Aku pengin ngangkat gelas kanggo jejaring.
Saklawasé pirang-pirang taun, aku bola-bali nyengkuyung wong-wong kita supaya ngubungi David Icke, umpama.
Nanging kuwi mbutuhake pirang-pirang taun. Kita terus nyoba nganti kita kasil.
Lan mulane dina iki pancen dadi perayaan gedhe banget kanggo aku. Apik tenan amarga kabeh bisa
kelakon lan David Icke bisa ngomong ing kene karo kita.
Dheweke uga nggawe video pendidikan pisanan sing kita tonton bareng-bareng minangka kulawarga. Nalika
semana aku isih bocah, lan iku pancen nyentuh atiku.
Dadi dina iki dina gedhe, konferensi ulang tahun.
Mula saka iku, saiki kita wis nyambung karo atusan individu kunci kaya ngono, karo para pendidik saka saindenging jagad.
Lan aku uga pengin njupuk kesempatan iki kanggo nyengkuyung sampeyan supaya mbangun jaringan, tenanan njupuk
saben kesempatan kanggo nindakake kuwi ing urip nyata.
Amarga nalika internet dipateni, utawa kita disensor sakabehe, mula kita pancen nyambung sejati, saka
wong siji marang wong liyane lan saka ati marang ati.
Lan yen sampeyan uga ketemu karo tokoh-tokoh kunci sing penting utawa penyiar alternatif, umpama, mangga kabari kita.
Kita mung kudu jejaring. Ing saben negara ing donya.
Contone, ing wiwitan taun, kita wis jejaring karo sepuluh negara liyane amarga kita mung fokus ing kuwi.
Contone, kita ngomong yen saiki kita pengin jejaring karo Brasil. Kita padha rembugan sapa sing bakal jejaring karo negara endi.
Dina iki akèh wong sing wis mlebu, sawatara saka Brasil, Finlandia, lan akèh negara liya, ing ngendi ing wiwitan taun
kita isih gumun kepiye carane bisa nggayuh wong-wong mau.
Ngomong-omong, dina iki kita nampani negara liya, yaiku Greenland.
Laporan-laporan wis mlebu nganti jam 10:15 esuk lan salajengipun. Saiki 63 negara wis melu langsung.
Aku wis nulis kabeh jeneng wong-wong sing saiki nyambung.
Lan aku pancen matur nuwun sanget marang kowe kabeh sing wis mbantu kita supaya bisa terus
nyambung siji lan sijine ing saindenging jagad.
Stefan Magnet ngendika: kita butuh wong-wong sing ora mencolok ing latar mburi, lan kuwi
paling utama kanggo sesambetan pribadi lan jejaring.
Mbok menawa kowe kenal karo wong kunci saka sawijining negara, banjur kowe nyekel kunci kanggo mbangunake
maneh yuta-yuta wong, dadi domino sing luwih gedhe.
Apa kowe ngerti? Lan mula kita bakal entuk massa luwih lan luwih.
Kulawarga Eberts wis nyanyi babagan iki. Jumlah kita saya tambah akeh.
Lan dina iki, atusan wong uga ana ing kana, tanpa kamera, ya.
Lan aku uga pengin ngucapake halo marang wong-wong mau. Aku uga pengin nampilake wong-wong mau marang kowe ing kene.
Contone, ana luwih saka 20 wong saka Tenerife sing melu. Ing kene, sawetara saka wong-wong mau ngirimake salam karo foto.
Utawa ing Prancis, puluhan wong mlebu tanpa kamera. Ana kelompok-kelompok tanpa webcam ing endi-endi.
Lan ing kene kowe bisa weruh sawetara wong sing uga kepengin ngibaraké tangan marang kita kaya ngene.
Ayo kita ngibaské tangan marang wong-wong mau lan nyambung karo wong-wong mau kanthi cara sing istimewa.
Kaya sing tak kandhakake, ora kabeh wong bisa nuduhake webcam-e.
Asring uga amarga watesan bandwidth internet utawa apa wae. Iku mung pemanasan cekak kanggo
ngelingake kita manawa kita nyambung ing endi wae.
Kanggo saweneh saiki esuk, kanggo liyane awan, kanggo liyane sonten, lan kanggo liyane bengi.
Oke. Ya wis, Pak, matur nuwun.
Matur nuwun, Lois, kanggo cara sing nyemangati iki sing bola-bali ngajak wong mlebu
jaringan pribadi, mlebu ing 'jaring laba-laba' kita.
Ya, kita kudu jejaring. Wah, wah, dina iki pancen luar biasa. Saiki ayo maju.
Kita pindhah menyang ahli sabanjure...