Biz yakunda raqs bilan yakunlamoqchimiz, va bu qo'shiq, yoki aytaylik, bu she'riy raqs loyihasi. Va u yerda
Bekki bugun eshitganlarimizni ajoyib tarzda umumlashtirdi.
U dedi: biz hayotning kutilmagan raqs maydonida raqqoslarmiz va o'zimiz tanlagan rollarda aktyorlarmiz.
Shunday qilib, men aytardimki, bu bizni to'liq aylana bo'ylab qaytarib keltiradi, xuddi Ivo bu kunni boshlagandek.
Biz dunyoning taqdirida faol ishtirokchilarmiz. Biz aynan uning o'rtasidamiz, lekin o'z rolimizni tanlashimiz mumkin.
Shuni yodda tutgan holda, men sizga bu raqs haqida yana biroz o'ylash uchun material bermoqchiman, uni
bugun yana bir bor zavq bilan tomosha qilishimiz mumkin.
Bu dunyoda taqdirda, ichimizdagi ijodiy kuch hamma narsani amalga oshirayotgani uchun biz juda minnatdormiz.
Ijodiy kuch.
Mavjudlik tubida, abadiyat soyalarida vaqt yo'qolgan joyda, so'nmas kuch kutmoqda – har
birimiz ichida yashovchi cheksizlik pichiri.
Zulumot ichida, zaiflik fikrlarimizni qamrab olganda, ichki jinlarini zabt etishga tayyor jangchining silkinmas yuragi uradi.
Ruhimizning haqiqiy qudrati zaiflik lahzalarida to'la ulug'vorligini namoyon etadi.
Biz zaifligimiz taqdirimizni belgilamasligini tan olamiz. Zaifligimiz bizni asablashdirmaydi; u bizni yo'naltiradi.
Chunki aynan shu zaiflikda silkinmas iroda gullab-yashnamoqda, u ozod etilishini kutmoqda.
Bizning chegaralarimiz shunchaki chegaralar – ularni bizning ongimiz yaratgan.
Biz chegarasiz, to'xtatib bo'lmas, cheksizmiz. Biz o'ylarda shamollar erkinligini, tushlarimizda okeanlar
taqdirini, yuragimizda Xudoning qudratini olib yuramiz.
Bizning ijodiy kuchimiz cheksiz tasodiflar dengizida yashiringan emas.
Har bir nafas olgan lahzada o'z hikoyamizni to'qish imkoniyati bor.
Biz yaratuvchilarmiz – va bir vaqtning o'zida mavjudotlarmiz, hayotning oldindan aytib bo'lmaydigan sahnasida
raqqoslar; o'zimiz tanlagan rollarni ijro etuvchi aktyorlar.
Shubha zulmatidan narida, tajriba soyalaridan narida ko'tarilamiz, chunki biz zaifliklarimizning qurbonlari emasmiz.
Biz yaratuvchilarmiz.
Har bir qadam, har bir yosh, har bir o'rganilgan saboq, insonning ojizlikdagi har bir noziklik bizning dunyoqarashimizni
kengaytiradi va bizni Xudoning yuragiga yaqinlashtiradi.
Har bir tomgan yoshimiz ichimizdagi jasorat urug'ini oziqlantiradi; har bir iz esa
bizning matonatimiz haqidagi hikoyalarni so'zlaydi.
Bizni g'azablangan bo'ron ortasida kemasi halok bo'lgan kema kabi his qilishimiz mumkin, lekin ichimizda eng
qorong'u bo'ronga ham dosh bera oladigan to'xtatib bo'lmas iroda to'lqini shakllanmoqda.
Biz o'z taqdirimiz yaratuvchilari va muvaffaqiyatimiz me'morlari sifatida hozirgi lahzaning porloq go'zalligini qadrlaymiz.
Har safar zaifligimizga duch kelganimizda, ichimizda uxlab yotgan ilohiylik cho'qqisiga
ko'tarilish uchun ichki kuchimiz bilan ittifoq tuzamiz.
