Nais naming tapusin ito sa pamamagitan ng isang sayaw, at sa kantang ito—o hayaan mong sabihin ko—ito ay isang
makatang proyekto ng sayaw. At doon, mahusay na naipaliwanag ni Bekki ang ating narinig ngayong araw.
Sinabi niya na tayo ay mga mananayaw sa isang hindi inaasahang sayawan ng buhay at mga aktor sa
mga papel na pinipili natin para sa ating sarili.
At kaya masasabi kong bumalik tayo sa simula, gaya ng pagsisimula ni Ivo ngayong araw.
Tayo ay mga aktor sa kapalaran ng mundo. Nasa gitna tayo nito, ngunit maaari nating piliin ang ating papel.
At dahil dito, nais kong bigyan ka pa ng kaunting pampag-isip sa sayaw na ito, na maaari na nating muling tangkilikin ngayon.
Sa mundong ito ng tadhana, lubos kaming nagpapasalamat na ang isang malikhaing
kapangyarihan sa loob namin ang gumagawa ng lahat.
Pagkamalikhain.
Sa kailaliman ng pag-iral, kung saan ang oras ay nawala sa anino ng walang hanggan, naghihintay ang isang hindi
mauubos na kapangyarihan – isang bulong ng kawalang-hanggan na naninirahan sa loob ng bawat isa sa atin.
Sa gitna ng kadiliman, kung saan bumabalot ang kahinaan sa ating mga iniisip, tumitibok ang matatag na puso ng isang
mandirigma na handang talunin ang kanyang mga demonyo sa loob.
Ang tunay na lakas ng ating espiritu ay nalalantad sa buong karilagan nito sa mga sandali ng kahinaan.
Kinikilala namin na ang aming kahinaan ay hindi nagtatakda ng aming kapalaran. Hindi kami
naiinis ng aming kahinaan; ginagabayan kami nito.
Sapagkat sa mismong kahinaan na ito namumulaklak ang isang hindi matitinag na kalooban, na naghihintay na pakawalan.
Ang ating mga hangganan ay mga hangganan lamang – nilikha ng ating sariling isipan.
Tayo ay walang hangganan, hindi mapipigil, walang katapusan. Dala natin ang kalayaan ng hangin sa ating mga iniisip,
ang kapalaran ng mga karagatan sa ating mga pangarap, ang kapangyarihan ng Diyos sa ating mga puso.
Ang ating malikhaing kapangyarihan ay hindi nakatago sa isang walang katapusang dagat ng mga pagkakataon.
Bawat sandaling humihinga tayo ay isang pagkakataon upang buuin ang ating sariling kuwento.
Tayo ay mga tagalikha – at mga nilalang kasabay nito, mga mananayaw sa hindi mahuhulaan na entablado ng buhay; mga aktor na
gumaganap ng mga papel na pinipili natin para sa ating sarili.
Higit sa kadiliman ng pag-aalinlangan, lampas sa mga anino ng karanasan, tayo'y bumabangon,
sapagkat hindi tayo mga biktima ng ating mga kahinaan.
Tayo ay mga tagalikha.
Bawat hakbang, bawat luha, bawat aral na natutunan, bawat kahinaan ng kakulangan ng tao ay nagpapalawak ng
ating pananaw at nagpapalapit sa atin sa puso ng Diyos.
Bawat luha na ating pinakawalan ay nagpapalusog sa binhi ng tapang sa ating kalooban; bawat peklat na
ating dala ay nagsasalaysay ng ating pagtitiyaga.
Maaaring maramdaman nating parang isang barkong nalubog sa gitna ng nagwawalang bagyo, ngunit sa ating kalooban ay
bumubuo ang isang hindi mapipigil na pag-apaw ng determinasyon na kayang tiisin ang pinakamadilim na bagyo.
Yinayakap namin ang maningning na kagandahan ng kasalukuyang sandali bilang mga lumilikha ng aming
kapalaran, bilang mga arkitekto ng aming tagumpay.
Sa tuwing hinaharap natin ang ating kahinaan, bumubuo tayo ng alyansa sa ating panloob na lakas upang umakyat sa
tuktok ng kadiyosdiyosan na natutulog sa ating kalooban.
