksi caang kana kameunangan Gusti ngalawan watesan anu geus urang pasang pikeun diri urang sorangan.
Urang téh panyipta.
Jantung urang ngadégdég dina irama sareng Nu Maha Nyipta.
Unggal napas – hiji lampah nyipta; unggal gerak – hiji melodi kahirupan.
Bekki, naon tungtung anu pantes; naon tungtung anu pantes!
Sareng naon anu dipasihkeun ka anjeun ku Bekki sareng sakabéhna (maranéhna téh sadayana seniman OCG anu anjeun tingali
dinten ieu) – abdi hoyong nekenkeun ieu sakali deui dina kacindekan – henteu ditujukeun pikeun kelompok husus.
Naon anu maranéhna carioskeun jeung sumpahkeun, kaasup naon anu kuring sebat di awal, lumaku pikeun unggal jalma anu aya di dieu
ayeuna – ti ateis anu paling jero jeung teguh, nepi ka jalma anu paling taat agama, tina sagala
denominasi, nepi ka unggal élmuwan atawa politikus.
Ieu lumaku pikeun urang sadayana. Jeung urang ningali ieu minangka kasempetan anu hébat, solusi anu hébat.
Sobat sadaya, nalika abdi ningali deui sareng mikir deui ngeunaan tuduhan anu terus muncul, "anjeun nyebatkeun
seueur masalah, tapi teu aya solusi," naha anjeun parantos ngadangu solusi naon waé dinten ieu?
Oh enya, oh enya! Kami hoyong ngucapkeun nuhun ka sadayana anu parantos ngirimkeun solusi. Hatur nuhun pisan!
Kumaha loba pisan. Enya, kumaha beungharna solusi.
Tapi, sakumaha anu geus urang carioskeun, urang teu salawasna hayang ngadangukeun sadayana. Najan kitu, ieu téh
solusi-solusi, sarta bakal aya waktuna nalika urang bakal ngartos sagalana, unggal solusi jeung unggal saran.
Bakal aya waktuna nalika urang bakal ngartos sagala anu parantos diomongkeun dinten ieu.
Hayu abdi émutkeun deui ka anjeun: ka saha urang ngadangukeun?
Kahiji Ivo Sasek, teras Stefan Magnet, teras David Icke, Heiko Schöning, teras Tilman Knechtel,
teras James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
Sakali deui, hatur nuhun pisan ka sadayana anu parantos sumping sareng nyéépkeun waktos pikeun ngarayakeun ulang taun ka-20 AZK.
Suasana sareng pamiarsa di dieu di panggung téh endah pisan.
Sagala-galana saé pisan. Aranjeun sadayana gawé bareng saperti hiji.
Abdi hoyong ngucapkeun nuhun sakali deui ka sadaya teknisi, ratusan urang di mana-mana, dina sagala parabot.
Anjeun kungsi ngucurkeun getih dina sababaraha waktos, sarta kaayaan sok sempet nalika mesin ruksak. Aya kagagalan
téknis pas di awal. Anjeun geus ngungkulanana terus-terusan.
Mugia sadaya tarjamahan kana basa-basa jeung ka nagara-nagara geus hasil.
Sareng kami ngahaturkeun nuhun ka anjeun, "di sakumna bangsa," kusabab parantos aya di dinya.
Mugia urang tiasa pendak deui di AZK salajengna. Mun Gusti kersa, sareng mun urang masih hirup. Sareng di ahir urang
bakal nyarios deui: Urang ngalakukeun sadayana ieu tina kanyaah!
Henteu pikeun kauntungan atawa spekulasi, tapi kusabab urang bogoh ka anjeun jeung hayang nungtun anjeun ka takdir
anjeun, anu bakal mawa anjeun kana kacumponan panggedéna dina kahirupan anjeun, leuwih ti anu kungsi anjeun bayangkeun.
Kami bogoh ka anjeun sareng kami peryogi anjeun, sareng kami nyarios: Salam pamitan ka
sadayana, tepang deui waktos salajengna. Salam pamitan.