Shu tariqa biz ko'rinadigan zaifligimizda yashirinib yotgan ijodiy qudratni ozod qilamiz va o'zimizga qo'ygan cheklovlar
ustidan Xudoning g'alabasiga porloq guvohlar bo'lib ko'tarilamiz.
Biz yaratuvchilarmiz.
Yuragimiz Yaratuvchi bilan bir ritmda uradi.
Har bir nafas – yaratuvchanlik amali; har bir harakat – hayot melodiyasi.
Bekki, qanday munosib yakun; qanday munosib yakun!
Va Bekki hamda ularning barchasi (bugun ko'rganingizdek, ularning barchasi OCG rassomlari edi) sizga uzatgan
narsa – xulosada buni yana bir bor ta'kidlamoqchiman – hech qanday maxsus guruhga mo'ljallanmagan.
Ular aytganlari, guvohlik berganlari, shu jumladan men boshida tilga olganlarim, bugun bu yerda bo'lgan har bir kishiga tegishli
– eng chuqur, eng qat'iy ateistdan tortib, qaysi turdagi bo'lmasin eng diniy kishigacha, har bir olim yoki siyosatchigacha.
Bu hammamizga tegishli. Va biz buni katta imkoniyat, katta yechim deb bilamiz.
Aziz do'stlar, orqaga nazar tashlab, bu takroriy ayblovni — "siz ko'p muammolarni ko'tarasiz, lekin hech
qanday yechim taklif qilmayapsiz" — yana o'ylaganimda, bugun hech qanday yechim eshitdingizmi?
Oh ha, oh ha! Yechimlarni taqdim etgan barchaga minnatdorchilik bildiramiz. Juda katta rahmat!
Qanday farovonlik. Ha, qanday yechimlarning boyligi.
Ammo, aytganimizdek, biz har doim ham hammaga quloq solishni istamaymiz. Shunga qaramay, bu yechimlar
bo'lib, vaqt keladiki, biz hamma narsani, har bir yechimni va har bir taklifni tushunamiz.
Bugun aytilgan barcha narsalarni tushunadigan vaqt keladi.
Yana bir bor eslatib qo'yay: kimga quloq solgan edik?
Birinchi Ivo Sasek, keyin Stefan Magnet, keyin David Icke, Heiko Schöning, keyin Tilman Knechtel,
keyin James Corbett, Michael Ballweg, Elias Sasek.
Yana bir bor barcha ma'ruzachilarga bu yerda bo'lib, 20-AZK yubiley tadbirimizda ishtirok etish uchun vaqt ajratganliklari
uchun samimiy minnatdorchiligimni bildirmoqchiman. Tomoshabinlar bilan va sahnadagi muhit ajoyib edi.
Hamma narsa ajoyib edi. Sizlar barchangiz bitta butun bo'lib ishladingiz.
Men barcha texniklarga, ularning yuzlab vakillariga, hamma joyda, barcha uskunalar bo'yicha
yana bir bor minnatdorchilik bildirmoqchiman.
Ba'zan qon ter to'kdingiz, va mashinalar buzilganda ishlar har doim qiyinlashadi. Boshlanishida texnik
nosozlik yuz berdi. Siz uni marta-marta yengib o'tdingiz.
Umid qilamanki, tarjimalar tillarga va mamlakatlarga bo'yicha hammasi yaxshi chiqdi.
Va biz sizga, "barcha xalqlar orasida", u yerda bo'lganingiz uchun minnatdorchilik bildiramiz.
Keyingi AZKda yana sizni ko'rishni umid qilamiz. Xudo xohlasa va agar biz hali tirik bo'lsak. Va oxirida
yana aytamiz: Bularning barchasini muhabbat uchun qildik!
Bu foyda yoki spekulyatsiya uchun emas, balki biz sizni sevamiz va hayotingizda hech qachon tasavvur
qilganingizdan ham ortiq eng katta qoniqishni olib keladigan taqdiringiz sari yo'naltirmoqchimiz.
Biz seni sevamiz va sen bizga keraksan, va aytamiz: Xayr, hammangiz, keyingi safar ko'rishguncha. Xayr.