Sa ganitong paraan, pinakakawalan natin ang malikhaing kapangyarihang nakatago sa ating tila kahinaan at
bumabangon tayo bilang maningning na mga saksi sa tagumpay ng Diyos laban sa mga limitasyong ipinataw natin sa ating sarili.
Tayo ay mga tagalikha.
Ang puso namin ay tumitibok nang magkasabay sa ritmo ng Maylalang.
Bawat hininga – isang akto ng paglikha; bawat galaw – isang melodiya ng buhay.
Bekki, anong karapat-dapat na konklusyon; anong karapat-dapat na konklusyon!
At ang ipinasa sa iyo ni Bekki at ng lahat ng iba pa (sila ay mga OCG artist na nakita mo ngayon) – nais kong bigyang-diin ito
muli sa konklusyon – ay hindi para sa isang espesyal na grupo.
Ang kanilang sinabi at pinatotohanan, kasama na ang nabanggit ko sa simula, ay naaangkop sa bawat taong nandito ngayon – mula sa
pinakamalalim at matatag na ateyista hanggang sa pinaka-relihiyosong tao, anuman ang
denominasyon, pati na rin sa bawat siyentipiko o politiko.
Ito ay naaangkop sa ating lahat. At nakikita namin ito bilang isang malaking pagkakataon, isang mahusay na solusyon.
Mga mahal kong kaibigan, kapag naaalala ko muli at iniisip ang paulit-ulit na paratang na ito, "nagdadala kayo
ng maraming problema, ngunit walang solusyon," nakarinig ba kayo ng anumang solusyon ngayon?
Oh oo, oh oo! Nais naming pasalamatan ang lahat ng nagpasa ng mga solusyon. Maraming salamat!
Anong kasaganaan. Oo, anong kayamanang solusyon.
Ngunit, gaya ng sinabi namin, hindi namin palaging nais makinig sa lahat. Gayunpaman, mga solusyon ito, at darating ang panahon
na mauunawaan natin ang lahat, bawat solusyon at bawat mungkahi.
Darating ang panahon na mauunawaan natin ang lahat ng nasabi ngayon.
Hayaan mong paalalahanan kita muli: Kanino tayo nakinig?
Una si Ivo Sasek, pagkatapos si Stefan Magnet, pagkatapos si David Icke, Heiko Schöning, pagkatapos si Tilman Knechtel,
pagkatapos si James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
Muli, nais kong iparating ang aking taos-pusong pasasalamat sa lahat ng tagapagsalita sa pagiging narito at sa paglaan ng
oras upang dumalo sa ika-20 anibersaryo ng AZK. Napakaganda ng atmospera kasama ang mga manonood at dito sa entablado.
Lahat ay naging kamangha-mangha. Nagtulungan kayong lahat bilang isa.
Nais kong pasalamatan muli ang lahat ng mga tekniko, ang daan-daang mga ito, saanman, sa lahat ng kagamitan.
Minsan ay pinagpapawisan mo na ng dugo, at laging nagiging mahigpit ang sitwasyon kapag nasisira ang mga
makina. Nagkaroon ng teknikal na aberya sa simula pa lang. Paulit-ulit mo na itong nalampasan.
Sana ay naging maayos ang pagsasalin sa mga wika at sa mga bansa, pati na ang lahat ng bagay.
At pinasasalamatan ka namin, "sa lahat ng mga bansa," sa pagiging nariyan.
Umaasa kaming makita ka muli sa susunod na AZK. Kung kalooban ng Diyos at kung tayo'y buhay pa. At sa huli ay muling sasabihin
namin: Ginawa namin ang lahat ng ito dahil sa pag-ibig!
Hindi para sa kita o spekulasyon, kundi dahil mahal kita at nais kitang gabayan patungo sa iyong kapalaran, na
magdudulot sa iyo ng pinakamalaking katuparan sa iyong buhay, higit pa sa anumang maiisip mo.
Mahal kita at kailangan kita, at sinasabi namin: Paalam sa lahat, magkita-kita tayo sa susunod. Paalam.